Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Людвигсбург (нем. Ludwigsburg, шваб. Ludisburg) – Германияның Баден-Вюртемберг жеріндегі қала. Ол Штутгарт қаласының орталығынан шамамен 15 шақырым солтүстікте, Неккар өзенінің жанында орналасқан. Бұл Людвигсбург округінің ең ірі және бас қаласы, онда 94 000-ға жуық тұрғын бар. Қала Штутгарт аймағында жатыр, ал округ Штутгарт әкімшілік округінің (Regierungsbezirk) құрамына кіреді.
Ludwigsburg (; Swabian: Ludisburg) is a city in Baden Württemberg, Germany, about north of Stuttgart city centre, near the river Neckar. It is the largest and primary city of the Ludwigsburg district with about 94,000 inhabitants. It is situated within the Stuttgart Region, and the district is part of the administrative region (Regierungsbezirk) of Stuttgart.
Тарих
Некарландияның ортасында орналасқан Людвигсбург қаласы тас және қола дәуірлерінде мекенделген. Қала мен айналасындағы ауданда Халштат кезеңінен қалған көптеген археологиялық ескерткіштер сақталған. Бірінші ғасырдың соңында бұл аймақты римдіктер басып алды. Олар шамамен 150 жылы Лайм сызығын шығысқа қарай жылжытып, 260 жылға дейін аймақты бақылады, содан кейін аламандар Некарландияны жаулап алды. Аламандықтардың қоныстануына қатысты дәлелдерді қаладағы қабірлерден табуға болады. Людвигсбургтің тарихы 18-шы ғасырдың басына (1718–1723 жылдар) дейін жетеді, осы кезде Вюртемберг герцогі Эберхард Людвиг Германиядағы ең ірі барокко сарайын – Людвигсбург сарайын салдырған. Бастапқыда герцог 1704 жылы құрылысын бастаған бір ғана елдік үйді (дегенмен, сарай деңгейінде) салуды жоспарлаған. Алайда, басқа князьдардың мысалы оның қала құру арқылы абсолютті билігін көрсетуге деген ниетін күшейтті. Барокко сарайына ол Schloss Favorite (1713–1728) деп аталатын аң аулау үйін және елдік резиденциясын, сондай-ақ көлдегі сарай Monrepos (1764–1768) қосты. 1709 жылы сарайдың жанында қоныс аудару басталды, ал 3 сәуірде 1718 жылы қалаға қалалық жарғы берілді. Сол жылы Людвигсбург сот судьясының орнына айналды, ол 1938 жылы Людвигсбург ауылдық округіне айналды. 1730 мен 1800 жылдар аралығында патшалық резиденция Штутгарт пен Людвигсбургтің арасында бірнеше рет ауысты. 1800 жылы Вюртемберг Наполеон Бонапарт басқарған Франция тарапынан басылып алынды және одаққа мәжбүр болды. 1806 жылы Наполеон Курфюрст (Принц-сайлаушы) Фридрихті Вюртемберг патшасы етіп тағайындады. 1812 жылы Людвигсбургте Вюртемберг әскері Наполеонның Ресейге жасаған жорығына дайындалды. 15 800 вюртембергтік сарбаздан тек бірнеше жүзі ғана отанына қайтып келді. 1921 жылы Людвигсбург Германияның оңтүстік-батысындағы ең ірі гарнизонға айналды. 1945 жылы Людвигсбург "Крайсштадт" (қалалық округ) мәртебесін алды, ал кейіннен, 1956 жылдың 1 сәуірінде Баден-Вюртемберг муниципалитеттік кодексі күшіне енгеннен кейін, қала ірі қалалық округ деп жарияланды. 1956 жылы Германияның федералды қарулы күштері Бундесвер Германиядағы гарнизондық қала дәстүрін қайта жаңғыртты. 2004 жылы Людвигсбург резиденциялық сарайының 300 жылдығы тойланды, осы мерекеге орай сарайда Барокко галереясы мен керамика мұражайы ашылды.
