Орегон үңгірлері ұлттық ескерткіші мен қорығы

Кіріспе

Орегондағы ұлттық ескерткіш, АҚШ

Орегон үңгірлері ұлттық ескерткіші және қорығы – АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы Сискию тауларының солтүстігінде орналасқан қорғалатын аумақ. 4554 акр (1843 га) көлеміндегі саябақ, мәрмәр үңгірін қоса алғанда, Орегонның 46-шы бағдарламалық жолында, Cave Junction-нен шығысқа қарай 32 шақырым жерде орналасқан. Ұлттық саябақтар қызметі (NPS) басқаратын қорғалатын аумақ, Орегон мен Калифорния шекарасына жақын, Жозефин округінің оңтүстік-батысында жатыр. Бұл үңгірді 1874 жылы жақын маңдағы Уильямс қаласының тұрғыны Илайджа Дэвидсон ашқан. Келесі 20 жыл ішінде жеке инвесторлар мемлекеттік меншіктегі орында табысты туристік кәсіпорындарды іске асыруға тырысып, сәтсіздікке ұшырады. АҚШ Конгресі Антикалық заңды қабылдағаннан кейін, 1909 жылы президент Уильям Говард Тафт Орегон үңгірлері ұлттық ескерткішін құрды, оны АҚШ Орман шаруашылығы қызметі (USFS) басқарады. Автомобильдің қолданылуының өсуі, асфальтталған жолдардың салынуы және Грантс-Пасс қаласынан туризмді жандандырушылардың ынтасы 1920 жылдардың соңында және одан кейін үңгірге келушілердің санының күрт өсуіне әкелді. Бұл ескерткіштегі тартымды орындардың бірі – 1934 жылы салынған алты қабатты қонақ үй. Бұл Ұлттық тарихи ескерткіш және ескерткіш ішіндегі Орегон үңгірлері тарихи ауданының бір бөлігі. 1933 жылы ескерткішті өз бақылауына алған NPS сәуірдің ортасынан қарашаның басына дейін үңгірге экскурсиялар ұсынады. 2014 жылы қорғалатын аумақ шамамен кеңейтіліп, Ұлттық ескерткіш және қорық мәртебесі қайта бекітілді. Сонымен қатар, үңгір арқылы ағатын өзеннің бөлігі мифологиялық Стикс өзенінің атымен аталып, Ұлттық жабайы және көрнекті өзендер жүйесіне қосылды. Орегон үңгірлері – бұл ерітінділік үңгір, оның жолдары шамамен 15000 фут (4572 м) құрайды және мәрмәрден жасалған. Негізгі тау жынысы бастапқыда әктас болған, геологиялық процестер кезінде, Сискию тауларын қоса алғанда, Кламат тауларын құрайтын мәрмәрге айналған. Әктас шамамен 190 миллион жыл бұрын пайда болған, бірақ үңгірдің өзі бірнеше миллион жылдан аспайды. Туристік үңгір ретінде бағаланған бұл үңгірдің ғылыми құндылығы да бар; үңгірдің экскурсиялық маршруттарында жоқ бөліктері ұлттық маңызы бар қазбаларды қамтиды. Парктегі іс-шараларға үңгірді аралау, жаяу серуендеу, фотосуретке түсіру және жануарлар дүниесін тамашалау кіреді. Парктегі жолдардың бірі орман арқылы өтіп, Орегондағы ең кең Даглас шыршасы – Биг Триге (Big Tree) жетеді, оның ені 4 метрге жетеді. "Шато" және Cave Junction-да жатақхана мен тамақ қызметтері бар. Каве Крик кемпингінде, жергілікті USFS кемпингінде және аймақтағы жекеменшік орындарда кемпинг жасауға болады.

