Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер және әскери шенеунік (1753–1831)
American politician and military officer (1753–1831)
Ричард Варик (15 наурыз 1753 – 30 шілде 1831) – американдық заңгер, әскери шенеунік және саясаткер, оны "Естен кеткен негізін қалаушы әке" деп атайды. Мэрлік лауазымға тағайындалғанға дейін Варик 1784 жылдан 1789 жылға дейін Нью-Йорк қаласының 14-ші тіркеушісі болып қызмет етті. Қазіргі таңда жоқ болған бұл лауазым, "бас заң кеңесшісіне" тең келеді. Сэмюэл Джонспен бірге Варик Америка революциясынан кейін Нью-Йорк штатының алғашқы заңдарын "Нью-Йорк заңдары" (2 томдық, 1789) жинағында кодификациялады. Осы еңбек Варикке мэрлік лауазымында Нью-Йорк заңын, Нью-Йорк қаласының әкімшілік кодексін және Нью-Йорк қаласының ережелерін енгізуге заңдық негіз болды. Одан бөлек, оның басшылығымен Нью-Йорк қаласының Денсаулық сақтау департаментінің, Нью-Йорк қор биржасының және тағы да көптеген ұйымдардың негізі қаланды. Бұл ұйымдар қазіргі Нью-Йорк қаласының құрылымын қалыптастырды. Америка революциялық соғысы кезінде Варик Джордж Вашингтонның жеке хатшысы және лагерьдегі көмекшісі болды. Вариктің осы кезеңдегі еңбектері нәтижесінде "Варик транскрипттері" пайда болды, олар қазір Конгресс кітапханасында сақталуда. Бұл құжаттардың құндылығы АҚШ-тың қалыптасуын түсіну үшін өте маңызды екені өмір бойы атап өтілді. Сонымен қатар, ол Колумбия университетінің көп жылдық сенімдісі болды, онда 1810 жылдан 1816 жылға дейін басқарма төрағасы қызметін атқарды.
Richard Varick (March 15, 1753 – July 30, 1831) was an American lawyer, military officer, and politician who has been referred to as "The Forgotten Founding Father." Previous to his terms as mayor, Varick served as the 14th Recorder of New York City from 1784 to 1789. An office that no longer exists, it equates to 'Chief Legal Officer'. Along with Samuel Jones, Varick codified New York State's first statutes after the American Revolution in the Laws of New York (2 vols., 1789). This body of work laid the legal groundwork for Varick to institute the Law of New York, the New York City Administrative Code, and the Rules of New York City during his terms as mayor. Additionally, under his leadership, the progenitors of the New York City Department of Health, the New York Stock Exchange, and many other organizations would be created. These organizations established the foundation of modern New York City. During the American Revolutionary War, Varick served as George Washington's aide de camp and private secretary. Varick's body of work from this era would lead to the Varick Transcripts, which now live in the Library of Congress. The value of these documents has been noted throughout their lifetime as invaluable to the understanding of the formation of the United States. He was also a longtime trustee of Columbia University, where he was chairman of the board from 1810 to 1816.
Жас шағы мен отбасы
Ол 1753 жылғы 15 наурызда Нью-Джерси штатының Берген округіндегі Хакенсак қаласында Джон Варик пен Джейн (туған тегі Дей) Вариктердің отбасында дүниеге келді. Вариктердің ата-анасының әулеттері 17 ғасырдың басы мен ортасында Голландияның Батыс Үндістан компаниясымен бірге көшіп келіп, Үлкен Нью-Йорк аймағында қалған. Вариктердің арасында АҚШ тарихындағы алғашқы демократиялық орган – Он екі адам кеңесінің мүшесі болған Йорис Янсен Рапелье де бар (1641 жыл). Вариктың анасының әкесі Континенттік армияда полковник болған, оның үйі – Дей Маншн, Америка революциясында шешуші рөл атқарды. Варик жеті баланың бірі болды, оның бауырлары: Абрахам Варик (Анна Мария Ромейн Вариктің шөбересі, ол Джордж Лаудерге үйленген); Доктор Джон Варик кіші; Энн Элтинг; Сара Фроулай; Джейн Де Витт (Симеон Де Виттің жұбайы); және Мария Гилберт.