The middle of Neckarland, where Ludwigsburg lies, was settled in the Stone and Bronze Ages. Numerous archaeological sites from the Hallstatt period remain in the city and surrounding area. Towards the end of the 1st century, the area was occupied by the Romans. They pushed the Limes further to the east around 150 and controlled the region until 260, when the Alamanni occupied the Neckarland. Evidence of the Alamanni settlement can be found in grave sites in the city today. The origins of Ludwigsburg date from the beginning of the 18th century (1718–1723) when the largest baroque castle in Germany, Ludwigsburg Palace was built by Duke Eberhard Ludwig von Württemberg. Originally, the Duke planned to just build one country home (albeit a palace), which he began building in 1704. However, the examples of other princes fostered a desire to project his absolutist power by establishing a city. To the baroque palace, he added a hunting lodge and country seat, called Schloss Favorite (1713–1728), and the Seeschloss (castle on the lake) Monrepos (1764–1768). A settlement began near the palace in 1709 and a town charter was granted on 3 April 1718. That same year, Ludwigsburg became a bailiff's seat, which eventually became the rural district of Ludwigsburg in 1938. In the years between 1730 and 1800, the royal seat of residence changed back and forth several times between Stuttgart and Ludwigsburg. In 1800, Württemberg was occupied by France under Napoleon Bonaparte and was forced into an alliance. In 1806, the Kurfürst (Prince Elector) Friedrich was made king of Württemberg by Napoleon. In 1812, the Württembergish army was raised in Ludwigsburg for Napoleon's Russian campaign. Of the 15,800 Württemberg soldiers who served, just a few hundred returned. In 1921, Ludwigsburg became the largest garrison in southwest Germany. In 1945, Ludwigsburg was made a "Kreisstadt" (urban district), and later, when the Baden Württemberg municipal code took effect on 1 April 1956, the city was named a major urban district. In 1956 the tradition of the German garrison town was taken up again by the Bundeswehr, Germany's federal armed forces. 2004 was the 300th birthday of Residenzschloss Ludwigsburg, celebrated by the opening of the Baroque Gallery and the Ceramic Museum in the Residenzschloss.
Негізін қалау
Людвигсбургтің маңындағы аймақ Людвигсбург құрылғанға дейін Вюртемберг патшалық отбасының ұрпақтар бойы сүйікті аң ауру орны болған. Аймақ жабайы болғанымен, Некар өзені арқылы қайықпен оңай жетуге болатын. 1704 жылы Людвигсбургтің негізін қалаушы, Вюртемберг герцогы Эберхард Луи Людвигсбург сарайының іргетасын салуды ұйымдастырды. Людвигсбург герцог Эберхард Луидің орта атымен аталады, ал Людвиг – Луидің неміс тіліндегі атауы. Ол қайтыс болғанға дейін құрылысшылар мен шеберлер Еуропадағы ең ірі барокко сарай кешендерінің бірін салу үшін жұмыс істеді. Эберхард Луи мен оның ізбасары Карл Евгений билік еткен жылдары сарай Вюртембергтің патшалық резиденциясы ретінде 28 жыл бойы қызмет етті. Герцогтар сарайды өздерінің «жалпы өнер туындысы» (Gesamtkunstwerk) деп санап, ұйымдастырған сәнді мерекелер арқылы Вюртембергтің қаржысына ешқандай мән бермей, шексіз биліктерін көрсетті. Олардың басты міндеті – Вюртемберг сотына даңқ әкелу және осы жағынан Еуропаның басқа билеушілерімен бәсекелесу болды. Герцог Эберхард Луи Людвигсбург сарайының жанында үлгілі барокко қаласын салуды жоспарлады. 1709 жылдан бастап ол жаңа тұрғындарды қалаға тарту үшін бірқатар жеңілдіктер ұсынды: алдымен тегін жер участақтары мен құрылыс материалдарын, сондай-ақ 15 жылға салықтан босатуды уәделеді, кейіннен оған кәсібін және дінін таңдау еркіндігін қосты. Алайда, қала 1718 жылы қала мәртебесін алғаннан кейін ғана өсе бастады, содан кейін сол жылы Вюртемберг мемлекетінің резиденциясы мен астанасы болды. Эберхард Луи 1733 жылы қайтыс болған кезде халық саны шамамен 6000 адамға жетті, бұл бұрынғы астана Штутгарттың жартысынан астам құрады. Дегенмен, жаңа астана Людвигсбург әлі де көптеген жолдары асфальтталмаған және жартылай аяқталмаған ғимараттары бар ірі құрылыс алаңы болып қала берді. Эберхард Луи (1676–1733) 20 жылдан астам уақыт бойы Людвигсбургте Вильгельмина фон Грэвениц (1684–1744) атты сүйіктісімен бірге сот отырысын өткізді, ал герцогиня Йоханна Элизабет (1680–1757) Штутгартта қалды. Ақылды және амбициялы сүйіктісі