Уильям Юстис: дәрігер, саясаткер және дипломаттың өмірі мен қызметі
William Eustis
Уильям Юстис (1753-1825): Американдық дәрігер, саяхатшы, дипломат. АҚШ төңкерісінде, Конгресте қызмет етті, содан кейін Джеймс Мэдисонның әскери хатшысы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Массачусетс штатында туған дәрігер, саясаткер және дипломат.
Massachusetts born physician, politician, and diplomat
Уильям Юстис (10 маусым 1753 – 6 ақпан 1825) – Массачусетс штатынан шыққан американдық дәрігер, саясаткер және мемлекет қайраткері. Медициналық білім алған ол Американдық революциялық соғыс кезінде, әсіресе Бункер-Хилл шайқасында әскери хирург қызметін атқарды. Соғыстан кейін медициналық тәжірибесіне оралды, бірақ көп ұзамай саясатқа қатысты. Штат заң шығарушы органында бірнеше мерзім өткеннен кейін, 1800 жылы АҚШ Конгресіне сайланды, онда орташа демократ-республикашыл ретінде қызмет етті. 1804 жылы қайта сайланбағаннан кейін ол қысқа мерзімге штаттық саясатқа оралды және 1809 жылы президент Джеймс Мэдисон оны Соғыс министрі етіп тағайындады. Әскерді басқарудағы тәжірибесінің жетіспеуі мен дайындық деңгейінің төмендігі салдарынан 1812 жылғы соғыстың басындағы әскери сәтсіздіктер оның жауапкершілігіне жүктелді, бұл оның отставкаға кетуіне әкелді. Мэдисон Юстисті Нидерландыдағы елші етіп тағайындады, ол 1814 жылдан 1818 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Конгресте тағы бір кезеңнен кейін, 1822 жылы Массачусетс штатының губернаторы болып сайланды. Ұзақ жылдар бойы қызмет еткен Джон Брукстің танымал ізбасары Юстис 1825 жылы лауазымында қайтыс болды. Оның 1750 жылдары корольдік губернатор Уильям Ширли салған Бостон қаласындағы үйі Ширли-Юстис үйі деп белгілі және Ұлттық тарихи ескерткіш болып табылады.
William Eustis (June 10, 1753 – February 6, 1825) was an early American physician, politician, and statesman from Massachusetts. Trained in medicine, he served as a military surgeon during the American Revolutionary War, notably at the Battle of Bunker Hill. He resumed medical practice after the war, but soon entered politics. After several terms in the state legislature, Eustis won election to the United States Congress in 1800, serving as a moderate Democratic Republican. He briefly returned to state politics after losing reelection in 1804, and was chosen to be Secretary of War in 1809 by President James Madison. Due in part to his inexperience at managing the army and a lack of preparedness, the military failures in the early months of the War of 1812 were laid on his shoulders, leading to his resignation. Madison then appointed Eustis Minister to the Netherlands, a post he held from 1814 until 1818. After another period in Congress, he was elected Governor of Massachusetts in 1822. A popular successor to long serving John Brooks, Eustis died in office in 1825. His Boston mansion, built in the 1750s by royal governor William Shirley, is known as the Shirley Eustis House and is a National Historic Landmark.
