Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Диагностикалық эндоскопиялық процедура
Diagnostic endoscopic procedure
Езофагогастродуоденоскопия (EGD) немесе эзофагогастродуоденоскопия (OGD), сондай-ақ түрлі басқа атаулармен де белгілі, асқазан-ішек жолының жоғарғы бөлігін он екі елі ішегіне дейін визуализациялайтын диагностикалық эндоскопиялық процедура болып табылады. Процедура минималды инвазивті болып саналады, себебі ол дененің ірі қуыстарының бірін тіліп жаруды қажет етпейді және процедурадан кейін айтарлықтай қалпына келтіруді талап етпейді (егер седация немесе анестезия қолданылмаса). Дегенмен, ауыздың ісінуі жиі кездеседі.
Esophagogastroduodenoscopy (EGD) or oesophagogastroduodenoscopy (OGD), also called by various other names, is a diagnostic endoscopic procedure that visualizes the upper part of the gastrointestinal tract down to the duodenum. It is considered a minimally invasive procedure since it does not require an incision into one of the major body cavities and does not require any significant recovery after the procedure (unless sedation or anesthesia has been used). However, a sore throat is common.
Басқа атаулар
Езофагогастродуоденоскопия (EGD; американдық ағылшын тілінде) және өңеш-асқазан-он екі барнақтың эндоскопиясы (OGD; британдық ағылшын тілінде; жазу ережесіндегі айырмашылықтарға назар аударыңыз) сөздері /ˌɛsəfəɡoʊˌɡæstrəˈduːədənəskəpi/ деп айтылады. Оған панендоскопия (PES) және жоғарғы асқазан-ішек трактісінің эндоскопиясы (жоғарғы ЖІТ эндоскопиясы) да кіреді. Көбінесе оны жай ғана жоғарғы эндоскопия, жоғарғы ЖІТ немесе тіпті эндоскопия деп атайды; себебі ЭГД эндоскопияның ең көп таралған түрі болғандықтан, «эндоскопия» деген беймәлім термин кейде ЭГД-ні білдіру үшін бейресми түрде қолданылады. «Гастроскопия» термині сөзбе-сөз тек асқазанды қарастырады, бірақ практикалық қолданыста олардың мағыналары үлкен айырмашылықтарға ие емес.
The words esophagogastroduodenoscopy (EGD; American English) and oesophagogastroduodenoscopy (OGD; British English; see spelling differences) are both pronounced /ᵻ/,/s//ɒ//f//ə//ɡ//oʊ /,/ɡ//æ//s//t//r//oʊ /,/d//uː//oʊ //d//ᵻ/'/n//ɒ//s//k//oʊ //p//i/. It is also called panendoscopy (PES) and upper GI endoscopy. It is also often called just upper endoscopy, upper GI, or even just endoscopy; because EGD is the most commonly performed type of endoscopy, the ambiguous term endoscopy is sometimes informally used to refer to EGD by default. The term gastroscopy literally focuses on the stomach alone, but in practice, the usage overlaps.
Шектеулер
Асқазан-ішек жүйесінің қызметіне қатысты мәселелер көбінесе эндоскопия арқылы дұрыс анықталмайды, себебі асқазан-ішек жолының қозғалысын немесе секрециясын EGD (гастроскопия) көмегімен қарап тексеру қиын. Дегенмен, эндоскопия барысында артық сұйықтық табылуы немесе ішек қозғалысының нашарлауы функциялық бұзылулардың болуын көрсете алады. Ылғалды ішек синдромы және функционалдық диспепсия EGD арқылы диагноз қойылмайды, бірақ EGD осы жиі кездесетін ауруларға ұқсас басқа ауруларды жоққа шығаруға көмектеседі.
Problems of gastrointestinal function are usually not well diagnosed by endoscopy since motion or secretion of the gastrointestinal tract is not easily inspected by EGD. Nonetheless, findings such as excess fluid or poor motion of the gut during endoscopy can be suggestive of disorders of function. Irritable bowel syndrome and functional dyspepsia are not diagnosed with EGD, but EGD may be helpful in excluding other diseases that mimic these common disorders.
