Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
25-ші Огайо штатының губернаторы
25th Governor of Ohio
Дэвид Тод (21 ақпан 1805 – 13 қараша 1868) – АҚШ-тың Огайо штатынан шыққан саясаткер және өнеркәсіпші. Огайо штатының 25-ші губернаторы ретінде Тод Америка Азамат соғысы кезіндегі күшті және белсенді басшылығымен танылды. Соғысқа қолдау көрсеткен демократ Тод штаттағы республикашылдар мен соғыс демократтары арасындағы нәзік одақты сақтауға көмектесті және Огайоның шекараларын қорғау үшін шаралар қабылдады. 1863 жылы штаттың Одақ партиясы Тодты екінші мерзімге ұсынбады, себебі ол құлдықты толық қолдамады және штаттың көптеген саяси топтары арасында оның беделі төмен болды. Огайо губернаторы ретіндегі екі жылдық мерзімін аяқтағаннан кейін, Тод президент Авраам Линкольннің үкіметінде Қаржы министрі қызметін атқару туралы ұсыныстан бас тартты, денсаулығының нашарлығын себеп етіп. Тод 1868 жылы, соғыс аяқталғанынан кейін үш жыл өткен соң инсульттан қайтыс болды және Янгстаун, Огайодағы Оак Хилл зиратына жерленді.
David Tod (February 21, 1805 – November 13, 1868) was an American politician and industrialist from the U. S. state of Ohio. As the 25th governor of Ohio, Tod gained recognition for his forceful and energetic leadership during the American Civil War. A Democrat who supported the war effort, Tod helped to maintain a fragile alliance between the state's Republicans and War Democrats and took steps to secure Ohio's borders. In 1863, the state's pro Union party failed to nominate Tod for a second term because of his tepid support for the abolition of slavery and his unpopularity among the state's myriad political factions. After completing his two year term as Ohio governor, Tod turned down an invitation to serve in the government of President Abraham Lincoln as Secretary of the Treasury, citing poor health. Tod died of a stroke in 1868, three years after the end of the war and was interred in Oak Hill Cemetery (Youngstown, Ohio).
Ерте өмір
Тод Огайо штатының Янгстаун қаласында, жергілікті және штаттық саясатқа белсенді қатысқан отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, Джордж Тод, Коннектикут штатының Саффилд қаласында шотланд иммигрантының ұлы болып туған, 1800 жылы Коннектикут Батыс резервациясына көшіп келген. Ол жерде Джордж Тод қоғамдық қызметпен айналысып, 1804 және 1806 жылдар аралығында Огайо заң шығарушысы болды, ал 1807 жылы Огайо Жоғарғы Сотының судьясы қызметін атқарды. Дэвид Тод Геага округындағы Бертон академиясында оқыды және Уорренде заң білімін алды, онда ол пошта бастығы болып тағайындалды. 1827 жылы Огайо штатының адвокатурасына қабылданған ол, Махонинг аңғарындағы көмір және темір өнеркәсібіне белсенді қатысып, қоршаған байлыққа ие болды және Кливленд және Махонинг темір жолының президенті болды.
Tod was born in Youngstown, Ohio, to a family actively involved in local and state politics. His father, George Tod, born to a Scottish immigrant in Suffield, Connecticut, had relocated to the Connecticut Western Reserve in 1800. There, George Tod pursued a career in public life, serving as an Ohio lawmaker between 1804 and 1806, and winning a seat as a justice of the Ohio Supreme Court in 1807. David Tod attended Burton Academy in Geauga County and studied law in Warren, where he was appointed postmaster. Admitted to the Ohio bar in 1827, he accumulated considerable wealth as a lawyer actively involved in the coal and iron industries of the Mahoning Valley, and he went on to become president of the Cleveland and Mahoning Railroad.