Ерте жылдары және әскери қызмет
Уильям Юстис 1753 жылғы 10 маусымда Кембридж қаласында, Бостонның белгілі дәрігері Бенджамин Юстис пен Элизабет (Хилл) Юстистің отбасында дүниеге келді. Ол Гарвард колледжіне түсуден бұрын Бостон латын мектебінде білім алды және 1772 жылы оны бітірді. Гарвардта оқып жүргенде ол «Мартимеркуриандық тобы» деп аталатын студенттік милиция бөліміне мүше болды. Бітіргеннен кейін ол белгілі Патриот саяси қайраткері доктор Джозеф Уорреннің жетекшілігімен медицинаны оқыды. 1775 жылдың сәуір айында Лексингтон және Конкорд шайқастары Америка Тәуелсіздік соғысын басталғанда, Уоррен мен Юстис екеуі де жараланғандарға көмек көрсету үшін майданда жұмыс істеді. Уоррен Юстиске бүлікшілер артиллериясында полк хирургі лауазымын иеленуге көмектесті. Юстис 1775 жылғы маусымда Уоррен қаза болған Бункер-Хилл шайқасында жараланғандарды емдеуге көмектесті. 1777 жылы Юстис Нью-Йорк қаласының солтүстігіндегі лоялист Беверли Робинсонның бұрынғы резиденциясында құрылған әскери госпитальге басшылық етті және соғыс аяқталғанға дейін сол жерде қалды. 1780 жылдың қыркүйегінде ол сатқын Бенедикт Арнольдтың қашуына байланысты оқиғаларда шағын рөл атқарды: ол Арнольдтың әйелі Пеггиді емдеді, ол күйеуінің кенеттен кеткеніне және оның құйрық тікенінің ашылуына байланысты үлкен күйзеліс күйінде болды. Соғыстан кейін Юстис Бостон қаласындағы дәрігерлік практикасына оралды. 1786 жылы Массачусетс штатының батысында Шейс көтерілісі болғанда, ол қайтадан әскери қызметке шақырылды, генерал Бенджамин Линкольн басқарған жасақтың хирургі болды, ол 1787 жылдың басында көтерілісті басып тастады. Кейін ол 1786 жылдан 1810 жылға дейін және 1820 жылдан 1821 жылға дейін Массачусетс қоғамының вице-президенті болып қызмет етті.
William Eustis was born on June 10, 1753, in Cambridge, to Benjamin Eustis, a prominent Boston doctor, and Elizabeth (Hill) Eustis. He was educated at the Boston Latin School before he entered Harvard College, from which he graduated in 1772. While at Harvard he belonged to an undergraduate militia unit called the Martimercurian Band. After graduation he studied medicine under Dr. Joseph Warren, a well known Patriot political leader. When the Battles of Lexington and Concord sparked the American Revolutionary War in April 1775, Warren and Eustis both worked in the field, tending the injured revolutionaries. Warren secured for Eustis a commission as regimental surgeon to the rebel artillery. Eustis helped care for the wounded at the June 1775 Battle of Bunker Hill, in which Warren was killed. In 1777 Eustis was placed in command of a military hospital established at the former residence of Loyalist Beverley Robinson north of New York City, where he remained for the duration of the war. In September 1780 he played a minor role in events surrounding the flight of traitor Benedict Arnold: he treated Arnold's wife Peggy, who was seemingly hysterical over the sudden departure of her husband and the discovery of his plot. After the war Eustis returned to medical practice in Boston. He was once again called on to serve in military matters when Shays' Rebellion broke out in western Massachusetts in 1786, becoming surgeon to the militia force raised by General Benjamin Lincoln that quashed the rebellion in the early months of 1787. He later served as Vice President of the Massachusetts Society from 1786 to 1810, and again from 1820 to 1821.
