Жүно: АҚШ-тағы интернет-провайдер тарихы

Кіріспе

Juno Online Services – интернет-провайдер, қарапайым тілде Juno деп те аталады, ол АҚШ-та орналасқан. Бұл бастапқыда тегін электрондық пошта қызметі ретінде пайда болды, кейіннен қызметтері кеңейтілді. Juno – United Online компаниясының еншілес кәсіпорны, ал United Online өз кезегінде B. Riley Financial инвестициялық банкінің еншілес кәсіпорны. United Online сонымен қатар NetZero және BlueLight интернет-қызметтерінің бас компаниясы болып табылады.

Тарих

Juno 1996 жылдың мамырында Чарльз Ардай, Брайан Марш және Клиффорд Це тарапынан, D. E. Шоу тобының қаржылық қолдауымен және штаб-пәтері Шоупен бірге Манхэттеннің орталық бөлігіндегі ғимаратта құрылды. 1996 жылдың тамызында тегін электрондық пошта қызметі іске қосылды. Клиенттерге арналған Juno бағдарламасын орнату арқылы шамамен 35 килобайт көлемдегі электрондық хаттарды жіберуге және қабылдауға мүмкіндік берілді. Алғашқы нұсқада тіркемелер мен басқа да қосымша мүмкіндіктер болған жоқ. Пайдаланушылар Juno бағдарламасы арқылы электрондық хаттар жазып, диал-ап арқылы жүйеге уақыт-уақыт қосылып отыратын. Қосылған кезде Juno бағдарламасы пайдаланушы жазған электрондық хаттарды жүктеп, онлайн пошта жәшігіне келген жаңа хаттарды және клиентте көрсетілетін мақсатты жарнамаларды жүктейтін. Бұл, жылдар бойы BBS жүйелері телефон желісіне қосылу уақытын үнемдеу үшін қолданған "QWK" және басқа да жартылай автоматтандырылған офлайн оқырман бағдарламаларына ұқсас болды. 1998 жылдың маусымында Juno қызметін кеңейтіп, төлем жасаған абоненттерге премиум қолдау көрсетуді ұсынды және электрондық поштамен қатар веб-шолу мүмкіндігін қосты. 1999 жылдың желтоқсанында Juno сол қызметті (техникалық қолдаусыз) тегін ұсына бастады, егер пайдаланушы Juno бағдарламасын пайдаланса, онда пайдаланушы онлайн болған уақыттың көп бөлігінде жарнамалар бар панель көрсетілетін. Кейіннен Juno компаниясы тегін интернет-сервисін пайдалануға белгілі бір шектеулер қойды. 2015 жылдың шілде айының ортасынан бастап тегін қызмет айына ең көп 10 сағатқа дейін шектелді. 1990-жылдардағы Dot com көпіршігінің күйреуімен интернет жарнамасынан түскен кірістер азайды және компания үлкен интернет-провайдерлерге ұқсас, бірақ жартылай төмен бағамен жеңілдікті веб- және пошта қызметтерін ұсынуға көшті. Juno акциялары 1999 жылдың мамырында NASDAQ биржасында JWEB таңбасымен саудаға шықты. 2001 жылдың маусымында Juno және NetZero компаниялары, олар да NASDAQ биржасында NZRO таңбасымен сауда-саттық жүргізіп отырған, бірігу туралы хабарлады. Екі компания да NetZero-ның жарнамалық панельді пайдалану арқылы тегін интернетке қол жеткізуге арналған патентына байланысты соттасқан. NetZero аталған патентті иеленсе де, Juno-ның алты миллион мүшесі болды, сондықтан ол әлдеқайда ірі компания еді. Соңында олар соттасуды жалғастырудың орнына бірігуге келісті. 2001 жылдың қыркүйегінде екі компания бірігіп, қазіргі United Online компаниясын құрды, ал JWEB және NZRO таңбалары биржадан алынып тасталды. Juno, NetZero компаниясымен бірлесіп, веб-шолуды жылдамдатуға бағытталған қызметті ұсынды. Бұл қызмет суреттерді төмен сапада көрсету арқылы беттерді жүктеу жылдамдығын арттырды. 2001 жылы Juno жеке өмірге қатысты саясатының жаңа нұсқасын қабылдады. Қызметті пайдалануды жалғастыру арқылы клиенттер Juno-ға пайдаланылмаған процессорлық циклдарды жинауға келісім берді. Бұл жоба клиенттердің процессорларын пайдалана отырып, жартылай суперкомпьютер құрастыру және жеке компанияларға есептеу қызметтерін сатуды көздеді. Бұл қосымша кіріс компанияны Dot com көпіршігінен кейін де жұмыс істеуге көмектесуі тиіс еді. Көптеген клиенттер шарттардың өзгергенін байқамады. Juno Virtual Supercomputer қызметіне тапсырыс беруші жарияланғанымен, 2015 жылдың шілде айының ортасына дейін компанияның бұл жоспарды іске асырғаны туралы нақты мәлімет болған жоқ.

