Кіріспе

Американдық саясаткер және дипломат, Вайоминг еңбек комиссары.

Майкл Джон Салливан (22 қыркүйек 1939 жылы туған) – американдық заңгер және саясаткер, 1987 жылдан 1995 жылға дейін Вайоминг штатының 29-шы губернаторы, ал 1998 жылдан 2001 жылға дейін Демократиялық партия мүшесі ретінде АҚШ-тың Ирландиядағы елшісі болды. Губернаторлық қызметке тағайындалғанға дейін Вайоминг штатының Натрона округіндегі жергілікті саясатқа белсенді қатысты. Салливан Вайоминг штатының заң шығарушы органында белсенді саяси отбасының мүшесі ретінде Небраска штатының Омаха қаласында дүниеге келді және Вайоминг штатының Дуглас қаласында өсті. Ол Конверс округінің орта мектебінде және Вайоминг университетінде білім алды. Заңгерлікпен айналысып, жергілікті саясатқа қатысты, соның ішінде Натрона округінің Естелік Ауруханасы кеңесіне кірді. Салливан 1986 және 1990 жылғы губернаторлық сайлауда Пит Симпсон мен Мэри Мидтен қаражат жұмсағанына қарамастан жеңіске жетті. Губернаторлық қызметі кезінде Вайоминг тарихында өзінің ветосын жоққа шығарған алғашқы губернатор атанды, Вайоминг Жоғарғы Сотына үш судьяны тағайындады, Вайоминг штатындағы соңғы қылмыстық жазаны орындауға қатысты, Мартин Лютер Кинг құрметіне арналған мереке өткізуді ұйымдастырды және Батыс губернаторлар қауымдастығының төрағасы болды. 1994 жылғы сайлауда АҚШ Сенатына өтуге тырысты, бірақ президент Билл Клинтон оны Ирландиядағы елшілік қызметіне тағайындады. Ол 1992 жылғы Демократиялық партияның президенттік праймеризінде Клинтонды қолдаған алғашқы губернатор болды және екі президенттік науқан кезінде Вайоминг штатындағы оның науқанын ұйымдастырды.

Ерте өмір

Майкл Джон Салливан 1939 жылғы 22 қыркүйекте Небраска штатының Омаха қаласында Маргарет Элизабет Салливан мен Джозеф Салливанның ұлы болып дүниеге келді. Джозеф Салливан Демократиялық партиясының мүшесі ретінде Конверс округінің прокуроры болып сайланды және Вайоминг штатының адвокатурасының президенті қызметін атқарды. Оның інісі Дэн Салливан Вайоминг Сенатында Республикалық партияның мүшесі ретінде қызмет етті. 1961 жылы ол Вайоминг университетін мұнай инженериясы бакалавры дәрежесімен бітірді, ал 1964 жылы заң докторы ғылымының кандидаты атағын алды. Оқу кезінде ол студенттік сенаттың мүшесі болды. 1968 жылдан 1986 жылға дейін Браун, Дрю, Масси және Салливан фирмасында адвокат болып жұмыс істеді. 1986 жылы "Дельта Тета Фай" қоғамының мүшесі болды.

Жергілікті саясат

1974 жылы Эдгар Гершлер сайланғаннан кейін Салливан Уайоминг штатының бас прокуроры лауазымына үміткер ретінде қарастырылды. 1970-ші жылдары ол Натрона округі адвокаттар қауымдастығының президенті қызметін атқарды. 1976 жылдың 27 қаңтарында Натрона округі комиссарлары Билл Бартонның қайтысынан босаған орынды толтыру үшін Салливанды Каспер қаласының құрылыс апелляциялық кеңесіне және Уайоминг штатының Натрона округі Мемориалдық ауруханасы кеңесіне тағайындады. 17 ақпанда кеңес бірауыздан Салливанды тағы бір мерзімге бекіту туралы қаулыны қабылдады. Аурухана кеңесінде қызмет еткен кезеңінде ол қазынашы және президент болып жұмыс істеді. 1986 жылдың 11 желтоқсанында ол губернатор болып сайланғаннан кейін аурухана кеңесінен кетті.