Oregon Caves National Monument and Preserve is a protected area in the northern Siskiyou Mountains of southwestern Oregon in the United States. The 4,554 acre (1,843 ha) park, including the marble cave, is 20 miles (32 km) east of Cave Junction, on Oregon Route 46. The protected area, managed by the National Park Service (NPS), is in southwestern Josephine County, near the Oregon–California border. Elijah Davidson, a resident of nearby Williams, discovered the cave in 1874. Over the next two decades, private investors failed in efforts to run successful tourist ventures at the publicly owned site. After passage of the Antiquities Act by the United States Congress, in 1909 President William Howard Taft established Oregon Caves National Monument, to be managed by the United States Forest Service (USFS). The growing usage of the automobile, construction of paved highways, and promotion of tourism by boosters from Grants Pass led to large increases in cave visitation during the late 1920s and thereafter. Among the attractions at the remote monument is the Oregon Caves Chateau, a six story hotel built in a rustic style in 1934. It is a National Historic Landmark and is part of the Oregon Caves Historic District within the monument. The NPS, which assumed control of the monument in 1933, offers tours of the cave from mid April through early November. In 2014, the protected area was expanded by about and re designated a National Monument and Preserve. At the same time, the segment of the creek that flows through the cave was renamed for the mythological Styx and added to the National Wild and Scenic Rivers System. Oregon Caves is a solutional cave, with passages totaling about 15000 feet (4572 m), formed in marble. The parent rock was originally limestone that metamorphosed to marble during the geologic processes that created the Klamath Mountains, including the Siskiyous. Although the limestone formed about 190 million years ago, the cave itself is no older than a few million years. Valued as a tourist cave, the cavern also has scientific value; sections of the cave that are not on tour routes contain fossils of national importance. Activities at the park include cave touring, hiking, photography, and wildlife viewing. One of the park trails leads through the forest to Big Tree, which at 13 feet (4 m) is the widest Douglas fir known in Oregon. Lodging and food are available at The Chateau and in Cave Junction. Camping is available in the preserve at the Cave Creek Campground, at a local USFS campground, and private sites in the area.

География

Орегон үңгірлері ұлттық ескерткіші және қорығы Сискию тауларында, Солтүстік-Батыс Калифорния мен Оңтүстік-Батыс Орегонның Кламат тауларының бір бөлігі болып табылатын жағалау қатарында орналасқан. Ескерткіш Рог өзені – Сискию ұлттық орман ішінде, Орегон-Калифорния шекарасынан солтүстікке қарай шамамен 10 км қашықтықта, Жозефин округінде жатыр. Ескерткіш аумағындағы биіктіктер әртүрлі. Қорғау аймағының ауданы құрайды.

Автокөлікпен Орегон үңгірлері Грантс-Пас қаласынан оңтүстік-батысқа қарай 89 км (55 миль), Портлендтен оңтүстікке қарай 483 км (300 миль) және Сан-Францискодан солтүстікке қарай 724 км (450 миль) қашықтықта орналасқан. Үңгірлер Орегонның 46-шы тас жолы арқылы, АҚШ-тың 199-шы тас жолынан бұрылып, Cave Junction қаласынан шығысқа қарай 32 км (20 миль) жерде жатыр. Бұл, өзеннің ағысын мәңгілікке сақтап қалуға бағытталған қосымша қорғау шарасы болды. Бұл "Жабайы өзендер" жүйесіндегі жалғыз жер асты өзені.

