Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргентинаның 7-ші президенті Луис Саенс Пенья Давила (2 сәуір 1822 – 4 желтоқсан 1907) – заңгер және Аргентина президенті. Ол президент Роке Саенс Пеньяның әкесі болған.
7th President of Argentina
Luis Sáenz Peña Dávila (2 April 1822 – 4 December 1907) was a lawyer and President of Argentina. He was the father of president Roque Sáenz Peña.
Саяси қызметі
1882 жылы ол Буэнос-Айрес провинциясының Жоғарғы сотының мүшесі қызметін атқарды. Кейін ол Буэнос-Айрес провинциясы банкінің президенті болды. Ол сондай-ақ бірнеше рет ұлттық депутат және сенатор болып сайланды.
In 1882, he served as a member of the Supreme Court of the Province of Buenos Aires. Later, he served as president of the Bank of the Province of Buenos Aires. He was also several times a national deputy and senator.
Төрағалық
Луис Саенс Пенья, көрнекті католик көшбасшысы, Рокизм мен Митризм арасындағы келісімге сәйкес, жаңа құрылған U. C. R.-дың сайлауға қатысуына бөгет жасай отырып, өтпелі президент ретінде тағайындалды.
Luis Sáenz Peña, a prominent Catholic leader, was anointed as a transitional president, after an agreement between the Roquismo and Mitrismo that prevented the electoral participation of the brand new U. C. R.
1892 жылдың 12 қазанында Саенс Пенья елдің президенті болып инаугурацияланды. Ол өзінің өкілеттігін 1890 жылғы экономикалық дағдарыстан шығуды аяқтау міндетімен бастады. Жаңа қарыздар алудан бас тартып, қолданыстағы қарыздарды Лондонда қайта жаңартты: қаржылық жағдай банкирлерді Қаржы министрі Хуан Хосе Ромеро қойған талаптарды қабылдауға мәжбүр етті, ол капиталдың бір бөлігін қысқартуға және мерзімін ұзарта түсуге қол жеткізді. 1893 жылдың ортасына қарай дағдарыс аяқталды деп есептеуге болады. Оның өкілеттігі кезінде Қоғамдық жұмыстар министрлігі теміржол желісін кеңейтуге қол жеткізді, нәтижесінде Ла-Риохадан басқа барлық провинциялық орталықтар теміржолмен байланысты болды. Буэнос-Айрес, Росарио және Санта-Фе қалалары өз порттарын аяқтады, ал астана қаласы Авенида-де-Майоны ашты, ол жарты ғасырдан астам уақыт бойы ұлы қаланың витринасы болды. 1893 жылы Конгресс 1894 жылы іске қосылған Ұлттық қайырымдылық лотереясын, қазіргі Ұлттық лотереяны құруды бекітті. 1894 жылы 1894-ші заң қабылданды, ол Чако ұлттық аумағының үлкен бөлігін көршілес провинцияларға, әсіресе Санта-Фе провинциясына берді.
On 12 October 1892, Sáenz Peña was inaugurated president of the country. He began his mandate convinced that his mission was to finish getting out of the Panic of 1890. He decided not to contract new debts, and personally renegotiated the existing ones in London: the financial situation forced the bankers to accept the conditions imposed by the Minister of Finance, Juan José Romero, who got some cuts in the capital and a somewhat longer term. By mid 1893, the crisis could be considered over. During his tenure, the Ministry of Public Works managed to expand the railway network, to the point that all provincial capitals — except La Rioja — were linked by rails. The cities of Buenos Aires, Rosario and Santa Fe finished their ports, and the capital opened the Avenida de Mayo, which for more than half a century would be the show window of the great city. In 1893, Congress approved the creation of the National Charity Lottery, today the National Lottery, which became active in 1894. In 1894, Law 1,894 was enacted, which yielded large portions of the Chaco National Territory to neighboring provinces, especially benefiting the Province of Santa Fe.
Революция және отставка
1895 жылы саяси жағдай күн сайын тұрақсызданып, президенттің әлсіздігіне байланысты Саенс Пенья бірнеше рет министрлер кабинетін толығымен ауыстырды, бірақ журналистердің сынауынан құтыла алмады. Бұл жағдай елдің ішкі провинцияларына тарады, онда бірнеше рет үкіметтер құлатылып, тұрақсыздық күшейді. Саенс Пенья, бағытсыздыққа ұшыраған күйде, барлық мүмкін одақтарды іздеді, соңында радикалды революцияның қаупі туғанда Аристобуло дель Валледі Соғыс және Әскери-теңіз министрі етіп тағайындады. Ол оны Ұлттық гвардияны қарусыздандыруға көндірді, бұл жаңа төңкерістерді болдырмау мақсатымен жасалды, бірақ бірнеше күннен кейін радикалды революция басталды. Саенс Пенья енді Рока мен Пеллегринидің нұсқауларымен әрекет ететін министрлерін бақылай алмады. 1895 жылдың қаңтар айының ортасында олардың барлығы бірден отставкаға шықты. Саенс Пенья 22 қаңтарда отставкасын берді, бұл халық арасында құптауға ие болды. Үкімет Жозе Эваристо Урибуруға өтті, ол 1898 жылы аяқталатын мерзімді аяқтады.
In 1895, the political situation became more unstable every day, due to the evident incapacity of the president; Sáenz Peña changed his entire cabinet of ministers several times, unsuccessfully seeking to avoid journalistic criticism. The situation spread to the interior provinces, where on several occasions the governments were overthrown, thus increasing instability. Sáenz Peña, increasingly disoriented, tried all possible alliances, and finally before the imminence of a radical revolution appointed Aristóbulo del Valle Minister of War and Navy. This convinced him to disarm the National Guards, with the apparent aim of avoiding new revolutions, but a few days later the radical revolution broke out. Sáenz Peña no longer controlled his ministers, who ruled according to Roca and Pellegrini's instructions. In mid January 1895, all of them submitted their resignations en masse. Sáenz Peña submitted his resignation on 22 January, which was received with relief by public opinion. The government passed into the hands of José Evaristo Uriburu, who completed the term ending in 1898.
Өлім
1907 жылы 4 желтоқсанда Буэнос-Айресте 85 жасында дүниеден озды. Ол Реколета зиратында көмілген.
He died in Buenos Aires on December 4, 1907, at the age of 85. He is buried in the Recoleta Cemetery.