20 ғасырдағы телефон станцияларындағы номерді тіркеу құрылғысы
Sender (telephony)
20 ғасырдағы телефон станцияларындағы жібергіштер – абоненттер теріп шалған нөмірді тіркеп, қосылысты жүзеге асыру үшін басқа станцияға жіберген құрылғы. Телефон, байланыс, технология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жіберуші – 20-шы ғасырдағы электромеханикалық телефон станцияларындағы схема және жүйелік модульдің бір түрі. Ол абоненттер теріп шалған телефон нөмірлерін тіркеп, телефон қосылысын аяқтау мақсатымен осы ақпаратты станцияның басқа бөлігіне немесе басқа станцияға жіберетін. Мысалы, No. 1 кескіндемелі коммутатор сияқты кейбір американдық станциялардың дизайнында бастапқы және аяқтаушы жіберушілер қолданылған. Британдық директорлық телефон жүйесіндегі осыған сәйкес келетін құрылғы "директор" деп, ал басқа жағдайларда "тіркеуші" деп аталған.
A sender is a type of circuit and system module in 20th century electromechanical telephone exchanges. It registered the telephone numbers dialed by the subscriber, and transmitted that information to another part of the exchange or another exchange for the purpose of completing a telephone call. Some American exchange designs, for example, of the No. 1 Crossbar switch used originating senders and terminating senders. The corresponding device in the British director telephone system was called a "director" and, in other contexts, "register".
Тарих
Жіберуші тұжырымдамасы ірі қалалық телефондық коммутациялық жүйелерінің қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін әзірленді, онда абоненттік желілердің жалпы саны және қала бойынша орналасқан көптеген орталық кеңселер күрделі коммутациялық құрылымдарды талап етті, оларды тікелей басқару жүйелерімен, мысалы, қадамдық немесе Строугер жүйесімен тиімді пайдалану қиын болды. Бұл шектеулерге үлкен қызмет көрсету аймақтарындағы тиімсіз магистральдық желілер және қосымша абоненттер қосылғанда өсу мен қайта ұйымдастырудың шектеулі мүмкіндіктері кірді. Коммутациялық жүйелерге жіберушілерді енгізу абоненттік таңбалау импульстарын тіркеуге, содан кейін оларды жергілікті кеңседе немесе алыс кеңседегі коммутациялық құрылымдағы физикалық орналасқан жерге аударуға мүмкіндік берді. Жіберуші аударма алғаннан кейін, ол коммутациялық құрылымдағы селекторларды дұрыс терминалға бағыттап, шақырылған абонентке қосылысты аяқтады. Абонент таңбалаған цифрлар сақталғандықтан және аударылғандықтан, таңбаланған нөмір мен магистральдық желілердің немесе коммутатордағы абоненттердің нақты орналасқан жері арасында тікелей байланыс болмады. Бұл жаңа телефон станциялары қосылғанда, телефон коммутаторына қымбат және уақытты көп алатын өзгерістерсіз жаңа станцияны қосу үшін аударманы жаңартуға болады дегенді білдіреді. Бұл тұжырымдамаға алғашқы АҚШ патенттерінің бірі 1913 жылы Western Electric компаниясына берілді. Бұл әдісті АҚШ-та Bell System компаниясы әзірледі және алғаш рет Panel Machine Switching System жүйесінде кеңінен қолданылды. Машиналық коммутациялық станциялар кеңінен таралған сайын, жіберушілер әртүрлі типтегі орталық кеңселер арасындағы байланыста маңызды рөл атқарды. Мысалы, бір қалада әртүрлі телефон коммутаторлары бар бірнеше орталық кеңселер болуы мүмкін, олардың барлығы бір-бірімен өзара жұмыс істеуі керек. Технология жақсарған сайын, жақсырақ сигнал беру әдістері ойлап табылды, бірақ ескі станциялармен кері үйлесімділікті сақтау қажет болды. Сондықтан, жіберушілер әртүрлі "протоколдарда" ақпаратты жіберу және қабылдау үшін жасалды, оларға реверсивті импульс, MF, таңбалау импульсі, DC кілт импульсі және PCI кірді. Жіберушінің дизайны 20 ғасыр бойы жетілдіріліп, No. 1 және No. 5 кесіп қосу жүйелерінде кеңінен қолданылды. Сақталған бағдарламамен басқару (SPC) әзірленгеннен кейін жалпы арналық сигнал беру жіберушілерді ығыстырды. Ұлыбританиядағы радио хабарларын тарату инженерлерінің қауымдастығындағы екінші мағынасы – радио хабарларын таратушының синонимі.
The sender concept was developed to meet the needs of large city telephone switching systems, where the total number of subscriber lines and multiple central offices throughout the city required complex switching arrangements that were not easily handled by the direct control systems, such as the step by step, or Strowger system. These limitations included inefficient trunking in large service areas, and a limited ability for growth and reorganization as additional subscribers were added. The introduction of senders into switching systems allowed the subscriber's dial pulses to be registered, then translated into a physical location on the switching fabric, either in the local office, or in a distant office. Once the sender received the translation, it directed the selectors in the switching fabric to the correct terminal, completing the connection to the called party. Because the dialed digits from the subscriber were stored, and translated, there was no direct correlation required between the dialed number, and the actual location of the trunk(s) or subscribers on the switch itself. This meant that as new telephone exchanges were added, a translation could be updated to include the new exchange without expensive and time consuming modifications to the telephone switch. One of the first US patents filed for this concept was granted to Western Electric in 1913. This was developed in the US by the Bell System and was first widely used in the Panel Machine Switching System. As machine switching exchanges became commonplace, senders also played a critical role in communication between central offices of different types. For example, in a given city, there may be several central offices with different kinds of telephone switches that all must inter operate with each other. As technology improved, better signaling methods were devised, but backward compatibility with existing exchanges had to be maintained. Thus, senders were developed to send and receive information in a wide variety of "protocols", including revertive pulse, MF, dial pulse, DC key pulse, and PCI. The sender design was improved throughout the 20th Century and was used extensively in the No. 1 and No. 5 Crossbar switching systems. Common channel signaling replaced senders after the development of stored program control (SPC). A secondary meaning within the UK broadcast engineering community is as a synonym for broadcast transmitter.