Томас Финни: Ұлыбритания футболшысының өмірі мен мансабы
Tom Finney
Томас Финни – Англияның көрнекті футболшысы (1922-2014). "Престон Норт Энд" және Англия құрамасы үшін 433 матчта 210 гол соқты. Футбол тарихындағы легенда!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Томас Финни (5 сәуір 1922 – 14 ақпан 2014) – 1946 жылдан 1960 жылға дейін «Престон Норт-Энд» және Англия құрамасында қанаттан немесе орталық шабуылшы ретінде ойнаған ағылшын футболшысы. Ол Англияның ең ұлы футболшыларының бірі деп есептеледі. Ол «Престонға» деген адалдығымен көзге түсті, ол үшін Футбол лигасының 433 және ФА кубогының 39 матчында ойнап, барлығы 210 гол соқты. Англия құрамасы сапында 76 рет ойнап, 30 голдың авторы атанды.
English international footballer (1922–2014)
the Northern Irish footballer
Sir Thomas Finney (5 April 1922 – 14 February 2014) was an English international footballer who played from 1946 to 1960 as a winger or centre forward for Preston North End and England. He is widely acknowledged to have been one of England's greatest ever players. He was noted for his loyalty to Preston, for whom he made 433 Football League and 39 FA Cup appearances, scoring a total of 210 goals. He played for England 76 times, scoring 30 goals.
Ерте өмір
Финни 1922 жылғы 5 сәуірде Ланкашир, Престон қаласындағы Сент-Майкл-роудтағы ата-анасының үйінде дүниеге келді, бұл жер Престон Норт-Энд клубының үй стадионы – Дипдейлден бірнеше жүз метр қашықтықта орналасқан. Оның ата-анасы Мэгги (қызметтегі аты Митчелл) және Альф Финни болды. Оның Джо атты ағасы және Мадж, Пегги, Дорис және Эдит атты төрт қарындасы болды. Альф жергілікті басқаруда кеңсе қызметкері болды, бірақ экономикалық жағдайдың өзгеруіне байланысты кейде жұмыссыз қалды. Том өте кішкентай кезінде отбасы Престонның Холм Слак ауданындағы Дейзи Лэйнге көшіп келді. 1927 жылы оларды қайғы басып, Мэгги күрт ауырып, 32 жасында қайтыс болды. Альф туыстары мен көршілерінің көмегімен отбасын сақтап қалды. Әкесі футболға әуес болғандықтан, Финни мектепте де, үйіне жақын жерде де футбол ойнады. Оның арманы әрқашан кәсіби футболшы болу еді, бірақ ол жас кезінде осал және денсаулығы нашар болды және 1936 жылы, он төрт жасында мектепті бітіргенде бойы 4 фут (1 метр) болатын. Ол Пилкингтон деген жергілікті сантехникалық компанияда шәкірт болып жұмыс істеді. Келесі жылы Финни жергілікті газетте Престон Норт-Энд клубының он төрттен он сегіз жасқа дейінгі жас ойыншыларды іздеп жариялаған хабарламасын көрді. Ол әкесінен сынаққа түсуге көмектесуін сұрады. Оның әкесі Престонның жаттықтырушысы Уилл Скоттпен кездесіп, келісімге келді. Финни сынақта өте жақсы өнер көрсетті және аптасына 2 фунт 10 шиллингтік еңбекақымен бірден келісімшарт ұсынылды. Ол әкесінің келісімін алу үшін үйіне барды, бірақ Альф Финни бас тартты, ол кәсіби келісімге қол қойғаннан бұрын алдымен шәкірттігін аяқтауын талап етті. Престон бұған қарамастан қуанышты болды және Финни әуесқой ретінде оларға қосылды, жұмыстан кейін кешкі уақытта жаттығулар жасады және клубтың жастар командаларында ойнауға құқылы болды. Бірінші команданың тұрақты ойыншысы болған Билл Шенклидің ықпалымен және Скотттың көмегімен Финни жаттығуларда көп еңбек етті және өзінің дағдыларын мен техникасын жетілдіре бастады. Кейін ол Шенклиді өзінің "футбол ұстазы" деп сипаттады. Финни жақын арада Престонның жастар командасына, "B" командасына енді, ол олар үшін ойнаған кезде төрт кубок жеңіп алды. Ол сантехникалық мамандығын толық уақытты жұмыс ретінде қабылдағанына қарамастан, кәсіби футболшы болу және клубтың бірінші командасында ойнау мақсатын қойды.