Juno was founded in May 1996 by Charles Ardai, Brian Marsh and Clifford Tse, with equity capital provided by the D. E. Shaw Group and headquarters in the same Midtown Manhattan building as Shaw. In August 1996, it began a free e mail service — a customer would install the proprietary Juno client which would allow them to send and receive email of about 35 kilobytes in size. Version 1 did not offer attachments or other features. The user could write emails with the Juno client and would periodically sign in by dial up. Upon doing so, the Juno client would upload any emails the user had written, download any new incoming emails in the online mailbox, and download targeted advertisements, which were displayed in the client. This was similar to "QWK" and similar less automated offline readers that had been used for years by BBSes to save phone line connect time. In June 1998, Juno expanded its service to offer premium support for paying subscribers, and added the ability to browse the web in addition to use of email. In December 1999, Juno began to offer the same service (without technical support) for free, provided the user ran the Juno client, which displayed a bar containing advertisements for the majority of the time that the user was online. Juno later imposed limits on how much usage could be made of its free Internet service in a single month. Free service was limited, as of the middle of July 2015, to a maximum of 10 hours per month. With the collapse of the 1990s Dot com bubble, Internet advertising revenues declined and the company shifted emphasis to offering discount Web and mail services similar to large ISPs, but at half the price. Juno stock began trading on NASDAQ in May 1999, under the symbol JWEB. In June 2001, Juno and NetZero, which also traded on NASDAQ but under the symbol NZRO, announced a merger. The two had been in litigation over the patent which NetZero held to provide free Internet access by using an Ad bar. Though NetZero held the said patent, Juno had six million members, and thus was far larger. Eventually, they chose to merge rather than continue to fight in court. By September 2001, the two companies were merged into the present day United Online, and both JWEB and NZRO were delisted. Juno released, along with NetZero, a service that purported to make web browsing faster. It displayed pictures at lower resolutions, thereby speeding page loads. In 2001, Juno enacted a new version of their privacy policy. By continuing to use the service, customers implicitly agreed to allow Juno to harvest any unused CPU cycles. The plan was to assemble a quasi supercomputer using customers processors and sell computing services to private companies. This additional revenue was intended to keep the company afloat after the dot com bubble. Most customers did not notice the change of terms. Though a customer for the Juno Virtual Supercomputer service was announced, it remained unclear, as of the middle of July 2015, whether the company followed through on this plan.

