Кіріспе

Вест-гейт көпірі – Австралияның Виктория штатында, Мельбурн қаласында Яра өзенінің Порт-Филлипке құятын жеріне жақын солтүстігінде орналасқан, темірден жасалған, қорапша тәрізді арқалықты, кабельдік көпір. Ол Батыс қақпа автожолын алып өтеді және Мельбурнның орталық бизнес ауданы (CBD) мен батыс қалалары, батыстағы өнеркәсіптік аймақтар және оңтүстік-батыстағы Джилонг қаласы арасындағы маңызды байланыс құралады. Бұл – Австралиядағы ең қызыл жолдардың бірі. Көпірдің биік арқалығы үлкен жүк кемелерінің Яра өзеніндегі доктарға кіруіне мүмкіндік беру үшін салынған. Басты өзен арқасының ұзындығы және судан биіктігі . Көпірдің жалпы ұзындығы – . Австралиядағы ең ұзын көпірлердің бірі – ол бесінші орында, ал ең ұзыны Мельбурнның Болт көпірі. Вест-гейт көпірі Сидней порты көпірінен екі есе ұзын және Австралиядағы ең биік жол деңгейлерінің бірі, Сидней порты көпірінен де биік. Көпір Вестгейт паркі арқылы өтеді, ол көпір салынысымен бірге құрылған үлкен экологиялық және демалыс аймағы. Ол күніне 200 000 көлікке дейін тасымалдайды.

Автокөлік

Батыс қақпа көпірі – 10 жолақты екі бағытты жылдам автомагистраль көпірі, әр бағытта бес жолақты автокөлік қозғалысын қамтиды. Автомагистраль дәлізі (көпірдің өзін қоса алғанда) өте жоғары көлемде және қызғын қозғалысқа ие; VicRoads мәліметтері бойынша, күніне 180 000 мен 200 000 аралығында автомобильдер, жүк көліктері және мотоциклдер пайдаланады. Бұл Батыс қақпа көпірін және Батыс қақпа автомагистралін Австралиядағы ең жұқ жүретін жолдардың біріне айналдырады. Мельбурн қаласының орталық бөлігі мен батыс аймағы арасындағы жалғыз тікелей байланыс болғандықтан, таңғы және кешкі сағаттардағы ең жұқ уақытта жиі тығырықтар пайда болады және Мельбурн портына кіретін және шығатын көліктердің көптігінен үнемі қозғалыс болады. Көпір бастапқыда ақылы болған, бірақ 1985 жылы ақысы алынып тасталды, себебі жүргізушілер ақыдан қашу үшін басқа маршруттарды пайдаланды. Көпір желді жерде орналасқан, өйткені қаншама қашықтықта болса да, ешқандай маңызды кедергілер жоқ, әсіресе оңтүстіктен батысқа қарайғы бағытта, ол жиі кездесетін жел бағыты. Бұл жоғары жел жылдамдығында мотоциклдерге, жүк көліктеріне және басқа да биік көліктерге қиындықтар тудыруы мүмкін. Бұрын көпірге жақын жерлерде жел туралы ескерту шамдары болған (сары – мотоциклдер мен биік көліктерге көпір жабық, қызыл – барлық көліктерге жабық), бірақ қазіргі практикада желдің жылдамдығы тым жоғары болған кезде жылдамдық шегі төмендетіледі.

Велоспорт

Велосипедшілерге көпірді арнайы велосипедтік шаралардан басқа пайдалануға тыйым салынады, атап айтқанда, көптік склерозға қарсы ақша жинау мақсатындағы Мельбурн жазғы веломарафоны және «Бейді бір күнде айналып өту» шарасы, ол «Смит отбасы» қайырымдылық қорына қаражат жинайды. Westgate Punt – бұл көпірдің тікелей астынан өтетін жаяу жүргіншілер паромдары, ол велосипедшілер мен жаяу жүргіншілерді Ярра өзені арқылы балықшылар бұғазындағы Вестгейт саябағының жанындағы Бей жолы мен Scienceworks мұражайының қасындағы Хобсонс Бэй жағалау жолы арасында тасымалдайды. Ол сұраныс бойынша жұмыс істейді, дүйсенбіден жұмаға дейін таңғы және кешкі сағаттарда, сондай-ақ сенбі-жексенбі күндері мен мерекелерде сағат 10:00-ден 17:00-ге дейін.