1986 жылғы сайлау

1986 жылдың 16 қаңтарында Салливан демократтардың губернаторлыққа үміткер болу мүмкіндігін қарастырып жатқанын жариялады. Бұрынғы штат сенаторы Билл Ректор демократтардың губернаторлық сайлауынан бас тартқаннан кейін: «Майк [Салливан] жақсы кандидат болар еді деп ойлаймын» деді. 20 наурызда Салливан Вайоминг штатының Каспер қаласындағы үйінде өткен баспасөз мәслихатында демократтардың үміткерлігіне таласатынын мәлімдеді. АҚШ Өкілдер палатасында қызмет еткен Тено Ронкалио Салливанды қолдады және оның сайлау штабының құрметті төрағасы болып тағайындалды. «KTWO TV News» телеарнасының директоры Чарльз Браун Салливанның сайлау науқанының жетекшісі болып таңдалды. 6 маусымда Салливан демократтардың губернаторлыққа үміткер ретінде тіркелді. Демократтардың ішкі сайлауында Салливан 102 219 доллар жұмсап, Пэт МакГайр, Кит Гудоноф және Ал Гамбургті жеңді. 3 қыркүйекте 1982 жылғы Сенат сайлауының бұрынғы үміткері Брайан Шарратт Браунның орнына Салливанның сайлау науқанының жетекшісі болып тағайындалды, ал Браун науқанның медиа координаторы болып тағайындалды. Бас сайлауда ол 192 917 доллар жұмсап, республикалық үміткер Пит Симпсонды жеңді. Джозеф Мейердің сөзіне сүйенсек, Салливан сайлауда жеңіске жетеді деп күтпеген. Ол 1906 жылы Брайант Батлер Брукс жеңгеннен бері Вайоминг губернаторы сайлауында жеңіске жеткен Касперден шыққан алғашқы адам болды.

1990 жылғы сайлау

"Citizens for Sullivan" 1989 жылғы 7 желтоқсанда Мэрилин Лайл мен Марк Гиффорд тіркеді. Олар Салливанмен кездесті, бірақ ол бұл сайлау науқанының ресми жариялануы емес екенін айтты, мақсаты – Салливанға сайлау науқанына арналған қаржылай көмектерді жіберуге мүмкіндік беру болды. Ол 1991–1992 жылдарға арналған бюджет қабылданғаннан кейін ғана науқанды бастады, себебі оның пікірінше, бюджетті қабылдау алдында осыны істеу саяси сипатқа түсіріп жіберуі мүмкін еді. 1990 жылғы 1 мамырда ол қайта сайлану науқанын жариялады және Демократиялық партиясының ішкі сайлауында Рон Клингманды жеңіп, 142 559 доллар жинап, 115 966 доллар жұмсады. Ричард Линдси оның науқанын басқарды. Республикашылар 1986 жылғы сайлаудағы жеңілісіне партияның қолдауын бөліп алған жеті үміткердің қатысқан ішкі сайлауды кінәлады. Вайоминг Республикалық партиясының орталық комитеті 1989 жылы үміткерлердің ішкі сайлауға қатысуын азайту мақсатында отырыс өткізді. Мэри Мид республикашылдардың тікелей ұсыну құқығын жеңіп алды, өйткені Найла Мерфиден басқа барлық үміткерлер сайлаудан бас тартып, оны қолдады. Салливан Мидпен бес пікірталасқа қатысты. Ол Мидті жеңіп, Вайоминг Республикалық партиясының төрағасы Марк Хьюз бұл жеңісті үлкен жетістік деп атады. Салливанның жеңіс көрсеткіші Вайоминг тарихындағы кез келген губернатор үшін ең жоғары көрсеткіш болды. Мид науқан барысында 702 105 доллар, ал Салливан 310 030 доллар жұмсады.