He was born on March 15, 1753, at Hackensack in Bergen County, New Jersey, to John Varick and Jane (née Dey) Varick. Both Varick's parents ancestors had emigrated with the Dutch West India Company in the early to mid 17th century and remained in the greater New York City area. Amongst Varick's ancestors are Joris Jansen Rapelje, a member of the Council of Twelve Men which was the first democratic body in the history of the United States (1641). Varick's maternal grandfather was a colonel in the Continental Army whose house, the Dey Mansion, which would go on to play a pivotal role in the American Revolution. Varick was one of seven children, his siblings being: Abraham Varick (the great grandfather of Anna Maria Romeyn Varick, who married George Lauder of the Lauder Greenway Family. ); Dr. John Varick Jr.; Anne Elting; Sarah Froeligh; Jane De Witt (wife of Simeon De Witt); and Maria Gilbert.
Білім
Университетке дейінгі Вариктің білімі туралы көп мәлімет жоқ, бірақ сақталған хаттар оның жеке репетиторлармен білім алғанын және латын, француз тілдері мен басқа да пәндерді оқығанын көрсетеді. Ол 1771 жылы Нью-Йорктегі Кингс колледжіне (Колумбия университетінің бастапқы атауы) түсті, онда Джон Морин Скотттан дәріс алды. Варик Скотттың кеңсесінде оқып жүргенде және 1774 жылдың қазан айында Нью-Йорк адвокатурасына қабылданғаннан кейін, Скотт оған фирмасында серіктес болуды ұсынды. Ерекше жағдай, Варик адвокаттық емтиханды өткеніне қарамастан, Кингс колледжін ресми түрде бітірмеді. Кейіннен Варик үш жүз жылдан астам уақыт бойы Кингс колледжінің қамқорлар кеңесінің мүшесі болды.
Little is known about the specifics of Varick's education before university, though surviving letters indicate that he was educated by private tutors and studied Latin, French, and other subjects. He enrolled in King's College (the original name of Columbia University) in New York City in 1771 where he studied under John Morin Scott. Varick clerked for Scott during his education and after being admitted into the New York Bar in October 1774, Scott made him an offer to be a partner in his firm. Unusually, Varick had not yet graduated from King's College despite having passed the bar and never formally graduated. Later in his career, Varick would become a trustee of King's College for over thirty years.
Генерал Скайлер мен Солтүстік армияның қол астында қызмет ету
Жеке практикадағы мансабының сегіз айынан соң Америка Тәуелсіздік соғысы басталды. Жұмыс берушісі Джон Морин Скоттың ықпалымен Варик оқуын тоқтатты және милицияға қосылды. 1775 жылдың 28 маусымында ол 1-ші Нью-Йорк полкінің капитаны болып тағайындалды, ал үш күннен кейін, майдан офицері болғаннан соң, Солтүстік армиясының қолбасшысы генерал Филипп Шкайлердің әскери хатшысы болып тағайындалды. Скотт өзінің жас серігінің әкімшілік және зиялық құндылығын түсінгендіктен, осы тағайындауды қамтамасыз еткен деп есептелді. Варик 1775 жылдың 4 шілдесінде Шкайлермен бірге Нью-Йорк қаласынан Солтүстік Тикондерога фортына қарай сапар шегіп, британдықтарды Канададан ығыстыру науқанын бастады. Жолда саяхатшылар тобы қысқа уақытқа Олбаниде тоқтады, онда Варик алғаш рет генерал Бенедикт Арнольдпен кездесті, ол жақын досқа айналды және 1780 жылы Арнольдтың сатқындығына дейін Вариктің өмірінде маңызды рөл атқарды. 1776 жылдың жазында Шкайлер бірнеше ауруға шалдығып, майдандағы бірнеше жеңілістен кейін денсаулығына келмеді. Осы кезде Варик бір уақытта үш жұмыс атқарып жүрді: Шкайлердің жеке хатшысы, Континенттік армияның барлық солтүстік бекіністерінің квартирмейстері және Солтүстік армияның генерал-квартирмейстерінің орынбасары. Кейіннен майданға басшылықты Арнольд пен генерал Горацио Гейтске жүктеді. Шкайлер Вариктің ауыр жүгін мойындап, оны подполковникке көтерді. Вариктің Солтүстік армияның әкімшілігін толық бақылауы Арнольд пен Варик арасындағы достықты одан да жақындастырды. Сол жазда Арнольд Шамплейн көлі арқылы британдықтардың шабуылын тоқтату үшін шабуыл жоспарлап отырды, бұл АҚШ Әскери-теңіз күштері тарихындағы алғашқы шайқастардың бірі болуға тиіс еді. Қолда бар кемелердің жетіспеушілігіне байланысты флот көбінесе Варикпен бастапқыдан құрылды, ол Нью-Йорк қаласы мен айналасындағы кең байланыстарын пайдаланып, материалдар мен жағалаудағы осындай жұмыстарға қабілетті адамдарды жіберді. Валкур аралы шайқасы флоттың жеңілісімен аяқталғанымен, ол британдықтардың қыста алға жылжуын баяулатты, олар Канададағы базаларына қайта оралды. Варик Скайлердің фракциясына жатпайтын офицерлермен де кездесті. Вашингтонның лагеріндегі көмекшісі болған генерал Энтони Уолтон Уайтты Шкайлер шекарадағы жеке үйді тонаған