Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Форк, шамамен 63 миль (101 км) ұзындығында, Оңтүстік Кус округінде, Жабайы Рог Далалық Аймағының солтүстігінде бастау алады және көбінесе солтүстікке қарай ағады. Ол шамамен 40 миль (64 км) ұзындығындағы Middle Fork Coquille өзенін қабылдайды, содан кейін Мертл-Пойнт қаласынан оңтүстікке қарай North Fork өзенімен қосылады. Бірлескен өзен көбінесе батысқа қарай иіліп, Коквиль қаласынан өтеді. Ол Тынық мұхитына Бэндон қаласында, Кейп Бланкодан солтүстікке қарай шамамен 20 миль (32 км) жерде құяды.
The South Fork, about 63 mile (101 km) long, rises in southern Coos County, north of the Wild Rogue Wilderness Area, and flows generally north. It receives the Middle Fork Coquille River, about 40 mile (64 km) long, then joins the North Fork from the south at Myrtle Point. The combined river meanders generally west, past Coquille. It enters the Pacific at Bandon, about 20 mile (32 km) north of Cape Blanco.
Салалар
Коквил өзенінің бастауынан сағасына дейінгі аталатын салалары: Солтүстік және Оңтүстік салалары, одан кейін Грейди, Холл, Грей, Фиштрап, Глен Айкен, Пуласки, Ринк, Фат Элк, Каллоуэй және Қытай ағындары. Одан кейін Бивер, Айова және Хэтчет шағалалары, сосын Алдер, Лампа, Лоу және Аю ағындары келеді. Төмен ағысында Офффилд ағыны Рэндольф шағаласы арқылы құяды. Содан кейін Севенмайл және Фахис ағындары, одан кейін Петерсон шағыры. Одан төменде Спринг, Симпсон және Ферри ағындары орналасқан.
Named tributaries of the Coquille River from source to mouth are the North Fork and South Fork followed by Grady, Hall, Gray, Fishtrap, Glen Aiken, Pulaski, Rink, Fat Elk, Calloway, and China creeks. Next come Beaver, Iowa, and Hatchet sloughs followed by Alder, Lampa, Lowe, and Bear creeks. Further downstream Offield Creek enters via Randolph Slough. Then come Sevenmile and Fahys creeks followed by Peterson Gulch. Below that are Spring, Simpson, and Ferry creeks.
Жауын-шашын әсері
Коквиль өзені тасқын әсеріне ие өзен. Теңізде су деңгейі жоғары көтерілгенде, өзен сағасындағы су бөгет сияқты кедергі келтіріп, өзен ағынын баяулатады. Ағынмен теңізге құйылатын судың мөлшері, толқынмен кіретін судан әрқашан көп болады. Дегенмен, өзен бетіндегі бұтақтар, жапырақтар және ағаш кесекшелері күнінің белгілі бір уақытында ағынға қарсы жоғары қарай иіліп жүзе алады. Теңіздегі жоғары толқын мен ағынның жоғары қарай итерілуі арасында уақыт айырмасы бар. Бұл айырма теңізден шақырым санына байланысты өзгереді. Тасқын әсері өзеннің жоғары жағындағы Мертл-Пойнтке дейін байқалады. Судың басталуы Бандон сағасынан 41 миль (66 км) жоғары орналасқан. Бірақ, кейбір тұзды су бар арқылы өтеді. Бұрын тұзды судың енуі аз болған. Бірақ бүгінде Коквиль қаласынан бірнеше шақырымдай жерде тұздылықтың іздері көрінеді. Бұл құбылыс өзен бойындағы өнеркәсіпке әсер етеді, себебі зауыттар мен басқа да нысандар тотығудың алдын алу, жабдықтарды зақымдамау және өндіріс процесіне кедергі келтірмеу үшін өзеннен тұщы су алуға мұқтаж. Басты салаларында Коквиль аллювиалды өзен аңғары болып табылады, яғни бұл жер бұрын суға батқан өзен аңғары болған – көл немесе құмды түбі бар әлдеқайда кең өзен. Аңғардағы топырақ өте құнарлы. Алайда, су деңгейінің көтерілуі мен төмендеуі, қыста су тасқыны шаруашылықтың дәстүрлі түрлеріне кедергі келтіреді. Аңғардың төмендігінде құрғақшылыққа да, суға да төтеп бере алатын жасыл шөп өседі. Өзен бойындағы су қақпалары қажет болған жағдайда суды жеткізеді. Осы кең жайылымда жазда көптеген мал жайылады. Орегон су ресурстары департаментінің Watermaster 19-шы ауданы Коквиль өзені жүйесін қамтиды.
