Кіріспе
Америкалық бейсболшы және жаттықтырушы (1857–1937)
Кіші лигалар
Ханлон кәсіби бейсбол мансабын 1876 жылы 17 немесе 18 жасында Род-Айленд штатының Провиденс клубында бастады.
Кливленд
Ханлон өзінің бас лигасындағы дебютін 1880 жылғы 1 мамырда Ұлттық лиганың «Кливленд Блюз» клубының құрамында жасады. Ол «Блюз» сапында 73 ойынға қатысты, оның 69-ы сыртқы шеп ойыншысы ретінде, ал 4-еуі қысқа тоғыздық ойыншысы ретінде болды. Сонымен қатар, ол 32 RBI және .246-ға жуық соққы орташасымен ойнады. 1880 жылғы 12 маусымда ол тарихындағы алғашқы кемел ойынның соңғы добын жасады, бұл «Ворчестер Руби Лэгс» командасының Ли Ричмондқа 1:0 есебімен жеңісі болды.
Детройт
Ханлон 1881 жылы жаңа құрылған Детройт Вулверинз клубына қосылды. Ол Чарли Беннеттпен бірге команданың барлық сегіз жылдық тарихында Вулверинз үшін ойнаған екі ойыншының бірі. Вулверинз сапында өткізген сегіз маусымында Ханлонның соққы көрсеткіші .261 болды, ал 271 базаға шығу және алты рет допқа тию арқасында базалық пайыздығы .318-ге жетті. Мансабында бір рет қана .300-ден жоғары соққы көрсеткішін көрсетті – 1885 жылы .302 (.372 базалық пайыздығы). Ханлон орталық алаңда өте жақсы қозғалды, 1882 және 1884 жылдары аутфилд ойыншылары арасында лига көшбасшысы атанды және 1882 жылдан 1887 жылға дейін әр жыл сайын лига көшбасшыларының қатарында болды. Сондай-ақ, ол 1882 жылы (8) және 1883 жылы (6) аутфилдтен жасалған қос ойындар бойынша лиганы жеңіп алды және 1882 жылдан 1887 жылға дейін аутфилд ойыншылары арасындағы ауқым факторы бойынша бес рет алдыңғы қатарда болды. Оның кең ауқымының нәтижесі болуы мүмкін, Ханлон аутфилдтегі қателер саны бойынша да көшбасшылардың бірі болды және 1880 жылы 35 қатемен, 1885 жылы 38 қатемен және 1891 жылы 31 қатемен лигада бірінші орынды иеленді. Бірнеше онжылдықтар өткен соң, The Sporting News газеті Ханлонды "көшбасшылықты ең жақсы көрсете білген ойыншылардың бірі" деп бағалады. 1887 жылы Вулверинз 79–45 есебімен чемпионатты жеңіп алды. 1888 жылы Вулверинз 68–63 есебімен бесінші орынға табан тіреп, команда қазан айында таратылды, ал Ханлон Питтсбург Аллегейнз клубына сатылды.
Сполдинг сапары
1888–89 жылдың қысында Ханлон Альберт Сполдингтің «Әлемді аралап бейсбол турнесі» аясында Гавайи, Австралия, Цейлон, Арабия, Египет, Еуропа және Британ аралдарына сапар шекті. Бейсбол ойындары Чикагоның «Ақ шұлықтары» және «All Americans» деп аталатын құрама команда арасында өтті; Ханлон «All Americans» командасының орталық алаң сақшысы болды. Ойыншы ретінде Ханлонның соққы көрсеткіші .239-ды (базаға шығу көрсеткіші .326), 81 ұпай және 1889 жылғы маусымда 53 ұрланған базаны құрады. 1890 жылғы маусымда Ханлон Питтсбург «Бургерс» командасының ойыншы-басқарушысы болды. Ханлонның басқарушы ретіндегі алғашқы толық маусымында командасы 60–68 есебімен Ойыншылар лигасының алтыншы орынына ие болды. Ханлон 1890 жылы ойыншы ретінде жақсы өнер көрсетті, соққы көрсеткіші .278-ді, ал базаға шығу көрсеткіші карьерасындағы ең жоғары көрсеткіш – .389-ды құрады, бұл 80 доптағы базамен қамтамасыз етілді. Ол сондай-ақ 291 аутфилдтік шайбамен Ойыншылар лигасының көшбасшысы атанды, 2.59 ауқымдық факторды көрсетті (лиганың аутфилдшілері арасында 3-орын) және 65 ұрланған базасымен лигада төртінші орын алды. Ханлон 1891 жылы «Alleghenys» командасына ойыншы-басқарушы ретінде оралды. Конни Мак 1891 жылғы команданың қақпашысы болды; олар Ханлонмен жақын дос болып, Ханлонның 1937 жылы қайтыс болғанға дейін осылай болды. Мак Ханлонның өзіне бейсбол стратегиясын және басқаруды үйреткенін айтты. 1891 жылғы маусым Ханлонның толық уақытты ойыншы ретіндегі соңғы маусымы болды. 34 жасында ол .266 соққы көрсеткіші, .341 базаға шығу көрсеткіші, 87 ұпай және 54 ұрланған базаны көрсетті.