Қызмет мерзімі

1987 жылғы 20 ақпанда Салливан АҚШ Сенатының немесе басқа да жоғары лауазымдарға тағайындау үшін үміткерлердің тізімінен үш кандидатты іріктеуді талап ететін заңға алғашқы ветосын қойды. Ол 1988 жылы штаттық палатадағы республикашылдардың басшылығын, Мерфи мен Мэри Одде депутаттарына комитет төрағасы лауазымдарын бермегені үшін сынады, себебі олар Салливанның ветосын жою әрекетін қолдамаған. 1991 жылы Салливан Вайоминг штатының тарихындағы заң шығарушы органының ветосын жоққа шығарған тұңғыш губернатор болды. Бұл, штаттық сенаттағы екі демократтың және штаттық палатадағы Эли Бебуттың қолдауына ие болған «жаңа мұнай іздеуге» рұқсат беретін заңға ветосы жойылған кезде болды. Республикашылар 1992 жылғы сайлаулардан кейін штаттық заң шығарушы органында ветоны жеңе алатын көпшілікке ие болды. Оның алғашқы сот тағайынымы 1987 жылы Бірінші сот округіне Николас Калокатисті тағайындауы болды. Ол Вайоминг Жоғарғы Сотына үш судьяны тағайындады: 1988 жылы Чарльз Стюарт Браунның орнына Майкл Голденді, 1992 жылы Стив Урбигкиттің орнына Уильям А. Тейлорды және 1994 жылы Г. Джозеф Кардиннің орнына Ларри Леманды. Ол Карол Орисонды Вайомингтің теңестіру кеңесіне қайта тағайындауға тырысты, бірақ штаттық сенат оның кандидатурасын мақұлдамады. Ол Мейерді 1987 жылы Бас прокурор етіп тағайындады. Ол 1993 жылы президент Билл Клинтоннан Вайомингтік азаматты Америка Құрама Штаттарының Оныншы апелляциялық сотына тағайындауды сұрады. Салливан 1987 жылғы 21 қаңтарда Экономикалық даму және тұрақтандыру кеңесінің төрағасы болып Дейв Фреоденталдың орнына сайланды. Ол 1987 жылы Австралия мен Тайваньға он сегіз мүшелі делегацияны он алты күнге жетектеді, мақсаты екі ел арасындағы ауыл шаруашылығы, бизнес, инвестиция және туризмді дамыту болды, содан кейін 1989 жылы Тайбэйдегі Дүниежүзілік сауда орталығында сауда кеңсесін ашты. Ол 1988 жылы Ұлттық губернаторлар қауымдастығының атқару комитетіне сайланды. Ол Батыс губернаторлар қауымдастығының вице-төрағасы болды және кейін 1991 жылы Оңтүстік Дакота губернаторы Джордж С. Микельсонды төрағалыққа иегеріп алмастырды. Оған 1992 жылы Мемлекеттік үкіметтер кеңесінің президенті болу ұсынылды, бірақ ол «Менің басқа да іс-шаруам жеткілікті» деп бас тартты. Салливан 1988 жылғы Демократиялық президенттік праймеризде Майкл Дукакисті қолдағанға дейін бейтарапты сақтады және Демократиялық ұлттық конвенцияда суперделегат болды. Ол 1988 жылғы сайлауда Вайомингтің жалпы округінен Конгресске кандидат болған Шарратты және 1989 жылғы арнайы сайлауда Джон Виничті қолдады. Салливан Дик Чейнидің АҚШ Қорғаныс министрі қызметіне тағайындалуын қолдады. 1991 жылы Демократиялық көшбасшылық кеңесінің Вайоминг бөлімшесі құрылды, оның төрағалары Салливан мен Мемлекеттік хатшы Кэти Карпан болды. Ол 1992 жылғы Демократиялық президенттік праймеризде Клинтонды қолдады, мұны жасаған алғашқы губернатор болды, Клинтонның Вайомингтегі науқанын Карпанмен бірге басқарды және Демократиялық ұлттық конвенцияға суперделегат ретінде қатысты. Ол 1988 және 1992 жылғы ұлттық конвенцияларда Вайоминг делегациясының төрағасы болды.

