Иан Флеминг: 007 жазбаларының авторы

Кіріспе

Британдық автор (1908–1964)

Ян Ланкастер Флеминг (28 мамыр 1908 – 12 тамыз 1964) – британдық жазушы, ең белгілісі – соғыстан кейінгі Джеймс Бонд шпиондық романдарының сериясы. Флеминг Роберт Флеминг & Co. сауда банкімен байланысты бай отбасыда дүниеге келген. Оның әкесі 1910 жылдан бастап 1917 жылы Батыс майданында қаза болғанға дейін Хенли парламент мүшесі болды. Итон, Сандхерст және Мюнхен мен Женева университеттерінде білім алған Флеминг жазуға кіріспес бұрын бірнеше жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбританияның Әскери-теңіз барлау бөлімінде қызмет еткен Флеминг «Алтын көз» операциясын жоспарлауға, сондай-ақ екі барлау бөлімінің – 30-шы шабуыл тобы мен T-тобының жоспарлауы мен бақылауына қатысты. Ол Джеймс Бонд романдарының көп бөлігінің негізін, егжей-тегжейін және тереңдігін соғыс жылдарындағы қызметінен және журналист ретіндегі мансабынан алды. Флеминг өзінің алғашқы «Казино Рояль» Бонд романын 1952 жылы 44 жасында жазды. Ол сәтті болды, сұранысты қанағаттандыру үшін үш мың дана басылды. 1953 жылдан 1966 жылға дейін он бір Бонд романы және екі әңгімелер жинағы жарық көрді. Романның орталық тұлғасы – Джеймс Бонд, әдетте MI6 деп аталатын Құпия барлау қызметінің офицері. Бонд 007 кодтық нөмірімен де танымал және Корольдік Әскери-теңіз еріктілер резервінде командир болған. Бонд туралы әңгімелер барлық уақыттағы ең көп сатылған көркем әдебиеттердің қатарына кіреді, бүкіл әлемде 100 миллионнан астам данасы сатылды. Флеминг балаларға арналған «Чити Чити Банг Банг» әңгімесін және екі ғылыми-танымдық еңбекті де жазды. 2008 жылы «The Times» газеті Флемингті «1945 жылдан бергі 50 ең ұлы британ жазушысы» тізімінде 14-ші орынға қойды. Флеминг Энн Чартериске үйленген. Ол күйеуі, 2-ші виконт Ротермирден, автормен болған қарым-қатынасы үшін ажырасып кеткен. Флеминг пен Чартеристің Каспар есімді ұлы болды. Флеминг өмірінің көп бөлігінде темекі шегіп, ішімдік ішкен және 1964 жылы 56 жасында жүрек ауруынан қайтыс болды. Оның Джеймс Бонд туралы екі кітабы өлімінен кейін жарық көрді, ал басқа жазушылар Бонд романдарын жазуын жалғастырды. Флемингтің туындысы ресми фильмдер сериясындағы алты актердің ойнауымен фильмде жиырма жеті рет пайда болды.

Ian Lancaster Fleming (28 May 1908 – 12 August 1964) was a British writer, best known for his postwar James Bond series of spy novels. Fleming came from a wealthy family connected to the merchant bank Robert Fleming & Co., and his father was the Member of Parliament (MP) for Henley from 1910 until his death on the Western Front in 1917. Educated at Eton, Sandhurst, and, briefly, the universities of Munich and Geneva, Fleming moved through several jobs before he started writing. While working for Britain's Naval Intelligence Division during the Second World War, Fleming was involved in planning Operation Goldeneye and in the planning and oversight of two intelligence units: 30 Assault Unit and T Force. He drew from his wartime service and his career as a journalist for much of the background, detail, and depth of his James Bond novels. Fleming wrote his first Bond novel, Casino Royale, in 1952, at age 44. It was a success, and three print runs were commissioned to meet the demand. Eleven Bond novels and two collections of short stories followed between 1953 and 1966. The novels centre around James Bond, an officer in the Secret Intelligence Service, commonly known as MI6. Bond is also known by his code number, 007, and was a commander in the Royal Naval Volunteer Reserve. The Bond stories rank among the best selling series of fictional books of all time, having sold over 100 million copies worldwide. Fleming also wrote the children's story Chitty Chitty Bang Bang and two works of non fiction. In 2008, The Times ranked Fleming 14th on its list of "The 50 greatest British writers since 1945". Fleming was married to Anne Charteris. She had divorced her husband, the 2nd Viscount Rothermere, because of her affair with the author. Fleming and Charteris had a son, Caspar. Fleming was a heavy smoker and drinker for most of his life and succumbed to heart disease in 1964 at the age of 56. Two of his James Bond books were published posthumously; other writers have since produced Bond novels. Fleming's creation has appeared in film twenty seven times, portrayed by six actors in the official film series.

