Кіріспе
Британдық бригадир генерал Бенедикт Арнольдтың екінші әйелі Маргарет "Пегги" Шиппен (11 шілде 1760 – 24 тамыз 1804) Америка революциясындағы ең көп жалақы алған тыңшы және генерал Бенедикт Арнольдтың екінші әйелі болды. Шиппен лоялист көзқарастары бар көрнекті Филадельфия отбасында дүниеге келді. Ол Арнольдпен 1778 жылы британдықтардың қаладан шығуыннан кейін, қаланың әскери қолбасшысы қызметін атқаратын кезінде танысты. Олар 1779 жылдың 8 сәуірінде Төртінші көшедегі Шиппендердің үйінде үйленді, ал Арнольд көп ұзамай британдықтармен бірге жаққа өту үшін келісімге келді. Пегги 1780 жылдың қыркүйегінде британдық майор Джон Андре Вест-Пойнттағы маңызды Континентальдық армия базасын тапсыру жоспарына қатысты құжаттармен ұсталғаннан кейін ашылған қастандыққа қатысты. Арнольд Нью-Йоркке қашып кетті, Пегги де одан кейін ерді. Олар 1781 жылдың соңында Лондонда бірге болды, онда ол үй салды, ал Арнольд сауда бизнесін қайта жаңартыды. 1787 жылы ол оған Сент-Джон, Нью-Брансуик қаласына қосылды, онда оның жергілікті кәсіпкерлермен болған қиындықтары оларды 1791 жылдың желтоқсанында Лондонға оралуға мәжбүр етті. Арнольд 1801 жылы қайтыс болды, содан кейін ол оның істерін реттеуге және қарыздарын төлеуге мәжбүр болды. Ол 1804 жылы қайтыс болды, жеті бала туды, олардың бесеуі ересек болып өсті.
Margaret "Peggy" Shippen (July 11, 1760 – August 24, 1804) was the highest paid spy in the American Revolution, and was the second wife of General Benedict Arnold. Shippen was born into a prominent Philadelphia family with Loyalist tendencies. She met Arnold during his tenure as military commander of the city following the British withdrawal in 1778. They were married in the Shippen townhouse on Fourth Street on April 8, 1779, and Arnold began conspiring with the British to change sides soon after. Peggy played a role in the conspiracy which was exposed after British Major John André was arrested in September 1780 carrying documents concerning the planned surrender of the critical Continental Army base at West Point. Arnold escaped to New York City and Peggy followed. They traveled together to London at the end of 1781, where she established a home and Arnold rebuilt a trading business. In 1787, she joined him in Saint John, New Brunswick, where his difficulties with local businessmen forced them to return to London in December 1791. Arnold died in 1801, after which she had to settle his business affairs and pay off his debts. She died in 1804, having borne seven children, five of whom survived infancy.
Ерте өмір
Маргарет Шиппен 1760 жылдың 11 шілдесінде Филадельфияда Эдвард Шиппен IV және Маргарет Фрэнсистің төртінші және ең кіші қызы ретінде дүниеге келді; ол Тенч Фрэнсис ағаның қызы еді және "Пегги" деп аталды. Ол Филадельфияның екі мэрі мен Пенсильвания штатының Шиппенсбург қаласын құрған адамды қамтитын көрнекті Филадельфия отбасында өсті. Эдвард Шиппен судья және Пенсильвания провинциялық кеңесінің мүшесі болды; Шиппен отбасы саяси тұрғыдан бөлінген еді, ал судья британдық тәжге адал "бейтарап" немесе құпия "тори" саналды. Екі кіші ұлы сәби кезінде қайтыс болды, ал Пегги отбасының ең кіші баласы ретінде өсіп, "отбасының сүйіктісі" атанды. Жас кезінде ол музыкамен шұғылданып, тігін тігу және сурет салуды ұнатты, сонымен қатар саясатты оқыды. Ол әкесіне үлгі алып, оның жетекшілігімен саясат, қаржы және Америка революциясына соққан күштер туралы білім алды.
