Уильям Уоллес Кэмпбелл: Америкалық астроном және ғалымның жетістіктері

Кіріспе

Уильям Уоллес Кэмпбелл (1862 жылғы 11 сәуір – 1938 жылғы 14 маусым) – американдық астроном, 1901 жылдан 1930 жылға дейін Лик обсерваториясының директоры болды. Ол спектроскопия саласында маман болған. 1923 жылдан 1930 жылға дейін Калифорния университетінің он бірінші президенті қызметін атқарды.

Өмірбаян

Ол Огайо штатының Хэнкок округіндегі фермада дүниеге келді. Бірнеше жыл жергілікті мектепте оқығаннан кейін 1882 жылы Мичиган университетіне азаматтық инженерияны оқуға түсып, 1886 жылы ғылым бакалавры дәрежесін алды. Университетте оқып жүргенде Саймон Ньюкомбтың «Популярлы астрономия» атты еңбегін оқығаннан кейін астрономияға қызығушылық танытты. Бітірген соң Колорадо университетінде математика профессоры болып тағайындалды, бірақ көп ұзамай астрономия пәнінің оқытушысы ретінде Мичиганға оралды. 1891 жылы оны Калифорниядағы Лик обсерваториясына спектроскопия саласында жұмыс істеуге шақырды. Кэмпбелл астрономиялық спектроскопияның негізін қалаушылардың бірі болды және жұлдыздардың радиалдық жылдамдықтарын тізімдеді. Ол сонымен қатар күн тұтылуын фотоға түсірудегі еңбектерімен де танылды. 1893 жылы ол HD 184738 (Кэмпбеллдің сутек қабығы бар жұлдызы деп те аталады) Вольф-Райет жұлдызын ашты. 1901 жылдан 1930 жылға дейін Лик обсерваториясының директоры қызметін атқарды. 1914 жылдың тамызында Кэмпбелл мен Берлин обсерваториясының Эрвин Фрёндлих Альберт Эйнштейннің жалпы салыстырмалылық теориясының дұрыстығын тексеру үшін Ресейге күн тұтылуын суретке түсіруге барды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Фрёндлих пен оның құрал-жабдықтарын Ресей офицерлері Қырымда тәркіледі. Бейтарап Америкадан келген Кэмпбеллге жоспарын жалғастыруға рұқсат берілді, бірақ бұлтты ауа-райы тұтылуды жасырды. Кэмпбелл 1918 жылдың 8 маусымында Вашингтон штатындағы Голдендейл қаласында күн тұтылуын суретке түсіруге тағы бір әрекет жасады. Бірақ оның жоғары дәлдікті фотографтық құралдары төрт жыл бұрын Ресейде қалғандықтан, ол Лик обсерваториясындағы қолданыстағы құралдардан қажетті аппаратты жасауға мәжбүр болды. Ол қолданған камералар Эйнштейннің теориясы болжаған жұлдыз жарығының бұрылысын растау үшін қажетті өлшеу дәлдігін қамтамасыз ете алмады. Ресейден келген құралдар 1917 жылдың 15 тамызында қайта жіберілді және келесі жылдың 21 тамызында жетті. Эйнштейннің теориясы 1919 жылы Артур Эддингтон басқарған экспедиция 1919 жылдың 29 мамырындағы тұтылуды суретке түсіргеннен кейін расталды. Бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін антигермандық сезімдердің салдарынан күмәнділік пен белгісіздік қалды. Соңғы және даусыз растау, әдетте, Кэмпбеллдің 1922 жылы Австралияға Лик обсерваториясымен күн тұтылуын суретке түсіру үшін жасаған экспедициясына жатады. Кэмпбеллдің нәтижелер туралы баяндамасында байқаулар «Эйнштейннің болжамымен дәл сәйкес келетін мәнді береді» делінген. Ол 1923 жылдан 1930 жылға дейін Калифорния университетінің 10-шы президенті болды. Ол сонымен қатар 1923 жылдан 1926 жылға дейін қазіргі Science & the Public Society деп аталатын Science Service қорғаншылар кеңесінде қызмет етті. Ол Тынық мұхиты астрономиялық қоғамының президенті болып үш рет қызмет етті (1895, 1909 және 1918 жылдары). Ол Калифорнияда 76 жасында Сан-Францискодағы төрт қабаттан секіріп, өз-өзіне қол жұмсады. Ол көбінесе соқыр еді және афазиядан зардап шекті. Бұл оған өте қиындық туғызды, сонымен қатар ол қайтыс болған кезде қалдырған жазбаларына сәйкес, ол отбасына күтім мен шығындар тұрғысынан ауыртпалық болды. Ол 1892 жылы Элизабет Баллард Томпсонға үйленді; олардың үш ұлы болды (олардың бірі - Бірінші дүниежүзілік соғыстың асыл қаруы Дуглас Кэмпбелл).

He was born on a farm in Hancock County, Ohio, the son of Robert Wilson and Harriet Welsh Campbell. After a few years of local schooling he entered in 1882 the University of Michigan to study civil engineering, graduating Bachelor of Science in 1886. Whilst at university he developed his interest in astronomy when he read Simon Newcomb's Popular Astronomy. After graduating he was appointed Professor of Mathematics at the University of Colorado but soon moved back to Michigan as an instructor in astronomy. In 1891 he was invited to work on spectroscopy at Lick Observatory in California. Campbell was a pioneer of astronomical spectroscopy and catalogued the radial velocities of stars. He was also recognized for his work in solar eclipse photography. In 1893 he discovered the Wolf–Rayet star HD 184738 (also known as Campbell's hydrogen envelope star). He was made a director of Lick Observatory from 1901 to 1930. In August 1914, Campbell and Erwin Freundlich of the Berlin Observatory were in Russia to photograph a solar eclipse, in an early attempt to test the validity of Albert Einstein's general theory of relativity. The outbreak of World War I (and in particular Germany's declaration of war against Russia) led to the seizure of Freundlich and his equipment in the Crimea by Russian officers. Campbell, from neutral America, was permitted to continue with his plans, but cloud cover obscured the eclipse. Campbell undertook another attempt to photograph a solar eclipse on June 8, 1918, in Goldendale, in Washington state. But his precision photographic equipment had been retained in Russia four years earlier, and he had to improvise the needed apparatus from existing equipment at the Lick Observatory. The cameras he used were not adequate to provide the measurement accuracy needed to confirm the deflection of star light predicted by Einstein's theory. The equipment from Russia was finally shipped back on August 15, 1917, arriving August 21 the following year. Confirmation of Einstein's theory came in 1919 in the wake of an expedition led by Arthur Eddington to photograph the eclipse of May 29, 1919. But some uncertainty remained, as well as scepticism fueled in part by anti German sentiment in the wake of World War I. Final and uncontested confirmation is generally dated to Campbell's 1922 Lick Observatory expedition to Australia to photograph the solar eclipse. Campbell's report of the results state that the observations "furnish a value which agrees exactly with Einstein's prediction." He served as 10th President of the University of California from 1923 to 1930. He also served on the board of trustees for Science Service, now known as Society for Science & the Public, from 1923 to 1926. He served three terms as president of the Astronomical Society of the Pacific (in 1895, 1909 and 1918). He committed suicide in California at the age of 76 by leaping to his death from a fourth story window in San Francisco. He was mostly blind and suffering from bouts of aphasia. This was not only very frustrating to him, but he felt that it left him a burden to his family in terms of care and expense, according to notes he left behind at the time of his death. He married Elizabeth Ballard Thompson in 1892; they had three sons (one of them was WWI ace Douglas Campbell).