Тууы және отбасы

Ян Ланкастер Флеминг 1908 жылғы 28 мамырда Лондонның Мейфэр ауданындағы 27 Грин-стрит мекенжайында дүниеге келді. Оның анасы Эвелин "Ева" Флеминг, Роза, ал әкесі Валентин Флеминг, 1910 жылдан 1917 жылға дейін Хенли округінен Парламент депутаты болды. Флеминг шотланд қаржыгері Роберт Флемингтің немересі еді, ол шотланд-американдық инвестициялық компаниясын және Роберт Флеминг & Co. сауда банкін құрған. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Валентин Флеминг "Королеваның Оксфордшир гусарларының" "C" эскадрильясына қосылып, майор шынжырғысына жетті. Флемингтің анасынан туған жарты әпкесі, виолончельші Амариллис Флеминг (1925–1999) болды, оның әкесі суретші Август Джон еді. Амариллис Джон мен Эвелиннің 1923 жылы басталған, ұзаққа созылған қарым-қатынасынан туды, бұл Валентиннің қайтысынан алты жыл кейін болды.

Білім және ерте өмір

1914 жылы Флеминг Дурнфорд мектебінде оқыды, ол Дорсеттегі Пурбек аралында орналасқан дайындық мектебі. Ол Дурнфордта өткен уақытын ұнатпады; дәмсіз тағам, физикалық қиындықтар мен зорлық-зомбылыққа ұшырады. 1921 жылы Флеминг Итон колледжіне қабылданды. Академиялық жетістіктері жоғары болмағанмен, ол жеңіл атлетикада өте жақсы ойнады және 1925-1927 жылдар аралығында екі жыл бойы «Ойындардың жеңімпазы» («Victor Ludorum») атағын иеленді. Сондай-ақ ол «The Wyvern» мектеп журналын редакциялады. 1933 жылдың қазан айында Флеминг отбасының қысымына көніп, Cull & Co. қаржы фирмасында банкир болып жұмыс істеді. 1935 жылы ол Бишопскейттегі Rowe and Pitman фирмасына акция брокері ретінде ауысты. Флеминг екі қызметте де сәттілікке жете алмады. Сол жылы Флеминг Кицбюхельде шаңғы тебу кезінде Мюриел Райтпен танысып, онымен ұзақ қарым-қатынас орнатты. 1944 жылы бомбалау кезінде оның қазасы Флемингтің өкініш пен кінә сезіміне толы қылды, және ол болашақ романдарының әйел персонаждарына осы әйел шабыт берген деп есептеледі. 1939 жылдың басында Флеминг 3-ші барон О'Ниллге үйленген Энн О'Нилл, Чартериспен сырлы қарым-қатынас бастады; ол сонымен қатар Daily Mail газетінің иесі лорд Роттермирдің мұрагері Эсмонд Хармсвортпен де байланыста болды. «Жәбірсіз операция» (Operation Ruthless) – неміс теңіз флоты қолданған «Энигма» кодтары туралы мәлімет алуға бағытталған жоспар, Флеминг 1940 жылдың 12 қыркүйегінде Годфриге жазған хаты арқылы бастау алды. Жоспар бойынша, нацистердің бомбалаушы ұшағын «алу», оны неміс тілді экипажбен, Люфтваффе формасында киіндіріп, Англияға жақын аймақта құлату керек еді. Экипаж содан кейін неміс құтқарушыларына шабуыл жасап, қайық пен «Энигма» машинасымен Англияға оралуы тиіс еді. Блетчли Парктегі Алан Тьюринг пен Питер Твинннің наразылығына қарамастан, бұл операция ешқашан орындалмады. Флемингтің немересі Люсидің айтуынша, Корольдік әуе күштерінің өкілі егер құлаған «Хайнкель» бомбалаушысын Англияға жақын аймаққа тастаса, ол тез батып кететінін атап көрсеткен. Сицилия мен Италиядағы сәттіліктерінің арқасында 30AU теңіз барлау қызметінің үлкен сеніміне ие болды. 1944 жылдың наурыз айында Флеминг «Оверлорд» операциясына дайындық барысында Корольдік теңіз күштерінің бөлімшелеріне барлау мәліметтерін таратуды қадағалады. 1944 жылдың 6 маусымында ол 30AU басшысы қызметінен алынды, бірақ белгілі бір деңгейде қатысып қалды. «Оверлорд» операциясы кезінде және одан кейін, әсіресе Шербургке жасалған шабуылдан кейін 30AU бөлімшесіне барып қайтты, ол бөлімнің құпия мәліметтерді жинау бөліміне қарағанда, ресми коммандос күштері ретінде дұрыс пайдаланылмағанына алаңдады. Бұл ер адамдардың арнайы дағдыларын ысырап етті, мұндай білікті оператившілерді пайдалануды ақтамайтын операцияларда олардың қауіпсіздігіне қауіп келтірді және маңызды барлауды қауіпке ұшыратты. Кейіннен осы бөлімшелердің басқаруы қайта қарастырылды. Ол сондай-ақ, 1870 жылдан бергі неміс теңіз мұрағаттарын Тамбах сарайында тапқаннан кейін Германияға кірді. 1944 жылдың желтоқсан айында Флеминг теңіз барлау қызметінің директорының тапсырмасы бойынша Алыс Шығысқа барлау сапарына барды. Сапардың көп бөлігі Тынық мұхитында 30AU үшін мүмкіндіктерді анықтауға жұмсалды; Жапонияның капитуляциялауына байланысты бөлімшеге көп жұмыс түспеді.

