Кіріспе
Австралиялық футболшы (1939 жылы туған)
Джон Роберт Николс (13 тамыз 1939 жылы туған) – Виктория футбол лигасының (VFL) «Карлтон» футбол клубында ойнаған бұрынғы австралиялық футболшы. Австралия футболының ең ұлы ойыншыларының бірі саналатын Николс клуб үшін 300 матч өткізген алғашқы ойыншы болды және клубтың ең үздік ойыншысы деп жарияланды. Ол Виктория құрамасынан арамемелекеттік матчтарда рекордтық 31 рет ойнады және 1996 жылы Австралия Футбол Даңқы залы құрылғанда алғашқы «Аңыздардың» бірі ретінде енгізілді. Николс карьерасының көп бөлігін шабуылшы ретінде өткізді, 189 сантиметр бойымен аса биік болмаса да, бойының жетіспеуін интеллектуалдық қабілетімен және әсерлі дене бітімімен толықтырып, «Үлкен Ник» деген лақап атын алды. Дон 1956 жылдан 1961 жылға дейін «Карлтон» үшін орталық шепші ретінде 77 матч өткізді, сол кезде ол клубтың ең үздік жаңа ойыншысы болды. Николс 1966 жылы тамаша маусым өткізді, екінші рет қатарынан Роберт Рейнольдс кубогын жеңіп алды және Браунлоу медалінің ішінде «Сент-Килда» клубының чемпионы Ян Стюарттан 4 дауыс қалып қойып, екінші орынға ие болды.
Капитан- жаттықтырушы ретінде табысты
Капитан-тренер ретінде алғашқы жылында Николс 18 жеңіс пен тең түсуге қол жеткізіп, содан кейін тағы 18 жеңіске жетті. 1972 жылғы маусымда МакИнтайрдың «Final Five» жүйесі алғаш рет қолданылды, сондықтан Карлтон турнир кестесінде ең жоғары орнында болғандықтан, екінші жартылай финалда Ричмондпен кездесуге дейін бір апта демалыс алды. Матч тең аяқталды, сол кезде қайта ойнау қажет болды, нәтижесінде басқа матчтар бір аптаға ықшамдатылды. Ричмонд қайта ойнауда 41 ұпаймен жеңіске жетті, бірақ матчтан кейінгі сұхбатта Николс алаңдамайтынын айтты: «Карлтон формасынан түскен жоқ. Бізде жай ғана нашар күн болды – маусымдағы ең нашар күніміз. [ ] 41 ұпаймен жеңілгеніміз үшін алаңдамаймыз. Бір-екі өзгеріс болады. [ ] Біз сол ойыншылармен ойнаймыз, себебі олар бізді үйде және сырттағы ойындардың соңында осы деңгейге жеткізді. [ ] Ойыншылар келесі аптада өзін-өзі құтқаратынына сенемін. Біз Сент-Килданы жеңе алмаймыз – біз жақсы жеңеміз. Егер біз бірігіп жұмыс істей алсақ, біз чемпиондыққа ие бола аламыз». Сол кездегі вице-капитан Роберт Уоллз жартылай финалдағы жеңілістен кейін ойыншылар жаттығуға көңілсіз келгенін, бірақ Николстың шабуылға баса назар аударатын чемпиондық жеңісіне арналған жоспарының негізгі қағидаларын ашқанын еске алды. Бірақ ең алдымен Карлтон алдын ала финалда жеңіске жетіп, қарсыласын жеңуі керек болды. «Сэйнтс» өткен жылғы ірі финалға қатысқан және әлі де мықты командаға ие болды. Николс өз жоспарын іске асырмауды жөн көрді, өйткені оның ойыншылары өз жұмысын атқаратынына сенді. «Сияқтылар» 16 ұпаймен жеңіске жетіп, өзінің басты қарсыласынан кек алу мүмкіндігіне ие болды. Ричмонд финалға фаворит ретінде шықты, бірақ осы күні Николс өзінің ойынның ұлыларының бірі ретіндегі беделін нығайтты. Николстың жоспарындағы басты сюрприз – команда құрамындағы өзгерістер болды; ол «Перси» Джонсқа допты жеңіп беру міндетін жүктеді, ал өзінің алға қарай жылжуын мақсат етіп, алдыңғы қапта орналасты. Сонымен қатар, ол Барри Армстронгты орталыққа қойды, ал Вин Уэйтке Барри Ричардсонды қадағалау міндеті берілді. Ол соқтығысудан зардапсыз шықты, бірақ Николс жерге құлап, клуб тренерлерінің көмегімен тұрды. Олардың құлаған көшбасшысын көру Карлтон ойыншыларын таң қалдырды; Роберт Уоллз «Николс құлағанда біраз сенбеушілік болды, себебі біз оның бұрын мұндай жарақат алғанын көрген емеспіз» деп еске алды. Николсқа 15 метрлік айыппұл тағайындалды және ол еркін соққыдан гол соқты, бірақ соқтығысудан кейін екі көруі болды және ойынға көп әсер ете алмады. Екінші инцидент екінші тоқсанда болды, Иан Стюарт допты Ричмондтың шабуыл аймағына терең лақтырды, бұл жарыста Карлтонның қорғаушысы Джефф Саутби мен Ричмонд форварды Нил Балм қатысты. Бұдан кейін болған оқиғалар Карлтонның Ричмондпен қарым-қатынасын көп жылдар бойы нашарлатты.