деп айыптады. Айғауларды жоққа шығарғаннан кейін Уайт Вариктің кеңсесіне кірді және Варик өзінің беделіне жала жапқан деген оймен оны дуэльге шақырды. Қарусыз Варик, Варик шақырудан бас тартқаннан кейін, Уайттың оны өлтіру әрекетінен мүжілді. Форт Тикондероганың жойқын жоғалтуынан кейін, 1777 жылдың тамызында Континенттік Конгресс Шкайлерді қызметтен шеттетуге және оның орнына генерал Гейтсті тағайындауға шешім қабылдады. Солтүстік армиядағы фракциялық тартыстардың күшеюіне байланысты Варик Арнольдтың жағында болды, бұл оны Гейтске қарсы қойды, оны ол ұнатпады. Варик пен Арнольдтың достық шеңберіне Генри Брокхолст Ливингстон мен Мэтью Кларксон да кірді. Олардың достығын генерал Гейтстің жақтасы Джеймс Уилкинсон "Нью-Йорк бандасы" деп атайтын. Варик Солтүстік армияның генерал-квартирмейстерінің орынбасары ретінде тыныш және қабілетті түрде қызметін жалғастырды, бірақ Гейтстің лагерь көмекшісі немесе жеке хатшысы болмай, 1780 жылдың 12 қаңтарына дейін, Континенттік Конгресс үлкен қайта ұйымдастыру кезінде департаментті таратып жібергенге дейін.
Eight months into his career in private practice, the American Revolutionary War began. At the influence of his employer, John Morin Scott, Varick suspended his studies and enlisted in the militia. On June 28, 1775, he was appointed captain of the 1st New York Regiment and after only three days as field officer, was appointed military secretary under General Philip Schuyler who was in command of the Northern Army It was thought that Scott, understanding the administrative and intellectual value of his young partner, secured the appointment. Varick departed New York City with Schuyler on July 4, 1775, to head north to Fort Ticonderoga and launch the campaign to drive the British out of Canada. En route, the traveling party stopped in Albany briefly where Varick would first meet General Benedict Arnold, who would become a good friend, also played a significant role in Varick's life until Arnold's treason in 1780. By the summer of 1776, Schuyler had been felled by multiple illnesses and was reeling from a series of losses on the battlefield. Varick, by this juncture, in part out of necessity, and in part by appointment, was performing three jobs at once: private secretary to Schuyler, quartermaster for all the northern forts held by the Continental Army, and the Northern Army's deputy muster master general. Laterally, actual battlefield commands had been outsourced to Arnold and General Horatio Gates. Schuyler, recognizing the burden Varick was carrying, promoted him to Lieutenant Colonel. Varick's almost total control of the administration for the Northern Army lead to an even closer friendship between Arnold and Varick. That same summer, Arnold was planning his attack effort to stop the British advance down Lake Champlain in what would be one of the first battles in the history of the U. S. Navy. With a dearth of available ships, the armada was largely built from scratch by Varick who solved the crisis by contacting his wide network in New York City and the surrounding area to send materials and coastal men who were qualified for such work. While the Battle of Valcour Island ended in defeat for the navy, it succeeded in slowing the British advance for the winter as they retreaded to their Canadian bases. Varick also faced run ins with fellow officers who were not part of Schuyler's faction. General Anthony Walton White, who had briefly served at Washington's aide de camp, was accused by Schuyler of looting a private home on the frontier. After denying the charges, White barged into Varick's offices and challenged him to a duel, under the impression that Varick had spoken negatively to his character. Varick, unarmed, narrowly escaped White's attempt to murder him after Varick declined the challenge. After the disastrous loss of Fort Ticonderoga, Schuyler was removed from duty by the Continental Congress in August 1777 and replaced by General Gates. With factionalism rife within the Northern Army, Varick was aligned with Arnold which pitted him against Gates, whom he disliked regardless. Varick and Arnolds circle of friendship had also grown to include Henry Brockholst Livingston and Matthew Clarkson. Their camaraderie was rudely defined as "The New York Gang" by James Wilkinson, a partisan of General Gates'. Varick would quietly and capably continue in his role as the Northern Army's deputy muster master general, though not as Gates' aide de camp or private secretary, until January 12, 1780, when the department was abolished by the Continental Congress in a larger reorganization.