Алғашқы саяси мансап
Тод 1838 жылдан 1840 жылға дейін Огайо штатының сенатында болды. Ол 1844 және 1846 жылдары демократ ретінде Огайо губернаторы лауазымына кандидат болды, ұлттық банкке қарсы күшті платформада бағытталды, бірақ екі сайлауда да жеңілді. Президент Джеймс К. Полк оны 1847 жылдан 1851 жылға дейін Бразилиядағы министр (елші) етіп тағайындады. Кэлеб Кушинг конвенция президенті лауазымынан кеткеннен кейін ол Балтимордағы 1860 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияға төрағалық етті. Бұрынғы күшті демократ Тод Азамат соғысының басында Республикалық партия мен Огайоның соғыс демократтары арасындағы одаққа қосылды. 1861 жылдың 5 қыркүйегінде республикашылдар мен соғыс демократтары Огайо штатының Колумбус қаласында Ұлттық одақ партиясын құру үшін бас қосты. Жаңадан құрылған партия штаттың қиын жағдайдағы республикалық губернаторы Уильям Деннисонды дереу тастап, Тодты қолдады, бұл соғыс демократтары мен республикашылдар арасындағы ынтымақты күшейту мақсатында жасалды. Осы арада Ұлттық одақ партиясына қосылмаған соғыс демократтары Хью Дж. Джуетті ұсынды, ол Оңтүстікпен келісуге шақырды, бірақ "соғысқа қарсы белсенді ұстаным алудан тартынды". Тод сайлауда жеңіске жетіп, 206 997 дауыс жинады, ал Джуетт 151 774 дауыс алды – бұл нәтиже Ұлттық одақ партиясының демократ сайлаушылар арасында көп ілгерілемегенін көрсетті. Тод ақырында бір мерзім губернатор болып, 1862 жылдан 1864 жылға дейін штатты басқарды.
Tod was in the Ohio State Senate from 1838 to 1840. He was a candidate for Ohio's governorship as a Democrat in 1844 and 1846, running on a strongly anti national bank platform, but lost both elections. He was appointed by President James K. Polk as minister (ambassador) to Brazil from 1847 to 1851. He presided over the 1860 Democratic National Convention in Baltimore after the resignation of Caleb Cushing as convention president. Although previously a strong Democrat, Tod joined the pro Union alliance between the Republican Party and Ohio's War Democrats at the outset of the Civil War. On September 5, 1861, Republicans and War Democrats met in Columbus, Ohio, to form the National Union Party. The newly established party promptly abandoned the state's beleaguered Republican governor, William Dennison, and threw its support behind Toda move designed to strengthen solidarity between War Democrats and Republicans. Meanwhile, the War Democrats who had not joined the National Union Party nominated Hugh J. Jewett, who called for reconciliation with the South but "stopped short of taking a strong antiwar stance". Tod won the election, polling 206,997 votes to Jewett's 151,774—a result that indicated the National Union Party had made few inroads among Democratic voters. Tod ultimately served one term as governor, leading the state from 1862 to 1864.
Азамат соғысының губернаторы
Губернатор Тод әскери жалдауды ынталандыруда және Огайо әскерлерін жабдықтауда елеулі қиындықтарға тап болды, бірақ «әскердің досы» деген лақап атқа ие болды. Тарихшы Джордж В. Кнеппердің айтуынша, губернатор өкімет басында «Шило шайқасының салдарымен күресуге мәжбүр болды», бұл Огайо штаты үшін 2000 қазаға дейін жеткен қымбатқа түскен жеңіс болды. Бірнеше айдан кейін, Стоунволл Джексон басқаратын Конфедерация әскерлері Вашингтон қаласына қауіп төндірген кезде, Тод үш айлық қызметке 5000 ерікті жинауға қол жеткізді. Дегенмен, Огайо штатының федералды белгіленген 74 000 әскерлік квотасын толықтыруда ол сәттілікке жете алмады. Соңынан ол федералдық әскери шақыруды қолдады, Соғыс министрі Эдвин Стэнтонға былай деп жазды: «Огайо осымен оған жіберілген кез келген қосымша шақыруларға жауап береді, бірақ онсыз едәуір санды жинау мүмкін емес». Соғысқа қатысқан огайолықтардың арасында Тодтың туысы, Бригад генерал Джеймс Хобарт Форд болды, ол Соғыстың Миссисипиден арғы аймағында қызмет етті. Штаттар АҚШ Санитарлық комиссиясының жұмысын толықтыру үшін өздерінің салық ақшаларын пайдалана алатын болды, сияқты Огайо штаты да солай