In 1914 Fleming attended Durnford School, a preparatory school on the Isle of Purbeck in Dorset. He did not enjoy his time at Durnford; he suffered unpalatable food, physical hardship and bullying. In 1921 Fleming enrolled at Eton College. Not a high achiever academically, he excelled at athletics and held the title of Victor Ludorum ("Winner of the Games") for two years between 1925 and 1927. He also edited a school magazine, The Wyvern. Fleming bowed to family pressure again in October 1933, and went into banking with a position at the financiers Cull & Co. In 1935 he moved to Rowe and Pitman on Bishopsgate as a stockbroker. Fleming was unsuccessful in both roles. The same year, Fleming met Muriel Wright whilst skiing in Kitzbühel, and began a long term relationship with her. After her death during a bomb raid in 1944, Fleming was overcome with guilt and remorse, and it is generally thought that she provided the inspiration for the women he was to create for his future novels. Early in 1939 Fleming began an affair with Ann O'Neill, Charteris, who was married to the 3rd Baron O'Neill; she was also having an affair with Esmond Harmsworth, the heir to Lord Rothermere, owner of the Daily Mail. Operation Ruthless, a plan aimed at obtaining details of the Enigma codes used by the German Navy, was instigated by a memo written by Fleming to Godfrey on 12 September 1940. The idea was to "obtain" a Nazi bomber, man it with a German speaking crew dressed in Luftwaffe uniforms, and crash it into the English Channel. The crew would then attack their German rescuers and bring their boat and Enigma machine back to England. Much to the annoyance of Alan Turing and Peter Twinn at Bletchley Park, the mission was never carried out. According to Fleming's niece, Lucy, an official of the Royal Air Force pointed out that if they were to drop a downed Heinkel bomber in the English Channel, it would probably sink rather quickly. Because of its successes in Sicily and Italy, 30AU became greatly trusted by naval intelligence. In March 1944 Fleming oversaw the distribution of intelligence to Royal Navy units in preparation for Operation Overlord. He was replaced as head of 30AU on 6 June 1944, but maintained some involvement. He visited 30AU in the field during and after Overlord, especially following an attack on Cherbourg for which he was concerned that the unit had been incorrectly used as a regular commando force rather than an intelligence gathering unit. This wasted the men's specialist skills, risked their safety on operations that did not justify the use of such skilled operatives, and threatened the vital gathering of intelligence. Afterwards, the management of these units was revised. He also followed the unit into Germany after it located, in Tambach Castle, the German naval archives from 1870. In December 1944 Fleming was posted on an intelligence fact finding trip to the Far East on behalf of the Director of Naval Intelligence. Much of the trip was spent identifying opportunities for 30AU in the Pacific; the unit saw little action because of the Japanese surrender.