өзінің мүмкіндіктерін барынша пайдаланып, Вюртемберг саясатына ықпал етіп, қоғамдағы мәртебесін арттырды. Тақ мұрагерінің ауыр сырқатынан кейін билікке келмейтіні анық болғанда, Эберхард Луи пікірін өзгертті, сүйіктісінен айырылып, тағы бір ұл туады деген үмітте әйелімен қайта табысты. Бұл Вюртембергтегі көптеген адамдарды қуантты, өйткені протестанттар билік патшалық үйдің католик тармағына өтуінен қорқып жүрген. Татуласуды атап өту үшін Людвигсбург тұрғындары таққа жаңа мұрагерді іздеу туралы жалпы тілектерін көрсететін мысқа басылған парақша жариялады. Парақта Людвигсбургтің бейнесі бейнеленген, ол Құдайдан құнарлылықтың символы – інжу-маржанды қабылдап тұр. Алайда, тағы бір бала туады деген үміт орындалмады, өйткені Эберхард Луи 1733 жылы қайтыс болды, ал оның католик туысы Карл Александр Вюртемберг герцогы таққа отырды. Карл Александр бірден Вюртембергтің астанасын Штутгартқа көшіргенде, Людвигсбург халқы бір жылдың ішінде жартысынан астам азайды.
The area around Ludwigsburg had been a favored hunting grounds by the royal Württemberg family for generations before the founding of Ludwigsburg. Although the region was wilderness, it was easily accessible by boat using the Neckar River. In 1704 the founder of Ludwigsburg, Eberhard Louis, Duke of Württemberg, arranged for the laying of the foundation stone for Ludwigsburg Palace. Ludwigsburg is named after the Duke Eberhard Louis' middle name, Ludwig being the German name for Louis. Right up until his death, construction workers and craftsmen worked on what was to become one of the largest Baroque palace ensembles in Europe. Under Eberhard Louis and his successor, Charles Eugene, the Palace served as the royal residence of Württemberg for a total of 28 years. With the Palace as their Gesamtkunstwerk (translated literally, "collective work of art") and the opulent festivals they organized, the Dukes put their unbounded power on display with no consideration for the finances of Württemberg. To them, their most important task was to bring fame and renown to the court of Württemberg and to compete with and outdo other European rulers in this regard. Duke Eberhard Louis planned to found an ideal Baroque city right beside Ludwigsburg Palace. From 1709 onwards, he tried to attract new residents to the city with a series of incentives: first he promised free plots of land and free building materials as well as fifteen years tax free status, and later on he added freedom to practice one's profession and religion to the list. However, the town only began to grow when it was granted city status in 1718 and then in that year became the royal residence and capital city of the country of Württemberg. By the time of Eberhard Louis' death in 1733, the population had risen to around 6,000 people, which was more than half as big as the former capital city Stuttgart. Nevertheless, the new capital city Ludwigsburg was still a major construction site with many unpaved streets and half finished buildings. For over two decades, Eberhard Louis (1676–1733) held court in Ludwigsburg with his mistress Wilhilmine von Grävenitz (1684–1744) while the Duchess Johanna Elisabeth (1680–1757) remained in Stuttgart. The clever, ambitious mistress made the best of her time, influencing politics in Württemberg and advancing her status in society. When it became clear that the seriously ill heir to the throne would not come to power, Eberhard Louis had a change of heart, split with his lover and reconciled with his wife in the hope that he would have another son. This was cause for great joy for many people in Württemberg, as the Protestant population feared that power would fall into the hands of the Catholic side of the royal house. To mark reconciliation, the Ludwigsburg citizenry published a leaflet with a copper etching that made reference to the general wish for a new heir to the throne. The etching depicts the personification of Ludwigsburg who is receiving a pearl, a symbol of fertility, from the hand of God. However, people's hopes for another child were not fulfilled as Eberhard Louis died in 1733 and his Catholic cousin, Charles Alexander, Duke of Württemberg, ascended to the throne. When Charles Alexander immediately moved the capital of Württemberg back to Stuttgart, the population of the Ludwigsburg suddenly dropped by more than half within a year.