АҚШ Сенатының сайлау науқаны

1994 жылғы 11 сәуірде Салливан Сенат сайлауында демократтардың үміткері болуға ниеттенгенін жариялады және 1 маусымда сайлауға қатысуға тіркелді. Сайлау барысында республикалық үміткер Крейг Л. Томас президент Клинтонның Салливанның сайлау науқанына 1 миллион доллар көмектесетінін уәде еткенін мәлімдеді. Салливан Клинтонның ақша уәде еткенін жоққа шығарды, ал Ақ үй өкілі Джошуа Сильверман ешқандай уәде берілмегенін айтты. 20 шілдеде Салливан АҚШ өкілі Лоуренс Дж. Смиттен 17 маусымда Флорида штатында Демократиялық сенаторлық науқан комитеті ұйымдастырған қайырымдастық шарасында түскен 1350 долларлық үлесімді қайтарды. Бұл, Томас сайлау штабы Смиттен жасалған сыйлықтың және оның сайлау қаражатын дұрыс пайдаланбағаны туралы жаңалықтардың көшірмелерін Салливанға жібергеннен кейін болды. Вайоминг Республикалық партиясы Салливан мен Карпанның сайлаушыларды Клинтонды қолдауға шақырған хаттарын пайдаланып, олардың Клинтоннан алшақтауға тырысқанын сынады. Салливан Демократиялық партияның ішкі сайлауында қарсыластарсыз жеңіске жетті, бірақ жалпы сайлауда Томасқа есе жіберді.

Елші

1992 жылғы президенттік сайлау кезінде Салливан мен Карпан Вайоминг сайлаушыларын Клинтонды қолдауға шақырып, президент Джордж Бушты 1988 жылғы президенттік сайлаудағы Уилли Хортон ролігі сияқты жағымсыз сайлау тактикасы үшін сынаған хат жариялады. Ол 1996 жылғы сайлауда Клинтонның қайта сайлану науқанын қолдады және Боб Шустермен бірге Клинтонның Вайоминг штабының тең төрағасы болды. Клинтон әкімшілігі оны елшілікке үміткер ретінде қарастырды. Ол Реймонд Флинннің орнына Ватиканға (Киелі Орынға) елші болып тағайындалуға қарастырылды, бірақ бұл лауазым Линди Боггске берілді. 1998 жылдың 10 маусымында The Washington Post газеті Салливанның Ирландиядағы елшілікке басты үміткер екенін және Ақ үйдің өкілдері оған хабарласқанын хабарлады. Ол жоғары деңгейдегі дипломатиялық қызметке тағайындалған Вайоминг штатының оныншы азаматы болды. 21 қазанда АҚШ Сенаты оның кандидатурасын мақұлдады және ол 8 желтоқсанда Үнді шарттары бөлмесінде өткен салтанатта ант берді. 1999 жылдың 21 қаңтарында Салливан Ирландия президенті Мэри МакАлизге өзінің сенім грамотасын тапсырды. Вайоминг заң шығарушы органының мүшелері оның тағайындалуын құрметтеу үшін арнайы қаулы жіберді.