T-көші

30АУ-дың табысы 1944 жылдың тамызында «Таргет күшін» құру туралы шешім қабылдады, ол T Force ретінде белгілі болды. Лондонның Ұлттық мұрағатында сақталған ресми меморандумда бөлімнің негізгі рөлі былай сипатталған: «T Force = Target Force, үлкен қалаларды, порттарды және т.б. басып алғаннан кейін құжаттарды, адамдарды, жабдықтарды, жауынгерлік және барлау қызметкерлерін күзету және қорғау, азат етілген және жау территориясында». Флеминг T Force үшін нысаналарды таңдаған комиссия мүшесі болды және оларды бөлім офицерлеріне таратылған «Қара кітаптарға» енгізді. T Force-тың жаяу әскер бөлігінің бір бөлігін 5-ші батальон, Король полкі құрады, ол Екінші армияны қолдады. Ол британдық әскерилер үшін маңызды нысаналарды қамтамасыз етуге жауапты болды, соның ішінде ядролық зертханалар, газ зерттеу орталықтары және жеке ракета ғалымдары. Бөлімнің ең маңызды жаңалықтары Германияның Киль портына шабуыл жасаған кезде табылды, ол V-2 зымыранында, Messerschmitt Me 163 истребителінде және жоғары жылдамдықты U қайықтарында қолданылатын неміс қозғалтқыштарының ғылыми-зерттеу орталығы болды. Флеминг кейіннен T Force қызметінің элементтерін өзінің шығармаларында пайдаланды, әсіресе 1955 жылғы Бонд романы «Moonraker»-де. 1942 жылы Флеминг Ямайкадағы ағылшын-американдық барлау саммитіне қатысты және сапар барысындағы үздіксіз жаңбырға қарамастан, соғыс аяқталғаннан кейін аралда тұруға шешім қабылдады. Оның досы Ивар Брайс Сент-Мэри округінде жер учаскесін табуға көмектесті, онда 1945 жылы Флеминг «Goldeneye» деп атаған үй салдырды. (Оның негізгі резиденциясы Лондон қаласында, Викторияда қалды). Оның романдарын жазған үй мен мүліктің атына қатысты көптеген болжамдар бар. Флеминг өзі соғыстағы «Алтын көз» операциясы және Карсон МакКаллерстің 1941 жылғы «Алтын көздегі шағылыс» романы туралы айтты, онда Кариб теңізіндегі британдық теңіз базаларын американдық теңіз күштері пайдаланғаны сипатталған. Флеминг 1945 жылдың мамырында демобилизацияланды, бірақ бірнеше жыл бойы RNVR-де қызмет етті, 1947 жылдың 26 шілдесінде арнайы бөлімнің лейтенант-командирі шеніне көтерілді. 1947 жылдың қазан айында Дания оккупациясы кезінде Даниядан Ұлыбританияға қашып бара жатқан даниялық офицерлерге көмектескені үшін король Христиан X-тің бостандық медалімен марапатталды. Ол 1952 жылдың 16 тамызында қызметтен шықты, ол RNVR-дің белсенді тізімінен лейтенант-командир шенімен алынды.

The success of 30AU led to the August 1944 decision to establish a "Target Force", which became known as T Force. The official memorandum, held at The National Archives in London, describes the unit's primary role: "T Force = Target Force, to guard and secure documents, persons, equipment, with combat and Intelligence personnel, after capture of large towns, ports etc. in liberated and enemy territory." Fleming sat on the committee that selected the targets for the T Force unit, and listed them in the "Black Books" that were issued to the unit's officers. The infantry component of T Force was in part made up of the 5th Battalion, King's Regiment, which supported the Second Army. It was responsible for securing targets of interest for the British military, including nuclear laboratories, gas research centres and individual rocket scientists. The unit's most notable discoveries came during the advance on the German port of Kiel, in the research centre for German engines used in the V 2 rocket, Messerschmitt Me 163 fighters and high speed U boats. Fleming would later use elements of the activities of T Force in his writing, particularly in his 1955 Bond novel Moonraker. In 1942 Fleming attended an Anglo American intelligence summit in Jamaica and, despite the constant heavy rain during his visit, he decided to live on the island once the war was over. His friend Ivar Bryce helped find a plot of land in Saint Mary Parish where, in 1945, Fleming had a house built, which he named Goldeneye. (His main residence remained in London, in Victoria). The name of the house and estate where he wrote his novels has many possible sources. Fleming himself mentioned both his wartime Operation Goldeneye and Carson McCullers' 1941 novel Reflections in a Golden Eye, which described the use of British naval bases in the Caribbean by the American navy. Fleming was demobilised in May 1945, but remained in the RNVR for several years, receiving a promotion to substantive lieutenant commander (Special Branch) on 26 July 1947. In October 1947, he was awarded the King Christian X's Liberty Medal for his contribution in assisting Danish officers escaping from Denmark to Britain during the occupation of Denmark. He ended his service on 16 August 1952, when he was removed from the active list of the RNVR with the rank of lieutenant commander.