Ұсыныстар мен іске асыру

Төменгі Яра өзенінің өткелі туралы идея 1888 жылы Викторияның қоғамдық жұмыстар департаменті Яраның астынан туннель салуды алғаш ұсынғанда туды. Метрополитен қала құрылысы комиссиясының жалпы даму жоспарында Geelong Road ("Kororoit Creek-тен батысқа қарай") және Порт-Мельбурндағы Ingles St арасындағы жол үшін көпір қарастырылған. Дегенмен, Мельбурн орталығы мен батыс арасындағы бағыттар солтүстікке қарай көпірленді, ал төменгі Ярадан өтудің дәстүрлі тәсілі 1912 жылға дейін кемелермен болды. Одан кейін паромдар енгізілді, ал 1931-1974 жылдар аралығында Уильямстаун қаласының Newport бу паромдары басымдыққа ие болды. Батыс өнеркәсіптер қауымдастығы 1957 жылдың тамызында құрылды және ол "Алтона, Футскрей, Саншайн, Верриби және Уильямстаун аудандарының барлық өнеркәсіптерінің өкілі" екенін мәлімдеді. Яра өткелін зерттеу үшін кіші комитет құрғаннан кейін, 1958 жылы Виктория премьер-министрі Генри Болттен Яраның астынан көлік туннелін салу мәселесін шұғыл қарастыруды сұрады. Қауымдастыққа "кеме жүргізушілер" көпірдің өткел үшін қолайсыз болатынын хабарлады. Көпір күніне 30 000 автомобиль тасымалдауға қабілетті деп есептелді, ал "жоғары жүктемелі" паромның сыйымдылығы туралы әртүрлі бағалаулар оның тек 1200-2000 көлікті қабылдай алатынын көрсетті. Виктория үкіметінің қоғамдық жұмыстар жөніндегі комиссары Томас Малтби берген жауабында үкіметтің қаржысы өтпелі жолды шұғыл түрде іске асыруға жеткіліксіз екенін және мұндай жоба жеке инвестицияларды талап ететінін айтты. 1961 жылы Lower Yarra Crossing Limited құрылды, ол өткелді дамытуға бағытталған коммерциялық емес компания болды. 1960 жылдың ортасында қауымдастық мемлекеттік қолдаумен пайыздық ставканы төмен ұстап, көпір салу үшін қаражат жинайтынын хабарлады; бұл келісімнің өзі пайда табуға бағытталмаған. Осы жылы Батыс өнеркәсіптер қауымдастығы үкіметтен жол ақысы бойынша өткелді салу және пайдалануға лицензия алуға өтініш берді. 1961 жылы қауымдастық Lower Yarra Crossing Ltd. компаниясын құрды. Осы жылдың соңында сынақ бұрғылау жұмыстары басталды, сол кезде қауымдастық туннельдің орнына көпір салуға қайта ашық болды. Дегенмен, Данияның Christiani and Nielson туннельдік инженерлік фирмасы кеңесшілер ретінде тартылды. Туннельге қатысты басты мәселе – белгілі бір тауарлар немесе жүктерді, әсіресе, жанғыш материалдарды заңды немесе қауіпсіз түрде тасымалдауға шектеулер. Мемлекеттік үкіметтің талдауына сәйкес, көпір немесе туннель салудың құны шамалас болды, алайда, Порт трестінің туннельді ынталы түрде қолдауына қарамастан, биліктегілер көпірдің бензин танкерлері үшін пайдалануға ыңғайлырақ болады деп ойлады. 1965 жылы Ивон А. Ван Ден Нувелант былай деп жазады: "Төменгі Яра өткеліне Парламент актісімен франшиза берілді және 1968 жылы Батыс қақпасы көпірінің құрылысы басталды". Сол кезде баспасөз хабарлағандай, көпірдің шығыс жағының орналасуы Балықшылар бұрышындағы әуежайды жоюды талап ететін болды.