Finney was born on 5 April 1922 at his parents' home on St Michael's Road, Preston, Lancashire, a few hundred yards from Deepdale stadium, the home of Preston North End. His parents were Maggie (née Mitchell) and Alf Finney. He had an elder brother called Joe and four sisters called Madge, Peggy, Doris and Edith. Alf was a clerical worker in local government who sometimes found himself unemployed on account of the changing economic climate. When Tom was very young, the family moved to Daisy Lane in the Holme Slack area of Preston. They were struck by tragedy in 1927 when Maggie was suddenly taken ill and died, aged 32. Alf managed to keep the family together with the help of relations and neighbours. Inspired by his father, who was a keen football fan, Finney played the game from a very early age both at school and in the fields near home. His ambition was always to become a professional footballer but he was somewhat frail and sickly in his youth and stood only 4 feet (1 m) when he left school in 1936 at the age of fourteen. He became an apprentice for a local plumbing company called Pilkington's. The following year, Finney saw an advert placed by Preston North End in the local newspaper for junior players aged fourteen to eighteen. He asked his father to help him get a trial. His father met Preston trainer Will Scott and it was arranged. Finney had an outstanding match in the trial and was immediately offered a contract at the wage of £2 10s a week. He went home to get his father's approval but Alf Finney refused, insisting that he must first complete his apprenticeship before signing professional terms. Preston were nevertheless happy with this and Finney joined them as an amateur, doing his training in the evenings after work and eligible to play for the club's junior teams. Largely inspired by Bill Shankly, who was a first team regular, and helped by Scott, Finney worked hard in training and began to enhance his skills and technique. He later described Shankly as his "football mentor". Finney soon won a place in Preston's youth team, known as the B team, which won four trophies while he played for them. Although he was satisfied with plumbing as a full time career, he set himself the goal of becoming a professional footballer and playing for the club's first team.
Кәсіпкерге айналу
1939 жылдың қыркүйек айында Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Финниге 17 жас болған. Оның үлкен ағасы Джо «Недерфилд А.Ф.К.» клубында ойнап, жақын жердегі «Блэкберн Роверс» клубымен жаттығудан өтіп жатқан. Әкесі екі ұлының да бір клубта болуының дұрыс екенін ойлады. 1940 жылдың қаңтар айында Финни «Роверске» қосылуға аздап қалғанда, «Норт-Эндтен» хат алды, соның нәтижесінде ол кәсіби футболшы ретінде тіркелді. Кейін ол соғыс жылдарындағы шарт бойынша бір ойынға он шиллинг алғанын еске алды. Бірінші лига және кубок ойындары соғысқа дейін тоқтатылды, бірақ халықтың рухын көтеру үшін аймақтық соғыс турнирлері ұйымдастырылды. 1939–1940 жылдары он аймақтық лига болды, ал «Престон» Солтүстік-Батыс лигасында ойнады, нәтижесінде чемпион «Бьюриден» кейін екінші орынды иеленді. Финни маусым бойы жастар құрамасында ойнауын жалғастырды.
Finney was 17 when the Second World War began in September 1939. His elder brother Joe was playing for Netherfield A. F. C. and training with nearby Blackburn Rovers. Their father thought it would be sensible for both his sons to be at the same club. In January 1940, Finney was about to join Rovers when he received a letter from North End which resulted in him signing on as a professional. He later recalled that he was signed on wartime terms of ten shillings a match. First class league and cup football had been suspended for the duration, but regional wartime competitions were organised as a boost to the people's morale. There were ten regional leagues in 1939–40 and Preston were in the North West League, finishing as runners up to champions Bury. Finney continued to play youth team football through the season.