Тарих

Археологтар Рог өзені аймағында алғашқы адамдардың көшпелі аңшы-жинаушылар болғанына сендіреді. Радиокөміртек талдауы көрсеткендей, олар Оңтүстік-Батыс Орегонға кем дегенде 8500 жыл бұрын келген. Ақтармен алғашқы байланысқа дейін кем дегенде 1500 жыл бұрын жергілікті тұрғындар өзендер бойында тұрақты елді мекендер құрған. Дегенмен, 19 ғасырда Рог және Апплегейт өзендері бойында өмір сүрген Такелма тайпасы сияқты жергілікті халықтың ешқайсысы да үңгірді пайдаланғанын көрсететін ешқандай дәлел табылған жоқ. Алыс орналасқандықтан, алғашқы еуропалық зерттеушілер, тері саудагерлері мен қоныс аударушылардың көпшілігі бұл аймақты жаңғыртуға ұмтылмады. Бірақ 1851 жылы Рог өзені аңғарында Джексонвилл маңында алтын табылғаннан кейін, аймақ көптеген жаңа келушілерді тартты. Бұл 1852 жылы Джексон округінің құрылуына және Иллинойс өзені аңғарында Уолдо маңында алтын табылғаннан кейін, алтын іздеушінің қызының құрметіне аталған Жозефин округінің құрылуына әкелді. Кеншілер мен жер иеленушілердің көптеп келуіне қарамастан, Жозефин округінің халқы 1870 жылы бар болғаны 1204 адамды құрады. 1874 жылы үңгірді тапқан Илайджа Джонс Дэвидсон ата-анасымен бірге Иллинойстан Орегонға көшіп келген, олар ақырында Жозефин округіне қарасты Уильямс Крик бойына қоныстанды. Уильямс, осы қауымның аты, үңгірден солтүстік-шығысқа қарай шамамен 19 шақырым жерде орналасқан. Бір жылдан кейін USFS үңгірді күзету және экскурсиялар өткізу үшін адамдарды жұмысқа алды. Лос-Анджелестегі Мейсон фирмасы Шато үшін Монтерей стилінде жиһаз жасады, ол 21 ғасырда бір орындығы үшін 5000 долларға дейін бағаланды. 1930 және 1940 жылдардың басында Азаматтық сақтау корпусы (CCC) су және телефон желілерін орнатты, жолдарды жақсартты және саябақта ландшафт жұмыстарын жүргізді. 2001 жылы NPS бұрын жеке мердігерлер ұсынған үңгір турларын өткізе бастады, ал екі жылдан кейін ескерткіштегі барлық құрылымдар NPS басқаруына берілді. Қорғау орманнан, субальпілік шалғындықтардан, таулардан және бұлақтардан тұрады, бұрын USFS басқарса, қазір NPS басқарады. Қорғауда аң аулауға рұқсат бар, бірақ ескерткіште жоқ. Жаңа келісімнің мақсаты – Кеув Крик – Ривер Стикс суайдынында мал жаюды тоқтату. Олардың барлығы да тау жыныстарының еріуінен пайдалаған үңгірлер емес. Кейбіреуі лава үңгірлері, ал кейбіреуі тальс үңгірлері, олар тар жарықтардың үстіне құлаған тау жыныстарынан пайда болған, ал кейбіреулері теңіз үңгірлері. Лава жарталары ұлттық ескерткішінде 450-ден астам лава үңгірлері бар. Үңгірдегі мәрмәр блогының ұзындығы кем дегенде 329 метр, ені 149 метр, биіктігі 119 метр. Үңгірдің пайда болуы мәрмәр қалыптасқаннан кейін көп уақыт өткен соң болды. Жер асты сулары мәрмәрдің жарықтарына сіңіп, жеткілікті тау жыныстарын ерітіп, кейбір жарықтарды туннельдерге дейін кеңейтті. Жалпы, үңгірдің жасын тікелей анықтау мүмкін емес, өйткені үңгірдің өзі бос кеңістік. Қолда бар мәліметтерге сүйенсек, үңгірдің жасы кем дегенде миллион жыл, ал "бірнеше миллион жылдан аспайды" деп есептеледі. Мәрмәр әктасқа қарағанда дөңгелек дәнге ие, бірақ екеуі де кальциттен жасалған. Еріту процесінің кері жүруі сталактиттер сияқты үңгір төбелерінен ілінген ағындық тастар мен тамшылау тастарды, сондай-ақ үңгір едендерінде, әдетте сталактиттерден тікелей төмен қарай конус тәрізді массаларды – сталагмиттерді құра алады. Бұл құрылымдар қышқыл жер асты сулары, кальциттің жоғары