Заң шығарушы
1788 жылдан 1794 жылға дейін Массачусетс Бас сотына (штат заң шығару органы) сайланды, ол орган ішіндегі саяси тартыстардан "жалыққандықтан" қызметтен кетті. Содан кейін ол екі жыл бойы Губернатор кеңесінде қызмет етті. 1800 жылы ол АҚШ Өкілдер палатасына үміткер болды. Жосия Квинсиге қарсы сәтті науқаны барысында Юстис 1783 жылғы Ньюбург құйрығына қатысты хаттарды жазуға немесе оларды жасауға қатысқан деп айыпталды. Юстис хаттардың авторы екенін жоққа шығарды, бірақ осы істегі рөлі туралы үн қатпады. (Кейін Джон Армстронг хаттарды өзі жазғанын мойындады, ал Юстис бірнеше жылдан соң ол құйрық туралы білгенін мойындады.) Юстис орташа демократиялық-республикалық болды және радикалды республикашылдар қалаған маңызды реформаларды қолдамады. Ол бұл позициясын президент Томас Джефферсонның 1801 жылғы Сот актісін жоюға қарсы дауыс бергенімен көрсетті, бұл Джон Адамс әкімшілігінің соңғы күндері қабылданған федералистік заң, ол федералдық сот орындарының санын едәуір арттырды. Ол сондай-ақ АҚШ Конституциясының он екінші түзетуіне қарсы дауыс берген алты демократиялық-республикалық өкілдің бірі болды. 1802 жылы Юстис Джон Куинси Адамсты жеңіп қайта сайланды, ал 1800 жылғы сайлаудың қайталануында Квинси Юстистен 100 дауысқа жуық басымдықпен жеңіске жетті. Өкілдер палатасында болған кезінде ол 1804 жылы Нью-Гэмпшир штатының АҚШ округтік сотының судьясы Джон Пикерингке қарсы импичмент процесін жүргізу үшін Өкілдер палатасы тағайындаған импичмент басқарушыларының бірі болды (осы сияқты алғашқы сәтті әрекет). 1804 жылы ол Батыс Үндістанға бет алған сауда кемелерін қаруландыруды қолдады.
Eustis was elected to the Massachusetts General Court (the state legislature) from 1788 to 1794, which he left because he was "sick of" the political gamesmanship in the body. He was thereafter chosen to serve on the Governor's Council for two years. In 1800 he ran for a seat in the United States House of Representatives. During his successful campaign against Josiah Quincy, Eustis was charged with either authoring, or being complicit in the production of, letters that formed a part of the 1783 Newburgh Conspiracy, a threatened uprising in the Continental Army. Eustis publicly denied being the author of the letters, but was silent on his role in the affair. (John Armstrong later admitted to writing the letters, and Eustis acknowledged some years later that he was privy to the plot.) Eustis was a moderate Democratic Republican who did not seek the significant reforms more radical Republicans wanted. He demonstrated this by voting against President Thomas Jefferson's repeal of the Judiciary Act of 1801, a Federalist bill passed in the late days of the John Adams administration that had greatly expanded the number of seats on the federal bench. He was also one of six Democratic Republicans in the House to oppose the Twelfth Amendment to the United States Constitution. In 1802 Eustis was reelected, defeating John Quincy Adams, and in a rematch of the 1800 election with Quincy, Eustis was defeated by fewer than 100 votes. While in the House, he was one of the impeachment managers appointed by the House of Representatives in 1804 to conduct the impeachment proceedings (the first such action to succeed) against John Pickering, judge of the United States District Court for New Hampshire. In 1804 he argued in favor of arming merchant vessels headed for the West Indies.
