Даминозид: Қауіпті өсімдік өсу реттегіші және денсаулыққа зияны
Daminozide
Даминозид – өсімдік өсуін реттегіш, құрамында қатерлі ісік тудыруы мүмкін зат бар. АҚШ-та тағамдық дақылдарда қолдануға тыйым салынған, экспортта шектеулер бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даминозид, сондай-ақ аминозид, Алар, Килар, САДХ, В 995, В тоғыз деп те аталады, өсімдіктердің өсуін реттегіш болып табылады. Сүтқоректілер оны қабылдағанда, даминозид екі химиялық құрамдасқа – сукцин қышқылына (біріншілік метаболизмдегі уытсыз жалпы аралық зат) және 1,1-диметилгидразинге (адамға қатысты жануарлар моделінде канцерогендік әрекеті зерттелген құрамдас) ыдырайды. Бұл ыдырау сақталған жемістердегі химиялық қалдықтарда, әсіресе жоғары температурада және ұзақ уақыт сақтағанда да жүреді. 1989 жылы EPA АҚШ-тағы тағамдық дақылдарда даминозидті қолдануға тыйым салды, бірақ оны әшекей өсімдіктері сияқты тағамдық емес дақылдар үшін рұқсат етті. 2022 жылдың тамызына қарай, даминозид АҚШ Экспорт-импорт банкінің экспорттық несие сақтандыруына жарамсыз пестицидтер тізімінде экспорт бойынша қатаң шектеулермен тіркелді. Оны дикарбон қышқылының моногидразиді деп формальды және дұрыс сипаттауға болады. Ол сукцин қышқылының 2,2-диметилгидразинмен конденсациялануының нәтижесінде пайда болады және таза күйінде жоғары балқу температурасы бар ақ кристалды қатты зат болып табылады. Олар бұл ұсынысты Ғылыми кеңесшілер тобына (SAP) ұсынды, ол сынақтардың зерттелген заттардың канцерогендігін анықтау үшін жеткіліксіз екенін мәлімдеді. Кейін, 1989 жылдың мамырында демократтар Джозеф Либерман (D-CT) және Гарри Рид (D-NV) баспасөз мәслихатын өткізді, онда FDA-дағы пестицидтер бағдарламасы "кәсіби мүдделерге бағынышты" деп айыпталды, SAP мүшелерінің 8-інің 7-сі "химия өнеркәсібінің кеңесшілері" ретінде жұмыс істегенін мәлімдеді. Маршалл Эллиоттың AAAS басылымының News & Views бөлімінде жарияланған Science журналында жазғандай, осы сенаторлардың SAP мүшелерін жария түрде сынауы, FDA-ның "Алар мәселесінде дұрыс шешім қабылдамауына" байланысты осы агенттіктің IG-нің тек осы екі ғалымды тергеуіне және Килгордың ісін АҚШ Әділет министрлігіне қарау үшін жіберуіне әкелді. Ерекше айта кетерлігі, негізгі ресми талас FDA этикалық ережелерін бұзу мүмкін болғандығы туралы болды – "кеңесшілер тобынан кеткеннен кейін қабылданатын консалтингтік жұмыстардың түрлеріне" қатысты [түпнұсқадағы баса назар]. Оукс баяндамасында заңмен рұқсат етілген мөлшерде даминозидті қабылдаған балалардың" (одан және басқа да зиянды химиялық заттардан) "көтере алмайтын қауіпке" ұшырағаны туралы аргумент келтірді; Оукс пікірінше, "мектепке дейінгі баланың осы канцерогенге ұшырауы, EPA-ның толық өмір бойындағы әсерден кейін қабылдайтын қатерлі ісік қаупінен 240 есе жоғары". 1989 жылдың ақпанында CBS телеарнасының 60 минуттық бағдарламасы Алар туралы хабарлама таратты, онда NRDC баяндамасы химиялық заттармен байланысты проблемаларды атап көрсетті. Кейін 1989 жылы АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) "ұзақ мерзімді әсер" "халық денсаулығына қабылдауға болмайтын қауіп төндіреді" деген негізде Аларға тыйым салуға шешім қабылдады. Алайда, 1989 жылдың маусымында – EPA-ның Алардың барлық тағамдық қолданысын тоқтату туралы алдын ала шешімі күшіне енгенге дейін – Алардың жалғыз өндірушісі Uniroyal компаниясы Алардың тағамдық мақсаттағы барлық ішкі сатуын тоқтатуға келісті. Сондықтан CBS хабарламасының салдары тез және ауыр болды; Персиваль, Шрёдер, Миллер және Лип өздерінің "Экологиялық реттеу" мәтініндегі құқықтық аспектілерді қарастырғанда: "аяқталу тез келді. Алар өндірушісінің EPA-ның талаптарына емес, тұтынушылардың қысымына байланысты алма нарығынан алынып тасталды, атап айтқанда, "60 минут" бағдарламасынан кейін алма тұтынудың тез төмендеуі".