Соғыстан кейінгі

1945 жылы мамыр айында Флеминг демобилизацияланғаннан кейін, ол сол кезде «The Sunday Times» газетіне ие болған Кемсли газет тобының шетелдік іскерлерін басқарушысы болды. Осы лауазымда ол газеттің бүкіл әлем бойынша тілшілер желісіне жауапты болды. Оның шартында әр қыста үш ай демалысқа шығуға құқығы болды, ол оны Ямайкада өткізді.

1950 жылдар

Флеминг соғыс кезінде достарына тыңшы роман жазуды қалағанын айтқан. Ол 1952 жылғы 15 қаңтарда Голденьеде кітап жазуды бастады және 1952 жылғы 16 ақпанға дейін аяқтады, күніне 2000 сөзден астам жазды. Кейін ол осы романды жүкті Чартериске үйленуге дайындалып, алаңдау үшін жазғанын мәлімдеді және оны "қабақтап, жаман шығарма" деп атады. Оның қолжазбасын Лондонда Джоан Хоу (саяхат жазушысы Рори Маклиннің анасы), Флемингтің The Times газетіндегі қызыл шашты хатшысы, Miss Moneypenny кейіпкерінің бір бөлігіне негіз болған қыз теріп берді. Клэр Бланшар, бұрынғы сүйіктісі, оған кітапты жарияламауға, немесе кем дегенде псевдониммен жариялауға кеңес берді. Casino Royale-дің соңғы дайындалу кезеңінде Флеминг досы Уильям Пломмерге бір данасын көрсетіп, "көргенімше, күдіс элементі мүлдем жоқ" деді. Осыған қарамастан, Пломмер кітаптың жеткілікті перспективаға ие екенін ойлап, оны Jonathan Cape баспасына жіберді. Басында олар романға ынтасыз болды, бірақ Флемингтің ағасы Питер, оның кітаптарын басқарғандықтан, компанияны оны басып шығаруға көндірді. 1953 жылғы 13 сәуірде Casino Royale Ұлыбританияда 10с 6d бағамен қатты мұқабамен шықты, мұқабасын Флеминг өзі жасаған. Кеннеди мен Флеминг бұрын Вашингтонда кездескен. Флемингтің 1959 және 1960 жылдары жасаған саяхаттарындағы әлемдік қалалар туралы әсерлеріне негізделген Sunday Times газетіндегі мақалалар сериясының қайта басылымы жарық көрді. 1964 жылы продюсер Норман Фелтон теледидар үшін тыңшылар сериалы жазуды ұсынғанда, Флеминг бірнеше идея ұсынды, соның ішінде кейіпкерлердің аттары – Наполеон Соло және Апрель Дэнсер, "U.N.C.L.E." сериалы үшін. Алайда, Флеминг Eon Productions-тан сұраныс болғаннан кейін жобадан бас тартты, олар Бонд фильмдерімен қақтығыс тудыруы мүмкін кез келген құқықтық мәселелерді болдырмауға тырысты. 1964 жылғы қаңтарда Флеминг өзінің соңғы демалысына Голденьеге барып, "Алтын мылтықты адам" романының алғашқы нұсқасын жазды. Ол оған қанағаттанбады және романдарының редакторы Уильям Пломмерге оны қайта жазуды сұрап хат жазды. Флеминг кітапқа көбейіп бара жатқан наразылығын білдіріп, оны қайта жазуды ойлады, бірақ Пломмер, оны жариялауға жарамды деп есептегендіктен, одан бас тарды.

Fleming had first mentioned to friends during the war that he wanted to write a spy novel, He started writing the book at Goldeneye on 15 January 1952, and was finished writing no later than 16 February 1952, averaging more than 2,000 words per day. He claimed afterwards that he wrote the novel to distract himself from his forthcoming wedding to the pregnant Charteris, and called the work his "dreadful oafish opus". His manuscript was typed in London by Joan Howe (mother of travel writer Rory MacLean), Fleming's red haired secretary at The Times on whom the character Miss Moneypenny was partially based. Clare Blanchard, a former girlfriend, advised him not to publish the book, or at least to do so under a pseudonym. During Casino Royale's final draft stages, Fleming allowed his friend William Plomer to see a copy, and remarked "so far as I can see the element of suspense is completely absent". Despite this, Plomer thought the book had sufficient promise and sent a copy to the publishing house Jonathan Cape. At first, they were unenthusiastic about the novel, but Fleming's brother Peter, whose books they managed, persuaded the company to publish it. On 13 April 1953 Casino Royale was released in the UK in hardcover, priced at 10s 6d, with a cover designed by Fleming. Kennedy and Fleming had previously met in Washington. a reprint of a series of Sunday Times articles based on Fleming's impressions of world cities in trips taken during 1959 and 1960. Approached in 1964 by producer Norman Felton to write a spy series for television, Fleming provided several ideas, including the names of characters Napoleon Solo and April Dancer, for the series The Man from U. N. C. L. E. However, Fleming withdrew from the project following a request from Eon Productions, who were keen to avoid any legal problems that might occur if the project overlapped with the Bond films. In January 1964 Fleming went to Goldeneye for what proved to be his last holiday and wrote the first draft of The Man with the Golden Gun. He was dissatisfied with it and wrote to William Plomer, the copy editor of his novels, asking for it to be rewritten. Fleming became increasingly unhappy with the book and considered rewriting it, but was dissuaded by Plomer, who considered it viable for publication.