Құлау

Көпірдің құрылысы басталғанына екі жыл өткен соң, 1970 жылы 15 қазанда сағат 11:50-де 10 және 11-ші тіреулер арасындағы 112 метрлік (367 фут) бөлігі құлап, 50 метр (164 фут) төменге, суға түсті. Осы апаттан 35 құрылысшы қаза тауып, 18-і жарақат алды, бұл Австралия тарихындағы ең ауыр өндірістік апат болып қалады. Көптеген қаза болғандар құрылысшылардың қабылдауында, құлаған бөлік астында қалған. Тағы басқалары құлаған кезде осы бөлік үстінде және ішінде жұмыс істеп жатқан. Барлық масса газ, шаң және қираған металлдың жарылысымен бірге Ярра өзенінің лайына құлдырады, бұл жарылыс жүздеген метр қашықтықтағы ғимараттарды дірілдетті. Жақын жердегі үйлерге ұшқан лай шашырады. Апаттың қатты шуы, жарылысы және одан кейін болған өрт алыстан да естілді. Келесі күні, 16 қазанда, Виктория премьер-министрі сэр Генри Болт апаттың себебін анықтау үшін Корольдік комиссияның дереу құрылатынын жариялады. Премьер-министр Джон Гортон: "Вестгейт көпіріндегі ауыр апаттан бүкіл Австралияның шокқа түскенін және қайғыға батқанын білдім. Осы трагедиядан зардап шеккен барлық отбасыларға шын жүректен көңіл айтамын" деді.

Себеп

Корольдік комиссия 1971 жылдың 14 шілдесінде жұмысын аяқтады. Комиссия көпірдің құлауын екі себепке байланыстырды: Freeman Fox & Partners компаниясының құрылымдық жобалауы және жобаның бастапқы мердігері World Services and Construction компаниясы қолданған ерекше құрылыс әдісі. Құлау күні, батыс жағындағы екі жарты арқалықтың біріктірілуі керек болған жерде, олардың биіктігінде айырмашылық болды. Биік тұрған арқалықты 10 бетон блокпен салмақтау ұсынылды, әр блоктың салмағы 1 кг құрады, және бұл блоктар құрылыс алаңында болды. Осы блоктардың салмағы арқалықтың бүкілуіне әкеп соқты, бұл құрылымдық ақаудың белгісі еді. Жарты арқалықтарды бойлық бағытта біріктіру ішінара аяқталған кезде, бүкілуді жою туралы бұйрық келіп түсті. Бұрандалар алынып тасталғанда, көпір кері серпіліп, құлап түсті.

Құлау ескерткіштері

Клейтон кампусындағы Монаш университетінің инженерлік факультетінің Батыс қақпасы бағында құлаған көпірдің алты бұрмаланған бөлігі табылды. Университет оларды құлдырауды зерттеуге қатысу туралы сұраныстан кейін алды. Олар инженерлерге олардың қателіктерінің салдары еске түсіру үшін арналған деседі. Құлағаннан бері әр жылғы 15 қазанда еске алу шаралары өткізіліп келеді. Көпірге жақын жерде Батыс қақпа көпірінің естелік паркі орналасқан. Ол 2004 жылдың 15 қазанында, құлдыраудың 34 жылдығы күні ашылды. Оның құрамына Батыс қақпа көпірінің естелік ескерткіші мен мүсіні, сондай-ақ 1895 жылдың 12 сәуірінде Спотсвуд кәріз туннелі құлағанда қаза тапқан алты адамның естелігі кіреді.