Қиын бастама
Ханлон 1892 жылғы маусымды Питтсбург командасымен бастады, бірақ бірінші ойынға дейін жаттығу кезінде оң аяғындағы сіңірді жыртып алды және ешқандай ойында ойнамады. Джордж Ван Халтрен мен Джон Уолц команданы алғашқы 19 ойында 3–16 есебімен жеңіліске ұшыратқаннан кейін ол бас жаттықтырушы болып тағайындалды.
Талантты жинақтау
Ханлон Ориолсты бірден жеңімпаз клубқа айналдыра алмаса да, ол тез арада қолда бар талантты бағалап, басқа жерден жаңа таланттарды іздеді. 1894 жылы 1892 жылғы бастапқы құрамнан тек үш ойыншы (Джон МакГроу, Уилберт Робинсон және питчер Сейди МакМахон) тізімде қалды. Ханлон келгенде қақпашы Уилберт Робинсон Ориольс командасында болды, бірақ алты маусымда .216 batting average көрсеткен. Ханлонның басшылығымен Робинсон 1893 жылы .334, 1894 жылы .353 және 1896 жылы .347 batting average соқты. Робинсон кейін Бейсбол Даңқы залына енгізілді. 1892 жылдың қыркүйегінде Ханлон Джордж Ван Халтренды Джо Келли мен ақшаға алмастырып Питтсбург Пираттарына сатқанда тәуекел етті. Ван Халтрен Ориольстың ең үздік соққышысы болды, ол 1889 жылдан 1891 жылға дейін .324 batting average жинаған. Келли 1892 жылғы Пираттар үшін .239 batting average соққан жаңашыл аутфилдер болды. Келли тез арада ойынның ең үздік ойыншыларының біріне айналды, 1894 жылы .393, 1895 жылы .365 және 1896 жылы .364 batting average соқты. Кейін Келли Даңқ залына енгізілді. 1893 жылғы маусым алдында Ханлон Сан-Франциско Метрополитенс (Калифорния лигасы) командасынан infielder Heinie Reitz-ті 300 долларға сатып алды. Рейц 1892 жылы Сан-Франциско үшін .243 batting average жинаған, бірақ Ханлонның Ориольс командасында гүлденді. Ол Ұлттық лиганың екінші базашыларын үш рет алаңға шығару пайызы бойынша жетекшілік етті, 1897 жылы Ұлттық лигадағы қорғаныс бойынша жеңіске үлес көрсетуде көшбасшы болды, 1894 жылы осы санатта төртінші орынға ие болды және 1894 жылы Ұлттық лигада 31 триплмен жетекшілік етіп, .303 batting average соқты. 1893 жылдың маусым айында Ханлон Луисвилл полковниктерімен сауда жасап, Тим О'Руркке алмасу шартымен шортстоп Хьюи Дженнингсті сатып алды. О'Рурк саудаға дейін тұрақты .300 batting average соққышы болды, бірақ саудадан кейін .282-ден жоғары batting average соқпады. Дженнингс саудаға дейін Луисвиллмен үш маусымда .242 batting average жинақтады. Балтиморда Дженнингс 1894 жылдан 1897 жылға дейін әр жыл сайын алаңға шығару пайызы бойынша лиганың көшбасшысы болды. Ол 1894 жылы .335, 1895 жылы .386 және 1896 жылы .401 batting average соқты. Кейіннен Дженнингс Бейсбол Даңқы залына енгізілді. 