Жеке клиент

Juno клиент бағдарламалық жасақтамасының белгішесі. Клиент бағдарламалық жасақтамасы 1990 жылдардың соңында көп рет жаңартылды. 1.49 нұсқасы Windows 3.1 үшін соңғы нұсқа болды, тек 1.51 нұсқасында түзетілген күндік мәселені ескермегенде. 4.0.11 және 5.0.33 нұсқалары Windows 95 және одан кейінгі нұсқалар үшін соңғы нұсқалар болды. 4-ші нұсқада тіркемелер мен орфографиялық тексеруші болды, сондай-ақ әртүрлі қаріптер мен түстерді көрсету мүмкіндігі бар еді. Ескі хабарлар үшін әрқайсысы 1000-ға дейін хабарды сақтауға арналған жеке файлдардағы сақтау папкалары болды. 5-ші нұсқа тиімсіз интегралды спам сүзгісін және таңдалған қаріптер мен түстерде, суреттерді қоса хабарлар жазу мүмкіндігін қосты. Ол барлық ескі хабарларды басқа форматта сақтады, барлық хабарлар үшін бір үлкен файлды пайдаланды. Дискідегі бос орын хабар файлынан бірнеше есе үлкен болмаған жағдайда, ол жиі "папканың құлауына" ұшырады, нәтижесінде барлық хабарлар "Түсім" папкасына қайтарылды немесе жоғалып кетті. 2004 жылдың 1 желтоқсанынан бастап Juno клиенті, Microsoft Outlook Express немесе Eudora сияқты электрондық пошта клиенттерін пайдалану тегін болды. Juno веб-интерфейсі орнына электрондық пошта клиентін пайдалануды қалаған пайдаланушылар Juno Platinum немесе Juno Megamail үшін төлеуге міндетті болды. Juno клиент бағдарламалық жасақтамасының 5.0 нұсқасы, 33-шы құралымы Internet Explorer 7-мен үйлесімді болмады. Алайда, Microsoft IE7-нің соңғы нұсқасын шығарған кезде, Juno 5.0-дың 49-шы құралымын шығарды, ол IE7-дегі мәселелерді шешіп, оны Windows Vista-мен үйлесімді етті. Windows 7 жүйесімен үйлесімді 8-ші нұсқасы 2009 жылы жарық көрді. 21-ші ғасырда меншік пошта бағдарламаларына қолдау аз болды, ал қызмет POP3 стандартты пошта клиенттерін қолдады. Juno офлайн пошта оқырманның ешбір нұсқасы вирустарды тексеру немесе жүктелген хабарлар арасынан спамды тазалау үшін үшінші тараптың құралдарын пайдалануға мүмкіндік бермеді. 5 және 8-ші нұсқалар жүктелген электрондық пошта хабарламаларын нақты электрондық пошта мекенжайымен сәйкестендіре алды; алайда, осы процесті жеңілдету үшін жабайы символдар, логикалық сүзгілер немесе маршруттау мүмкіндіктері болмады. Компания сервердегі спамды сүзуге көмектесетін спам-бюросын ашты, осылайша Juno клиентіне келіп түсетін спамның көлемін азайтты. Juno клиент бағдарламалық жасақтамасы электрондық пошта мен мекенжайларды сақтық көшірмелеуге мүмкіндік берсе де, оларды басқа клиенттерге экспорттауды немесе басқа клиенттерден импорттауды қолдамады. Меншік хабарлама сақтау форматымен жұмыс істей алатын үшінші тараптың тек бірнеше құралдары ғана болды; керісінше, пайдаланушылар деректерді түрлендіру және экспорттау үшін үшінші тараптың бағдарламаларын пайдалануға мәжбүр болды, әсіресе juno5bdb (Juno Беркли DB-де сақтаған хабарламалар үшін) және Dawn (мекенжайлар үшін).

The Juno client software icon. The client software was updated many times in the late 1990s. Version 1.49 was final for Windows 3.1, except for a date problem that was fixed in version 1.51. Versions 4.0.11 and 5.0.33 were final for Windows 95 and later. Version 4 had attachments and a spell checker, and displayed fonts and colors. For old messages, it had storage folders, each stored in a separate file containing up to 1000 messages. Version 5 added an ineffective integral twit/spam filter and the ability to write messages in chosen fonts and colors with inline images. It stored its old messages in a different format, with one large file for all messages. When disk free space was not several times larger than the message file, it often suffered "folder collapse" in which all messages returned to the "Inbox" or disappeared. As of December 1, 2004, use of an e mail client such as the Juno client, Microsoft Outlook Express, or Eudora had ceased to be free. Users who wished to use an e mail client instead of Juno's web based e mail interface were required to pay for either Juno Platinum or Juno Megamail. The Juno client software's version 5.0, build 33, would not work with Internet Explorer 7. However, by the time Microsoft released the final version of IE7, Juno had released Juno 5.0 build 49, which resolved the issues with IE7 and made it compatible with Windows Vista. Version 8, compatible with Windows 7, was released in 2009. The proprietary mailers were only slightly supported in the 21st century, and the service supported POP3 standard mail clients. No version of Juno's offline mail reader was made to use third party utilities to scan for viruses or clean out E mail spam among messages that had already been downloaded. Versions 5 and 8 could weed downloaded email messages individually by exact email address matches; however, there were no wildcards, boolean exclusion filters, or routing features to facilitate this. The company opened a spamdesk to help screen spam at the servers, thus minimizing the amount of spam received by the Juno client. While the Juno client software could back up e mails and addresses, it did not support exporting these to other clients, nor did other clients support importing from Juno. Only a handful of third party utilities were made that could do anything with the proprietary message storage format; instead, users were forced to use third party applications to convert and export the data, principally juno5bdb for messages (which Juno stored in a Berkeley DB), and Dawn for addresses.

Даму орталықтары

Juno сонымен қатар Үндістанның Хайдарабад қаласында теңізден тыс даму орталығын ашты, оны United Online Software Development India Pvt. Ltd. деп атады.