1940-41 жылғы маусым
1940 жылы лигалар саны екіге дейін азайтылды және Престон 1940-41 маусымда Солтүстік аймақтық лигаға (NRL) қосылды, маусым 1940 жылғы 31 тамызда басталды. Олар «Анфилдте» «Ливерпульге» қарсы өткізілетін сыртқы матчпен кампанияларын бастады. Финни, енді 18 жаста, бірінші командада оң қанатта дебют жасады (№7 жейдемен). Оның жастар командасынан бес әріптесі, соның ішінде Энди Макларен да бірінші командада алғаш рет ойнады. Шамамен 6000 адамның алдында өткен матч 3:3 есебімен аяқталды, ал Престон бірінші кезеңте 3:2 есебімен көш бастады. «Ливерпуль» құрамында Боб Пейсли, Билли Лидделл және қонақ ретінде Стен Каллис болды. Әскери себептерге байланысты «Ливерпульдің» Мэтт Бусбиі мен «Престонның» Билл Шенкли қатыса алмады. «Lancashire Evening Post» Финнидің өнерін жоғары бағалады, ол Престонның екі голын жасауға көмектесті және Сэм Бартрамның сәтті ойыны болмаса, матч соңында жеңіс голын соғар еді. Финни командада болғандықтан Престон сәтті маусымды өткізіп, 29 матчтың 18-інде жеңіске жетіп, NRL-дің жеңімпазы атанды. Олар Футбол лигасының соғыс кубогын да жеңіп алды, «Уэмбли» стадионындағы финал 1:1 есебімен аяқталғаннан кейін «Евуд Паркте» өткен қайта матчта «Арсеналды» 2:1 есебімен жеңді. 1940-41 NRL-де 36 команда, ал Оңтүстік аймақтық лигада (SRL) 34 команда болды, бірақ соғыс кезеңіндегі талаптар ойыншылар мен алаңдардың қолжетімділігін шектегендіктен, матчтар жиі орындалмады. Мысалы, «Бьюри» ең көп матч (38) өткізсе, олардың жақын көршілері «Болтон Уондерерс» тек 16 матч өткізе алды.
The number of leagues were reduced to two in 1940 and Preston joined the North Regional League (NRL) for the 1940–41 season, which began on Saturday, 31 August 1940. They began their campaign with an away match against Liverpool at Anfield. Finney, now 18, made his first team debut playing on the right wing (wearing the no. 7 shirt). Five of his youth team colleagues, including Andy McLaren, also made their first team debuts. Played before an estimated 6,000 people, the result was a 3–3 draw after Preston led 3–2 at half time. The Liverpool team included Bob Paisley, Billy Liddell and, playing as a guest, Stan Cullis. For military reasons, neither Matt Busby of Liverpool nor Bill Shankly of Preston were available. The Lancashire Evening Post praised Finney's performance as he was involved in creating two of the Preston goals and, but for a lucky save by Sam Bartram, would have scored the winning goal near the end of the match. With Finney in the team, Preston went on to enjoy a successful season and won the NRL with 18 wins in the 29 matches they played. They also won the Football League War Cup, defeating Arsenal 2–1 in a replay at Ewood Park after the final at Wembley Stadium ended 1–1. There were 36 teams in the 1940–41 NRL – 34 in the South Regional League (SRL) – but, because of wartime demands limiting the availability of players and venues, fixtures were often unfulfilled. For example, Bury played the most matches (38) while their near neighbours Bolton Wanderers could only manage 16.
Мысыр мен Италиядағы қызмет
20 жастағы Финни 1942 жылдың сәуірінде әскерге шақырылып, Корольдік бронетанкті корпусына сарбаз ретінде бекітілді. Ол Мысырға жіберілді және Монтгомеридің 8-ші армиясында қызмет етті. Солтүстік Африкада демалыста болғанда, ол жергілікті командаларға қарсы әскери футбол командаларында ойнау мүмкіндігіне ие болды. Көп жылдар өткен соң ол мысырлық киноактер Омар Шарифпен кездесті, ол өзінің жас кезінде Финни ойнаған командалардың бірінде қосалқы құрамда болғанын, бірақ матчқа қатыспағанын айтты. 1945 жылдың сәуірінде Финни 9-шы лансерлер полкінде «Стюарт» танкының жүргізушісі ретінде Аргента аңғарындағы соңғы шабуылға қатысты.
Aged 20, Finney was called up in April 1942 and assigned as a trooper to the Royal Armoured Corps. He was sent to Egypt and served with Montgomery's Eighth Army. When on leave in North Africa, he was able to play for army football teams against local opposition. Many years later, he met the Egyptian film actor Omar Sharif, who told him that as a teenager he had been a substitute for one of the teams Finney played against, but he did not take part in the match. In April 1945, Finney took part in the final offensive at the Battle of the Argenta Gap as a Stuart tank driver with the 9th Lancers.
