Нағыз ағылшын футболшысы: Найджел Винтерберн өмірі мен мансабы

Кіріспе

Найджел Винтерберн (ағылш. Nigel Winterburn; 11 желтоқсан 1963 жылы туған) – ағылшын футболшысы, бұрынғы кәсіби ойыншы, жаттықтырушы және қазіргі кезде BT Sport телеарнасының жүргізушісі. Винтерберн 1981 жылдан 2003 жылға дейін негізінен сол қапталдағы қорғаушы ретінде ойнады. Ол 1990 жылдары Премьер-лига мен Еуропа футболында «Арсенал» командасының танымал қорғаныс шебін құраған Тони Адамс, Стив Боулд, Мартин Кьюн және Ли Диксонмен бірге ойнағандығымен әйгілі. Ол сонымен қатар «Вест Хэм Юнайтед» командасының жоғары лигасында, «Уимблдон» командасының Футбол лигасы мен «Бирмингем Сити» және «Оксфорд Юнайтед» клубтарымен келісімшарт жасаған. 1989-1993 жылдары Англия құрамасы сапында екі матч өткізді. 2008-09 маусымында Винтерберн Пол Инс басшылығымен «Блэкберн Роверс» командасының жаттықтырушылар құрамына қысқа мерзімге қосылды, бірақ кейіннен қызметінен алынып, орнына Сэм Аллардайс келді.

Бірмингем қаласы

Уинтерберн Уорвикшир графтығының Арли қаласында дүниеге келген. 1980 жылдың мамыр айында «Бирмингем Сити» клубында тәлімгерлікке түсіп, 1981 жылы «Нунетон» жастар командасы үшін ойнағаннан кейін кәсіпқой футболшы болды. «Бирмингем Сити» сапында жүргенде Уинтерберн Англия жастар құрамасына шақырылған, бірақ Бірмингемнің негізгі құрамына іліге алмады. «Оксфорд Юнайтед» клубында сәтсіз сынақтан өткен соң, 1983 жылдың тамызында Дейв Бассетт оны тегін трансфер бойынша «Уимблдон» клубына қабылдады.

Уимблдон

Уинтерберн 1983-84 жылдары «Уимблдонды» үшінші дивизионнан екінші дивизионға, ал 1985-86 жылдары екінші дивизионнан бірінші дивизионға көтерілуге көмектесті. Төрт маусым бойы клубта оған бар болғаны жеті лигалық ойынды өткізіп алуға тура келді, жалпы 172 ойынның ішінде. 1986-87 маусымында «Уимблдон» бірінші дивизионда алтыншы орынды алғанда ол барлық ойындарда қатысты. Ол клуб үшін қатарынан төрт маусым «Жылдың үздік ойыншысы» болып танылды және Англияның 21 жасқа дейінгі құрамасына шақырылды. 1987 жылдың мамыр айында ол 350 000 фунтқа «Арсеналға» ауысты. Бапкер Джордж Грэм Кенни Сансомқа ұзақ мерзімді ізбасар іздеп жатқан еді.