Кейінгі өмірі

Президент Джордж Буш Салливанды Ішкі істер министрі етіп тағайындайды деп болжам жасалды, бірақ Буш Гейл Нортонды тағайындады. 2002 жылы ол Джон Тернердің, Мемлекеттік департаменттің Мұхиттар және халықаралық экологиялық және ғылыми істер жөніндегі мемлекеттік хатшысының көмекшісі болып тағайындалғаннан кейін, Вайоминг университетінің Қоршаған орта және табиғи ресурстар институты директорлар кеңесінің төрағасы болып тағайындалды. 2007 жылы Салливан Вайоминг университетінің ең көрнекті түлегі деп танылды. 2002 жылғы Вайоминг губернаторы сайлауында Салливан Демократиялық партиядан ұсынылған Дэйв Фрейденталды қолдады. 2008 жылғы Демократиялық партия президенттік праймериз кезінде ол Хиллари Клинтонды кандидат ретінде қолдады және 2008 жылдың 28 ақпанында оның үгіт-насихат комитетіне Вайоминг штатынан өкіл ретінде тағайындалды. 2022 жылғы сайлауда Лиз Чейниге дауыс беру үшін республикашыл ретінде тіркелді.

Экономика және даму

1986 жылы Салливан Рейган әкімшілігін мұнай импортына салық салуға ашық болуға шақырды, себебі мұнай бағасының тұрақтылығы энергия өндіретін штаттар мен американдық аборигендердің экономикасын сақтауға көмектесер еді. 1987 жылы Салливан Ұлттық губернаторлар қауымдастығына қатысқаннан кейін, Рейганның мұнай импортына салық салу мүмкіндігіне қатысты "ешқандай үлкен қолдау немесе оңтайлылыққа себеп болған жоқ" деді. Ол Канада-АҚШ еркін сауда келісіміне қарсы шықты, өйткені ол Вайоминг штатының энергетика саласына теріс әсер етеді деп санады. Ұлттық губернаторлар қауымдастығы отыз бес дауысқа қарсы бес дауыспен, Салливан қарсы дауыс беріп, келісімді қолдауға ниет білдірді. Ол Солтүстік Америка еркін сауда келісімін қолдады. 1986 жылы Салливан Штаттар аралық сауда комиссиясынан Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолының Вайоминг штатының Ривертон қаласына бағытталған темір жол желісін жабуына кедергі келтіруді сұрады, себебі бұл "Фримонт округінің және Вайоминг штатының мүдделеріне қайшы келер еді". Салливан Вайоминг штатында суперөткізгіш суперколайдер құрылысын қолға алуға тырысты. Салливан В. Грэм Клейтордан Вайоминг штаты арқылы өтетін Амтрак жолаушылар тасымалын қалпына келтіруді өтінді, ол 1983 жылы Колорадо арқылы бағыты өзгертілгеннен кейін тоқтатылған еді. Оның қызмет ету кезеңінде Вайоминг штатына ұялы телефон байланысы келді, және Салливан штаттағы алғашқы ұялы телефон қоңырауларының бірін жасады, ол мэр Джуди Лэрдке қоңырау шалып, сондай-ақ Джеральд Фордтан қоңырау алды. Салливан АҚШ-тың батыс бөлігін ядролық қалдықтарды сақтау үшін пайдалануға қарсы болды. 1992 жылы Салливан Като институтынан 75 балдық баға алды, бұл басқа штат губернаторларынан жоғары, және тек Массачусетс губернаторы Билл Уэлдтің 85 балдық көрсеткішінен кейін қалды, Вайоминг штатының энергетика саласының өсуін басқарғаны үшін.

Сыртқы саясат

1986 жылдың 8 наурызында Салливан Натрона округі демократтарының съезінде негізгі сөз сөйледі. Сөйлеген сөзінде ол Рейган әкімшілігін Филиппин президенттік сайлауында Фердинанд Маркостың жасаған алдап-құдалауына байланысты "екіге таласып, себептер іздегені" үшін сынады. Ол сондай-ақ Никарагуа революциясы кезінде Контраларға әскери көмек көрсеткені үшін де әкімшілікті сынады. Қазан айында ол Кеңес Одағымен қару азайту келісімі аясында Вайомингтен зымырандарды алып тастауға келісетінін айтты, себебі "әлемдік бейбітшілікті қамтамасыз ете алсақ, бұл қысқа мерзімді экономикалық даму перспективаларымызға қандай әсер ететіні бізге маңызды емес". Ол "Шөл даулы" операциясын қолдаған заңға қол қойды.