Daminozide, also known as aminozide, Alar, Kylar, SADH, B 995, B nine, is a plant growth regulator. When consumed by mammals, daminozide is catabolised into two chemical components, succinic acid (a non toxic general intermediate in primary metabolism), and 1, 1 dimethylhydrazine (a component with a history of studies associating it with carcinogenic activity in animal models relevant to humans). The scission also occurs when the sprayed chemical residue remains on stored fruit, increasingly with higher temperatures and longer times. In 1989, the EPA outlawed daminozide on U. S. food crops, but still allowed it for non food crops like ornamental plants. As of August 2022, daminozide appeared as severely restricted in its exports on the list of pesticides whose shipments were ineligible for export credit insurance under the Export–Import Bank of the United States. it is more formally and correctly described as a dicarboxylic acid monohydrazide. It is the product of the condensation of succinic acid with 2,2 dimethylhydrazine, and is, in pure form, a high melting white crystalline solid. They submitted the proposal to the Scientific Advisory Panel (SAP), which concluded that the tests were inadequate to determine the carcinogenicity of the tested substances. Later, in May 1989, Democrats Joseph Lieberman (D CT) and Harry Reid (D NV) held a press conference in which the pesticide program at the FDA was accused of being "riddled with pro industry bias", charging that 7 of 8 SAP members had worked as "consultants for the 'chemical industry'" — that the worst of them, after serving on the SAP (see below), had "later broke[n] conflict of interest laws", with career university academic toxicologists Wendell Kilgore and Christopher Wilkinson (29 years, UCal Davis and 22 years, Cornell) being singled out as "possible violators of the [FDA] ethics code", with invitation to the "EP[A] inspector general [IG] to investigate". Marshall Elliot, writing for the News & Views section of the AAAS publication, Science, noted that these Senators' public scolding of SAP members—which was prompted by the FDA's "waffling on Alar"—led to the investigation of just these two academics by that agency's IG, and of forwarding of Kilgore's file to the U. S. Justice Department for review. notably, the key formal contention was of possible violation of FDA ethics rules regarding limits to the "kind of consulting jobs that can be accepted after leaving an advisory panel" [emphasis in original source]. Oakes presented the report's argument that children ingesting daminozide in legally permissible quantities were at "intolerable risk" (from it and a wide variety of other potentially harmful chemicals); by their estimate, Oakes said, the "average pre schooler's exposure to this carcinogen result[s] in a cancer risk '240 times greater than the cancer risk considered acceptable by E. P. A. following a full lifetime of exposure.'" In February, 1989, the CBS television program 60 Minutes broadcast a story about Alar that featured the NRDC report highlighting problems with the chemical. Later in 1989, the U. S. Environmental Protection Agency (EPA) decided to ban Alar on the grounds that "long term exposure" posed "unacceptable risks to public health." However, in June 1989—before the EPA's preliminary decision to ban all food uses of Alar went into effect—Uniroyal, Alar's sole manufacturer, agreed to halt voluntarily all domestic sales of Alar for food uses. Hence, the consequences of CBS broadcast were swift and severe; as Percival, Schroeder, Miller, and Leape note in review of legal aspects in their Environmental Regulation text,"[t]he denouement came quickly. Alar was removed from the apple market by its manufacturer, not because of regulatory requirements imposed by the EPA, but because of consumer pressure"in particular, the "rapid decline in apple consumption that followed the "60 Minutes" report"
Жағдай
1990 жылдың қарашасында Вашингтон штатындағы алма өсірушілер Якима округінің Жоғарғы сотына CBS, NRDC және Fenton Communications (NRDC Alar туралы есебін жариялау үшін жалдаған) компанияларына қарсы сотқа шағымданып, олардың әділетсіз бизнес тәжірибелері (особылап өнімді кемсіту) салдарынан 100 миллион долларлық шығынға ұшырағанын мәлімдеді. CBS-тің өтініші бойынша сот ісі штаттық соттан федералдық сотқа ауыстырылды. 1993 жылы АҚШ округтік судьясы Уильям Фреминг Нильсен алма өсірушілер өз талаптарын дәлелдей алмағанын, ал кейіннен АҚШ-тың Тоғызыншы апелляциялық округінің соты оны қабылдамады деп шешті. Элизабет Уилан және оның ұйымы – Америка ғылымы және денсаулық жөніндегі кеңес (ACSH), Alar өндірушісінен 25 000 доллар алғанын мәлімдеді, сонымен қатар Alar және оның ыдырау өнімі UDMH-ның қатерлі ісікті тудыратыны дәлелденбегенін айтты. 1990 жылы Хилсдейл колледжінде сөйлеген сөзінде Уилан NRDC сияқты ұйымдар токсикологияның негізгі принципін ескермейтінін атап өтті: "доза уды жасайды". "Жоғары дозада сынаған материалға жануарлардың жауабын негізге ала отырып, бір затты "қатерлі ісікті тудырады" деп белгілеу – ғылым мен логикаға қарсы келетін қателік", - деді ол.