Арсенал

Винтерберн «Арсеналдағы» карьерасын оң жақ қорғаушы ретінде бастады, бұл Грэмнің Вив Андерсонға лайықты ойыншы таба алмағаннан кейін қолданған шара болды. Уинтерберн 1987 жылғы 21 қарашада «Саутгемптонға» қарсы «Хайбериде» алаңға түскенде дебют жасады. Сол жақты басым болғанына қарамастан, ол оң жақ қорғаушы рөліне бейімделіп, алғашқы маусымда екі даулы жағдайға қатысты. Біріншіден, 1988 жылғы 20 ақпанда «Хайбериде» «Манчестер Юнайтедке» қарсы ФА кубогы матчында Брайан МакКлеир пенальтиді соқпағаннан кейін ол оны ашық түрде қысымға алды. Екінші жағдай сол маусымның соңында Лига кубогының финалында болды. Алғашқы минуттарда артта қалғанына қарамастан, «Арсенал» «Уэмблиде» «Лутон Таунды» 2:1 есебімен жеңіп, ойын аяқталуға он минуттай қалғанда Дэвид Рокастл пенальти соқты. «Арсеналға» пенальти берілді. Майкл Томас бүкіл маусым бойы «Арсеналдың» пенальти соққысын орындайтын ойыншысы болды, бірақ Томас пен одан кейінгі екі ойыншының сәтсіздігінен кейін, «Арсенал» үшін бұрын ешқашан пенальти соқпаған Уинтерберн соққыны орындау үшін допты алды. Ол соққыны оң бұрышқа күшті және төмен жіберді, бірақ «Лутонның» қақпашысы Энди Диббл дұрыс болжады және допты бағанадан шығарды. Жаңа күш алған «Лутон» соңғы он минутта екі гол соғып, 3:2 есебімен жеңіске жетті. Сансом 1988 жылғы желтоқсанда «Арсеналдан» «Ньюкасл Юнайтедке» кетті, нәтижесінде Уинтерберн сол жақ қорғаушы рөліне оралып, он жылдан астам уақыт бойы сол позицияда ойнады. Ол және әріптесі Ли Диксон капитан Тони Адамс пен тәжірибелі Дэвид О’Лиридің қасында ойнады, ал 1989 жылғы маусымда Стив Боулд оларға қосылды. Жаттықтырушы көбінесе олардың бесеуін де алаңға шығарды, «Арсенал» Бірінші дивизион титулы үшін «Анфилдте» «Ливерпульмен» соңғы ойынға шықты, бұл 1971 жылғы «Дәуірден» бергі Арсеналдың алғашқы титулы болар еді. «Арсеналдың» жағдайы кем дегенде екі голмен жеңуді талап етті. Уинтерберннің бос соққысы Алан Смит үшін ойынның бірінші жартысынан кейін гол соқты, бірақ екінші гол Томас қосымша уақытта гол соққанға дейін олардан қашып бара жатқан сияқты болды. Бұл жеңіс «Fever Pitch» фильмінің кульминациясы болды. 1989 жылғы 17 мамырда «Уимблдонмен» үйінде 2:2 есебімен тең ойнаған ойында Уинтерберн өзінің мансабындағы ең әдемі голдың бірін соқты, 25 метрден оң аяғымен диагональмен алыс бұрышқа допты жіберді. Екі ұпай мен гол айырмасы бірдей болғандықтан («Арсенал» лиганы көбірек гол соғып жеңді), «Арсеналдың» сол маусымдағы әрбір голы лиганы жеңуде шешуші болды, бірақ «Арсенал» сол күні жеңілген болса, «Анфилдтегі» ойын маңызсыз болар еді, өйткені титул жоғалған болар еді. Уинтерберн Англия құрамасына сол жылы 15 қарашада Италияға қарсы 0:0 есебімен тең ойнаған кезде дебют жасады. Көптеген БАҚ және Уинтерберннің өз клуб менеджері оның Англияның сол жақ қорғаушысы ретіндегі қасиеттерін үнемі мадақтаса да, ұлттық жаттықтырушы Бобби Робсон оны сол жақ қорғаушы ретінде үшінші орыннан жоғары емес деп санады. Стюарт Пирс 1990 жылғы әлем чемпионатына бірінші таңдау ретінде, Тони Дориго қосалқы команда ретінде барады. Тек жарақаттанған жағдайда ғана Уинтербернге алаңға шығу мүмкіндігі туар еді, бірақ ол орын алмады; алайда ол B командасында өнер көрсетті. 