Джон Кэмпбелл Мерриам: Палеонтолог, педагог және табиғатты қорғаушы
John Campbell Merriam
Джон Кэмпбелл Мерриам – американдық палеонтолог, сабақағайлар (Smilodon) қазбаларын зерттеген, Ұлттық саябақтарды дамытуға үлес қосқан ғалым. (1869-1945)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық палеонтолог, педагог және табиғатты қорғаушы (1869–1945)
American paleontologist, educator, and conservationist (1869–1945)
Джон Кэмпбелл Мерриам (20 қазан 1869 – 30 қазан 1945) – американдық палеонтолог, педагог және табиғатты қорғаушы. АҚШ-тың батыс жағалауындағы алғашқы омыртқалылар палеонтологы, ол Лос-Анджелестегі Ла-Бреа шайындығындағы омыртқалылардың қазба қалдықтарын жіктеу жұмысымен, әсіресе, көбінесе "тісті мысық" деп аталатын Smilodon туысымен танымал. Сонымен қатар, ол Ұлттық саябақтар қызметінің қызмет аясын кеңейтуге атсалысқан еңбегімен де белгілі.
John Campbell Merriam (October 20, 1869 – October 30, 1945) was an American paleontologist, educator, and conservationist. The first vertebrate paleontologist on the West Coast of the United States, he is best known for his taxonomy of vertebrate fossils at the La Brea Tar Pits in Los Angeles, particularly with the genus Smilodon, more commonly known as the sabertooth cat. He is also known for his work to extend the reach of the National Park Service.
Өмірбаян
Ол Хопкинтон қаласында, Айова штатында, пошта шебері, дүкен иесі және Америка Азамат соғысының ардагері Чарльз Э. Мерриамның үлкен баласы болып дүниеге келді. Оның ортаңғы аты Кэмпбелл – анасының ортаңғы аты, сонымен қатар анасының әжесінің бойжеткен қызының тегі. Оның әкесі Чарльз Э. Мерриам және оның әкесінің інісі Генри К. Мерриам 12-ші Айова жаяу әскерінің офицерлері ретінде қызмет еткен; Шило шайқасында тұтқындалғаннан кейін олар Либби түрмесіне жіберілді. Соңында, екі бауыр әскери қызметтен босатылғаннан кейін Айоваға оралып, үйленді және отбасыларын өсірді. Жастығында ол Айовадағы үйінің жанында палеозойлық омыртқасыздардың қазбаларын жинауды бастады. Ол Хопкинтон қаласындағы Ленокс колледжін бітірді (Айова штаты), содан кейін Калифорния университетіне Джозеф Ле Контеден геология және ботаниканы оқуға барып, білім алды. Кейін ол Мюнхенге (Германия) атақты палеонтолог Карл фон Зиттельден білім алу үшін барды. 1894 жылы ол АҚШ-қа оралып, Калифорния университетінің профессоры болып жұмыс істеді, омыртқалы және омыртқасыз палеонтологияны оқытып, зерттеулер жүргізді. 1901 жылы палеонтология бойынша берген лекцияларының бірі жас Энни Монтегю Александрға үлкен әсер етті, ол сол жылы Орегондағы Фоссил көліне экспедициясын қаржыландырып, оған қатысты. Өмірін палеонтологияны дамытуға арнаған Александр 1902 және 1903 жылдары Шаста тауына жасалған келесі экспедицияларын, сондай-ақ Невада штатындағы Батыс Гумбольдт жотасындағы 1905 жылғы әйгілі Сауриан экспедициясын қаржылады. Бұл экспедиция барысында Мерриам 25 иктиозаврдың қазбасын тапты, олардың көптегені бұрын-соңды табылған ең жақсы үлгілер деп есептелді. 1903 жылы ол 1887 жылы Теодор Рузвельт және Джордж Бёрд Гриннелл құрған жабайы табиғатты қорғау ұйымы – Бун және Крокетт клубының құрметті мүшесі ретінде танылды. 1912 жылы ол Калифорния университетінің палеонтология кафедрасының меңгерушісі болып тағайындалды. Сол жылы ол Ла-Бреа ыстық шұңқырында омыртқалы жануарларды зерттеуді бастады. Ол және оның студенттері бұл жерден табылған омыртқалы жануарлардың көптеген қазбаларын жіктеді, ал қалғандары сақтауға жіберілді. Смилодон кейін Калифорния штатының ресми қазбасы болып жарияланды. 1914 жылы Мерриам Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1918 жылы ол АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Сол жылы ол "Redwoods League" қорының құрылуына қатысты, ол 1922 жылы Мерриам Калифорнияның Гумбольдт округіндегі Редвуд аймақтарын аралап, Сан-Францискоға жақын орман алқаптарындағы ағаштардың кесілуіне байланысты ескі өсімдіктерді қорғау мақсатымен маңызды жұмыстарды бастады. 2005 жылы Калифорнияда және бүкіл АҚШ-та оның жабайы жерлерді сақтауға жасаған еңбегін егжей-тегжейлі баяндайтын өмірбаяны жарық көрді. 1919 жылы Мерриам Америка геологиялық қоғамының президенті болды. 1920 жылы ол Берклидегі Калифорния университетінің деканы болып тағайындалды, бірақ сол жылы Вашингтондағы Карнеги институтының президенті болып кетті. Оның кеткеніне байланысты университет палеонтология кафедрасын геология кафедрасымен біріктірді, бұл Мерриамның қолдау көрсеткені, кейіннен университеттің палеонтология мұражайын құрып, қаржыландырды. Карнеги институтының басшысы ретінде Мерриамның әкімшілік міндеттері оның зерттеу жұмыстарын азайтуға әкелді. Президенттік лауазымында ол Ұлттық саябақтар қызметінің білім беру бағдарламаларын дамытуға көмектесті, сондай-ақ Калифорнияның қызыл ағаштарын сақтауға үлкен үлес қосты. Ол 1921 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Оның жарияланған еңбектері 1938 жылы Карнеги институты басып шығарған төрт томдық жинақта топтастырылған. Мерриам Галтон институтының негізін қалаушы мүшесі және евгениканы сақтықпен қолдаушы болды. Оның әкесінің туысы Франк Мерриам, Азамат соғысының ардагері Генри К. Мерриамның үлкен баласы, 1934 және 1939 жылдар аралығында Калифорнияның 28-ші губернаторы болды.