істеді. Губернатор Тодтың белсенді басшылығымен Огайо штаты қарқынды әрекет етті. 1862 жылдың сәуір айында Теннесси штатындағы Шило шайқасында болған күтпеген қасіреттің салдарынан, ол дәрігерлер, медбикелер және медициналық жабдықтармен жабдықталған үш кемені қалқымалы аурухана ретінде жіберді. Штаттың кеме паркі он бір ауруханалық кемеге дейін жетті. Штат сонымен қатар Орталық-Батыс аймағындағы негізгі көлік түйіндерінде Огайо әскерлерінің қозғалысына көмектесу үшін 12 жергілікті кеңсе ашты. Тод соғыс кезеңінде штаттың қауіпсіздігін сақтауға шақырылды, Конфедерация бригадасының генерал Джон Хант Морганның 1863 жылдың 12-26 шілдесі аралығында жасаған шабуылына жауап ретінде отаршылдарды шақырды және Морганның адамдары тәркілеген Огайо тұрғындарының мүлкін өтеуге шаралар қабылдады. Огайо тұрғындарына келтірілген зиян 576 225 долларды құрады, «ал милицияны далада ұстауға кеткен шығындар жалпы соманы миллион доллардан асырды». Сонымен қатар, тарихшы Ричард Эбботттың айтуынша, Тод «кейбір демократтармен, тәртіпсіз газет редакторларымен, шақыруға наразылармен және жасырын қоғамдармен күресті». Ол Холмс округіндегі толқуларды тоқтату үшін әскер шақыруға мәжбүр болды, бұл оқиға «Форт-Физзл шайқасы» деп танылды. Ол Копперхед көшбасшыларын, мысалы, доктор Эдсон Б. Олдсты тұтқындауға кеңес берді, ол оны ұрлық үшін сотқа берді және Огайо Жоғарғы соты хабеас корпустың бұйрығын шығарғанға дейін губернаторды қысқа мерзімге тұтқындады, сондай-ақ Клемент Валландигамды тұтқындауға кеңес берді. 1862 жылы ол Пенсильвания штатының Альтуна қаласында өткен Лоялдық соғыс губернаторларының конференциясына қатысты, ол Авраам Линкольннің Азат ету жарлығын және Одақтың соғыс күшін қолдады. Сонымен қатар, Тод соғысқа қара нәсілділердің қатысуына қарсы болды. Қара азат етуші Джон Мерсер Лэнгстон губернаторды штаттың әскери квотасын толықтыруға көмектесу үшін афроамерикалық сарбаздарды жалдауға шақырғанда, Тод: «Лэнгстон мырза, сіз білмейсіз бе, бұл ақ адамдардың үкіметі; ақ адамдар оны қорғауға және қорғауға қабілетті» деп жауап берді. Дегенмен, 1863 жылға қарай қара нәсілділер Огайо штатының ерікті жасақтарына тіркеле бастады, және 5000-нан астам адам штаттық және федералдық жасақтарда қызмет етті.
Governor Tod faced significant difficulties in encouraging military recruitment and providing for Ohio troops in the field, but gained the nickname "the soldier's friend". As historian George W. Knepper observed, the governor was compelled, near the outset of his administration, to "deal with the highly emotional aftermath of the battle of Shiloh", a costly victory in which Ohio alone suffered 2,000 casualties. Several months later, when Confederate troops under the leadership of Stonewall Jackson threatened Washington, D. C., Tod was able to secure 5,000 volunteers to provide three months of service. He was less successful, however, in filling Ohio's federally mandated quota of 74,000 troops. In time, he advocated federal conscription, writing to Secretary of War Edwin Stanton, "With this Ohio will respond to any further calls made upon her, but without it would be impossible to raise any considerable number". Among those Ohioans who participated in the war effort was Tod's nephew, Brigadier General James Hobart Ford, who served in the Trans Mississippi Theater of the War. States could use their own tax money to supplement the work of the United States Sanitary Commission as Ohio did. Under the energetic leadership of Governor Tod, Ohio acted vigorously. Following the unexpected carnage at the Battle of Shiloh in Tennessee in April 1862, it send 3 steamboats to the scene as floating hospitals loaded with doctors, nurses and medical supplies. The state fleet expanded to eleven hospital ships. The state also set up 12 local offices in main transportation nodes across the Midwest to assist Ohio soldiers moving back and forth. Tod was challenged to maintain the state's security during the war, calling out the militia to respond to a