The Coquille River is a tidal effect river. During high tides at sea, the water at the mouth of the river acts like a dam, impeding the flow of the stream. More water always flows out into the ocean than enters with the tide; however, logs, sticks, and leaves on the surface can float upriver at certain times of day. There is a time lag between the high tide at sea and the effect pushing upstream. This varies according to the number of miles from the ocean. The tidal effect is observed as far as Myrtle Point, some upriver. The head of tide is 41 mile (66 km) upriver from the mouth at Bandon. But some salt water does enter across the bar. The salt water intrusion was once minor. Today, however, sometimes traces of salinity appear only a few miles below the town of Coquille. This phenomenon affects industry along the river, as mills and other sites need fresh water intakes on the river in order not to rust or damage equipment or affect production processes. On its main forks, the Coquille is also an alluvial river valley, meaning it was once a drowned river valley—a lake, or perhaps a much wider river, with a sandy bottom. The soil in the valley is very fertile. However, the rise and fall of the water level, and flooding in winter, prevent ordinary types of farming. A lush grass grows in the valley lowlands which can survive either drought or inundation. Tide gates along the river can bring in water when needed. On this sweeping stand of grass, in summer many cattle find pasture. Oregon Water Resources Department Watermaster District 19 covers the Coquille River system.
Тарих
Табиғи күйінде Коквиль өзені сағасында кеңінен қисықпен ағып өтетін. Дауылдар, толқындар немесе басқа да жағдайларға байланысты, өзен солтүстікке қарай қазір Виски Рун деп аталатын жағажайға дейін, немесе оңтүстікке қарай Таблица Рок деп аталатын тас формациясына дейін – барлығы бірнеше шақырымға созылатын арақашықтыққа дейін құятын. Ертедегі желкенді кемелер Бандон портына қайта оралу үшін қауіпті бөгетті кесіп өтуге тырысқанда, басты арна кемелер қауіпсіз өткен жерде жылжуы немесе тоңуы мүмкін екендігі айтылады. Теңіз капитаны Джуда Паркер кедр бұтақтарынан жасалған, кенепке оралған және сазға батырылған жағажай салды. Үстіне тастар қосылды. 1890 жылдардың соңында үкімет арнаны тұрақтандыру үшін жағалауларды салды. Бандондағы Оңтүстік жағалау үшін қолданылған зор тастар, жақын маңдағы Топпер Рок деп аталатын таудың жарылысынан алынған. Солтүстік жағалау өзеннің арғы бетінде орналасқан және Оңтүстік жағалаудан анық көрінеді. 1896 жылы қолданысқа берілген Коквиль өзенінің маяғы теңізшілерге Коквиль сағасындағы қауіпті бөгетті табуға көмектесті. Маяк каналдағы тасты кедергі болған Раклфтік тасқа немесе оның жанына салынған. Тас Солтүстік жағалау аймағының нығайтылуының бір бөлігіне айналды. Өзен арнасының соңғы жақсартуларынан кейін, 1939 жылы маяк қызметтен шығарылды. Осы аймақта пионерлар Хэмблок және Буллардс отбасыларының ранчолары болған. Бірақ ақырында олардың жерлері қазіргі Булардс Бич мемлекеттік паркінің құрамына кірді. Ескі маяк ғимараты әлі де тұр және қазір туристерді қызықтыратын орынға айналған.
In its natural state, the Coquille River meandered widely at its mouth. Owing to storms, tides, or other conditions, the river could empty into the sea as far north as a beach now called Whiskey Run, or as far south as a rock formation called Table Rock—an overall distance of several miles. It is said that when early sailing vessels tried to cross the dangerous bar to return to the port at Bandon, the main channel might have moved, or shoaled in, at the very place the ships had crossed safely on the outgoing journey. Captain Judah Parker, a sea captain, built a jetty of bunches of cedar branches wrapped in burlap, sunken into the mud. Rocks were added. In the late 1890s, the government built jetties to force the channel to stay put. Huge boulders for the South Jetty, at Bandon, came from the blasting of a nearby mound of rock called Tupper Rock. The North Jetty is across the river, and clearly visible from the south jetty. The Coquille River Lighthouse, commissioned in 1896, guided mariners to find the dangerous bar at the mouth of the Coquille. The lighthouse was built on or near Rackleff Rock, a rocky obstacle in the channel. The rock became part of the bulwark of the North Jetty area. The lighthouse was decommissioned in 1939, following the last of improvements to the river channel. The pioneer Hamblock and Bullards families had ranches in that region. But eventually their lands became part of the present Bullards Beach State Park. The old lighthouse building still stands. It is now a tourist attraction.
Әдеби орта
Жюль Верн өзінің ерте ғылыми фантастикалық кітабы "Бегумның миллиондарында" 1872 жылы Кокиль өзенінің Тынық мұхитымен қосылған жерінде, нақты Бандон қаласынан оңтүстік-батысқа қарай орналасқан Виль Франс атты ойдан шығарылған утопиялық қоғамды бейнелеген.
In his early science fiction book The Begum's Millions, Jules Verne depicted a fictional Utopian community named Ville France being created in 1872 at the Coquille River's confluence with the Pacific, slightly south west of the actual site of Bandon.