Кіріспе

Жаңа Зеландия астрономы (1941–1981)
астероид

Беатрис Мюриэл Хилл Тинсли (27 қаңтар 1941 – 23 наурыз 1981) – Ұлыбританияда туған Жаңа Зеландия астрономы және космологы, Йель университетінде астрономиядан алғашқы әйел профессор. Оның зерттеулері галактикалардың қалай дамып, өсіп, қырық қалуын астрономиялық тұрғыдан түсінуге маңызды үлес қосты.

Өмір

Беатрис Хилл Тинсли 1941 жылы Англияның Честер қаласында Жан және Эдвард Хиллдің үш қызының арасында дүниеге келді. Отбасы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жаңа Зеландияға көшіп келді, алдымен Крайстчерчте, содан кейін ұзақ уақыт бойы Нью-Плимутта өмір сүрді, онда оның әкесі Эдвард Хилл дін қызметкері, «Мораль Ре Армер» қозғалысының мүшесі болды, кейіннен мэр болды (1953–56). Крайстчерчте оқып жүргенде, ол физик және университеттегі сыныптасы Брайан Тинслиге үйленді, бірақ ол оның күйеуі жұмыс істейтін университетте жұмыс істеуіне бөгет болатынын білмеді. 1963 жылы олар АҚШ-қа, Даллас қаласына көшіп барды, онда Брайан Оңтүстік-Батыс Орталық зерттеу орталығына (қазіргі Техас Университеті, Даллас) жұмысқа орналасты. Алайда, ол жағдайды «жалықтыратын» деп тапты және бірде факультет шайын өткізуден бас тартқаннан кейін дау тудырды. Тинсли өзінің еңбегі үшін танылса да, тұрақты академиялық лауазым таба алмады. 1974 жылы үй, отбасы және екі жұмысқа қатысуды теңестіруге тырысқаннан кейін, ол күйеуі мен екі асырап алынған баласын тастап, Йель университетінде ассистент-профессор лауазымына орналасты. Ол 1981 жылы Йель ауруханасында меланомадан қайтыс болғанға дейін Йельде жұмыс істеді.

Кәсіби қызмет

Тинсли жұлдыздар популяциясының қалай қартаюы және галактикалардың байқалатын қасиеттеріне әсер ететіні туралы жаңа теориялық зерттеулер жүргізді. Ол сондай-ақ ғаламның жабық немесе ашық екенін зерттеуге арналған модельдер бойынша негізгі зерттеулерге қатысты. Оның галактикалар модельдері протогалактикалардың қалай көрінуі тиіс екенін алғаш рет болжауға мүмкіндік берді. 1974 жылы ол Американдық астрономиялық қоғамның Энни Дж. Каннон атындағы астрономия сыйлығын алды, бұл сыйлық "докторантурадан кейінгі әйел зерттеушінің болашақ зерттеулері үшін ерекше зерттеулері мен үмітін" мойындады, оның галактикалар эволюциясы жөніндегі еңбегі үшін берілді. 1977 жылы Тинсли Йель университетінің профессоры Ричард Ларсонмен бірлесіп "Галактикалар мен жұлдыздар популяциясының эволюциясы" тақырыбында конференция ұйымдастырды. Одан кейін, 1978 жылы ол Йель университетінің астрономия саласындағы алғашқы әйел профессоры атанды. Оның өліміне он күн бұрын "Астрофизикалық журналға" жіберілген соңғы ғылыми еңбегі қараша айында түзетусіз жарияланды.

Таңдалған жарияланымдар

"Күшін арттырып келе жатқан ғалам". 1975 жыл. Nature 257: 454–457 (9 қазан 1975 ж.); doi:10.1038/257454a0
"Габбл типіндегі галактикалардағы қара массаның корреляциясы". 1981 жыл. Корольдік астрономиялық қоғам, ай сайынғы хабарламалар. том 194, 63–75 б.
"Нуклеосинтез жылдамдықтары мен металлдың молықтығы арасындағы қатынастар". 1980 жыл. Астрономия және астрофизика. том 89, № 1–2, 246–248 б.
"Жұлдыздық өмір сүру ұзақтығы және химиялық эволюциядағы молықтық арақатынастары". 1979 жыл. Астрофизикалық журнал. 1-бөлім, том 229, 1046–1056 б.
"N галактикаларында спиральдық және эллиптикалық компоненттердің болуын көрсететін түстер". 1977 жыл. Тынық мұхиты астрономиялық қоғамының жарияланымдары. том 89, 245–250 б.
"Галактикалық эволюцияны тексеру үшін беттік жарқырау параметрлері". 1976 жыл. Астрофизикалық журнал. том 209, L7–L9 б.
"Жоңғар эллиптикалық галактикалар үшін түс-қызыл жылжу қатынасы". 1971 жыл, Астрофизика және ғарыш ғылымдары, том 12, 394 б.