1893 жылдың тамызында Ханлон Сент-Луис Браунс командасынан аутфилдер Стив Бродиді 800 мен 2500 доллар аралығында бағамен сатып алды. Броди Ориольс клубының жеңіске жеткен командаларында маңызды ойыншы болды, 1894 жылы .366 және 1895 жылы .348 batting average соқты. 1894 жылдың қаңтар айында Ханлон Бруклин Громз командасымен өте бір жақты сауда жасады, Билли Шиндл мен Джордж Тредвейге алмасу шартымен Дэн Браутерс пен Уилли Килерді сатып алды. Браутерс - бұл Детройтте Ханлонмен бірге ойнаған, белгілі соққышы. Браутерс .347 batting average соқты және 1894 жылғы Ориольс үшін 127 ұпай жинады. Килер Ориольске қосылғанға дейін 41 ойын өткізді, бірақ Ханлонның басшылығымен Килер 1894 жылы .371, 1895 жылы .377, 1896 жылы .386 batting average соқты және 1897 және 1898 жылдары .424 және .385 batting average көрсетіп, соққы беруде жеңіске жетті. Шиндл Бруклинде бес маусымда .274 batting average соқты, ал Тредвей Бруклинде екі маусымда .301 batting average соқты, содан кейін жоғары лигадан шықты. Браутерс пен Килер екеуі де Даңқ залына енгізілді. 1894 жылдың маусым айында Ханлон соңғы маңызды қадам жасады, ол Кид Глисонды Сент-Луис Браунстан 2400 долларға сатып алды. Глисон "Ориольс" клубына ауысу алдында жоғары лигада 6 маусымда .231 batting average соқты. Ол екінші базада сенімді ойыншы екенін дәлелдеді және 1894 жылы Ориольс үшін .349 және 1895 жылы .309 batting average соқты. Балтимордың чемпиондық командаларын құрудағы еңбегі үшін Ханлон талантты жақсы көретін тұлға ретінде танымал болды. "Спортинг Ньюс" газетінде оның "ойыншыларды бағалай білу қабілеті, оларға өзінің білімімен бөлісуі, өз адамдарын биікке көтерілуіне талпындыратын дарыны және оған барлық адамдармен қарым-қатынаста болған кезде сенімін арттырып, оны сақтап қалуға мүмкіндік берген тұлғалық қасиеттері" туралы жазылған. 1895 жылдың мамыр айында Ханлон Браутерсті Луисвилл Кардиналдарына сатты. Браутерс саудадан кейін жоғары лигада 71 ойын өткізді. Ханлон Браутерсті бірінші базада 1895 жылы Скоупс Керимен және 1896 және 1897 жылдары "Dirty Jack" Дойлмен алмастырды. Дойл 1896 жылы .339 және 1897 жылы .354 batting average соқты. 1895 жылғы "Ориольс" 87–43 (.669) есебімен екінші байрағын жеңді. 1896 жылы команда Браутерс пен Робинсонсыз болды, бірақ 90–39 (.693) есебімен үшінші рет қатарынан флагты жеңіп алды. Ориольс 1897 және 1898 жылдары тағы да жақсы нәтиже көрсетті, 90–40 және 96–53 рекордтарын жинады, бірақ екі маусымда да Бостон Бинитерстерден кейінгі екінші орынды иеленді.
