Кіріспе

Жоспарланбаған қалалық зерттеу саяхаты

Дерив (de.ʁiv, "қалқып жүру") – әдетте қалалық кеңістіктердегі жоспарсыз саяхат, онда қатысушылар өздерінің әлеуметтік ортамен күнделікті байланыстарын естен шығарады. Бұл әдіс Letterist International мүшелерімен әзірленген және алғаш рет Гай Дебордың 1956 жылғы "Дерив теориясы" еңбегінде теориялық тұрғыда жарияланған. Дебор деривті "қалалық қоғамның жағдайларымен байланысты тәжірибелік мінез-құлық режимі: әртүрлі атмосфералар арқылы жылдам өту техникасы" деп анықтайды. Жеке деривтер мүмкін болғанымен, Дебор ең нәтижелі топ құрамының екі немесе үш адамнан тұратын бірнеше шағын топ екенін көрсетеді, себебі осы топтардың әсерлерін салыстыру және тексеру объективті қорытындыларға жетуге мүмкіндік береді. Деривтің мақсаттарына қаланың кеңістігін зерттеу (психогеография) және эмоционалдық бағдарсыздық кіреді, олардың екеуі де жағдайлардың туындауына әкелуі мүмкін.

Тарих

Деривация ұғымы Париждегі авангардтық және марксистік ұжым "Летернист Интернационалдан" бастау алады. Дерива психогеография теориясын түсіну және дамыту үшін маңызды құрал болды, ол "географиялық ортаның (мәнді түрде ұйымдастырылған немесе емес) адамдардың сезімдері мен мінез-құлқына тигізетін нақты әсерлер" деп анықталды. Ситуационисттік теория бойынша, деривалар қажет, себебі дамысқан капитализмде күнделікті өмірдің болжамды және монотонды тәжірибесі күшейе түседі. Рауль Ванегем өзінің біртұтас қала құрылысы манифестінде дерива мен ситуационисттік кеңістік туралы сыни пікірлердің артындағы тағы бірнеше идеяны жеткізді: "Барлық кеңістік жаудың иелігінде. Біз үнемі комендант сағатында өмір сүріп жатырмыз. Полиция ғана емес, геометрия да соған жауапты". Дерива, француз әскерінде бұрын жоспарланған тактика ретінде, "жоғарырақ орынның болмауымен анықталған есептелген әрекет" және "жаудың көру қабілеті шегіндегі маневр" болды. Айналадағы кеңістікті игеруге мүдделі SI үшін дерива осы мағынада "күресті" көшеге шығарып, толыққанды операцияға белсенді қатысуға мүмкіндік берді.

Практика

Бірнеше топтар дерифт ұғымын қабылдап, оны өздерінің түрінде қолданды, оның ішінде көптеген заманауи ұйымдар, ең бастысы – Лоитерлер қарсылық қозғалысы (Манчестер), Wrights & Sites, Unilalia тобы және Психогеографиялық зерттеулер жөніндегі Провиденс бастамасы. 2003 жылдан бері АҚШ-та Психогеографиялық зерттеулер жөніндегі Провиденс бастамасы және Psy Geo Conflux деп аталатын жекелеген шаралар психогеографиялық аясында дерифт сияқты әрекетке негізделген қатысушы эксперименттеріне арналды.

Технология

21-ғасырда Эдуардо Качучо мен Бабак Фахемзаде бастаған команда Dérive деп аталатын смартфон қосымшасын жасады. Смартфон қосымшасы мобильді құрылғы экранында "қызыл көліктің соңынан ер" сияқты қарапайым географиялық нұсқауларды көрсетеді, осы арқылы дерифтәжірибесін құруға мүмкіндік береді. 2017 жылдың маусым айында ресейлік әзірлеуші Макс Алохинцтің осы аттас қосымшасы шықты, ол орнатуды қажет етпейді, тікелей веб-браузерде жұмыс істейді. Бұл қосымша картада қозғалу үшін нүктені жасайтын қосымша карталық дрифт режимін ұсынады. 2020 жылдың наурызында iOS және Android платформалары үшін Randonautica қосымшасы іске қосылды және Гай Дебордың дерифт туралы эссесін басты шабыт көзі деп атады. Ол кездейсоқ сандар генераторын пайдаланып, картадағы кездейсоқ жерді анықтайды, содан кейін пайдаланушыға ниетін ойлап, сол жерге баруға ұсыныс береді.