Аяқтау

1969 және 1971 жылдар аралығында құрылысы жүріп жатқан тағы үш болаттан жасалған арқалық көпір құлады: 1969 жылдың 6 қарашасында Венадағы Төртінші Дунай көпірі; 1970 жылдың 2 маусымында Уэльстегі Кледдау көпірі (Милфорд-Хейвен); және 1971 жылдың 10 қарашасында Кобленцте Рейн өзені арқылы өтетін Оңтүстік көпір. Ұлыбритания үкіметі Сэр Алек Меррисон басқарған Меррисон тергеу комиссиясын құрды. Меррисон комиссиясы 1971 жылдың мамыр айында алдын ала есеп, ал 1973 жылдың ақпан айында болаттан жасалған арқалық көпірлерді жобалау және салу ережелері туралы толық есеп ұсынды. 1971 жылдың тамызында Корольдік комиссияның есебі жарияланғаннан кейін, Lower Yarra Crossing Authority коммерциялық емес ұйымы, төраға орынбасары Бернард Дж. Каллинан, сонымен қатар Техникалық комитеттің төрағасы болды. 1971 жылы ұйым Вест-Гейт көпірінің басқармасы болып қайта аталды. Құрылысты жан-жақты қарау барысында көпірдің бастапқы жобасының жеткіліксіз беріктігіне назар аударылды. Ол 100 мм қалыңдығындағы темір бетон плитадан және металл қаптамасымен біріктірілген, түйреуіштермен нығайтылған болат қаптамадан тұрды. Көптеген ұсыныстар қарастырылды, ал Вольфрам бастапқы болат және бетон қаптамасын техникалық және экономикалық тұрғыдан тиімді шешім ретінде жеңіл және мықты ортотропты болат қаптамасымен алмастыруды ұсынды. Бұл ортотропты қаптама бойлық бағытта тығыз орналасқан ұяшықты жоғары жақтарымен нығайтылған болат плитадан және көлденең бағытта аралықтарда көлденең арқалықтардан тұрады. Сынақ инженері Берлиндегі Техникалық университетінің болат конструкциясы профессоры Карлхайнц Ройк болды. Ол Корольдік комиссияның ұсыныстарына сәйкес Вест-Гейт көпірінің қайта жобалауын тәуелсіз түрде тексерді. Қайта жобалау сонымен қатар DIN 4114 неміс стандартымен және Меррисон комиссиясының есептеріндегі бағалау ережелерімен тексерілді. Дж. В. Родерик (Сидней) және Л. К. Стивенс (Мельбурн) қатысты. Құрылыс 1972 жылы қайта басталды, World Services and Construction компаниясы бөліктерді жасау және алдын ала құрастыруды жалғастырды, бірақ Redpath Dorman Long және John Holland (Constructions) компанияларының бірлескен кәсіпорны көпірдің болат бөлігінің құрылысын аяқтады. Құрылысты қосымша нығайту үшін жобалау қажет болды, себебі кернеулер пайдалану кезіндегі кернеулерден асып түсуі мүмкін еді. Бірлескен кәсіпорның мердігері осы мақсатта Лондонның Flint and Neill компаниясын шақырды, ал олардың жобасы Инженерлік басқармасымен тексерілді. 10 жылдық құрылыстан кейін көпір 1978 жылы 202 миллион долларға аяқталды. Көпірге жылдамдық камералары 2004 жылы орнатылды, бірақ Батыс айналма жолындағы ұқсас камерамен туындаған мәселелерге байланысты 2005 жылдың қыркүйегіне дейін іске қосылмады. Алайда, бұл жылдамдық камералары 2005 жылы өшірілді және қазіргі уақытта өшірілген күйде қалып отыр, себебі көпірдің тербелісі болжамды жылдамдықты белгіленген нүктеге қатысты екінші рет тексеруге мүмкіндік бермейді. 2006 жылы мемлекеттік үкімет террористік шабуыл жағдайында қозғалысты тоқтату үшін көпірдің әр кіреберісіне теміржол стиліндегі кедергілер орнатуға 1,3 миллион доллар жұмсады. 2007 жылдың наурыз айында мемлекеттік үкімет Австралия және Викторияның туларын желбірету үшін көпірдің басты тіректерінің үстіне екі ту бағанасы орнатылатынын хабарлады, олардың әрқайсысы белгілі бір биіктікте және теңіз деңгейінен жоғары орналасады. Орнатуға 350 000 доллар, жылдық күтімге 15 000 доллар жұмсалған тулар 2008 жылдың 24 қыркүйегінде көтерілді. 2007 жылдың 5 тамызында Виктория үкіметі көпірдегі құрылымдық әлсіздіктерді анықтау және жою үшін 240 миллион долларлық жобаны жоспарлап отырғаны туралы хабарланды, назар аудару қажетті мәселелерге соққы кедергілері, жарықтар, коррозия және ықтимал бүгілу кірді. Бұл жұмыс туралы хабар Минеаполистегі Миссисипи өзені арқылы өтетін I 35W көпірінің құлауынан кейін тарады. Сарапшылардың айтуынша, Вест-Гейт бастапқыда 40 000 тоннаға дейін жүк тасымалдауға жобаланған, бірақ қазір салмағы 80 000 тоннаға дейін жететін B екі еселенген жүк көліктерін тасымалдайды. Көпір күніне 40 000 көлікке арналған, бірақ көлемі бастапқы көлемнен төрт еседен астамға өсті, шамамен күніне 160 000 көлік.