Үкімет

1992 жылғы қайта бөлу процесінде Салливан бір мүшелі округтер құруды қолдады, бірақ штаттық заң шығарушы орган штаттық палатаны 64 мүшеден 62 мүшеге дейін қысқартты, 16 бір мүшелі және ең көп дегенде екі мүшеден тұратын 23 көп мүшелі палата округтерін құрды, сондай-ақ штат сенатының барлық мүшелері бір мүшелі округтерден сайланды. 1992 жылдың 17 ақпанында Салливан бұл заңға вето қойды. 18 ақпанда штаттық заң шығарушы орган оның ветосын жоққа шығара алмады: Палата мен Сенаттың барлық 42 республикалық мүшесі ветоны жоюға дауыс берді, ал 22 демократ мүшесі қарсы дауыс берді, нәтижесінде ветоны жоюға бір дауыс жетпеді. Салливан 21 ақпанда жаңа округтік жоспарға қол қойды, онда штаттық сенаттың барлық 30 мүшесі бір мүшелі округтерден сайланды, ал штаттық палата 64 мүшеден 60 мүшеге дейін қысқартылып, барлық мүшелері бір мүшелі округтерден сайланды. Ол партиялық лауазымдардағы бос орындарды толтыру тәртібін өзгертетін бірнеше заңдарға вето қойды, олар бойынша губернатор лауазымды партияның орталық комитеті ұсынған үш кандидаттың ішінен таңдауға міндетті болды. Алайда, 1993 жылы республикашылар оның ветосын сәтті жоққа шығарды. 1996 жылғы сайлау кезінде ол және басқа губернаторлар – Клиффорд Хансен, Стэнли К. Хатауэй және Джим Гергер штаттық заң шығарушы органда мерзім шектерін енгізуге бағытталған дауыс беру ұсыныстарына қарсы болды. 1987 жылдың қаңтар айындағы мемлекеттік мәлімдемесінде Салливан Денсаулық сақтау және әлеуметтік қызмет департаментін төрт жеке департаментке қайта ұйымдастыру идеясын қолдады, бірақ сенатор Вин Хики ұсынған заң жобасы комитетте қарастырылмады.