Цинциннати қоғамы
1783 жылы Цинциннати қоғамы құрылды, оның Varick бастапқы мүшесі және 1783 жылдан 1831 жылы қайтыс болғанға дейін Нью-Йорк бөлімшесінің президенті болды. Мүшелік, әдетте, Континенттік армияда немесе флотында кем дегенде үш жыл қызмет атқарған офицерлермен шектелді. Қоғамның алғашқы отырысы Нью-Йорк қаласынан британдық әскерлер шығар алдында, мамыр айында Фишкилдегі Гулиан тауында (Верпланк үйі) өткізілген кешкі ас кезінде өтті. Отырыс төрағасы Вариктің досы, подполковник Александр Гамильтон болды. Қоғамның үш мақсаты бар: "Қымбатқа түскен құқықтарды сақтау; штаттардың біртұтастығын нығайту; мұқтаж мүшелерге, олардың жесірлеріне және жетімдеріне көмек көрсету". Варик Джордж Вашингтонның есімін сақтауға да жауапты болды. 1790 жылдан 1836 жылға дейін қалада Вашингтонның туған күнін тойлауға Таммани Холлдағы кешкі ас, Вашингтонның қайырымдылық қоғамының шерулері және Мэри Симпсонның (шамамен 1752 жылы – 1836 жылғы 18 наурыз) Джон-стриттегі бакалеялық дүкенінде әр 22 ақпанда өткізілетін ашық есік шаралары кірді.
In 1783 the Society of the Cincinnati was founded of which Varick was an original member and president of the New York chapter from 1783 until his death in 1831. Membership was generally limited to officers who had served at least three years in the Continental Army or Navy. The first meeting of the Society was held in May at a dinner at Mount Gulian (Verplanck House) in Fishkill, New York, before the British evacuation from New York City. The meeting was chaired by Varick's friend Lieutenant Colonel Alexander Hamilton. The Society has three goals: "To preserve the rights so dearly won; to promote the continuing union of the states; and to assist members in need, their widows, and their orphans." Varick would also be responsible for maintaining the legacy of George Washington. From 1790 to 1836, celebrations of Washington's birthday in the City included Tammany Hall dinners, Washington Benevolent Society parades, and an intimate open house held each February 22 by Mary Simpson (c. 1752 March 18, 1836), at her John Street grocery.