"Бесболдың ішкі түрі"
Балтимордағы жылдары Ханлон "Фокси Нед" деп танылып, "ішкі" бейсбол деп аталған жаңа стратегияны ойлап тапты. Бұл стратегия командалық жұмысқа, жылдамдыққа және нақты орындалуға баса назар берді, сондай-ақ ұрып-қашу ойыны, қысым ойыны, құрбандық соққысы, екі базаны бірден ұрлау және Балтимор соққысын қамтыды. "The Sporting News" газеті Ханлонның "ішкі бейсболды енгізіп, жетілдіргені" "ұрып-қашу, құрбандық, соққы беру және базаға жүгіруді бастап, оларды күтпеген нәрселер жасауға және ең жоғары тиімділікке жеткізді" деп жазды. Солқолды питчерлерге қарсы әлсіз соққы берген Ханлон өзінің бұл кемшілігінен сабақ алып, қарсылас питчердің сол немесе оңқолды болуына қарай ойыншыларды ауыстыруды қолданған алғашқы менеджерлердің бірі болды – бұл взвод жүйесі деп аталды.
Бруклин
1898 жылдың қазан айында Ханлонның «Бруклин күйеу жігіттері» клубына көшіп, «Ориолс» командасының көптеген ойыншыларын өзімен бірге алатыны туралы әңгімелер тарады. 1898 жылдың желтоқсанында «Бруклин» клубында «Бруклин» және «Балтимор» клубтарын біріктіру мәселесі талқыланды. Келіссөздер қыс бойына жалғасты, нәтижесінде Ханлон мен «Балтимор» клубының иесі Гарри фон дер Хорст «Бруклин» клубының акцияларын алды, ал фон дер Хорст екі клубтың да бақылау акционері атанды. Келісімге сәйкес, Ханлон «Бруклиннің» бас жаттықтырушысы болды және Килер, Келли және Дженнингсті өзімен бірге «Бруклинге» алып келді. Бұрын «Күйеу жігіттері» деп аталған «Бруклин» командасы баспасөзде «Супербас» деп атала бастады, себебі жаңа бас жаттықтырушының аты-жөні танымал водевиль акробатикалық труппасы – «Ханлонның Супербасымен» бірдей болды. Ханлон 1899 жылғы «Супербас» командасын 101–47 есебімен және Ұлттық лиганың чемпиондығына жеткізді. Сыртқы шабуылшылар Килер мен Келли шабуылды .379 және .325 орташа көрсеткішпен бастап кетті. Пичерлер Джек Данн, Джим Хьюз және Брикиард Кеннеди 73–28 есебімен тамаша нәтиже көрсетті. 1900 жылғы «Супербас» командасы да 82–54 есебімен жеңіске жетті, ал Килер мен Келли тағы да шабуылды .362 және .319 орташа көрсеткішпен жетекке шығарды. Кейіннен Даңқ залына енгізілген Джо МакГиннити 1900 жылдың наурыз айында «Ориолс» командасынан сатып алынып, 28–8 есебімен пичерлер құрамын басқарды. 1900 жылғы маусымға дейін «Супербас» командасы «Ориолс» командасынан Джимми Шекардты сатып алды. Шекард 1901 жылы Ханлон командасында 19 үштік соғып, .354 орташа көрсеткіш көрсетті. «Супербас» командасы 1901 жылғы маусымды 79–57 (.581) есебімен үшінші орында аяқтады. 1902 жылы Килер .333 орташа көрсеткіш көрсетті, бірақ «Бруклин» командасының ешбір ойыншысы .280-нен жоғары көрсеткіш көрсетпеді. «Супербас» командасы тағы да 75–63 есебімен маусымды үшінші орында аяқтады. 1903 жылы Килер командадан кетті, ал «Бруклин» 70–66 есебімен бесінші орынға түсті. 1904 және 1905 жылдары Ханлонның командасында .300 орташа көрсеткішпен соққы беретін бірде-бір ойыншы болмады. 1904 жылғы команда 56–97 есебімен алтыншы орынға түсті, ал 1905 жылғы команда 48–104 есебімен соңғы орынға ие болды.