Еврейлер мен Екінші дүниежүзілік соғыс
Еврей отбасылары Людвигсбургте 19 ғасырда қоныстануын бастады, ал 1884 жылы Солитудстрасседе синагога салынды. Синагога кейіннен 1938 жылдың қараша айындағы «Кристалл түні» қырқыны кезінде шабуыл жасаушылар тарапынан қиратылды. 1988 жылы құрылыстың шекарасы сол жерде гипстен белгіленді. 1959 жылғы ескерткіш және жаңа ескерткіш тақталар еврей геноцидінің құрбандарын еске алады және адам құқықтарын дәріптейді. 1940 жылы Людвигсбургте нацистік үгіт фильмі «Юд Сюсс» түсірілді. Фильм 1738 жылы Штутгартта өлім жазасына кесілген тарихи тұлға Иосиф Сюсс Оппенгеймердің өміріне негізделген; Оппенгеймер Людвигсбургте тұрған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қала Германияның басқа қалаларымен салыстырғанда орташа деңгейде зардап шекті. 1500 адам қаза тапты. 1939 жылдың қазанынан 1945 жылдың сәуіріне дейін қала Сталаг V A әскери тұтқын лагеріне орналасқан еді. Соғыстан кейін 1948 жылға дейін, негізінен поляктардан құралған, мыңдаған көшірілген адамдарға пана берген үлкен көшірілгендер лагері болды. 1945 жылдан 1946 жылдың ортасына дейін Людвигсбургте соғыс қылмыскерлері үшін одақтас интерн лагері болды, ал АҚШ армиясы қала шетіндегі Паттонвилл казармасын өздерінің американдық жоғары мектебін ұстауға жеткілікті деңгейде сақтап тұрды. Жер 1994 жылы Германияға қайтарылды. 2008 жылдың 27 қыркүйегінде Людвигсбургте алғашқы 12 «Столперштейн» орнатылды. Бұл суретші Гунтер Демнигтің нацистік репрессиялардың құрбаны болған адамдарды еске алу жобасының бөлігі. Демниг 2009 жылдың 7 қазанында тағы «Столперштейн» орнату үшін Людвигсбургке оралды.
Jewish families began living in Ludwigsburg during the 19th century and in 1884, a synagogue was built on Solitudestraße. The synagogue was later destroyed by storm troopers during Kristallnacht, the pogrom of November 1938. In 1988, the perimeter of the structure was marked out in plaster on the site. A 1959 memorial and newer memorial plaques commemorate the Jewish Holocaust victims and extol human rights. In 1940, a Nazi propaganda film, Jud Süß, was filmed in Ludwigsburg. The film was based on a historical figure, Joseph Süß Oppenheimer, who was executed in Stuttgart in 1738; Oppenheimer lived in Ludwigsburg. During World War II, the city suffered moderate damage compared to other German cities. There were 1500 deaths. It was the home of the prisoner of war camp Stalag V A from October 1939 till April 1945. After the war, there was a large displaced persons camp which housed several thousand mainly Polish displaced persons until about 1948. After 1945 until the middle of 1946, there was also an allied internment camp for war criminals in Ludwigsburg and the U. S. Army maintained the Pattonville barracks on the edge of town, large enough to have its own American high school. The land was returned to Germany in 1994. On 27 September 2008, the first 12 Stolpersteine were laid in Ludwigsburg. They are part of a project by artist Gunter Demnig to memorialize individuals who perished under Nazi persecution. Demnig was back in Ludwigsburg on 7 October 2009 to install more Stolpersteine.