Нью-Йорктің рекордері және бас прокуроры (17841789)
Варик 1784 жылдан 1789 жылға дейін Нью-Йорк қаласының рекордері болды. Бұл лауазым қазір жоқ, ол «Бас заң кеңесшісі» деген атауға теңестіріледі. Осы лауазымда Сэмюэл Джонспен бірге, ол Нью-Йорк штатының Революциядан кейінгі алғашқы заңдарын «Нью-Йорк заңдары» (2 томдық, 1789 ж.) кітабында кодификациялады. Бұл еңбек Нью-Йорк заңдарының, Нью-Йорк қаласының әкімшілік кодексінің және Нью-Йорк қаласының ережелерінің негізін қалады. Бұған қоса, ол 1786 жылдан 1788 жылға дейін Нью-Йорк округінен Нью-Йорк штаты Ассамблеясының мүшесі болды. Нью-Йорк штаты Ассамблеясының мүшесі ретінде ол 1787 және 1788 жылдардағы сессияларда спикер болып сайланды. Варик 1788 жылдан 1789 жылға дейін Нью-Йорк штатының бас прокуроры болып тағайындалды. Қызықтауында, 1777 жылғы Нью-Йорк штатының конституциясының элиталық сипатына байланысты, Нью-Йорк қаласы мен штатындағы барлық дерлік мемлекеттік лауазымдар Тағайындау кеңесі тарапынан тағайындалды. 1802 жылға дейін жалпы сайлаулар немесе басқа да демократиялық процедуралар өте сирек болды. Осылайша, 1788 жылы Варик бір уақытта Нью-Йорк қаласының рекордері, Нью-Йорк қаласын өкілдік ететін штаттық ассамблея мүшесі, Нью-Йорк штатының палатасының спикері және Нью-Йорк штатының бас прокуроры болды. Варик бірнеше лауазымды бірдей атқаруының абдырап кеткендігіне наразылық білдіргені белгілі болғанымен, сол кезде ол тәжірибелі әкімші және заңгер болғандықтан, осы көптеген лауазымдарды толтыруға және үкіметтің әртүрлі механизмдерін жылдам құруға ең лайықты кандидат деп есептелді. Сондай-ақ, кейінгі заңдар тәуелсіз Нью-Йорк қаласы мен штатының қалыптасу кезеңінде екі бірліктің де жұмыс істеуін және дамуын қамтамасыз ету үшін тез арада кодификацияланды.
Varick was the Recorder of New York City from 1784 to 1789. An office that no longer exists, it is equatable to 'Chief Legal Officer.' In this office, along with Samuel Jones, he codified New York State's first statutes after Revolution in the Laws of New York (2 vols., 1789). This body of work laid the foundation for the Law of New York, the New York City Administrative Code, and the Rules of New York City. Concurrently to the above, he was a member of the New York State Assembly from New York County from 1786 to 1788. During his term as a member of the New York State Assembly, he was Speaker during the sessions of 1787 and 1788. Varick was appointed the New York State Attorney General from 1788 to 1789. Remarkably, due to the elitist nature of the New York State Constitution of 1777, almost all government positions in the city and state of New York were appointed by the Council of Appointment. Few, if any, general elections or other democratic functions would exist until 1802. Thus, in the year 1788, Varick was simultaneously the Recorder of New York City, a State Assemblyman representing New York City, the Speaker of the House of the State of New York, and the Attorney General of the State of New York. Though Varick is on record protesting the egregious nature of his occupying multiple offices, it was rationalized at the time that as both an expert administrator and lawyer, he was an ideal choice to fill these myriad offices and to build swiftly the various mechanisms of government. And, that the subsequent laws were codified quickly in the nascent days of an independent New York City and State to ensure the function, and growth, of both entities.
Нью-Йорк қаласының мэрі (17891801)