Цинциннати қаласы
1905 жылдың желтоқсанында Ханлон 1906 жылғы маусымда 8000 доллар жалақымен «Цинциннати Редс» командасын жаттықтыруға келісімшартқа қол қойды. Ханлон Цинциннатиде Джо Келлимен қайта кездесті, бірақ Келли өзінің шарықтану кезеңінен өткен еді және 1906 жылы .228 орташа көрсеткіш жинады. Екінші базадағы Миллер Хаггинс 1906 жылы .292 орташа көрсеткішпен Ханлонның ең үздік соққышы болды. «Редс» командасы 1906 жылғы маусымды 64–87 есебімен алтыншы орында аяқтады. Келесі маусымда «Редс» тағы да алтыншы орынды иеленді, 300-ден жоғары соққысы бар ойыншы болмады және 66–87 есебін көрсетті. 1907 жылғы маусымнан кейін Ханлон жаттықтырушылық қызметтен қанағаттанды.
Балтимор Ориольс (кіші лига)
Ұлттық лиганың Балтимор Ориольс франшизасы 1899 жылғы маусымнан кейін таратылды, соның салдарынан Балтимор қаласында кәсіби бейсбол клубы болмады. 1901 жылы Американдық лигасындағы «Ориольс» командасы келді, бірақ ол 1902 жылғы маусымнан кейін Нью-Йоркке көшіп, «Нью-Йорк Янкиз» аталды. Балтиморда кәсіби бейсболды сақтап қалуға үміттене отырып, Ханлон 1903 жылдың қаңтарында Шығыс лигасының «Монреаль Роялс» командасын 5000 долларға сатып алып, клубты Балтиморға, «Балтимор Ориольс» командасының жаңа түрі ретінде көшірді. Ханлон сондай-ақ Американдық лигасындағы «Ориольс» командасы пайдаланған стадионды 3000 долларға сатып алды, дегенмен ол екі жыл бұрын 21000 долларға салынған еді.
Балтимор террапиндері
1913 жылдың қарашасында Ханлон 1914 жылдан 1915 жылға дейін болған үшінші ірі лига – Федералды лиганың «Балтимор Террапиндері» командасының негізгі акционері атанды. Ханлон «Террапиндерді» басқаруға қатыспады, команда 1914 жылы 84–70 есебімен үшінші орынды иеленді, бірақ 1915 жылы 47–107 есебімен соңғы орынға түсті. 1915 жылғы маусымнан кейін Федералды лига тарап кетті, ал Федералды лиганың көптеген иелері Америка және Ұлттық лигалардың иелерімен сатып алынды немесе өзге де тәсілдермен өтемақы алды (мысалы, Сент-Луис Федералды лигасының иесіне «Сент-Луис Браунс» командасын сатып алуға рұқсат берілді). Ханлон мен оның «Террапиндердегі» серіктестері ешқандай өтемақы алмады, соның салдарынан «Террапиндер» Ұлттық және Американдық лигаларды Федералды лиганың басқа да командаларын сатып алып, бейсболды монополиялауға тырысқаны үшін сотқа берді, осылайша Федералды лиганы жойды. Сотта айыпталушылар бірлесіп жауапты деп танылды және 80 000 долларлық залал өндірілді, ол Клейтон антимонополиялық заңының талаптарына сәйкес үш есеге арттырылып, 240 000 долларға (қазіргі ақшамен санағанда) жетті. Апелляциялық сот шешімін күштен шығарды, нәтижесінде АҚШ Жоғарғы Сотының «Федералды Бейсбол Клубы» Ұлттық Лигаға қарсы шешімі шықты, оны Оливер Вендел Холмс кіші жазды. Онда бейсбол мемлекетаралық сауда емес екендігі және демек, федералды үкіметтің реттеуіне, соның ішінде антимонополиялық реттеуге жатпайды деп белгіленді. 1922 жылы қабылданған бұл шешім бейсболдың, басқа кәсіби спорт түрлерінен айырмашылығы, федералды антимонополиялық заңдардан босатылуын қадағалауына негіз болып табылады.