He was born in Hopkinton, Iowa, the eldest child of postmaster, store proprietor, and American Civil War veteran Charles E. Merriam. His middle name Campbell was his mother's middle name, and the maiden name of his maternal grandmother. Both his father Charles E. Merriam and his paternal uncle Henry C. Merriam had served as officers in the 12th Iowa Infantry, Company K; after capture at the Battle of Shiloh, they were sent to Libby Prison for some time before being returned to the battlefields. Eventually, when the two brothers were mustered out, they returned to Iowa, married, and raised families. As a young man, he began collecting Paleozoic invertebrate fossils near his Iowa home. He received a bachelor's degree from Lenox College in Hopkinton, Iowa, his father's alma mater, then went to the University of California to study geology and botany under Joseph Le Conte. He later went to Munich, Germany, to study under the famous paleontologist Karl von Zittel. In 1894 he returned to the U. S. and joined the faculty at the University of California, teaching and performing research in both vertebrate and invertebrate paleontology. In 1901 one of his lectures on paleontology inspired the young Annie Montague Alexander, who financed and took part in his expedition that year to Fossil Lake in Oregon. Alexander, who went on to a lifelong career as a paleontological benefactress, financed his subsequent expeditions to Mount Shasta in 1902 and 1903, as well as his famous 1905 Saurian Expedition to the West Humboldt Range in Nevada. During this expedition Merriam unearthed 25 specimens of ichthyosaur, many of them considered the finest ever found. In 1903 he was recognized as an Associate Member of the Boone and Crockett Club, a wildlife conservation organization founded in 1887 by Theodore Roosevelt and George Bird Grinnell. In 1912 he was appointed chairman of the Department of Paleontology at the University of California. That same year he began his famous studies of vertebrates at the La Brea Tar Pits. He and his students categorized many of the vertebrate fossils found at the site, and many more were placed in storage. The smilodon was later established as the California state fossil. In 1914, Merriam was elected to the American Philosophical Society. In 1918, he was elected to the United States National Academy of Sciences. That same year, he co founded the Save the Redwoods League, which began significant preservation efforts after Merriam traveled the Redwood areas of Humboldt County, California in 1922 seeking to spare its old growth the effects of logging he witnessed in Redwood forests closer to San Francisco. A biography, which details his efforts to preserve wild lands in California and throughout the United States, was published in 2005. In 1919, Merriam served as president of the Geological Society of America. In 1920 he was appointed Dean of Faculty at the University of California, Berkeley, but he left that same year to become president of the Carnegie Institution in Washington, D. C. His departure caused the university to combine the Paleontology Department with the Geology Department, angering Merriam's benefactress, Annie Alexander, who subsequently founded and endowed the university's Museum of Paleontology. As the head of Carnegie Institution, Merriam's administrative duties led to a reduction in his research for the rest of his career. He accomplishments as president included helping to advance the educational programs of the National Park Service, as well as helping to preserve the California redwoods. He was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1921. His published papers are collected in a four volume set published in 1938 by the Carnegie Institution. Merriam was a founding member of the Galton Institute and a cautious political supporter of eugenics. Notably, his paternal first cousin Frank Merriam, the eldest child of Civil War veteran Henry C. Merriam, served as the 28th Governor of California between 1934 and 1939.
Білім және жоғары оқу орындарының білімі
Ленокс колледжінің ғылым бакалавры, 1887 ж. Мюнхен университетінің философия докторы (PhD), 1893 ж. Колумбия университетінің ғылым докторы (ScD), 1921 ж. Принстон университетінің ғылым докторы (ScD), 1922 ж. Йель университетінің ғылым докторы (ScD), 1922 ж. Веслиан университетінің құқық докторы (LLD), 1922 ж. Калифорния университетінің философия докторы (PhD), 1924 ж. Нью-Йорк университетінің құқық докторы (LLD), 1926 ж. Мичиган университетінің құқық докторы (LLD), 1933 ж. 1935 жылы Гарвард университетінің құқық докторы (LLD) дәрежесін алған. Пенсильвания университетінің ғылым докторы (ScD), 1936 ж. Нью-Йорк мемлекеттік университетінің ғылым докторы (ScD), 1937 ж. Джордж Вашингтон университетінің құқық докторы (LLD), 1937 ж. Орегон мемлекеттік колледжінің ғылым докторы (ScD), 1939 ж. Орегон университетінің құқық докторы (LLD), 1939 ж.
Bachelor of Science, Lenox College, 1887. PhD, University of Munich, 1893. ScD, Columbia University, 1921. ScD, Princeton University, 1922. ScD, Yale University, 1922. LLD, Wesleyan University, 1922. PHD, University of California, 1924. LLD, New York University, 1926. LLD, University of Michigan, 1933. LLD, Harvard University in 1935. ScD, University of Pennsylvania, 1936. ScD, State University of New York, 1937. LLD, George Washington University, 1937. ScD, Oregon State College, 1939. LLD, University of Oregon, 1939.