Өлім

Флеминг ересек кезінде темекі шегуші, ішімдік ішетін және жүрек ауруынан зардап шеккен. 1961 жылы 53 жасында жүрек талмасын басынан өткерді және жазылуы қиын болды. 1964 жылдың 11 тамызында Кентерберидегі қонақ үйде тұрған Флеминг түскі асқа Royal St George's Golf Club-қа барды, содан кейін достарымен бірге қонақ үйде кешкі ас ішті. Ол күні шаршағандықтан, тамақтанғаннан кейін көп ұзамай тағы бір жүрек талмасынан қайтыс болды. Флеминг 1964 жылдың 12 тамызында Кент және Кентербери ауруханасында 56 жасында қайтыс болды – оның ұлы Каспардың 12 жасқа толу күні. Оның соңғы сөздері жедел жәрдем қызметкерлеріне кешірім сұрау болды: «Сіздерді мазалағаным үшін кешіріңіздер. Қазіргі заманда жолдардағы қозғалыспен соншалықты жылдам қалай жүресіздерін білмеймін». Флеминг Свиндон қаласының жанындағы Севенхэмптон шіркеуінің маңында жерленді. Оның өсиеті 4 қарашада заңды күшіне енді, мүлкі 302,147 фунт стерлингке бағаланды. Флемингтің соңғы екі кітабы – «Алтын тапаншалы адам» және «Октопусси» мен «Жанды күн сәулесі» оның өлімінен кейін жарық көрді. «Алтын тапаншалы адам» Флемингтің қайтысынан сегіз ай өткен соң жарық көрді және толық редакциялаудан өтпеді. Сондықтан, баспа компаниясы Jonathan Cape оны жұқа және «әлсіз» деп санады. Баспагерлер Кіңсли Амиске қолжазбаны демалыс кезінде оқуға берді, бірақ оның ұсыныстарын пайдаланбады. Флемингтің өмірбаяуын жазған Генри Чандлер романның «жартылай аяқталмағандығын мойындап, сыпайы және өкінішті пікірлер алғанын, және бұл Флемингтің ең жақсы деңгейінде көрсетпегенін» атап өтті. Екі повестьтен тұратын соңғы Бонд кітабы – «Октопусси» мен «Жанды күн сәулесі» 1966 жылдың 23 маусымында Ұлыбританияда жарық көрді. 1975 жылдың қазан айында Флемингтің 23 жасар ұлы Каспар есірткіге тым көп мөлшерде беріліп, өзін-өзі өлтірді және әкесімен бірге жерленді. Флемингтің әйелі Энн 1981 жылы қайтыс болып, күйеуі мен ұлының қасына жерленді. Флеминг «Сіз тек екі рет өмір сүресіз» романының алғашқы нұсқасын жазып жатқан кезде. Бонд пен М арасындағы әңгімелесу – Флемингтің он екі кітабындағы алғашқы рет дезертирлерді мойындауы. Блэк М мен Бонд арасындағы әңгімелесу Флемингке Британияның құлдырауы туралы, 1963 жылғы Профумо ісі мен дезертирлік оқиғалардың фонында әңгімелеуге мүмкіндік берді деп мәлімдейді. Лисетттің айтуынша, Флеминг «Казино Рояль» кітабын жазғанға дейін екі дезертирлік оқиға орын алған. Серияның соңында, 1965 жылғы «Алтын тапаншалы адам» романында Блэк Ямайка сот жүйесі тәуелсіз тергеу жүргізгенін, ал ЦРУ мен МИ-6 «Ямайканың CID-імен тығыз байланыста және бағыт-бағдармен» әрекет еткенін атап өтті: бұл отаршылдық емес, тәуелсіз Ямайканың жаңа әлемі болды, бұл Британ империясының құлдырауын одан әрі көрсетті. Бұл төмендеу Бондтың бірнеше романда АҚШ техникасы мен персоналын пайдалануында да көрініс тапты. Белгісіз және өзгеретін геосаяси жағдай Флемингті «Күндеуілдік» романында ресейлік SMERSH ұйымын халықаралық террористік топ SPECTRE-мен ауыстыруға мәжбүр етті, бұл «идеологиямен шектелмеген зұлымдыққа» жол берді. Блэк СПЕКТР серияның қалған оқиғаларына сабақтастық береді деп санайды.