Лиганың тұңғышы
Футбол лигасы 1946 жылдың 31 тамызында қайта басталды. «Престон» Бірінші дивизионда болды және жаңа маусымды «Лидс Юнайтед» командасына қарсы өз алаңында өткізетін матчпен бастады. Оң қанатта ойнаған Финни, Билл Шенкли мен Энди Битиі бар құрамда дебют жасады. Көрермендер саны 25 000-нан асты, ал Финни «карнавал сияқты бір күн» деп атаған матчта «Престон» 3:2 есебімен жеңіске жетті. Финни «бір гол соғуға менің сәтім келді» деді, ал оның биографы Пол Агню мұны Финнидің қарапайымдылығының классикалық мысалы деп көрсетеді. Сол кездегі газеттер «Престонның жеңісі – бір адамның шоуы» болды деп жазды; Финни олардың барлық голдарын жасады; «Лидс» Финни болмағанда жеңіске жетер еді; ал Финнидің голы, «Престонның» екінші голы, «тамаша жекелеген әрекет» болды. Бұл матч оның лигадағы тұңғыш ойыны болғанымен, ол командаға жаңадан келген жоқ, ал жергілікті жанкүйерлер соғыс жылдарындағы ойындарынан Финнидің үлкен перспективалы екенін білген. Оның футболшы ретіндегі гениалдығы лигада ойнағаннан кейін толыққанды танылды. Финни 1946–47 маусымынан бастап 1959–60 маусымына дейін Англия лигасының он төрт маусымында, оның ішінде он екі маусым Бірінші дивизионда «Престон» сапында ойнады. «Престон» 1948–49 маусымының соңында төмендегеннен кейін екі маусым бойы Екінші дивизионда ойнады. Екінші дивизионда «Престон» 1949–50 маусымында алтыншы орынды алып, 1950–51 маусымында дивизион чемпионы атанды. Осылайша клуб Бірінші дивизионға қайта оралды, онда Финни зейнеткерлікке шыққаннан кейін 1960–61 маусымының соңына дейін, яғни он жыл бойы қалды. Финнидің мансабында «Престонның» ең жақсы көрсеткіші 1952–53 және 1957–58 маусымдарында екінші орынды иеленуі болды.
League football resumed on Saturday 31 August 1946. Preston were in the First Division and began the new season with a home match against Leeds United. Playing on the right wing, Finney made his debut in a team that included Bill Shankly and Andy Beattie. The crowd was over 25,000 and, on what Finney called "a carnival sort of afternoon", Preston won 3–2. Finney said he was "lucky enough to score one of the goals" and his biographer Paul Agnew cites this as a typical example of Finney's modesty. Newspapers of the day reported that Preston's win was a "one man show"; that Finney created all their goals; that Leeds would have won but for Finney; and that Finney's goal, Preston's second, was "a brilliant solo effort". Although this match was his league debut, he was by no means a newcomer to the team, and the local supporters knew from his wartime appearances that Finney was an outstanding prospect. It was not until he played league football that his genius as a player was fully recognised. Finney went on to play for Preston in fourteen English league seasons from 1946–47 to 1959–60, including twelve in the First Division. He played in the Second Division for two seasons after Preston were relegated at the end of the 1948–49 season. In the Second Division, Preston finished sixth in 1949–50 and then won the division championship in 1950–51. The club was thereby promoted back to the First Division where they remained for ten years until the end of the 1960–61 season, the one following Finney's retirement. Preston's best league position during Finney's career was second in both the 1952–53 and 1957–58 seasons.
Екінші табыс
Соғыстан кейінгі сантехниктерге деген сұраныс Финниге футболшы ретінде алған 14 фунт табысына қосымша кіріс табуға мүмкіндік берді. Ол "Престон сантехшісі" деп танылып, 1940 жылдардан 1990 жылдарға дейін сәтті сантехника бизнесін жүргізді. 1952 жылы "Престон" клубының төрағасы Нат Бак итальяндық "Палермо" клубынан Финни үшін екі жылға 10 000 фунттық ұсынысты қабылдамады, нәтижесінде Финни өмірінің соңына дейін бір клубтың ойыншысы болды.