In November 1990, Washington apple growers filed a lawsuit in Yakima County Superior Court against CBS, NRDC and Fenton Communications (hired by NRDC to publicize their report on Alar) claiming that unfair business practices (product disparagement in particular) cost them $100 million. The suit was moved from state to federal court at the request of CBS. U. S. District Judge William Fremming Nielsen ruled in 1993 that the apple growers had not proved their case, and it was subsequently dismissed by the United States Court of Appeals for the Ninth Circuit. Elizabeth Whelan and her organization, the American Council on Science and Health (ACSH), which had received $25,000 from Alar's manufacturer, stated that Alar and its breakdown product UDMH had not been shown to be carcinogenic. During a 1990 speech at Hillsdale College, Whelan said that groups like the NRDC were ignoring a basic principle of toxicology: the dose makes the poison. "It is an egregious departure from science and logic when a substance is labeled 'cancer causing' based on a response in a single animal study using high doses of a test material", she said.
Қазіргі көзқарастар
Бірге алғанда, осы агентке қауіптің дәрежесін анықтау мәселесінің күрделілігі – өмірдің басындағы әсерлерден туындайтын қауіптерге қатысты пікірталас, агенттің ұзақ мерзімді уыттылығын анықтауда агенттің өзінен гөрі ыдырау өнімінің басты рөлі, осы өнімнің тұтынудан кейін абиотикалық жолмен де, метаболизм арқылы да пайда болуы, сондай-ақ тиісті "зерттеуге арналған субпопуляцияларды, потенция таралуының өкілдік параметрін және биологиялық сынақ ұзақтығына түзетулерді" анықтаудағы қиындықтар) Екінші жағынан, Калифорния Денсаулық сақтау департаментінің өкілдері 1991 жылдан бері "консервативті және ақылға қонымды болжамдарға негізделген қауіптің ықтимал бағалаулары, ЭПА мен NRDC жасаған бағалаулардан жоғары" екенін мәлімдеген. Бұл "даминозидтің канцерогендік қасиеттерінің" маңызды еместігін көрсетеді, оның жеке өзі немесе 1,1 диметилгидразинмен бірге қолданылғанда. 2005 жылға қарай, даминозид ЭПА тарапынан адамға канцерогенді болуы мүмкін деп жіктеліп, Калифорнияның 65-жобасы бойынша белгілі канцероген ретінде тізілген.
Taken together, the complexity of the problem of assigning risk to this agent—the debate over assumptions concerning risks from early in life exposure, the principal role of a decomposition product rather than the agent itself in determining its long term toxicity, the generation of that product both abiotically and through metabolism after consumption, as well as challenges in determining appropriate "subpopulations for study, representative parameters of the potency distribution, and corrections for bioassay length") On the other hand, representatives of the California Department of Health Services are on record as of 1991 stating that "the plausible estimates of risk, derived from conservative, reasonable assumptions, exceed those developed by EPA and NRDC".—supporting insignificant levels of "carcinogenicity of daminozide, alone or in combination with 1,1 dimethylhydrazine". As of 2005, daminozide remained classified as a probable human carcinogen by the EPA, and listed as a known carcinogen under California's Prop 65.