Соғыс министрі
1809 жылы Джеймс Мэдисон президент болғанда, ол федералисттер басымдық танытқан Жаңа Англияда демократ-республикашылдардың беделін арттыруға тырысты. Осы мақсатта ол Юстисті соғыс хатшысы қызметіне тағайындады. Юстис бұл лауазымға лайықты таңдау емес еді, себебі оған қажетті әкімшілік тәжірибесі мен әскери білімі жетіспеді. Ол сонымен қатар Джеймс Уилкинсон мен Уэйд Хэмптон сияқты екі жоғары әскери шенді офицермен қиын қарым-қатынаста болды. Юстис революциялық соғыстан бері өзгеріссіз қалып келген әскери нұсқаулықтарды жаңартуға көп күш жұмсады. 1791 жылы Франция Республикасының армиясы үшін жарық көрген нұсқаулықтардың көшірмелерін алғаннан кейін, Юстис оларды аударма жасауға бұйрық берді және француз тактикасына негізделген жаңа нұсқаулықтарды қабылдауды қолдады. 1812 жылы жаңа нұсқаулық қолдануға дайын болғанымен, офицерлер қатарында оған үлкен қызығушылық танытпады және сол жылы басталған соғыста пайдаланылмады. АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы қарым-қатынас шиеленіскен кезде Юстис әскери дайындық деңгейін жақсартуға шаралар қабылдады, бірақ өзін ерекше көзге көрсетпеді және басқа да жаңа бастамалар мен ұсыныстар енгізбеді. 1812 жылғы соғыс басталғанда армияның жабдықталуы нашар күйде болды және жалпы қолбасшысы болмағандықтан, Юстис тоғыз әскери округ бойынша шешімдер қабылдауға мәжбүр болды. Соғыс Детройт қаласында генерал Уильям Халлдың қарсыластарына тапсыруымен жаман басталғанда, Юстис қатаң сынға ұшырады. 1812 жылдың желтоқсан айында Юстис отставкаға кетеді, ал мемлекеттік хатшы Джеймс Монро оның міндеттерін Джон Армстронг 1813 жылдың 13 ақпанында қызметке кіргенге дейін атқарады.
When James Madison became president in 1809, he sought to enhance the status of the Democratic Republicans in Federalist dominated New England. To that end he chose Eustis to be his Secretary of War. Eustis was not a good choice for the post, lacking the necessary administrative skills and detailed military background. He also had difficult relations with James Wilkinson and Wade Hampton, two senior army commanders. Eustis made a major push to update the military's field manuals, which had not changed since the Revolutionary War. After acquiring copies of manuals published in 1791 for use by the armies of the French Republic, Eustis commissioned a translation and lobbied for adoption of new manuals based on French tactics. Although a new manual was ready for use in 1812, it was not well received by the officer corps, and was not used in the war that broke out that year. As tensions grew between the United States and Great Britain, Eustis made modest moves to improve military readiness, but did not otherwise distinguish himself or introduce other initiatives or proposals. When the War of 1812 began, the army's logistics were in shambles, and it had no overall commander, forcing Eustis to make detailed decisions for nine military districts. When the war began poorly with the surrender of General William Hull at Detroit, Eustis was severely criticized. Eustis tendered his resignation in December 1812, and Secretary of State James Monroe took over his duties until John Armstrong assumed the office on February 13, 1813.
Нидерланды министрі
Эустис 1814 жылдан 1818 жылға дейін президент Мэдисонның Нидерландыдағы АҚШ министрі болып тағайындалды. Мэдисон Гааганың тарихи түрде келіссөздер үшін бейтарап алап ретінде пайдаланылуына байланысты, Еуропадағы ахуалды анықтау үшін бұл қызметтің маңызды деп санайды және Эустиске еуропалық дипломатиялық көңіл-күйді қадағалауды тапсырды. Алайда, Наполеон жеңілгеннен кейін Нидерландтың мәртебесі төмендеді және бұл қызмет аса белсенді болған жоқ. Эустис Луи Бонапарт Нидерланд Корольдігін басқарған кезде орын алған американдық тауарлар мен кемелерді тәркілеу туралы Нидерландқа қарсы талаптарды табыссыз іздеді (бұл талаптарды Франция кейіннен мойындады). Эустис 1815 жылы Америкалық Антикварлық қоғамның мүшесі болып сайланды. Эустис және Франциядағы АҚШ елшісі Альберт Галлатин 1817 жылы Нидерланд үкіметімен жаңа сауда шартын жасасты; ол 1818 жылы ратификацияланды. Эустис француз тілін білмегендіктен қиын жағдайда болды және 1818 жылы Нидерланд үкіметі американдық делегация басшысының мәртебесін уақытша сенімді тұлға деңгейіне төмендеткеннен кейін елге қайтарылды. Еуропада болғанда Эустис революциялық соғыста бірге қызмет еткен Лафайет графымен қайта танысты.