Кеңейту

2006 жылдың 17 мамырында мемлекеттік үкімет "Көліктегі қиындықтарды еңсеру" жоспарының аясында Батыс қақпа көпірінде және оған жақын учаскелердегі қозғалысты ең қарбалас уақытта өзгерту жоспарларын жариялады. Мақсаты – қозғалыс бағытына қарай бес қатарлы қозғалыс ұйымдастыру, ал қарсы бағытта үш қатар болуы еді. Бұл үшін жоғары орналасқан сигналдар мен кедергілер қолданылуы тиіс болған. Мемлекеттік үкімет 2006–2007 жылдарға арналған мемлекеттік бюджеттен осы жобаға қаржы бөлді, бірақ жұмыстар ешқашан жүзеге асырылмады. 2008 жылы кеңейту жоспарлары Виктория көлік жоспарының бөлігі ретінде қайта қарастырылды, нәтижесінде көпірдің әр бағытта бес қатарға дейін кеңейтілуі жоспарланды. Бұл үшін қолданыстағы қатарларды тарылту және төтенше жағдайға арналған қатарларды жабу қажет болды, бұл Виктория өрт, полиция және жедел жәрдем қызметтерінің өкілдері тарапынан сынға түсті. Көпірдің конструкциялық талдау жұмыстары 2009 жылдың басында аяқталды, ал толыққанды талдау 14 айға созылды. Көпірді нығайту жұмыстары 2009 жылдың бірінші жартысында басталды, ал жобаның толық аяқталуы 2011 жылға жоспарланды. 2011 жылдың 22 маусымында қажетті нығайту жұмыстары аяқталғаннан кейін барлық бес қатар екі бағытта да халыққа ашылды. Көпірді нығайту жобасының инженерлері Flint & Neill және Sinclair Knight Merz 2012 жылы Құрылыс инженерлері институтының ең жоғары сыйлығын жеңіп алды.

Тулар

2014 жылдың 11 наурызында "Мелбурн қазір" көрмесі аясында көпірдің батыс жағында 10 метрлік (33 фут) биіктікте суретшілер жасаған ту көтерілді. Тудың дизайны көпірмен байланысы бар төрт суретшінің (Брук Эндрю, Хелен Джонсон, Кейт Доу және Джон Кэмпбелл) бірлескен жұмысы болды. Тудың дизайны 1803 жылғы контр-адмирал Хоум Риггс Попхэмнің теңіз арқылы хабарласуына сілтеме жасайды, ал тудағы символ "Сіз сұрағаннан артығы бар" деген мағынаны білдіреді. Ту 2014 жылдың 25 наурызында "Мелбурн қазір" көрмесі аяқталғанға дейін желбіреген. 2022 жылдың шілдесінен бастап, хабарланғандай, аборигендер туы Австралия туымен бірге көпірдің үстінде тұрақты түрде орнатылады. Сидней портындағы көпірге жұмсалған 25 миллион доллар сияқты, бұл тудың құны жарияланбады.

Болашақ

Маршрут бойындағы қала маңындағы елді мекендердің қарқынды өсуі және Мельбурн порты арқылы жүк тасымалының ұлғаюы нәтижесінде, дәлдіктің ең жоғары жүктемесі кезінде жолдарда тығырыл пайда болуда, қысқа мерзімді кедергілерге ұшырау қаупі бар және қуаты тез арада толып келеді. Тығырылдарды азайту үшін ұсынылған шешімдерге көпірлерді кеңейту, өзеннің астынан туннель салу немесе көпірге екінші қабатты қосу кіреді. Мұндай жоспарлардың көптегені, қоғамдық көлік пайдаланушыларының қауымдастығы және «Environment Victoria» сияқты қоғамдық ұйымдар тарапынан сынға ұшырады, олар көліктің балама түрлеріне инвестиция салуды жақтады. 2006 жылдың ақпан айында жарияланған жеке сектордың есебінде Ярра өзенінің астында Батыс қақпа көпіріне қосымша туннель салу ұсынылды, ол екі бағытта қозғалысты жүзеге асыру үшін үш жеке шахтадан тұрады, сондай-ақ жүк пойыздары үшін де арналған. Порталдар Порт-Мельбурндағы Уильямстаун жолының солтүстігінде және Алтона Солтүстіктегі Блэкшоус пен Мельбурн жолдары арасында орналасуы тиіс болған. 2018 жылы Батыс қақпа туннелінің құрылысы басталды, ол Батыс қақпа көпіріне балама ретінде жобаланған. Құрылыстың 2025 жылы аяқталуы күтілуде. 2008 жылы мемлекеттік билік тағы бір шығыс-батыс байланысын дамыту мүмкіндіктерін қарастырды. Виктория штатының ірі шаралар компаниясының төрағасы және бұрынғы British Airways бас директоры сэр Род Эддингтон болашақ шығыс-батыс байланыстарын бағалауды басқарды және Монаш-Батыс қақпасының барлық дәлізі үшін қоғамдық көлік, автомобиль және жүк тасымалы үшін ең тиімді жолды ұсынды. 2008 жылдың желтоқсанында мемлекеттік үкімет мұндай байланысты жоспарлап отырғанын хабарлады, ол Футскрей және Марибернонг өзенінің астында үш шақырымдық туннель болады деп күтілуде. Мельбурн порты ауданындағы Динон және Футскрей жолдарын Батыс Футскрейдегі Джилонг жолымен байланыстыру жоспарланған, қазіргі кезде Шығыс-Батыс байланысы деп аталады, оның құны 10 миллиард долларға дейін жетеді деп бағаланады.