Елтаңба
Людвигсбургтің гербінде көк түстегі фонда, қисық қызыл найзаның үстінде алтын туға қанат қаққан қара бүркіт бейнеленген. Вюртемберг герцогы Эберхард Луи 1718 жылдың 3 қыркүйегінде Людвигсбургке Герцогтық штурмфане ретінде герб тағайындады, ол 1495 жылдан бері Вюртемберг герцогдігінің гербінің құрамында болған. Бұл суретке шағын өзгерістер енгізілді, себебі ол бұрыннан Markgröningen қаласымен байланысты болған. 1759–60 жылдары Людвигсбург қаласы әкімінің кеңсесінен келген хаттарда оның туы туралы мәліметтер бар.
The coat of arms of Ludwigsburg depicts a black eagle on a golden banner flying on an oblique red lance, on a blue background. Duke Eberhard Louis, Duke of Württemberg awarded Ludwigsburg its coat of arms on 3 September 1718 as a Reichssturmfahne, which had been part of the Duchy of Württemberg's own coat of arms since 1495. There were some minor changes made to the design, as it had already been associated with the town of Markgröningen. A missive from the office of the mayor of Ludwigsburg in 1759–60 mentions its flag.
Қалалық әкімдік
Қалалық кеңесте 40 мүше бар. Соңғы жергілікті сайлау 2014 жылдың 25 мамырында өтті. Дауыс беруге қатысқандардың саны 44,62% құрады. Сайлау қорытындысы:
The town council has 40 members. The last local election was on 25 May 2014. The voter participation was 44.62%. The results of the election were:
Партия Орын %
CDU 11 26,72%
Жасылдар 8 19,87%
СДП 8 18,52%
Еркін дауыс берушілер 7 17,64%
FDP 2 5,98%
Солшылдар 2 5,20%
LUBU 1 3,37%
REP 1 1,78%
Солтүстік-Оңтүстік электр желісі 1926 жылы салынған, қазірге дейін сақталған үлкен Ludwigsburg Hoheneck трансформаторлық станциясын қамтиды. Бұл станция бүгінгі күнге дейін Баден-Вюртемберг штатының электр желілеріндегі маңызды түйін болып табылады. 1957 жылдың 5 қазанында Германиядағы алғашқы 380 кВ электр желісі Ludwigsburg Hoheneck және Rommerskirchen трансформаторлық станциялары арасында пайдалануға берілді.
The North South Powerline, includes a large transformer station Ludwigsburg Hoheneck, built in 1926, which still exists today. It is a central junction in the power lines of Baden Württemberg to this day. On 5 October 1957, the first 380kV powerline in Germany between the transformer station Ludwigsburg Hoheneck and Rommerskirchen went into service.