Eustis was next appointed minister of the United States to the Netherlands by President Madison, serving from 1814 to 1818. Madison believed the post to be important for sounding out conditions in Europe due to The Hague's historical use as a neutral ground for negotiations, and he instructed Eustis to track European diplomatic sentiment. However, the status of the Dutch declined after the defeat of Napoleon, and the post was not particularly active. Eustis unsuccessfully pursued claims against the Dutch for seizures of American goods and ships that had taken place during the reign of Louis Bonaparte over the Kingdom of Holland (the claims were eventually acknowledged by France). Eustis was elected a member of the American Antiquarian Society in 1815. Eustis and Albert Gallatin, then the US Ambassador to France, negotiated a new commerce treaty with the Dutch government in 1817; it was ratified in 1818. Eustis was at a disadvantage due to his lack of French language skill, and was recalled in 1818 after the Dutch government reduced its American delegation head to a chargé d'affaires. While in Europe Eustis renewed an acquaintance with the Marquis de Lafayette, with whom he had served in the Revolutionary War.
Кейінгі қызметтер
Еуропадан оралғаннан кейін, Юстис 1750 жылдары корольдік губернатор Уильям Ширли салған Роксберидегі сарайды сатып алды (қазір Ширли-Юстис үйі деп аталады). Миссуриді штат ретінде қабылдау туралы пікірталас кезінде (Миссури келісіміне әкеп соқты), Юстис Миссури Конституциясындағы еркін негрлердің штатқа кіруіне тыйым салатын қағидаға қарсы ынталы сөз сөйледі. Ол Массачусетс губернаторы лауазымына үш рет (1820–22 жж.) кандидат болды, бірақ әр жолы танымал, орташа федералист Джон Брукстан жеңілді. 1823 жылы Юстис өте қатысты сайыста беделсіз федералист Харрисон Грей Отиске қарсы жеңіске жетті. Республикашылар Юстисті Брукстен кем партиялық болатын, сондай-ақ оның Тәуелсіздік соғысының тәжірибесін атап, орташа мұрагер ретінде көрсетті. Ол Федералистердің Хэмпшир және Эссекс округтеріндегі бекіністерін басып алды және Бостонда Отиске жеңіліске жақын болды. Юстистің сайлаудағы жеңісі (келесі жылы республикашылдардың заң шығарушы органның барлығын иеленуімен бірге) Массачусетс штатындағы Федералистік партияның тиімді түрде аяқталуын білдірді. Юстис Брукстің орташа саясатын жалғастырған танымал губернатор болды. Ол өзінің вице-губернаторы Леви Линкольн кішісін штаттың жоғары сотына ұсынды және 1824 жылы бұрынғы өкіл Маркус Мортонды өзінің лейтенанты ретінде қайта сайланды. Губернатор болып тұрғанда ол АҚШ-қа келген кезде ескі досы Лафайетті қабылдады. 1824 жылдың наурыз-сәуір айларында, мүмкін, оның танымалдығына байланысты, Уильям Юстис сол жылы өтетін сайлауда Демократиялық-республикалық партиясының кандидаттығына АҚШ вице-президенті болып ұсыну үшін партиялық құрылтайда бір дауысқа ие болды. Юстис 1825 жылдың 6 ақпанында Бостонда пневмониядан қайтыс болды. Оның қоштасу рәсімі мен уақытша жерлеу Бостонның Астық қоймасы зиратында өтті, оны досы Эдвард Эверетт еске алды. Кейіннен ол Лексингтонның Ескі зиратына қайта жерленді.