Бейсбол атақ-даңқ залы
1937 жылғы сәуірде Ханлон қайтыс болған кезде Бейсбол Даңқы залы әлі ең бірде-бір менеджерді қабылдамаған еді. Дегенмен, сол кезде “The Sporting News” газеті атап өткендей, зал ойынның жетекші менеджерлерін қабылдауды бастағанда, Ханлонның орны оның «ойын тарихында өшпес із қалдырған» жетістіктеріне сүйене отырып, міндетті түрде қамтамасыз етіледі. Ханлонның Балтимор және Бруклиндегі чемпиондық командаларға қосқан үлесіне күмән келтіргендер де болды. Кейбіреулер бес жеңіс туын (пеннант) алудың толыққанды еңбегі оның Даңқ залындағы ойыншылары – Джон МакГроу, Джо Келли, Хьюи Дженнингс және Вилли Килерге тиесілі деп санайтын. Шындығында, Ханлонның Вилли Килер командада болмаған кездегі карьерасындағы көрсеткіші 304–441 болды. Бір көрнекті сыншы – Сэм Кроуфорд, ол 1960 жылдары, Ханлон мен оның көптеген әріптестерінен ұзақ соң, Лоренс Риттердің «The Glory of Their Times» кітабы үшін сұхбат берді. Кроуфорд ешқашан Ханлон үшін ойнамаған және 1900 жылға дейін үлкен лиганың негізгі құрамына кірмегенімен, былай деп мәлімдеді: «Нед Ханлон бұл Балтимор клубын басқарды, бірақ сол ескі ардагерлер оған ешқандай назар бөлмеді. Олар бейсболды жақсы білді, бірақ бұл ескі Балтимор «Ориолс» командасы өздерінің менеджері Нед Ханлонға, қарапайым жинаушыдан да аз көңіл бөлді. Ол кеңсе киіміндегі орындық менеджер еді. Ойын қиынға соққанда, Ханлон орындықта отырып, қолын қысып, ескі ойыншыларға не істеу керегін айтатын. Олар оған қарап: «Құдайға шүкір, үндемеңіз, бізді жалғыз қалдырыңыз. Сіз үндемесеңіз, біз бұл ойынды жеңеміз!» дейтін. 1995 жылы “The Baltimore Sun” газетінің Джон Стьэдман Ханлонды Даңқ залына қабылдауға шақыратын мақала жариялады. Стьэдман Ханлонның стратегиялық жаңалықтарын Даңқ залына лайықты деп атап, оның қабылдамауының себебі «кешірілмейтін күнә» – бейсболдың монополияға қарсы заңдарын бұзғаны үшін сотқа шағымдануы болуы мүмкін екенін айтты. 1996 жылы Ханлон, соңында Ветерандар комитетінің дауысымен Даңқ залына енгізілді.
Отбасы және кейінгі жылдары
Ханлон мен оның әйелі Хелен Джейн Ханлонның бес баласы болды: Эдвард (1891 жылы туған), Джозеф (1893 жылы туған), Мэри (1895 жылы туған), Хелен (1898 жылы туған) және Кэтрин Лилиан (шамамен 1903 жылы туған). 1900 және 1910 жылдары Ханлонның үйінде екі ирланд әйелі қызметші болып жұмыс істеді. 1918 жылы Ханлонның ұлы Джозеф Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Франциядағы Батыс майданында АҚШ армиясының лейтенанты болып қызмет етіп жүргенде қаза тапты. 1920 жылдың қаңтар айында Ханлон бақылау кеңесінде қызмет еткен Балтимор қалалық парктер департаменті Балтимордың солтүстік-батысындағы Либерти Хайтс даңғылындағы паркті Ханлонның ұлының құрметіне Ханлон паркі деп атады. Бұл парк бұрын Эшбертон паркі деп белгілі болған. 1932 жылдың желтоқсан айында Ханлонның әйелі Хелен бірнеше жыл бойы жүрек ауруынан зардап шегіп қайтыс болды. Ханлон төрт жылдан астам соң, 79 жасында дүние салды. Ол үш жыл бойы ауырып, соңғы бірнеше айда ауыр халде болды. 1937 жылдың 10 сәуірінде жүрек талмасынан қайтыс болды, ал 14 сәуірде көз жұмды. Балтимордың Болтон Хилл ауданындағы Маунт-Роял даңғылындағы Корпус-Кристи Рим-католик шіркеуінде реквием мессасы өткізілді, және ол Балтимордың оңтүстік-батысындағы Фредерик жолындағы Жаңа собор зиратында жерленді.