Post war demand for plumbers ensured that Finney had a second income to supplement the £14 he received as a footballer. He became known as "The Preston Plumber" and ran his own successful plumbing business from the 1940s until the 1990s. In 1952, Preston's chairman Nat Buck rejected an offer for Finney worth £10,000 over two years from Italian club Palermo, and Finney remained a one club player.
1950 жылдар
1952–53 жылғы маусымда «Престон» командасы Бірінші дивизионда «Арсеналдан» кейін екінші орынды алды. «Престон» соңғы үш ойынын жеңіп, турнир кестесінде «Арсеналдан» екі ұпайға озып кетті, бірақ «Арсеналдың» қолында тағы бір ойын қалды. «Бёрнли» сарайында өткен бұл матч чемпионатты шешетін болды және 1953 жылғы Англия кубогы финалынан бір күн бұрын өтті. «Арсенал» «Престонмен» ұпай саны теңесіп, голдардың орташа көрсеткіші бойынша олардан басып өту үшін жеңіске жеткені жөн еді. Олар 3:2 есебімен жеңіп, 0,099 гол айырмасымен чемпион атанды. Бұл Финнидің карьерасындағы маңызды титулға ең жақын келген сәті болды.
In the 1952–53 season, Preston were runners up to Arsenal in the First Division. Preston won their last three games and this run took them two points clear of Arsenal at the top of the league table, but Arsenal still had a game in hand. This match, at home to Burnley, was the Championship decider and was played on the night before the 1953 FA Cup Final. Arsenal had to win to equal Preston's points total and overtake them on goal average. They won 3–2 and claimed the title by the margin of 0.099 of a goal. It was the closest that Finney came to a major title in his career.
Престон Норт-Эндтен зейнетке шығу
Фини 1960 жылы созылмалы жамбас жарақатының салдарынан бәсекелес футболдан зейнеткерлікке шықты. 1963 жылы ол Еуропа кубогында «Бенфикаға» қарсы Солтүстік Ирландияның «Дистиллери» клубы сапында ойнады.
Finney retired from competitive football in 1960 because of a persistent groin injury. In 1963, he played for Northern Irish club Distillery against Benfica in the European Cup.
Кейінгі жылдар
Фини Престонда сантехникалық бизнесін жүргізуді жалғастырды, сонымен қатар жергілікті қайырымдылық қоғамдары мен ауруханаларда жұмыс істеді. 2004 жылдың 31 шілдесінде Финни суретші Питер Ходжкинсонның "Сплэш" мүсінін ашты, ол сол кезде Ұлттық футбол мұражайы орналасқан Дипдейл стадионының сыртында орналастырылған. Мүсін 1956 жылғы "Жылдың спорттық суретіне" сүйене отырып жасалған, онда Финни су басқан Стэмфорд Бриджде "Челсидің" екі қорғаушысын жеңіп тұрған көрініс бейнеленген. Бұл суретті фотограф Джон Хортон 1956 жылдың 25 тамызында түсірген. Мұражай Манчестерге көшірілді, бірақ мүсін Дипдейлде қалды. Финни Престон Норт-Энд клубының президенті ретінде клубпен байланысын сақтап, 2006 жыл клубы үшін лигадағы алғашқы ойынына 60 жыл толуын белгіледі. Осы мерейлі жылды атап өту үшін ол қолдаған және тығыз байланыста болған Ұлттық футбол мұражайы футбол жанкүйерлерін 2006-07 маусымының басында Финниге арналған арнайы туға қол қоюға шақырды, осы арқылы оның Престонмен 60 жылдық өмірін тойлады. Ол сонымен қатар лигадан тыс Кендал Таун клубының президенті де болды. Фини бәсекелі футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін 1961 жылғы туған күніне орай Британ империясы орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды. Кейін, қайырымдылық қызметі үшін 1992 жылғы Жаңа жыл құрметіне Британ империясы орденінің командирі (CBE) болып тағайындалды, ал 1998 жылғы Жаңа жыл құрметіне рыцарь атағы берілді.