Upon his return from Europe, Eustis purchased the mansion in Roxbury built by royal governor William Shirley in the 1750s (which is now known as the Shirley Eustis House). In the debate on the admission of Missouri as a state (leading to the Missouri Compromise), Eustis made an impassioned speech in opposition to proposed language in the Missouri Constitution forbidding the entry of free blacks into the state. He ran unsuccessfully for Governor of Massachusetts three times (1820–22), losing each time to the popular moderate Federalist John Brooks. In 1823 Eustis won the seat in a highly contentious contest with the unpopular arch Federalist Harrison Gray Otis. Republicans presented Eustis as a moderate successor to Brooks who would be less partisan than Otis, and also highlighted his Revolutionary War experience. He carried Federalist strongholds in Hampshire and Essex Counties, and very nearly defeated in Otis in Boston. Eustis' victory in the election (combined with a Republican sweep of the legislature the following year) marked the effective end of the Federalist Party in Massachusetts. Eustis was a popular governor, continuing Brooks' moderate policies. He nominated his lieutenant governor, Levi Lincoln, Jr., to the state's high court, and won reelection in 1824 with former Representative Marcus Morton as his lieutenant. While governor he received his old friend Lafayette when he toured the United States. In March–April 1824, perhaps due to his popularity, William Eustis was honored with a single vote at the Democratic Republican Party Caucus to be the party's candidate for U. S. Vice President at the election later that year. Eustis died in Boston of pneumonia while governor on February 6, 1825. His funeral and temporary interment took place Boston's Granary Burying Ground, and he was memorialized by his friend Edward Everett. He was later reinterred at Lexington's Old Cemetery.
Жеке өмір
Революциялық соғыс кезінде Юстис Аарон Беррмен жақын дос болды, ал 1790 жылдары бұл достық одан да тереңдеді. Берр мен Юстис ең жеке мәселелер бойынша хат алмасып, бір-біріне мүмкін романдық серіктестерді ұсынып, білімді әйелдерге деген ортақ талғамын бөлісті. Бірде Юстис Беррге оның анасы Александр Гамильтонмен адалсыздық қарым-қатынаста болған жас қызға жатақ табуға көмектесті; ол Бостон маңындағы пансионға орналастырылды. Беррдің қызы Теодосияның Юстиске деген жасөспірім ғашықтығы болған болуы мүмкін, ол өмірінің ең жеке тұстарын (оның ішінде қиын жүктіліктен туындаған денсаулық мәселелерін) ересек шағына дейін ортақтасты. Юстис көп жыл бойы отбасы құрмаған, мәдениетті және тартымды адам ретінде танымал болды. Ол 1801 жылы Каролина Лэнгдонға үйленді, бірақ олардың балалары болмады. Ол Юстистің әпкесі Эннге үйленген Генри Шерберн Лэнгдонның қарындасы және Портсмут, Нью-Гэмпширдің белгілі саудагері және судьясы Вудбери Лэнгдонның қызы болды. Оның әйелі одан қырық жылға артық өмір сүрді, ал үй 19 ғасырлық сәнімен 20 ғасырдың соңында қайта жаңартылды. Бүгінде бұл үй-мұражай және Ұлттық тарихи ескерткіш.
During the Revolutionary War Eustis became close friends with Aaron Burr, a friendship that deepened in the 1790s. Burr and Eustis exchanged letters on the most intimate subjects, recommending potential romantic partners to each other and sharing a taste for well educated women. Eustis aided Burr on one occasion by helping him find accommodations for a young woman whose mother had been involved in an adulterous relationship with Alexander Hamilton; she was placed in a Boston area boarding school. Eustis may have also been the subject of a teenage crush by Burr's daughter Theodosia, who shared intimate details of her life with him (including medical conditions emanating from a difficult pregnancy) well into adulthood. Eustis was for many years a confirmed bachelor, described as urbane and charming. He married Caroline Langdon in 1801; they had no children. She was the sister of Henry Sherburne Langdon, who had married Eustis' sister Ann, and the daughter of Woodbury Langdon, a prominent Portsmouth, New Hampshire, merchant and judge. His wife survived him by forty years, and restored to its 19th century grandeur in the late 20th century. It is now a house museum and a National Historic Landmark.