Carlton has not hit a form slump. We just had a dismal day – our worst for the season. [ ] There'll be no panic just because we went down by 41 points. There won't be more than one or two changes. [ ] We will be sticking to the same players because it was they who put us where we finished at the end of the home and away games. [ ] I know the players will redeem themselves next week. We just won't beat St. Kilda – we will win well. And if we team together as I know we can I know we are good enough to take the premiership. Robert Walls, who was serving as vice captain, recalled that the day after the semi final defeat, the players arrived at training feeling flat, but Nicholls revealed to them the outline of his plan to win the premiership with all out attacking football. But first, Carlton had to defeat in the Preliminary Final. The Saints had played in the previous year's Grand Final and still boasted a strong team. Nicholls chose not to implement his plan, trusting that his players would get the job done. The Blues prevailed by 16 points and earned the right to redeem themselves against their arch rival. Richmond went into the Grand Final as clear favourites, but this would be the day when Nicholls established once and for all his reputation as one of the greats of the game. The element of surprise in Nicholls' plan lay in his team selection; he handed the rucking responsibilities to "Percy" Jones, whilst stationing himself in the forward pocket with the intent of kicking goals. He also deployed Barry Armstrong in the centre while Vin Waite was given the task of minding Barry Richardson. and emerged from the collision unscathed, but Nicholls went to ground and had to be helped to his feet by the club trainers. The sight of their fallen leader stunned the Carlton players; Robert Walls recalled that "[t]here was a bit of disbelief when Nicholls went down because we'd never seen the big bloke hurt like that before." Nicholls was awarded a 15 metre penalty, and goaled from the free kick, but suffered double vision from the collision, and had little further impact on the game. The second incident came in the second quarter, when Ian Stewart kicked the ball deep into Richmond's attacking zone to a contest involving Carlton full back Geoff Southby and Richmond forward Neil Balme. What happened next would sour Carlton's already bitter relations with Richmond for many years.</blockquote>
Даулар
Карлтон үшін ойнаған кезде Николс 1960 жылы Пентридж түрмесінде үш айға қамалды, себебі ол ES&A банкінің Коллинз-стрит филиалынан 5558 фунт стерлингті (1960 жылы 5558,0 фунт стерлинг қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) жымқыру және қызметтік міндетін пайдаланып ұрлық жасады деп танылды. Ол он екі айға бас бостандығынан айырылды (үш айдан кейін шартты түрде босатылу мүмкіндігімен); ол 1960 жылғы маусымның алғашқы он бір ойынын қатыстырмады және 1960 жылғы 16 шілдеде Ричмондқа қарсы ойынға оралды.
Зейнеткерлік
Николс Виктория элиталық футболдан және Карлтон клубының 328 ойыннан тұратын рекордымен зейнеткерлікке шықты. Кейбір басылымдар Николстың 331 ойын ойнағанын көрсетеді, себебі 1969 жылғы VFL/AFL қаулысы Николстың Виктория штаты үшін қатысқан матчтар кезінде Карлтон үшін өткізіп алған үш ойынын оның жалпы санына қосты: аталған қаулы 1996 жылы VFL/AFL тарапынан күштен шығарылды. Николстың 328 ойындық Виктория элиталық футболдан тұратын рекорды 1974 жылғы 18-ші турда Кевин Мюрреймен бұзылды – Мюррей 1974 жылғы маусым соңында 333 VFL/AFL ойынымен зейнеткерлікке шықты, ал оның Карлтон клубындағы рекорды 1985 жылғы 1-ші турда Брюс Дауллмен бұзылғанша сақталды.
Жаттықтыру
Ол 1975 жылы «Карлтон» клубында ойыншы емес жаттықтырушы болып жұмыс істеді, бірақ 1976 жылғы VFL маусымы басталар алдында үш күн бұрын психикалық және физикалық шаршауға байланысты отставкаға кетті. Содан кейін Николс Оңтүстік Австралияға кетіп, 1977 жылдан 1978 жылға дейін «Гленелг» командасын жаттықтырды, ал кейін 1981 жылы VFA лигасында «Кобург» командасын жаттықтыру үшін Мельбурнға қайтып келді.
Құрметтер мен сыйлықтар
Николс Карлтон клубының ең үздік және адал ойыншысы үшін Роберт Рейнольдс кубогын бес рет жеңіп алды: 1959 жылы, үшінші маусымында, содан кейін 1963, 1965, 1966 және 1967 жылдары. 1959 жылдан 1969 жылға дейінгі он бір маусым бойы Николс бұл марапат бойынша үздік үштіктен тыс қалған емес. 2004 жылы кубок Николстың құрметіне қайта аталды. Ол сондай-ақ Карлтон клубының ғасыр командасына бірінші номерлі орталық шебуші ретінде енді. 1996 жылы Австралия футбол залының алғашқы он екі «Аңызының» бірі ретінде танылған Николс, AFL ғасыр командасына да кірді, ол артқы қалтадағы резервтік шебуші ретінде таңдалды, ал Грэм Фармер бірінші шебуші позициясын иеленді. 2008 жылы AFL спорттың 150 жылдығына арнап тапсырыс берген Джейми Купердің «Австралияны жасаған ойын» картинасында Николс пен Фармердің шекарадан допты таластыруы бейнеленген. Оның командаласы және Футбол залының аңызы Алекс Есауленко Николсты өзі көрген және ойнаған ең жақсы ойыншы деп бағалады, «өйткені ол екі рет допты ұстап, төрт соққы берсе де, ойынды жеңе алатын еді». «Колингуд» клубының бұрынғы капитаны Дес Тюдденхам Николстың ол кездескен футболшылардың арасында ең озық ойынға ие болғанын айтты.