Варик 1789 жылдан 1801 жылға дейінгі тәуелсіздік алғаннан кейінгі қалыптасу кезеңінде Нью-Йорк қаласының мэрі ретінде саяси карьерасының шыңына жетті. Мэр болып тұрғанда, ол Нью-Йорк қаласының АҚШ-тың коммерциялық астанасы мәртебесін сақтайтын технократиялық құрылымды құруды жалғастырды, тіпті саяси астана Филадельфияға, кейін Вашингтонға көшкеніне қарамастан. Осы кезде тарихта екі қала арасында коммерциялық және саяси басшылықтың бөлінуіне ешқандай мысал болған жоқ. 1791 жылы Нью-Йоркте АҚШ-та ірі қаржы дағдарысы болды, себебі қаржы нарықтарын манипуляциялауға бағытталған схема іске асырылды, оның ешқандай ресми құрылымы болған жоқ. Варик түрме сыртында жиналған наразылардан кінәлілерді қорғау үшін құқық қорғау қызметкерлерінің санын арттыруға мәжбүр болды. Бұл 1792 жылы саудагерлердің «Баттонвуд келісіміне» қол қоюына әкелді, ол Нью-Йорк қор биржасының бастауы болды. 1793 жылғы жазда сары қызылша эпидемиясы нью-йорктіктерді жақын маңдағы денсаулыққа жақсы Гринвич-Виллиджге «солтүстікке қашуға» мәжбүр етті. Бұл эпидемия Нью-Йорк қаласының Денсаулық сақтау департаментінің құрылуына себеп болды. Бұл уақтылы болды, өйткені 1795, 1796, 1798, 1799 және 1800 жылдары тағы да індеттер тіркелді. 1794 жылы федералистік саяси идеалдарға деген наразылық көшелерге төгілді, Варик Джей келісімін қолдағаннан кейін. Ашулы халық оны күшпен қаладан шығарып жіберуге әрекеттенді. Варик қалада жұмыс істеуге лицензиясы бар 1000-ге жуық жұмысшы – мейрамхана иелері, азық-түлік дүкендерінің иелері, қасапшылар және арбашыларды федералистік кандидаттарға дауыс беруге мәжбүрлеуге тырысқанда қосымша қиындықтарға тап болды. «Бұл сол кездегі теңдікке ұмтылыс рухына толыққанды қайшы келді», - деді доктор Ходжес. Доктор Ходжестің сөзіне сүйенсек, Вариктің қатаң әрекеттері көптеген жұмысшыларды федералистерден, Александр Гамильтоннан, және Томас Джефферсон басқаратын демократиялық-республикалық фракцияға итермеледі. 1797 жылы АҚШ Сенатында Нью-Йорк штабынан өкілдігінен айырылғаннан кейін Аарон Бёрр Таммани Холлды бақылауға алып, Вариктің маркетингтік және салық лицензиялық төлемдерін пайдалануы үшін оған шабуыл жасады. Бёрр 1800 жылғы президенттік сайлауда штаттың сайлаушылар дауысын жеңіп алды, бұл Нью-Йорк штабындағы федералистік саясаткерлердің кең ауқымды жеңілісіне әкелді, соның ішінде 1801 жылы Варик те жеңіліске ұшырады.
Varick would peak politically as the Mayor of New York City for twelve years during the formative post Independence era from 1789 to 1801. While Mayor, he would continue his establishment of the technocratic structure that would ensure New York City's place as the commercial capital of the United States, despite the political capital moving to Philadelphia, then Washington D. C. At this time in history, there was no precedent of commercial and political leadership split between two cities. In 1791, the major financial crisis would hit the United States in New York due to a scheme to manipulate the financial markets, which had no formal structure of any kind. Varick would have to increase officers to protect the guilty parties from mobs gathering outside the prison. This would lead to a group of merchants making the "Buttonwood Agreement” in 1792 which was the seed of the New York Stock Exchange. In the summer of 1793 a yellow fever epidemic sent New Yorkers "fleeing north" to nearby healthful Greenwich Village. This epidemic would lead to the creation of what would become the New York City Department of Health. This was timely as there were further epidemics in 1795, 1796, 1798, 1799, and 1800. In 1794, public anger at Federalist political ideals spilled into the streets with Varick's support of the Jay Treaty. An angry mob would almost physically run him out of the city. Varick ran into more trouble when he tried to pressure the city's 1,000 or so licensed workers — tavern keepers, grocers, butchers and cartmen, all of whom had licenses to work for the city — to vote for Federalist candidates. “This went completely contrary to the egalitarian sentiment of the time,” Dr. Hodges said. Varick's heavy handed ways, Dr. Hodges said, pushed many of the workers away from the Federalists, represented by Alexander Hamilton, and into the opposing Democratic Republican faction, represented by Thomas Jefferson. In 1797, after losing his seat representing New York State in the U. S. Senate, Aaron Burr took control of Tammany Hall and used it to assail Varick for his use of marketing and tax licensing fees. Burr would win the state's electoral vote in the 1800 presidential election leading to a wide sweeping rout of Federalist politicians across New York, including Varick in 1801.
