Кіріспе

Британдық скрипкашы және дирижер (1941–2004)

Иона Браун, OBE, (7 қаңтар 1941 – 5 маусым 2004) – британдық скрипкашы және дирижер.

Ерте өмір және білім

Элизабет Иона Браун Солсбериде дүниеге келді және Дорсеттегі Кранборн Чейс мектебінде оқыды. Оның ата-анасы, Антони мен Фиона, екеуі де музыканттар еді. Оның ағасы Тимоти Би-би-си симфониялық оркестрінің бас мүйізшесі, екінші ағасы Иан – пианист, ал қарындасы Салли Борнмут симфониялық оркестрінде виола тартылады.

Мансап

1963 жылдан 1966 жылға дейін Браун Филармония оркестрінде скрипкада ойнады. 1964 жылы ол Сент-Мартин-ин-зе-Филдс академиясына қосылып, 1974 жылы жетекші, солист-скрипкашы және директор болып өсті. 1980 жылы академиядан ресми түрде кетті, бірақ өмірінің соңына дейін олармен жұмыс істеуін жалғастырды. 1981 жылы Норвегия камералық оркестрінің көркемдік жетекшісі болып тағайындалды. Кейін Норвегия королі Олав V оған NCO-дағы жетістіктері үшін Бірінші дәрежелі Еңбек орденінің кавалері атағын берді. 1987 жылдан 1992 жылға дейін Лос-Анджелес камералық оркестріне жетекшілік етті. Ол оркестрмен маусым сайын алты аптадан артық жұмыс істей алмағандықтан дирижер қызметінен босатылды, себебі ол басқа да қызметтерде болды, және бұл шешімге қарсылық білдірді. Оркестр басшылығы өзгергеннен кейін Браун 1995 жылдан 1997 жылға дейін оркестрдің бас дирижері ретінде қайта оралды. 1985 жылдан 1989 жылға дейін ол Бирмингем қалалық симфониялық оркестрінің қонақ дирижері болды. Денсаулығы нашарлаған сайын және артрит прогрессірлегенде, ол скрипкадан дирижерлікке көшті және 1998 жылы скрипкадағы мансабын аяқтады. Өмірінің соңғы жылдарында Данияның Оңтүстік Ютландия симфониялық оркестрінің бас дирижері болды. 1968 жылдан 2004 жылға дейін Браунның тұрақты мекені Уилтширдегі Боверчалки ауылы болды. BBC Radio 4 бағдарламасының бірінде, «Калейдоскопта» қатысып, Ральф Вон Уильямстың «Қарлығаның көтерілуі» атты туындысын ойнаудың қаншалықты қиын екенін түсіндіргенде, ол жақын жердегі Марликомб Даун төбесінде ұзақ серуендеу кезінде естіген қарлығалардың әні оның ойнау стиліне әсер еткенін айтты.

Соло скрипкашы ретінде

Томас Таллистің "Фантазиясы бір тақырып бойынша"; "Қарлығаның көтерілуі"; Ральф Вон Уильямстың "Дивтер мен Лазарьдың бес түрі". Сент-Мартиннің дала академиясы; Невилл Марринер, дирижер. (1972 жылғы жазу. Decca-да жарық көрген; Argo 414 595 2 және Philips 426 005 2 ретінде CD-де қайта жарық көрген). Бела Бартоктың Скрипкалық концерт №2. Филармония оркестрі; Саймон Ратл, дирижер. (1980 жылғы жазу. Argo ZRG 936 нөмірімен 1982 жылы жарық көрген). Джордж Фредерик Гендельдің Скрипка және Континуоға арналған сонаталар, Op. 1. Денис Вигай, виолончель; Николас Крамер, клавесин. (1982 жылғы жазу. Philips 412 603 нөмірімен 1982 жылы жарық көрген).

Директор және скрипкашы ретінде

Ла Сетра, Оп. 9, Антонио Вивальди. Сент-Мартиннің даладағы академиясы. (1978 жылғы жазба. 3 LP жинағы, Argo D99D3)
Төрт маусым, Антонио Вивальди. Сент-Мартиннің даладағы академиясы. (1979 жылғы жазба. Philips 9500 7 17)
12 Концерт гроссо, Оп. 6, Георг Фридрих Гендель. Сент-Мартиннің даладағы академиясы. (1983 жылғы цифрлық жазу. 3 LP жинағы, Philips 6769 083)
5 скрипка концерті, Георг Филипп Телеманн, Сент-Мартиннің даладағы академиясы. (1983 жылғы цифрлық жазу. CD: Philips 411 125 2)

Директор ретінде

До мажор (H. VIIb1) виолончель концерті; Ре мажор (H. VIIb2) виолончель концерті, Op.101, Йозеф Хайдн. "Сент-Мартин академиясы"; Мстислав Ростропович, виолончель. (1976 жылғы жазба. EMI 66 150 4) Органдық концерт / "Шампьер" концерті, Франсис Пуленк. Сент-Мартин академиясы; Джордж Малколм, орган / клавесин. (1979 жылғы жазба. Decca 448 270 2DF2)