Процедура
Эндоскоптың ұшын майлап, ұшының бұрылуын, ауа және судың соруын, сондай-ақ бейне сапасын тексеру қажет. Процедурадан кем дегенде 4 сағат бұрын пациент NPO (тамақ ішпеу) немесе NBM (ауызға ештеңе алмау) режимінде ұсталады. Көптеген пациенттер процедураны тек лидокаин спрейімен орафоринкстің жергілікті анестезиясы арқылы ғана қабылдайды. Дегенмен, кейбір пациенттерге седация қажет болуы мүмкін, ал өте алаңдаған немесе қобалжыған пациенттерге тіпті жалпы анестезия да қажет болуы мүмкін. Процедурадан бұрын хабардар ету келісімі алынады. Басты қауіптер – қан кету және перфорация. Биопсия немесе басқа да араласу жасалғанда қауіп артады. Пациент сол жағына жатып, басын ыңғайлы жастыққа қояды. Пациент эндоскопқа шағылыспау үшін тістерінің арасына ауыз қорғағышы салынады. Эндоскоп тілдің үстінен өтіп, орафоринкске енгізіледі. Бұл пациент үшін ең жағымсыз кезең. Көзбен бақылауда жылдам және абайсызда манипуляциялау эндоскопты өңкештің ішіне бағыттайды. Эндоскопты өңкеш бойымен біртіндеп жылжытып, кез келген патологияны анықтау қажет. Бұл кезеңде асқазанды тым көп ауамен толтырудан аулақ болу керек. Эндоскоп асқазан мен пилорус арқылы жылдам өткізіліп, он екі елі ішектің бірінші және екінші бөліктері тексеріледі. Бұл аяқталғаннан кейін эндоскоп асқазанға қайтарылады және J-тәсілімен толыққанды тексеру жүргізіледі. Бұл өңкеш ұшын кері бұрып, оны «J» әрпі сияқты етіп, асқазан түбі мен гастроэзофагеальді біріктіруді тексеруді қамтиды. Осы кезеңде қосымша процедуралар орындалады. Эндоскопты алып тастамас бұрын асқазандағы ауа сорылады. Процедура кезінде суреттер түсіріліп, кейін пациентке көрсетіліп, анықталған нәтижелерді түсіндіруге көмектеседі. Эндоскоптың ең қарапайым қолданылуы – асқазан-ішек жолының ішкі анатомиясын тексеру. Көбінесе тек тексеру жеткілікті, бірақ биопсия эндоскопияға құнды қосымша болып табылады. Кішкентай биопсиялар биопсиялық қысқышпен (эндоскоп арқылы енгізілетін) жасалады, ол тікелей бақылауда 1-3 мм тіндің үлгісін алуға мүмкіндік береді. Мұндай биопсиядан кейін ішек қабығы тез жазылады. Жоғарғы асқазан-ішек жүйесін тексерудегі гистологиялық талдау үшін әдеттегі биопсияға қатысты клиникалық тәжірибе әртүрлі болуы мүмкін. Жедел уреаза тесті – Helicobacter pylori инфекциясын анықтау үшін жылдам, оңай және тиімді скринингтік тест.
The tip of the endoscope should be lubricated and checked for critical functions including tip angulations, air and water suction, and image quality. The patient is kept NPO (nil per os) or NBM (nothing by mouth) for at least 4 hours before the procedure. Most patients tolerate the procedure with only topical anesthesia of the oropharynx using lidocaine spray. However, some patients may need sedation and the very anxious/agitated patient may even need a general anesthetic. Informed consent is obtained before the procedure. The main risks are bleeding and perforation. The risk is increased when a biopsy or other intervention is performed. The patient lies on their left side with the head resting comfortably on a pillow. A mouth guard is placed between the teeth to prevent the patient from biting on the endoscope. The endoscope is then passed over the tongue and into the oropharynx. This is the most uncomfortable stage for the patient. Quick and gentle manipulation under vision guides the endoscope into the esophagus. The endoscope is gradually advanced down the esophagus making note of any pathology. Excessive insufflation of the stomach is avoided at this stage. The endoscope is quickly passed through the stomach and through the pylorus to examine the first and second parts of the duodenum. Once this has been completed, the endoscope is withdrawn into the stomach and a more thorough examination is performed including a J maneuver. This involves retroflexing the tip of the scope so it resembles a 'J' shape in order to examine the fundus and gastroesophageal junction. Any additional procedures are performed at this stage. The air in the stomach is aspirated before removing the endoscope. Still photographs can be made during the procedure and later shown to the patient to help explain any findings. In its most basic use, the endoscope is used to inspect the internal anatomy of the digestive tract. Often inspection alone is sufficient, but biopsy is a valuable adjunct to endoscopy. Small biopsies can be made with a pincer (biopsy forceps) which is passed through the scope and allows sampling of 1 to 3 mm pieces of tissue under direct vision. The intestinal mucosa heals quickly from such biopsies. Clinical practice varies with respect to routine biopsy for histological analysis of the examined upper gastrointestinal system. A rapid urease test, is quick, easy, and cost effective screening for helicobacter pylori infection.