1990 жылы «Арсенал» трофейсіз аяқтады, бірақ келесі жылы тағы да лига чемпионы атанды, тек бір жеңіліспен. «Манчестер Юнайтедтің» алаңында 1:0 есебімен жеңіске жеткен кезде Денис Ирвинге Уинтерберннің соққысынан басталған жаппай төбелес болды. Уинтерберн ақырында айыппұл төледі, екі апталық жалақысынан айырылды (үш әріптесі мен менеджер Джордж Грэммен бірге), бірақ екі ұпай шегерімге қарамастан («Манчестер Юнайтедке» қарағанда бір ұпай көп, өйткені «Арсенал» 1989 жылы «Норвич Ситиге» қарсы ұсақ-түйекке байланысты ұпай жоғалтқан болатын), «Арсенал» лиганы жеңіске жетті. Екі жылдан кейін Уинтерберн екі кубокты да жеңіп алған «Арсенал» құрамасында болды. «Арсенал» Лига кубогы мен ФА кубогының финалында «Шеффилд Уэнсдейді» 2:1 есебімен жеңді, соңғысы қайта ойналған матчта. Уинтерберннің жақсы формасы оған Грехам Тейлордың Англия құрамасына шақыруын әкелді, ол оны АҚШ-тағы шағын турнирге қатысты жасаққа енгізді, оның барысында Англия АҚШ-қа 2:0 есебімен жеңілді. Уинтерберн «Манчестер Юнайтедтің» қанатқары Ли Шарптың орнына Германияға қарсы финалдық кездесуге келді. Бұл оның Англия құрамасы үшін соңғы ойыны болды. 1994 жылы «Арсенал» итальяндық «Парманы» 1:0 есебімен жеңіп, Еуропа кубогының жеңімпаздары кубогын жеңіп алды, бұл «Арсеналдың» ширек ғасырдан кейінгі алғашқы континенталдық жеңісі болды. Келесі жылы олар финалға шықты, бірақ «Реал Сарагоса» командасынан 2:1 есебімен жеңілді. 1996 жылдың соңында Арсен Венгер «Арсеналға» келді және командаға жаңа өзіне сенімділік пен диеталық әдеттерді енгізді. Бұл қартайған қорғанысқа (Адамс 30 жастағы ең жасы болды; Мартин Киоун О’Лиридің 1993 жылғы ФА кубогынан кейінгі зейнетке шығуына байланысты келді) олардың мансабының соңғы жылдарында өркендеуіне мүмкіндік берді. «Арсенал» 1998 жылы Премьер-лига мен ФА кубогының «дұблерін» жеңіп алды. Лигалық маусымда, 1997 жылдың қыркүйегінде, «Уимблдонға» қарсы болғандай, Уинтерберн тағы да 25 метрден алыс бұрышқа диагональмен соққы беріп, маңызды гол соқты, бұл жолы сүйікті сол аяғымен. «Челсиге» қарсы «Стэмфорд Бриджде» 3:2 есебімен жеңіске жеткен 89-минуттық гол «Арсеналды» турнир кестесінде 2-орынға көтерді. 1999 жылы Англия құрамасын уақытша басқарған Ховард Уилкинсон оны Францияға қарсы жолдас матчқа шақырды, бірақ ол Уилкинсонның бірінші құрамынан тыс қалды – Симен, Адамс, Киоун және Диксон бастап кетті, бірақ Уинтерберн сол жақ қорғаушы позициясы үшін Грэм Ле Соға жеңілді және 2:0 есебімен жеңілген матчта төңкерісте отырды. 1999–2000 жылдары «Арсенал» Чемпиондар лигасының топтық кезеңінен өте алмады, сондықтан УЕФА кубогының үшінші кезеңіне ілікті, онда олар «Нантспен» кездесті. Бірінші ойында, «Арсенал» 3:0 есебімен жеңіске жеткенде, Уинтерберн тағы да алыс бұрышқа соққы беріп гол соқты, бірақ бұл жолы тек қана алаңнан тыс жерден. «Арсенал» УЕФА кубогының финалына жетті, бірақ Уинтерберн бразилиялық сол жақ қорғаушы Силвиньомен командадан шығарылды, бірақ бір жыл ішінде ол Эшли Коулға орын берді.