концентрациясымен, ауа толтырылған үңгірдің төбесінен баяу тамшылағанда, азырақ қышқылға айналып, кальцитінің бір бөлігін қатты тұнба ретінде қалдырады. Орегон үңгірлері кальциттің шөгіндісі арқылы құрылған үңгір формацияларының әртүрлілігін қамтиды. Үңгірдің көпшілік бөлігіндегі көптеген үңгірлер сынған, адам терісінің майынан боялған немесе басқаша зақымдалған болса да, "көрме үңгірінің" тар бұрылысты жолдары көбінесе сақталған. Үңгір таза мәрмәрден емес. Ағын сулар жер бетінен шөгінділер мен қиыршық тастарды әкелді. Үңгірдің құрамына диорит, яғни плутонның бір бөлігі болған магмалық тау жыныстары, сондай-ақ мәрмәрмен араласқан шөгінді тау жыныстары – шламдар мен құмтастар кіреді. Ескерткіште Плейстоценнің соңғы кезеңінен Голоценге дейінгі 50-ден астам палеонтологиялық орындар бар. Үңгірден 50 мың жылдан астам ғасырлар бұрын өмір сүрген гризли аюының және 40-20 мың жыл бұрын өмір сүрген ягуардың қаңқасы табылған. Жылдық жауын-шашын мөлшері, көбінесе ылғал қар түрінде, орташа. Монументте қолайсыз желдер жиі соғады. Монумент 391 қан тамырлы өсімдік түрін, сондай-ақ көптеген мүк, қырыққабат және макрогрибтер түрлерін қамтиды. Оның жасы 600-800 жылға дейін бағаланады. Кейв Джанкшн қаласындағы Иллинойс аңғарының Зиярат орталығы, NPS келісімі бойынша IVCDO басқаруында, үңгір туралы да ақпарат ұсынады. Үңгірге билеттер Recreation.gov веб-сайты арқылы онлайн сатып алуға болады, ал кейде шектеулі мөлшерде билеттер алғаш келгендерге беріледі. Турлар ұзақтығы мен мерзімі бойынша әртүрлі. Үңгірдің ішінде сыртқы температурадан тәуелсіз, сондықтан NPS турларына жылы киім киюді ұсынады. Сыртқы беткейлердің сырғалғыш және тегіс еместігіне қарамастан, жақсы серуен аяқ киімдері қажет. Фонарьлар, рюкзактар, үлкен сөмкелер, штативтер немесе үй жануарлары турларға рұқсат етілмейді. Ақ мұрынды синдромнан қорғау үшін, келушілер Орегон үңгіріне бұрын басқа үңгірлерге немесе шахталарға кірген киімдер мен жабдықтарды әкеуге тыйым салынған. Монумент пен оған жапсарлас орман жерлері арқылы бірнеше жаяу жолдар өтеді. Үлкен ағаш жолы, 5 шақырым ұзындығында, Зиярат орталығынан Үлкен ағашқа дейін 335 метрге көтеріледі. Аты жоқ жол, 2 шақырым ұзындығында, Зиярат орталығының артынан басталып, Кеув Крик бойымен өтеді, одан өтеді және содан кейін монументтің батыс жағына тік көтеріледі. Аты жоқ бұлақ бойындағы шарлауларға екі қысқа қосымша жол жетеді. Мәрмәр шығыңдардан және шырша ормандарынан өтетін Клифф табиғат жолы, шамамен 2 шақырымнан үңгірдің кіреберісінен үңгірдің шығуына және Үлкен ағаш жолына дейін созылады. Ескі өсу жолы, 1 шақырым ұзындығында, Шато мен Зиярат орталығын негізгі тұрақпен байланыстырады. Паркке кіретін басқа аталған жолдарға Кеув Крик, Мт. Илайджа және әктас кіреді. 2012 жылы Орегон үңгірлері тарихи ауданы жол жүйесінің бірнеше бөлімдерін қамту үшін кеңейтілді. Ауданның маңындағы қонақүйлер, пансионаттар, мотельдер мен курорттар әртүрлі жайлылықтар ұсынады. Монументте кемпингке рұқсат берілмесе де, NPS Кеув Крик кемпингін қорғауда ұстап тұрады. Сонымен қатар, USFS жақын жерде кемпингті ұстап тұрады, ал аумақта жеке кемпингтер мен автокөліктерге арналған тұрақтар бар. Шато, әдетте мамырдың басынан қазанның соңына дейін ашық болады, онда мейрамхана, кофехана және деликатес дүкені бар, ал Кейв Джанкшнның бірнеше мейрамханасы бар. Монумент аумағында бірнеше пикникке арналған үстелдер бар.