Fleming was a heavy smoker and drinker throughout his adult life, and suffered from heart disease. In 1961, aged 53, he suffered a heart attack and struggled to recuperate. On 11 August 1964, while staying at a hotel in Canterbury, Fleming went to the Royal St George's Golf Club for lunch and later dined at his hotel with friends. The day had been tiring for him, and he collapsed with another heart attack shortly after the meal. Fleming died at age 56 at Kent and Canterbury Hospital in the early morning of 12 August 1964—his son Caspar's 12th birthday. His last recorded words were an apology to the ambulance drivers for having inconvenienced them, saying "I am sorry to trouble you chaps. I don't know how you get along so fast with the traffic on the roads these days." Fleming was buried in the churchyard of Sevenhampton, near Swindon. His will was proved on 4 November, with his estate valued at £302,147 (equivalent to £ in ). Fleming's last two books, The Man with the Golden Gun and Octopussy and The Living Daylights, were published posthumously. The Man with the Golden Gun was published eight months after Fleming's death and had not been through the full editing process by Fleming. As a result, the novel was thought by publishing company Jonathan Cape to be thin and "feeble". The publishers had passed the manuscript to Kingsley Amis to read on holiday, but did not use his suggestions. Fleming's biographer Henry Chandler observes that the novel "received polite and rather sad reviews, recognising that the book had effectively been left half finished, and as such did not represent Fleming at the top of his game". The final Bond book, containing two short stories, Octopussy and The Living Daylights, was published in Britain on 23 June 1966. In October 1975 Fleming's son Caspar, aged 23, killed himself by drug overdose and was buried with his father. Fleming's widow, Ann, died in 1981 and was buried with her husband and their son. while Fleming was still writing the first draft of You Only Live Twice. The briefing between Bond and M is the first time in the twelve books that Fleming acknowledges the defections. Black contends that the conversation between M and Bond allows Fleming to discuss the decline of Britain, with the defections and the Profumo affair of 1963 as a backdrop. Two of the defections had taken place shortly before Fleming wrote Casino Royale, and the book can be seen as the writer's "attempt to reflect the disturbing moral ambiguity of a post war world that could produce traitors like Burgess and Maclean", according to Lycett. By the end of the series, in the 1965 novel, The Man with the Golden Gun, Black notes that an independent inquiry was undertaken by the Jamaican judiciary, while the CIA and MI6 were recorded as acting "under the closest liaison and direction of the Jamaican CID": this was the new world of a non colonial, independent Jamaica, further underlining the decline of the British Empire. The decline was also reflected in Bond's use of US equipment and personnel in several novels. Uncertain and shifting geopolitics led Fleming to replace the Russian organisation SMERSH with the international terrorist group SPECTRE in Thunderball, permitting "evil unconstrained by ideology". Black argues that SPECTRE provides a measure of continuity to the remaining stories in the series.

