Кіріспе

Далиц графигі – бөлшектер физикасында жиі қолданылатын екі өлшемді график, ол белгілі бір (кинематикалық тұрғыдан ерекше) жолдармен үш дене ыдырауының өнімдерінің бір-бірінен қалай алыстайтынының салыстырмалы жиілігін көрсетеді. Псевдоскалярдың үш спин-0 бөлшегіне ыдырауының фазалық кеңістігін екі айнымалы арқылы толық сипаттауға болады. Традициялық Далиц графигінде график осьтері ыдырау өнімдерінің екі жұбының инвариант массаларының квадраттарынан тұрады. (Мысалы, егер А бөлшегі 1, 2 және 3 бөлшектеріне ыдыраса, онда бұл ыдырау үшін Далиц графигі x осьінде m²₁₂ және y осьінде m²₂₃ графигін салуға болады.) Егер ыдырау өнімдері арасында бұрыштық корреляция болмаса, онда осы айнымалылардың таралуы тегіс болады. Дегенмен, симметриялар таралуға белгілі бір шектеулер қоюы мүмкін. Сонымен қатар, үш дене ыдырауы көбінесе резонанстық процестермен доминантты болады, онда бөлшек екі ыдырау өніміне ыдырайды, ал осы ыдырау өнімдерінің бірі дереу екі қосымша ыдырау өніміне ыдырайды. Бұл жағдайда Далиц графигі біртекті емес таралымды көрсетеді, оның максимумы резонанстық ыдырау массасының маңында орналасады. Осылайша, Далиц графигі үш дене ыдырауының динамикасын зерттеу үшін өте пайдалы құрал болып табылады. Далиц сюжеттері қазіргі заманғы жоғары энергиялық физика эксперименттерінде, соның ішінде Хиггс бозонының зерттеулерінде жаңа бөлшектерді табуда маңызды рөл атқарады және Стандартты модельден тысқары жолдарды ашуға бағытталған зерттеулерде қолданылатын құралдардың бірі болып табылады. Р.Х. Далиц бұл әдісті 1953 жылы енгізген. Оны төрт дене ыдырауын талдау үшін де қолдануға болады. Төрт бөлшектің Далиц графигінің (релятивистік емес кинематика үшін) тетраэдрлік координаттар жүйесіне негізделген нақты бір түрі алғаш рет атомдық төрт дене бөлшектеу процестеріндегі көп дене динамикасын зерттеу үшін қолданылды.