Өзін-өзі өлтіру

Оның биіктігіне байланысты көпір өзін-өзі өлтіру үшін танымал орынға айналды, 2000 жылдардың басында полиция деректері бойынша, West Gate көпірінде әр үш апта сайын бір өзін-өзі өлтіру дерегі тіркелді. 2004 жылғы сот сараптамасының қорытындысы көпірге өзін-өзі өлтіруге қарсы қоршау немесе тосқауылдар орнатуды ұсынды. Өзін-өзі өлтіруге кедергі келтіруді жақтағандар, West Gate көпірінен секіріп кеткендердің көпшілігі импульстіқ шешіммен әрекет етеді және секіріп кеткендерді құтқаруға тырысқан полиция қызметкерлері өз өмірін қауіпке тігеді деп мәлімдеді. Полиция қызметкерлерінің көпірден асылып, секіріп кетуге бекініп тұрған адамдарды ұстап тұрғаны туралы жағдайлар болды. 2000 жылы Корольдік Мельбурн ауруханасы жүргізген зерттеуде көпірден секіріп кеткен адамдардың 1991 және 1998 жылдар аралығында кем дегенде 62 жағдайы анықталды. Жеті адам құлаудан аман қалды. Көпірден секіргендердің шамамен 74 пайызы ер адамдар, олардың орташа жасы 33 болды. Олардың 70 пайызы психикалық аурулармен ауырған. West Gate көпірінен секіріп түскендердің 31 пайызы құрлыққа түсті. Суға түскендердің кейбіреулері кейіннен суға батып қайтыс болды.

Өзін-өзі өлтіруге қарсы қоршау орнату

2008 жылдың маусым айында Габриэла Гарсия 22 айлық ұлы Оливермен бірге Вест-Гейт көпірінен секіріп түсіпті, олардың денелері төмендегі өзен жағалауынан табылды. Жеті айдан кейін, 2009 жылдың 29 қаңтарында 4 жасар Дарси Фрименді әкесі Артур Фримен көпірден лақтырып жіберді. Ол құлап, жарақат алған, бірақ кейін ауруханада қайтыс болды. Фрименді адам өлтіргені үшін кінәлі деп танып, 2011 жылдың сәуірінде өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасына кесілді. Оқиғаның себебі оның жақында ажырасып кеткені және балаларына қол жеткізу мүмкіндігінен қорқу болды (2005 жылғы Роберт Фаркварсон ісіне ұқсас). Осы оқиғадан бір апта өткен соң, 2009 жылдың 5 ақпанында 17 жасар Аллем Халкич көпірдің Порт-Мелбурн жағындағы Тодд жолының шығысынан кіретін бағыттағы қақпадан секірді. Көпірге шығар жолда ол VicRoads операторына жедел телефон арқылы: "Мен секірмес бұрын біреуді жіберсеңіздер жақсы болар еді" деген. Полиция бірнеше минут ішінде жауап берді, бірақ Халкичті құтқаруға үлкермеді және оның денесін төмендегі Вестгейт саябағынан тапты. Бұл жағдай маңызды болды, себебі Халкич осыған дейін кибер-қорқытудың құрбаны болған және Викторияда кибер-қорқыту салдарынан болған алғашқы өлім жағдайы болып тіркелді. 2011 жылдың қазан айында өлімге байланысты сот тергеуі өтті, онда тағы да (басқалармен қатар) көпірге өзіне-өзі қол жұмсаудың алдын тоқтату үшін кедергілер орнату ұсынылды. Осы оқиғалардан кейін 2009 жылдың ақпан айынан бастап бетон бұрыштармен және дәнекерленген торлы қоршаумен жабдықталған уақытша кедергі орнатылды. 2010-11 жылдары көпірдің бойында 20 миллион долларлық тұрақты металл торлы кедергі орнатылды. Бұл кедергінің арқасында көпірден жасалатын өзіне-өзі қол жұмсау әрекеттері 85 пайызға азайды.