Winterburn began his Arsenal career at right back, an emergency measure employed by Graham after he'd been unsuccessful in finding a worthwhile replacement for Viv Anderson. Winterburn made his Arsenal league debut as a substitute at Highbury against Southampton on 21 November 1987, and for the remainder of that season, he played in 17 league games. Though heavily left footed, Winterburn settled into the right back role and became quickly involved in two controversial incidents in his first season. First, he was seen to openly goad Brian McClair after the Manchester United striker had missed a late penalty in an FA Cup tie 20 February 1988 at Highbury. The second incident came in the League Cup final later that same season. Despite having fallen behind in the early stages, Arsenal, the holders, were leading Luton Town 2–1 at Wembley with less than quarter of an hour to go when David Rocastle got a penalty. Arsenal were awarded a penalty. Michael Thomas had been Arsenal's designated penalty taker all season but after spot kick failures from Thomas and two subsequent successors, it was Winterburn who'd never taken a penalty for Arsenal before who collected the ball up to take the kick. He put the kick low and strong to the right hand corner as he viewed it, but Luton goalkeeper Andy Dibble guessed correctly and pushed the ball round the post. A newly inspired Luton then scored twice in the final ten minutes and won the final 3–2. Sansom, demoted to reserve team football, left Arsenal for Newcastle United in December 1988 and Winterburn settled into his more familiar left back role as a result, staying in it for more than a decade. He and fellow full back Lee Dixon flanked two superb central defenders in captain Tony Adams and veteran David O'Leary, joined during the 1989 season by Steve Bould. Often the manager would play all five of them as Arsenal took holders Liverpool to a last game showdown at Anfield for the First Division title, which would have been Arsenal's first title since the Double year of 1971. Arsenal's situation meant they needed to win by at least two clear goals to clinch the championship. Winterburn's free kick set up a first for Alan Smith shortly after half time, but the second looked as though it would elude them until Thomas scored in injury time. This victory was the culmination of the film Fever Pitch. In the penultimate game, a 2–2 draw at home to Wimbledon, 17 May 1989, Winterburn scored what some consider the finest goal of his career, driving the ball diagonally into the far, top corner from fully 25 yards with his little used right foot. Given both points and goal difference were identical (Arsenal winning the league on more goals scored) every single goal Arsenal scored that campaign eventually proved decisive in winning the league, but had Arsenal lost that day then the Anfield game would have been irrelevant as the title would have already been lost. Winterburn made his England debut later the same year, 15 November 1989, coming on as a substitute in a 0–0 draw against Italy. Though many media outlets and Winterburn's own club manager regularly extolled his virtues as an England left back, the national coach, Bobby Robson, had him as no higher than third in the pecking order at left back. Stuart Pearce was going to the 1990 World Cup as first choice, with Tony Dorigo as back up. Only injury to either would see a way open for Winterburn, and that didn't happen; however, he did earn appearances for the B team. Arsenal ended 1990 trophyless, but went on to win the league title again the next year, with only one loss. During a 1–0 victory away at Manchester United, there was a mass brawl that was started by a Winterburn tackle on Denis Irwin. Winterburn was eventually booked, and subsequently fined two weeks wages (along with 3 teammates and the manager, George Graham), but despite the two point deduction one more than Manchester United as Arsenal had been involved in a similar brawl against Norwich City in 1989 Arsenal went on to win the league comfortably. Two years later, Winterburn was in the Arsenal team which won both cup competitions and thus completed his domestic set of medals. Arsenal defeated Sheffield Wednesday 2–1 in both the League Cup and FA Cup finals, the latter in a replay. Winterburn's form earned him a brief England recall by Graham Taylor, who included him in a squad for a mini tournament in the U. S., during which England lost 2–0 to the United States. Winterburn came on as a sub for Manchester United winger Lee Sharpe in the final match of the contest against Germany. This was the last time he played for England. In 1994, Arsenal beat Italian side Parma's 1–0, to win the European Cup Winners Cup, Arsenal's first success continentally for a quarter of a century. They would not be so successful the following year as they reached the final again but were beaten 2 1 by Real Zaragoza. Arsène Wenger arrived at Arsenal at the end of 1996 and instilled new self awareness and dietary habits into the Arsenal team. This allowed the ageing defence (Adams was the youngest at 30 years of age; Martin Keown had also arrived to account for O'Leary's retirement after the 1993 FA Cup success) to thrive in and prolong the latter years of their careers. Arsenal won the "double" of Premiership and FA Cup in 1998. During the league campaign, in September 1997, as against Wimbledon in 1989, Winterburn again scored a vital goal from over 25 yards out driven diagonally into the far, top corner, this time with his favoured left foot. The 89th minute winner, in a 3 2 Arsenal victory against Chelsea away at Stamford Bridge, moved Arsenal up to 2nd in the table. Winterburn was called up by caretaker manager Howard Wilkinson for the England squad in a friendly against France in 1999 but he was the odd one out from Wilkinson's first XI – Seaman, Adams, Keown and Dixon all started but Winterburn lost out to Graeme Le Saux for the left back slot and stayed on the bench for the 2–0 defeat. In 1999–2000, Arsenal again failed to progress beyond the group stages of the Champions League, and therefore entered the UEFA Cup at the third round, where they were drawn against Nantes. During the first leg, which Arsenal won 3–0, Winterburn again scored with a drive into the far, top corner, though this time only from just outside the box. Arsenal went on to reach the UEFA Cup final but Winterburn had been forced out of the team by the Brazilian left back Sylvinho, although he in turn was displaced by the fledgling Ashley Cole within another 12 months.