Соғыстың салдары

Сериалдың басты тақырыбы Екінші дүниежүзілік соғыстың әсері болды. The Times газетінің журналисі Бен Макинтайр Бондты «Британияның соғыстан кейінгі шектеулерге, тағам рационына және жоғалған күштің алдын ала сезіміне қарсы тұрудың үлкен құралы» деп санайды, осы уақытта көмір мен көптеген азық-түлік тағы да рационмен шектелген болатын. 1950 жылдардың соңында жазушы Джеффри Дженкинс Флемингке Оңтүстік Африкада өтетін Бонд романын жазуды ұсынды және оған өзінің сюжеттік жоспарының нұсқасын жіберді, Флемингтің пікірінше, оның бұл идеясы зор әлеуетке ие болған. Бірнеше авторлар Бонд романдарын жазуға шақырылды, олардың ішінде Себастьян Фолкс бар, оған Ян Флеминг Публикациялары 2008 жылы Флемингтің 100 жылдығына арналған жаңа Бонд романын жазуды тапсырды. Флеминг өмірінде отыз миллион кітап сатты, ал оның қайтысынан кейінгі екі жылда одан екі есе көп сатылды. 2002 жылы Ian Fleming Publications CWA Ian Fleming Steel Dagger сыйлығының іске қосылғанын жариялады, оны Қылмыстық жазушылар қауымдастығы Ұлыбританияда жарық көрген ең жақсы триллер, оқиғалық немесе тыңшы романына табыс етеді. Eon Productions туындылары бүкіл әлем бойынша 6,2 миллиард доллардан астам табыс әкелді, бұл оны ең табысты фильмдердің біріне айналдырды. Бондтың кино және әдебиетке тигізген әсері «Остин Пауэрс» сериясы, «Жалғасқан тыңшылық» және Джейсон Борн кейіпкері сияқты фильмдер мен кітаптарда көрініс тапқан. Индиана университетіндегі Лилли кітапханасында Флемингтің қолжазбалары мен алғашқы басылымдары, сондай-ақ оның сирек кітаптардан тұратын жеке кітапханасы сақталған. 2023 жылы Ян Флемингтің Джеймс Бонд сериясы бірнеше нәсілдік айыптаулар мен сілтемелерді алып тастап қайта басылғаны хабарланды. Әр кітаптың басына мынадай ескерту қосылды: «Бұл кітап қазіргі оқырмандар үшін ұятты болып көрінетін терминдер мен көзқарастардың кең таралған кезінде жазылған. Бұл басылымда түпнұсқа мәтінге және оның жазылған дәуіріне ең жақын болуға тырысып, бірқатар түзетулер енгізілді».

A theme throughout the series was the effect of the Second World War. The Times journalist Ben Macintyre considers that Bond was "the ideal antidote to Britain's postwar austerity, rationing and the looming premonition of lost power", at a time when coal and many items of food were still rationed.]] In the late 1950s the author Geoffrey Jenkins had suggested to Fleming that he write a Bond novel set in South Africa, and sent him his own idea for a plot outline which, according to Jenkins, Fleming felt had great potential. several authors have been commissioned to write Bond novels, including Sebastian Faulks, who was asked by Ian Fleming Publications to write a new Bond novel in observance of what would have been Fleming's 100th birthday in 2008. During his lifetime Fleming sold thirty million books; double that number were sold in the two years following his death. In 2002 Ian Fleming Publications announced the launch of the CWA Ian Fleming Steel Dagger award, presented by the Crime Writers' Association to the best thriller, adventure or spy novel originally published in the UK. The Eon Productions series has grossed over $6.2 billion worldwide, making it one of the highest grossing film series. The influence of Bond in the cinema and in literature is evident in films and books including the Austin Powers series, Carry On Spying and the Jason Bourne character. The Lilly Library at Indiana University houses a collection of Fleming manuscripts and first editions as well as his personal library of rare books. In 2023, it was reported that Ian Fleming's James Bond series was being re published, removing a number of racial slurs and references. A disclaimer was added at the beginning of each book, reading "This book was written at a time when terms and attitudes which might be considered offensive by modern readers were commonplace. A number of updates have been made in this edition, while keeping as close as possible to the original text and the period in which it is set."

Биографиялық фильмдер

Голдней: Иан Флемингтің құпия өмірі, 1989 жыл. Чарльз Дэнс Флеминг рөлін сомдаған телефильм. Фильм Флемингтің Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі өміріне, оның жеке өміріне және Джеймс Бондты жазу процесіне назар аударады. Спаймейкер: Иан Флемингтің құпия өмірі, 1990 жыл. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бонд стиліндегі оқиғаларға толы фильмде Джейсон Коннери (Шонның ұлы) Флеминг рөлін сомдаған телефильм. Иан Флеминг: Бонд жасаушы, 2005 жыл. 2005 жылдың 28 тамызында BBC телеарнасында тұңғыш рет көрсетілді. Бен Дэниелс Флемингтің рөлін ойнады. Иан Флеминг: Бондтың бастауы, 2008 жыл. Иан Флемингтің өмірі туралы теледокументалды фильм, 2008 жылдың 19 қазанында BBC телеарнасынан көрсетілді. Бұрынғы Бонд қызы Джоанна Ламли ұсынды. "Батырлар дәуірі" фильмі 30-шы команданың ерліктеріне негізделген, ал Флеминг рөлін Джеймс Д'Арси сомдады. Флеминг: Бонд бола жаздаған адам, 2014 жылдың қаңтар және ақпан айларында BBC America телеарнасында көрсетілген төрт бөлімді телесериал, басты рөлді Доминик Купер ойнады.