Кіріспе
1973 жылы Флора Рета Шрайбердің жазған кітабы, Ширли Арделл Мейсонның диссоциативтік жекелік бұзылысын емдеу туралы құжаттамалық кітап. "Сибил" – Флора Рета Шрайбердің 1973 жылы жарық көрген кітабы. Кітапта оның психоаналитигі Корнелия Б. Уилбурдың Сибил Дорсетті (Ширли Арделл Мейсонның псевдонимі) диссоциативтік жекелік бұзылысы (бұрын көп тұлғалы бұзылыс деп аталған) үшін емдеу процесі баяндалған. Кітап 1976 және 2007 жылдары есімдері осылай аталатын екі телефильмге түсірілді. Сонымен қатар, "Сибилдің" емделу сеанстарының шындығына күмәндік тудыратын, кейіннен жарық көрген бірнеше кітап бар. Мысалы, "Сибил өз сөздерімен", "Сибил ашылды" және "Сибилден кейін" кітаптары.
the non fiction book about Shirley Ardell Mason's treatment for dissociative identity disorder
Sybil is a 1973 book by Flora Rheta Schreiber about the treatment of Sybil Dorsett (a pseudonym for Shirley Ardell Mason) for dissociative identity disorder (then referred to as multiple personality disorder) by her psychoanalyst, Cornelia B. Wilbur. The book was made into two television movies of the same name, once in 1976 and again in 2007. There have also been books published after the fact, challenging the facts of Sybil's therapy sessions. A few examples of these are SYBIL in her own words, Sybil Exposed, and After Sybil.
Қорытынды
Мейсонға психологы жеке өмірін сақтау үшін "Сибил" деген псевдоним тағайындайды. 1998 жылы Зигмунд Фрейд тарихшысы Питер Дж. Свалес Сибилдің нақты кім екенін анықтады. Бастапқыда әлеуметтік үрей мен есте сақтау қабілетінің жоғалғаны үшін емделген Сибил, амобарбитал және гипноз арқылы ұзақ емнен кейін он алты түрлі жекелік көрсетеді. Уилбур Сибилдің әртүрлі жекеліктерін өзара байланысқа түсіріп, өмірі туралы мәліметтерді ашуға көмектесті. Уилбур Сибилдің көп жекелік бұзылысының себебі оның анасы Хэттиден ауыр физикалық және сексуалдық зорлық-зомбылық көргендігі екенін жазады.
Дау
Кітаптың алғашқы тиражы 400 000 дананы құрады. Марк Пендерграст пен Джоан Акоцелла бұл кітаптың кейінірек диссоциативтік жекелік бұзылыстарының диагностикалау жиілігінің өсуіне үлгі қалыптастырғанын айтады. Шрайбер мен Уилбурдың арасындағы әңгімелердің аудиожазбаларын Герберт Шпигель, ал кейіннен Джон Джей қылмыстық әділет колледжінің ғалымы Роберт В. Рибер зерттеді. Екеуі де Уилбур клиентіне көптөгкейлік тұлғаны ұсынғанын қорытындылады, оны олар қарапайым "истериялық" деп санады. Олардың бұл тұжырымын растау ретінде Уилбурдың Мейсонның көрген тұлғаларын сипаттаған сөзі жазылған аудиотаспа бар. Шпигель мен Рибердің мәлімдемесінше, Уилбур мен Шрайбер кітаптың көп бөлігін ойдан шығарған. Мейсонның жеке өмірін сақтау үшін нақты оқиғаның көптеген бөлшектері өзгертілді немесе алынып тасталды. Шпигель мен Рибердің "ашылуына" сын көтергендер, неге Шрайбер, Уилбур және Мейсонның барлығы қайтыс болғаннан кейін ғана Шпигельде болған деп есептелетін аудиотаспаларды жариялады деп сұрайды. Марк Лоуренстің "Өзінің екіге бөлінуі" кітабына жазған шолуында Рибер дәлелдерді жиі бұрмалап, Мейсонның жағдайы туралы маңызды фактілерді жібергені, осылайша диагноздың дұрыстығына қарсы пікірін дәлелдеуге тырысқаны айтылады. Патрик Сураси, "СИБИЛ" кітабының авторы, Ширли Мейсонмен жеке таныс және оның отбасымен байланыста болып, Шпигельді таспаларды жасырудағы әдепсіз мінез-құлқы үшін сынады. Шпигель сондай-ақ Мейсонды гипнозға салу туралы фильмдер түсіргенін мәлімдеді, бұл Уилбурдың оның санасына "жалған естеліктерді сіңіргенін" дәлелдейді, бірақ Сураси фильмдерді көруді сұрағанда, Шпигель оларды жоғалтқанын айтты. Уилбурдың психиатриялық құжаттары оның қайтыс болуымен байланысты жойылды. 2011 жылы журналист Дебби Нейтан "Сибилдің ашылуы" атты терең зерттеуін жариялады, онда Уилбур, Мейсон және Шрайбер "Сибил, Inc." бизнесін құру үшін, футболкалар, жапсырмалар, үстел ойындары және басқа да тауарларды сату үшін алаяқтық жасады деп мәлімдеді. Нейтанның кітабының көп бөлігі түпнұсқа "Сибилде" келтірілген материалды қайталайды, соның ішінде Мейсонның 1958 жылғы хатында назар аудару және қызығушылық үшін "басқа тұлғаларды" ойдан шығару туралы айтқан сөздері бар. "Сибилде" бұл хат қиын және ауыртпалы терапияны тоқтату әрекеті ретінде түсіндірілді. Нейтан Шрайбер Мейсонды және оның болжамдық өткенін білгенін, "Сибилді" терапия кезінде одан алған әңгімелер негізінде жазғанын және бұл жағдай басқыншылық естеліктердің "индустриясын" құрағанын айтады. 2013 жылы суретші-журналист Нэнси Престон "Сибилден кейін" атты жеке естеліктер жинағын жариялады, онда Мейсонның өзіне жазған жеке хаттарының көшірмелері мен оның суреттерінің түсті басылымдары бар. Престонның сөзіне сүйенсек, Мейсон Огайодағы Рио-Гранде колледжінде сурет сабақтарын оқытқан, онда Престон студент болған. Екеуі жақын дос болып, Мейсонның қайтыс болуына бірнеше күн қалғанға дейін хат алмасып тұрды. Хаттарда Мейсон көптөгкейлік тұлғалары болғанын растады.
Компьютерлік қауіпсіздікте
Компьютерлік қауіпсіздікте Сибил шабуылы – бірнеше жеке сәйкестендірулер жасау арқылы бедел жүйесінің қанағаттандырылмауы.