cavalry raid by Confederate Brig. Gen. John Hunt Morgan from July 12 to 26, 1863, and arranging for the compensation of Ohioans whose property had been confiscated by Morgan's men. Damages inflicted upon Ohio residents reached $576,225, "while the expense of keeping the militia in the field raised the total cost to well over a million dollars". At the same time, as historian Richard H. Abbott observed, Tod also "battled with recalcitrant Democrats, unruly newspaper editors, draft rioters, and strange secret societies". He was compelled to call out troops to bring an end to draft riots in Holmes County, which became popularly known as the "Battle of Fort Fizzle". He recommended the federal military arrest of Copperhead leaders such as Dr. Edson B. Olds—who sued him for kidnapping and actually had the governor briefly arrested, before the Supreme Court of Ohio issued a writ of habeas corpus–and Clement Vallandigham. In 1862, he attended the Loyal War Governors' Conference in Altoona, Pennsylvania, which ultimately backed Abraham Lincoln's Emancipation Proclamation and the Union war effort. At the same time, Tod resisted the idea of using black troops in the war effort. When black abolitionist leader John Mercer Langston urged the governor to enlist African American soldiers to help the state fill its draft quotas, Tod responded sharply, saying, "Do you not know, Mr. Langston, that this is a white man's government; that white men are able to defend and protect it?" Nevertheless, by 1863, blacks were being enrolled in Ohio's volunteer units, and more than 5,000 served in state or federal units.
Кейінгі жылдар
Тод 1863 жылы Одаққа адал қайта сайлану мүмкіндігін пайдалана алмады, оны Огайо тұрғындары арасында зор ықпалға ие болған және сол кездегі Солтүстік соғысының бағытын – құлдыққа қарсы күреске бұрған тағы бір соғыс демократы Джон Броуға жоғалтты. Президент Авраам Линкольн содан кейін Тодқа АҚШ Қаржы министрі лауазымын ұсынды, көмекшісіне: "Ол менің досым, басында көп ақыл бар, жақсы губернатор болды және өзіне зор байлық жинады" деді. Тод, АҚШ Сенатындағы республикашылдар үшін ол жеткілікті радикалды емес екенін және денсаулығының нашар екенін білгендіктен, тағайындаудан бас тартты. 1868 жылы 63 жасында Тод инсульттан қайтыс болып, артында әйелі мен жеті баласы қалды. Ол 1868 жылы Грант/Колфакс үшін республикалық президенттік сайлаушы болды. Бірақ сайлаушылардың жиналысынан бұрын қайтыс болғандықтан, оның орнына Г. В. Дорси келді. Өлімінен кейін Тод өзінің штатын қиын кезеңде жетекшілік еткен тиімді саяси лидер ретінде танылды. Делмер Трестер былай деп жазды: "Оның басшылығы қанағатты патриотизммен, міндетке берілгендікпен, басқару қабілетімен және талмайтын еңбекпен сипатталды. Огайо штаты Дэвид Тод сияқты соғыс губернаторына ие болғаны үшін бақытты".
Tod was unable to secure the pro Union renomination in 1863, losing it to another War Democrat, John Brough, who enjoyed greater popularity among Ohioans and more actively supported the anti slavery direction the Northern war effort had by then taken. President Abraham Lincoln then offered Tod the post of U. S. Secretary of the Treasury, telling an aide, "He is my friend, with a big head full of brains he made a good governor, and has made a fortune for himself". Tod, knowing he was not radical enough for Republicans in the United States Senate and in fragile health, declined the appointment. Tod died of a stroke in 1868, at the age of 63, leaving a widow and seven children. He was a Republican Presidential elector in 1868 for Grant/Colfax. He died before the meeting of electors, and was replaced by G. V. Dorsey. Since his death, Tod has gained recognition as an effective political leader who guided his state through a difficult period. As Delmer J. Trester wrote: "His administration was characterized by intense patriotism, devotion to duty, administrative ability, and unflagging energy. Ohio was fortunate to have David Tod as one of its war governors".