Finney continued to run his plumbing business in Preston and he also worked for local charities and hospitals. On 31 July 2004, Finney unveiled the water feature sculpture The Splash, by sculptor Peter Hodgkinson, outside Deepdale stadium which at that time housed The National Football Museum. The sculpture was inspired by the 1956 Sports Photograph of the Year which shows Finney beating two Chelsea defenders at a waterlogged Stamford Bridge, which was taken on 25 August 1956 by photographer John Horton. The museum has been moved to Manchester but the statue remains at Deepdale. Finney maintained his links with Preston North End as the club's president and 2006 marked 60 years since his League debut for the club. To celebrate this diamond anniversary, the National Football Museum, an organisation which he championed and with which he had close links, invited football fans to sign a specially commissioned flag which was presented to Finney at the beginning of the 2006–07 season to mark his 60 years with Preston. He was also club president of non league Kendal Town. Finney was appointed an Officer of the Order of the British Empire (OBE) in the 1961 Birthday Honours after his retirement from competitive football. Later, in recognition of his charitable work, he was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in the 1992 New Year Honours and then knighted in the 1998 New Year Honours.
Жеке өмір
Финни 1945 жылдан бастап 2004 жылы қайтыс болғанға дейін Элсимен (туған аты Ноблетт) үйленген. Олардың екі баласы болды: ұлы Брайн (1947 жылы туған) және қызы Барбара (1950 жылы туған). Өмірінің соңғы жылдары леди Финни Альцгеймер ауруынан зардап шекті, сол себепті Финни оның толық уақытты күтушісі ретінде Альцгеймер қоғамын жақтап сөйледі. Том мен Элсинің құрметіне Престон қаласындағы екі зейнеткерлер үйіне – Финни үйі және леди Элси Финни үйі деп ат қойылды.
Finney was married to Elsie (née Noblett) from 1945 until her death in 2004. They had two children: a son Brian (born 1947) and a daughter Barbara (born 1950). In her later years, Lady Finney suffered from Alzheimer's disease, which led Finney as her full time carer to be a strong supporter of the Alzheimer's Society. Two Preston care homes, Finney House and Lady Elsie Finney House, are named after Tom and Elsie.
Өлім және мұра
Финни 2014 жылдың 14 ақпанында Престонда қайтыс болды. Өлім себебі жарияланбады. 91 жасында қайтыс болған кезде ол Англияның ең қарт бұрынғы халықаралық футболшыларының бірі еді. Финиді бұрынғы командаласы Билл Шенкли жоғары бағалады, ол Финиді "мен көрген ең ұлы ойыншы, теңдесі жоқ" деп сипаттады. 2021–22 жылғы EFL Чемпионаты маусымы алдында EFL, Престон Норт-Энд пен Блэкпул арасындағы Батыс Ланкашир дербисі Финнидің туғанына 100 жыл толуын мерекелеу үшін 2022 жылдың 5 сәуірінде кешке Дипдейлде өтетініне келісті. Престон 18 740 көрерменнің алдында 1:0 есебімен жеңіске жетті, бұл стадион толып кеткендей болды.
Finney died in Preston on 14 February 2014. The cause of death was not announced. At the time of his death aged 91, he was one of England's oldest living former international footballers. Finney was highly regarded by his former teammate Bill Shankly, who described Finney as "the greatest player I ever saw, bar none". Ahead of the 2021–22 EFL Championship season, the EFL agreed that the West Lancashire derby between Preston North End and Blackpool would take place at Deepdale on the evening of Tuesday, 5 April 2022, to celebrate the centenary of Finney's birth. Preston won 1–0 before a crowd of 18,740, nearly a full house.