Әлеуметтік

Салливан аборт жасау құқығына қарсы. Браун Салливанның абортты тыйым салатын конституциялық түзетуге қарсы болғанын және абортты болдырмайтын заңдарды қолдамайтынын мәлімдеді. Ұлттық әйелдер ұйымы 1990 жылғы сайлау кезінде оны абортқа қарсы деп бағалады. 1994 жылғы сайлау кезінде ол анасының өмірін сақтап қалу немесе зорлау немесе туысқа тиісті жағдайларда ғана аборт жасауға рұқсат беруді тыйым салатын, ал аборт жасайтын дәрігерлерді он төрт жылға дейін бас бостандығынан айыруды көздейтін сайлау бастамасына қарсы шықты. 1986 жылдың 16 қыркүйегінде Салливан мемлекеттік қызметкерлердің жалпы есірткіге қарсы тестілеуін міндетті етпейтінін мәлімдеді. 7 қазанда ол СПИД-пен ауыратын балалардың мектепке баруына рұқсат беру мәселесін сарапшылар шешуі керек екенін айтты. Ол ЖИТС жұқтырған балалардың мектепке баруына тыйым салатын заңға қарсы болды. 1987 жылы ол 1985 жылғы неке куәліктеріне қызылша және Rh-фактор тестілеуін міндетті етуді жоятын заңға вето қойды. Алан Симпсон, Салливан, Томас және Уоллоп асбесттің зиянды әсерлерін күмәндандырды, ал Салливан мектептерден асбестті жоюдың қымбатқа түсетінін де айтты. Салливан өлім жазасын қолдайды, бірақ штат заң шығарушы органы өлім жазасын тоқтатуға тырысса, ол қарсылық танытпайтынын мәлімдеді. 1992 жылы ол сотталған кісі өлтіруші Марк Хопкинсонға кешірім бермейтінін мәлімдеді, тіпті Америка Азаматтық Бостандықтар Одағы, Вайоминг штатының мемлекеттік қорғаушысы Леонард Мункер, Хопкинсонға қарсы сот процесін басқарған Джерри Спенс және кісі өлтіру құрбандарының туысы Марджори Когжесхолл кешірім сұрағандарына қарамастан. Ол Ана Терезамен өлім жазасы туралы сөйлесетінін, бірақ ол бастама көтерсе ғана сөйлесетінін айтты. Хопкинсон 1992 жылдың 22 қаңтарында өлім жазасына кесілді, ол 1965 жылдан бері Вайоминг штатында өлім жазасына кесілген алғашқы адам болды және Furman v. Georgia ісінен кейін Вайоминг штатында өлім жазасына кесілген жалғыз адам болды. 1977 жылы Натрона округінің Мемориалдық ауруханасының кеңесі Салливанның қолдауымен ауруханада темекі сатуға тыйым салды, дауыс беру нәтижесі 4:0 болды. Ол Халық қанатының жетекшісі Х.Л. Дженсеннің 21 жастан 19 жасқа дейін ішу жасын төмендету туралы заң жобасын "ұзақ уақыттан бері естіген ең ақымақ нәрсе" деп атады. Ол құмар ойындарды заңдастыруға қарсы болды. Ол Мартин Лютер Кингтің құрметіне мереке белгілеу туралы заң жобасын қолдады, бірақ мерекеге Вайоминг штатының Тең Құқықтар күні деп атауға қарсы болды. Ол заң жобасы қабылданбағаны үшін бұл "біздің штатымыз үшін үлкен ұят" екенін айтты. 1989 жылы ол Мартин Лютер Кингтің Теңдік күні 1990 жылдың 15 қаңтарында атап өтілетінін жариялаған жарлыққа қол қойды. 1990 жылы ол Вайомингті Кингтің құрметіне мереке белгіленген қырық жетінші штат етіп таныған заңға қол қойды.

Салық салу

Салливан Грамм-Рудман-Холлингс теңгерімді бюджет туралы заңды "мұқтаждықтарды және бағдарламалардың артықшылықтарын ескермей, кесу және қысқарту" деп сынға алды. 1987 жылы Вайоминг Сенаты 16-14 дауыспен, ал Вайоминг Өкілдер Палатасы 39-25 дауыспен көмір салығын төмендетуге қолдау көрсетті, бұл 1990 жылға қарай кірістерді 15 миллион долларға дейін азайтуы мүмкін еді. Салливан бұл заңға қарсы болды және заң шығарушыларға қарсылығын білдіретін хат жазды. 1987 жылы ол алкогольге салығын галлонға 2 центтен 20 центке, ал темекіге бір бумасына 8 центтен 28 центке көтеруді ұсынды. Вайоминг Сенатының Демократиялық азшылық жетекшісі Джон Фанос 1992 жылы Салливанды бюджетті қысқартуды тоқтату және салықтарды көтеруге шақыруға қабілетсіздігі үшін сынға алды. 1994 жылдың 15 наурызында Салливан 1995-1996 жылдарға арналған бюджетті заңға қол қойды, бірақ заңның он үш тармағына қатысты вето құқығын пайдаланды. Алайда, штаттық палата мен сенаттың барлық республикалық мүшелері оның ветоларын күштен шығаруға дауыс берді, ал барлық демократтар қарсы дауыс берді. Ол және Вайомингтің конгресс делегациясы The Washington Post газетінде Вайомингтің салық жүйесі ең нашар он штаттың бірі екенін мәлімдеген Citizens for Tax Justice есебін сынады.