Archeologists believe the first humans to inhabit the Rogue River region were nomadic hunters and gatherers. Radiocarbon dating suggests that they arrived in southwestern Oregon at least 8,500 years ago. At least 1,500 years before the first contact with whites, the natives established permanent villages along streams. Even so, no evidence has been found to suggest that any of the native peoples, such as the Takelma who lived along the Rogue and Applegate rivers in the 19th century, used the cave. Largely bypassed by the early non native explorers, fur traders, and settlers because of its remote location, the region attracted newcomers in quantity when prospectors found gold near Jacksonville in the Rogue River valley in 1851. This led to the creation of Jackson County in 1852 and, after gold discoveries near Waldo in the Illinois River valley, the creation of Josephine County, named for the daughter of a gold miner. Even with an influx of miners and of settlers who farmed donation land claims, Josephine County's population was only 1,204 in 1870. Elijah Jones Davidson, who discovered the cave in 1874, had emigrated from Illinois to Oregon with his parents, who eventually settled along Williams Creek in Josephine County. Williams, as the community came to be called, is about 12 mile (19 km) northeast of the cave. A year later the USFS employed men to guard the cave and to serve as tour guides. Mason Manufacturing of Los Angeles produced the Chateau's furniture in a style called Monterey, valued in the 21st century at up to $5,000 for a single chair. During the 1930s and early 1940s, the Civilian Conservation Corps (CCC) installed water and telephone lines, improved trails, and worked on landscaping at the park. In 2001, the NPS began running the cave tours formerly offered by private contractors, and two years later all the structures at the monument became public property managed by the NPS. The preserve consists of forest, subalpine meadows, mountains, and creeks formerly managed by the USFS and now by the NPS. Although hunting is allowed in the preserve but not in the monument, the new arrangement seeks to end cattle grazing in the Cave Creek – River Styx watershed.#tag:ref|Eighty one parks managed by the NPS have caves. Not all are solution caves formed by dissolving of rock. Some are lava caves, others are talus caves formed by rocks falling atop narrow crevices, and some are sea caves. Lava Beds National Monument alone has more than 450 separate lava caves. The marble block containing the cave is at least 1080 feet (329 m) long, 490 feet (149 m) wide, and about 390 feet (119 m) high. The cave's creation took place long after the marble formed. As groundwater seeped into cracks in the marble, it eventually dissolved enough rock to expand some of the cracks to the size of tunnels. Generally, the age of a cave cannot be determined directly because the cave itself is an empty space, An early 21st century study of speleothem development in Oregon Caves focused on the past 380,000 years. Based on the available evidence, the cave is thought to be at least a million years old and "probably not much older than a few million" years. Marble has a more coarse grained texture than limestone, but both are made of calcite Caves often develop when slightly acidic groundwater dissolves calcite along natural fractures in the rock. A reversal of the dissolving process can create flowstone and dripstone such as stalactites, which hang from cave ceilings like icicles, and stalagmites, cone shaped masses that form on cave floors, usually directly below stalactites. These structures form when acidic groundwater with a high concentration of dissolved calcite drips slowly from the ceiling of an air filled cave, becomes less acidic, and leaves some of its calcite behind as a solid precipitate. Oregon Caves includes a variety of cave formations created through precipitation of calcite. Although many of the speleothems in the public sections of the cave have been broken, discolored by human skin oils, or otherwise damaged, the narrow twisting passages of the "show cave" have been largely preserved. The cave is not pure marble. Streams have deposited silts and gravels from the surface. Dikes of diorite, an igneous rock that was part of a pluton, and shales and sandstones, sedimentary rocks interbedded with the marble, are part of the cave. The monument has more than 50 paleontological sites ranging in age from Late Pleistocene to Holocene. A fossil of a grizzly bear more than 50,000 years old and a jaguar fossil between 40,000 and 20,000 years old have been found in the cave. Annual precipitation, arriving mostly as wet snow, averages Moderate winds are common. the monument supports 391 vascular plant species as well as many species of bryophyte, lichen, and macrofungi. Its age is estimated at 600 to 800 years, The Illinois Valley Visitor Center in Cave Junction, managed by the IVCDO under an NPS contract, also has information about the cave. Cave tour tickets are available online through the Recreation. gov website, and a limited number of tour tickets may sometimes be had first come, first served. Tours vary in length and duration. Since the cave is only inside regardless of the outdoor temperature, the NPS recommends warm clothing for its tours. Good walking shoes are needed to negotiate slippery and uneven surfaces. Not allowed on the tours are flashlights, backpacks, large purses, tripods, or pets. To protect bats from white nose syndrome, visitors must not take any clothing or equipment into Oregon Caves that have previously entered any other cave or mine. Several hiking trails wind through the monument and adjacent forest lands. Big Tree Trail, 3.3 mile (5 km) long, gains 1100 feet (335 m) in elevation between the visitor center and Big Tree. No Name Trail, 1.3 mile (2 km) long, begins behind the visitor center, follows Cave Creek, crosses it, and then climbs steeply to the west side of the monument. Two short side trails lead from the main trail to waterfalls along No Name Creek. Cliff Nature Trail, passing over marble outcrops and through fir forests, winds for about 1 mile (2 km) from near the cave entrance past the cave exit to Big Tree Trail. Old Growth Trail, 0.8 mile (1 km) long, links the Chateau and visitor center to the main parking lot. Other named trails entering the park include Cave Creek, Mt. Elijah, and Limestone. In 2012, the Oregon Caves Historic District was expanded to include several segments of the trail system. Hotels, bed and breakfasts, motels, and resorts in the vicinity offer a variety of accommodations. Although no camping is allowed in the monument, the NPS maintains the Cave Creek Campground within the preserve. Additionally, the USFS maintains a campground nearby, and there are private campgrounds and recreational vehicle parks in the vicinity. The Chateau, generally open from early May to late October, has a restaurant, coffee shop, and delicatessen, and Cave Junction has several restaurants. The monument grounds include several picnic tables.