Джерси қаласының құрылуы
1804 жылы Нью-Йоркте саяси беделі төмендеп, қызметтен шеттеген Варик өзінің досы Александр Гамильтонмен бірлесіп, Джерси компаниясының серіктестігін құрды, ол жекеше даму арқылы қазіргі Джерси қаласының негізін салуға мүмкіндік берді. Компанияның артында тұрған консорциум негізінен федералистерден құралды, олар Варик пен Гамильтон сияқты 1800 жылғы сайлауда Томас Джефферсон мен басқа демократ-республикалықтардың ықпалына түсіп, биліктен қуылды. Компания Паулюс Хук аймағындағы кең жер учаскелерін сатып алды, ал жер тіліктерінің құқықтары Варикке және оның екі туысына – көрнекті адвокат және ірі жер иесі Энтони Дейге, сондай-ақ Нью-Йорк Жоғарғы Сотының судьясы Джейкоб Радклифке тиесілі болды. Кейіннен ол 1810-1811 жылдары және 1815-1818 жылдары екі рет Нью-Йорк қаласының мэрі болды. Олар қала алаңдарын және көшелерін жоспарлап, оларға Төменгі Манхэттенде немесе соғыс батырларының құрметіне берілген атауларды (Гроув, Варик, Мерсер, Уэйн, Монмут және Монтгомери сияқты) берді. 1816 жылы полковник Варик Эссекс көшесінің солтүстік жағында жер телімдерін сатып алып, Хадсон өзеніне қарайтын Проспект-холл салды. Жер учаскесі жағалауға қарай газон мен бақтармен көріктелді. Варик Джерси қаласының дамуының беделді тұлғасына айналды, 1824 жылы Америкадағы төртінші шілде мерекесіне арналған саяхаты барысында генерал-майор Маркиз де Лафайет сияқты белгілі достарын шақырып, қабылдады. Варик 1831 жылғы 30 шілдеде қайтыс болғанға дейін Проспект-холлда тұрды.
In 1804, Varick, who was out of office and politically unpopular in New York City, joined his friend Alexander Hamilton to create the Associates of the Jersey Company which would lay the groundwork for modern Jersey City through private development. The consortium behind the company were predominantly Federalists who, like Varick and Hamilton, had been swept out of power in the election of 1800 by Thomas Jefferson and other Democratic Republicans. Large tracts of land in Paulus Hook were purchased by the company with the titles owned by Varick and his two cousins, Anthony Dey, a prominent attorney and major land owner, and Jacob Radcliff, a Justice of the New York Supreme Court who would later become mayor of New York City (twice) from 1810 to 1811 and again from 1815 to 1818. They laid out the city squares and streets that still characterize the neighborhood, giving them names also seen in Lower Manhattan or after war heroes (Grove, Varick, Mercer, Wayne, Monmouth and Montgomery among them). In 1816, Colonel Varick purchased lots on the north side of Essex Street and built Prospect Hall overlooking the Hudson River. The property was landscaped with lawns and gardens to the waterfront. Varick would become the figurehead of the continuing development of Jersey City, inviting luminary friends such as Major General Marquis de Lafayette to visit while touring America in 1824 for special Fourth of July celebrations. Varick would live at Prospect Hall until he died on July 30, 1831.
Америкалық Киелі кітап қоғамының құрылуы
Варик 1816 жылы Америка Библия қоғамын құрғандардың бірі болды. Кейіннен ол 1828 жылы президент болып сайланды (Джон Джейден кейін) және 1831 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті.
Varick was a founder of the American Bible Society in 1816. He would later become president (succeeding John Jay) in 1828 until his death in 1831.
Жеке өмір
Ол әйелі Мария Рузвельтпен, Исаак Рузвельттың қызымен, 1786 жылдың 8 мамырында Нью-Йорк қаласында үйленді. Оның қайнағасы президент Франклин Делано Рузвельттің әкесінің әкесінің әкесі болды. 2022 жылдың 15 ақпанында «Вашингтон Пост» газеті Ричард Варик Нью-Йорк қаласының әкімдері тізімінде бар екенін хабарлады. Бұл тізімді Нью-Йоркте құлдар ұстаған орта мектеп оқушысы Сара Кейт Вольфсон жасаған.
He and his wife Maria Roosevelt, daughter of Isaac Roosevelt, were married on May 8, 1786, in New York City. His father in law was the patrilineal great great grandfather of President Franklin Delano Roosevelt. On February 15, 2022, the Washington Post reported that Richard Varick is on the list of New York City mayors, composed by Sarah Cate Wolfson, a high school student in New York City, who owned slaves.
Құрметті атаулар
Нью-Йорк қаласындағы Манхэттендегі Варик көшесі (бір кезде оның мүлігі болған жер), Джерси-Ситидегі Варик көшесі және Нью-Йорк штатындағы Варик қаласы – барлығы оның атымен аталады.
Varick Street (where he once owned property) in Manhattan in the City of New York, Varick Street in Jersey City, and the Town of Varick, New York, all bear his name.