Халықаралық мақсаттар
Голдар мен нәтижелер тізімінде Англияның голдары бірінші көрсетілген, ұпал бағаны әр Финни голынан кейінгі есепті көрсетеді. + Том Финнидің халықаралық голдарының тізімі
Scores and results list England's goal tally first, score column indicates score after each Finney goal. + List of international goals scored by Tom FinneyNo. DateVenueOpponentScoreResultCompetition1 28 September 1946 Windsor Park, Belfast, Northern Ireland 4–0 7–2 1946–47 British Home Championship2 30 September 1946 Dalymount Park, Dublin, Republic of Ireland 1–0 1–0 Friendly3 27 November 1946 Leeds Road, Huddersfield, England 6–1 8–2 Friendly4 3 May 1947 Highbury, London, England 1–0 3–0 Friendly5 25 May 1947 Estádio Nacional, Lisbon, Portugal 4–0 10–0 Friendly6 21 September 1947 Heysel Stadium, Brussels, Belgium 3–0 5–2 Friendly7 4–28 18 October 1947 Ninian Park, Cardiff, Wales 1–0 3–0 1947–48 British Home Championship9 10 April 1948 Hampden Park, Glasgow, Scotland 1–0 2–0 1947–48 British Home Championship10 16 May 1948 Stadio Comunale, Turin, Italy 3–0 4–0 Friendly11 4–012 10 November 1948 Villa Park, Birmingham, England 1–0 1–0 1948–49 British Home Championship13 13 May 1949 Råsunda Stadium, Stockholm, Sweden 1–3 1–3 Friendly14 18 May 1949 Ullevaal Stadion, Oslo, Norway 2–0 4–1 Friendly15 14 May 1950 Estádio Nacional, Lisbon, Portugal 1–0 5–3 Friendly16 3–017 4–118 5–319 14 April 1951 Wembley Stadium, London, England 2–3 2–3 1950–51 British Home Championship20 19 May 1951 Goodison Park, Liverpool, England 3–2 5–2 Friendly21 12 November 1952 Wembley Stadium, London, England 1–0 5–2 1952–53 British Home Championship22 21 November 1953 Yankee Stadium, New York City, US — 6–3 Friendly23 —24 26 June 1954 St. Jakob Stadium, Basel, Switzerland 2–3 2–4 1954 FIFA World CupQuarter finals25 2 November 1955 Wembley Stadium, London, England 3–0 3–0 1955–56 British Home Championship26 30 November 1955 Wembley Stadium, London, England 3–0 4–1 Friendly27 14 November 1956 Wembley Stadium, London, England 3–1 3–1 1956–57 British Home Championship28 19 October 1957 Ninian Park, Cardiff, Wales 3–0 4–0 1957–58 British Home Championship29 8 June 1958 Ullevi, Gothenburg, Sweden 2–2 2–2 1958 FIFA World CupGroup 430 4 October 1958 Windsor Park, Belfast, Northern Ireland 2–2 3–3 1958–59 British Home Championship
№ ДатаОйын өткізілген жерҚарсыласЕсепНәтижеЖарыс1 28 қыркүйек 1946 жыл Windsor Park, Белфаст, Солтүстік Ирландия 4–0 7–2 1946–47 жылғы Британ аралдары чемпионаты2 30 қыркүйек 1946 жыл Dalymount Park, Дублин, Ирландия Республикасы 1–0 1–0 Достық матч3 27 қараша 1946 жыл Leeds Road, Хаддерсфилд, Англия 6–1 8–2 Достық матч4 3 мамыр 1947 жыл Highbury, Лондон, Англия 1–0 3–0 Достық матч5 25 мамыр 1947 жыл Estádio Nacional, Лиссабон, Португалия 4–0 10–0 Достық матч6 21 қыркүйек 1947 жыл Heysel Stadium, Брюссель, Бельгия 3–0 5–2 Достық матч7 4–28 18 қазан 1947 жыл Ninian Park, Кардифф, Уэльс 1–0 3–0 1947–48 жылғы Британ аралдары чемпионаты9 10 сәуір 1948 жыл Hampden Park, Глазго, Шотландия 1–0 2–0 1947–48 жылғы Британ аралдары чемпионаты10 16 мамыр 1948 жыл Stadio Comunale, Турин, Италия 3–0 4–0 Достық матч11 4–012 10 қараша 1948 жыл Villa Park, Бирмингем, Англия 1–0 1–0 1948–49 жылғы Британ аралдары чемпионаты13 13 мамыр 1949 жыл Råsunda Stadium, Стокгольм, Швеция 1–3 1–3 Достық матч14 18 мамыр 