Вест Хэм Юнайтед

Уинтерберн 2000 жылғы маусым айында 250 000 фунт стерлинг сомасына "Вест Хэм Юнайтед" клубына қосылды, "Арсенал" сапында 429 лига ойынында алаңға шығып, сегіз гол соққаннан кейін. "Вест Хэм" үшін барлық турнирлерде 94 матч өткізіп, 2000 жылғы 18 қарашада "Лидс Юнайтед" клубына қарсы өткен сыртқы ойында 1–0 есебімен жеңіске жетіп, бір голдың авторы атанды. 2003 жылы футболдан кету туралы шешім қабылдады, оның соңғы ойыны 2 ақпан күні "Ливерпульге" қарсы болды.

Халықаралық мансап

Уинтерберн Англия құрамасы сапындағы толық дебютін 1989 жылғы 15 қарашада Италияға қарсы матчта жасады. Ұлттық құраманың негізгі құрамындағы соңғы ойынын ол шамамен төрт жылдан кейін, 1993 жылғы 19 маусымда Германияға қарсы өткізді. Осы кезде Англияның сол қаптағы тұрақты ойыншысы Стюарт Пирс болды.

Жаттықтырушылық мансап

2008 жылдың 14 шілдесінде Винтерберн Пол Инстің «Блэкберн Роверс» командасының штабына қорғаныс жаттықтырушысы болып қосылды. 2008 жылдың желтоқсанында Пол Инс қызметтен босатылғаннан кейін, Винтерберн «Эвуд Парк» стадионында қажет емес деп есептелді. Жаңа бас тренер Сэм Аллардайс: «Бүгін Найджел Винтербернмен сөйлесіп, менің пікірімше, қорғаныс жаттығулары бойынша мамандандырылған жаттықтырушы қазірдің өзінде маған керек емес» деді.

Медиа мансабы

2013 жылы Уинтерберн BT Sport телеарнасының футболды көрсетуін бастағанда сарапшы ретінде жұмыс істеді. Ол BT Sport Score бағдарламасында жиі пайда болады.