Білім
1966 жылы Людвигсбург педагогикалық университеті (Pädagogische Hochschule) – мұғалімдерді даярлайтын колледж және Людвигсбург мемлекеттік спорт мектебі ашылды. Людвигсбургте орналасқан басқа университеттер: Людвигсбург қолданбалы ғылымдар университеті (Hochschule für öffentliche Verwaltung und Finanzen Ludwigsburg) – жоғары деңгейдегі мемлекеттік қызметкерлерді даярлайтын мемлекеттік мекеме, және Людвигсбург евангелистік университеті (Evangelische Hochschule Ludwigsburg (Hochschule für Soziale Arbeit, Religionspädagogik und Diakonie)) – әлеуметтік жұмыс, шіркеу әлеуметтік жұмысы және діни оқыту салаларындағы университет. 1991 жылы Людвигсбургте Баден-Вюртемберг кино академиясы (Filmakademie Baden Württemberg) – ұлттық кино мектебі құрылды, ол бірнеше ұлттық және халықаралық наградаларға ие және әлемдегі ең үздік кино мектептерінің бірі саналады. 2007 жылдан бері Баден-Вюртемберг сахналық өнер академиясы (Akademie für Darstellende Kunst Baden Württemberg) да жұмыс істейді. Людвигсбургте әртүрлі типтегі сегіз орта мектеп және төрт кәсіптік-техникалық мектеп бар. Сонымен қатар, төрт арнайы мектеп және он жеті бастауыш мектеп бар. Ересектерге арналған орта мектеп және қалалық кітапхана қала әкімдігінің артындағы мәдени орталықта орналасқан.
In 1966, the Ludwigsburg University of Education (Pädagogische Hochschule) a teacher training college, and the Staatliche Sportschule Ludwigsburg (State Sports School) were opened. Further universities based in Ludwigsburg are the Ludwigsburg University of Applied Sciences (Hochschule für öffentliche Verwaltung und Finanzen Ludwigsburg), a public institution for the training of higher level Civil Servants), and the Ludwigsburg Evangelical University for Social Works, Church Social Works and Religious Teaching (Evangelische Hochschule Ludwigsburg (Hochschule für Soziale Arbeit, Religionspädagogik und Diakonie)). In 1991, a national film school, Film Academy Baden Württemberg (Filmakademie Baden Württemberg) was established in Ludwigsburg, which has won several national and international awards and is regarded as one of the best film schools in the world. Since 2007, there is also the Academy of Performing Arts Baden Wuerttemberg (Akademie für Darstellende Kunst Baden Württemberg). Ludwigsburg has eight secondary schools of various types and four vocational schools. There ere are also four special schools and seventeen primary schools. An adult high school and the city library are located at the cultural center behind the city hall.
Спорт
Людвигсбургте кәсіби спорттың жоғарғы деңгейінде жеті команда бар. Олар – MHP Riesen Ludwigsburg (Баскетбол), 1. Tanzclub Ludwigsburg би тобының A және B құрамалары, TSC Ludwigsburg Латын биі тобы, Людвигсбургтің 1912 жылғы Хоккей клубы, Svl08 (Су полосы) және Людвигсбургтің мергендер командасы. Бұған қоса, түрлі спорт түрлері бойынша көптеген әуесқой клубтар да бар.
Ludwigsburg has seven teams in the top level of professional sports. They are MHP Riesen Ludwigsburg (Basketball), both formations A and B of the dance team (1. Tanzclub Ludwigsburg), the Latin formation (TSC Ludwigsburg), the Hockey Club Ludwigsburg 1912 e. V., Svl08 (Water polo) and the riflery team of Ludwigsburg. Additionally there are numerous amateur clubs for various sports.
Көршілес қалалар
Келесі қалалар Людвигсбургтің көршілес қалалары болып табылады, қаланың солтүстігінен басталып, сағат тілі бойынша тізімделген: Фрайберг-ам-Неккар, Беннинген-ам-Неккар, Марбах-ам-Неккар, Эрдманнхаузен, Аффальтербах, Ремсек-ам-Неккар, Корнвестхайм, Мёглинген, Асперг және Тамм.
The following towns are neighbouring towns of Ludwigsburg, starting north of the city and going clockwise: Freiberg am Neckar, Benningen am Neckar, Marbach am Neckar, Erdmannhausen, Affalterbach, Remseck am Neckar, Kornwestheim, Möglingen, Asperg und Tamm.
Климат
Людвигсбургтің климаты жылы және жаңбырлы жаздары мен суық, аздау жауын-шашынды қыстары бар, қоңыржай мұхиттық климат (Кёппен: Cfb).
Ludwigsburg's climate is temperate oceanic (Köppen:Cfb) with warm and rainy summers and cold winters with less precipitation.