1949 жыл Ullevaal Stadion, Осло, Норвегия 2–0 4–1 Достық матч15 14 мамыр 1950 жыл Estádio Nacional, Лиссабон, Португалия 1–0 5–3 Достық матч16 3–017 4–118 5–319 14 сәуір 1951 жыл Wembley Stadium, Лондон, Англия 2–3 2–3 1950–51 жылғы Британ аралдары чемпионаты20 19 мамыр 1951 жыл Goodison Park, Ливерпуль, Англия 3–2 5–2 Достық матч21 12 қараша 1952 жыл Wembley Stadium, Лондон, Англия 1–0 5–2 1952–53 жылғы Британ аралдары чемпионаты22 21 қараша 1953 жыл Yankee Stadium, Нью-Йорк қаласы, АҚШ — 6–3 Достық матч23 —24 26 маусым 1954 жыл St. Jakob Stadium, Базель, Швейцария 2–3 2–4 1954 жылғы ФИФА Әлем чемпионаты, ¼ финал25 2 қараша 1955 жыл Wembley Stadium, Лондон, Англия 3–0 3–0 1955–56 жылғы Британ аралдары чемпионаты26 30 қараша 1955 жыл Wembley Stadium, Лондон, Англия 3–0 4–1 Достық матч27 14 қараша 1956 жыл Wembley Stadium, Лондон, Англия 3–1 3–1 1956–57 жылғы Британ аралдары чемпионаты28 19 қазан 1957 жыл Ninian Park, Кардифф, Уэльс 3–0 4–0 1957–58 жылғы Британ аралдары чемпионаты29 8 маусым 1958 жыл Ullevi, Гётеборг, Швеция 2–2 2–2 1958 жылғы ФИФА Әлем чемпионаты, 4-топ30 4 қазан 1958 жыл Windsor Park, Белфаст, Солтүстік Ирландия 2–2 3–3 1958–59 жылғы Британ аралдары чемпионаты
Scores and results list England's goal tally first, score column indicates score after each Finney goal. + List of international goals scored by Tom FinneyNo. DateVenueOpponentScoreResultCompetition1 28 September 1946 Windsor Park, Belfast, Northern Ireland 4–0 7–2 1946–47 British Home Championship2 30 September 1946 Dalymount Park, Dublin, Republic of Ireland 1–0 1–0 Friendly3 27 November 1946 Leeds Road, Huddersfield, England 6–1 8–2 Friendly4 3 May 1947 Highbury, London, England 1–0 3–0 Friendly5 25 May 1947 Estádio Nacional, Lisbon, Portugal 4–0 10–0 Friendly6 21 September 1947 Heysel Stadium, Brussels, Belgium 3–0 5–2 Friendly7 4–28 18 October 1947 Ninian Park, Cardiff, Wales 1–0 3–0 1947–48 British Home Championship9 10 April 1948 Hampden Park, Glasgow, Scotland 1–0 2–0 1947–48 British Home Championship10 16 May 1948 Stadio Comunale, Turin, Italy 3–0 4–0 Friendly11 4–012 10 November 1948 Villa Park, Birmingham, England 1–0 1–0 1948–49 British Home Championship13 13 May 1949 Råsunda Stadium, Stockholm, Sweden 1–3 1–3 Friendly14 18 May 1949 Ullevaal Stadion, Oslo, Norway 2–0 4–1 Friendly15 14 May 1950 Estádio Nacional, Lisbon, Portugal 1–0 5–3 Friendly16 3–017 4–118 5–319 14 April 1951 Wembley Stadium, London, England 2–3 2–3 1950–51 British Home Championship20 19 May 1951 Goodison Park, Liverpool, England 3–2 5–2 Friendly21 12 November 1952 Wembley Stadium, London, England 1–0 5–2 1952–53 British Home Championship22 21 November 1953 Yankee Stadium, New York City, US — 6–3 Friendly23 —24 26 June 1954 St. Jakob Stadium, Basel, Switzerland 2–3 2–4 1954 FIFA World CupQuarter finals25 2 November 1955 Wembley Stadium, London, England 3–0 3–0 1955–56 British Home Championship26 30 November 1955 Wembley Stadium, London, England 3–0 4–1 Friendly27 14 November 1956 Wembley Stadium, London, England 3–1 3–1 1956–57 British Home Championship28 19 October 1957 Ninian Park, Cardiff, Wales 3–0 4–0 1957–58 British Home Championship29 8 June 1958 Ullevi, Gothenburg, Sweden 2–2 2–2 1958 FIFA World CupGroup 430 4 October 1958 Windsor Park, Belfast, Northern Ireland 2–2 3–3 1958–59 British Home Championship