Бенедикт Арнольдқа құдалануы және үйленуі
Британдықтар 1777 жылдың қыркүйегінде Филадельфияны басып алды, ал Шиппен отбасы саяси мүдделері мен әлеуметтік жағдайына сәйкес үйлерінде әлеуметтік жиналыстар өткізді. Жиі келетін қонақтарының бірі генерал Уильям Хаудың офицері Джон Андре болды, ол Пеггиге ерекше назар бөлді. Францияның соғысқа қосылуынан кейін британдықтар 1778 жылдың маусымында қаладан шығып кетті; Андре әскерлерімен бірге Филадельфиядан кетті, бірақ екеуі байланыста болды. 1778 жылдың жаз айының соңында Шиппен Филадельфияның континенталдық әскери қолбасшысы Арнольдпен танысты, ол судья Шиппенмен арадағы айырмашылықтарға қарамастан, оған уәждеуін бастады. Біраз уақыттан кейін Арнольд оның қолын сұрап әкесіне хат жіберді, бірақ Шиппен Арнольдтың құқықтық мәселелеріне байланысты оған сенімсіздікпен қарады. 1779 жылы Пенсильванияның Жоғарғы Атқарушы Кеңесі Арнольдқа қарсы федералдық және штаттық үкіметтердің ақшасын жемқорлыққа және қызметтен тыс пайдалануға жұмсағаны үшін сегіз ресми айып тақты, содан кейін ол екі салыстырмалы түрде аз қылмыс бойынша сотталды. Осыған қарамастан, Эдвард Шиппен Арнольд пен Пеггиге 1779 жылдың 8 сәуірінде үйленуге рұқсат берді. Арнольд 1779 жылдың 22 наурызында капитан Джон Макферсон үшін 1762 жылы салынған Маунт Плезантты сатып алды және ол мүлікті Пегги мен болашақ балаларына берді. Алайда, жұбайлар Маунт Плезантта тұрмады, оны кіріс табу үшін жалға берді. Жұбайлар Нью-Джерси мен Пенсильваниядағы отбасылық үйлерде бал айларын өткізді, содан кейін Филадельфияға оралып, Арнольдтың Мастерс Пенн сарайындағы әскери штабында тұруға келді.
Арнольдтар мен майор Джон Андре арасындағы тыңшылық
Жаңа үйленген Пегги генерал Клинтонның тыңшылар жетекшісі болған майор Андремен байланыста болған болуы мүмкін. Оның және Арнольдтың да белсенді түрде лоялист болған немесе сол мүддеге көңіл білдірген жақын достары болды. Кейбір тарихшылар Пегги Шиппен Арнольд пен Андре арасындағы хат алмасуды бастап, үйлену тойынан бұрын британдықтарға әскери құпияларды жібергенін айтады. Арнольдтың Андремен бірге тыңшылық жасаған басқа күдіктілері – лоялист пастор Джонатан Оделл мен Джозеф Стэнсбери. 1779 жылдың мамырында Арнольд Джозеф Стэнсбериді байланыс орнату үшін жалдады, ол үйленгеннен кейін көп ұзамай британдықтарға қызмет етуді ұсынды. Генерал Клинтон майор Андреге осы мүмкіндікті зерттеуді бұйырды, содан кейін Андре мен Арнольд арасында құпия байланыс басталды. Олар алмасып тұрған хабарлар кейде Пеггидің іс-әрекеттері арқылы жіберілетін, ал оның қолымен жазылған хаттарда Бенедикт Арнольдтың көзге көрінбейтін сиямен жазған шифрланған хабарламалары да бар еді. Филадельфиядағы қанағатсыздықтан ашуланған генерал Арнольд 1779 жылдың наурыз айында ондағы қолбасшылық лауазымынан кетті. Британдықтармен құпия байланысқа сәйкес, ол Хадсон өзенінің жоғары жағындағы маңызды американдық қорғаныс бекеті – Вест-Пойнттың қолбасшылығын іздеді және алды. Пегги мен олардың кішкентай ұлы Эдвард Шиппен Арнольд (1780 жылдың 19 наурызында туған) Вест-Пойнттан оңтүстікке қарай екі шақырым жердегі Хадсон өзенінің жағасындағы үйге оған қосылды. Генерал Арнольд Вест-Пойнттың қорғанысын жүйелі түрде әлсіретіп, британдықтардың оны басып алуын жеңілдетуге тырысты. 1780 жылдың 21 қыркүйегінде генерал Арнольд Андремен Хадсон өзенінің жағалауында кездесіп, Вест-Пойнттағы бекіністер туралы құжаттар мен карталарды берді. 23 қыркүйекте Андре британдық аумаққа қарай аттанғанда тұтқындалды, құжаттар табылды және жоспар ашылды. 25 қыркүйекте, дүйсенбі күні, Арнольд Андренің тұтқындалғаны және сатқындыққа қатысты құжаттар мен карталардың бар екені туралы хабарлама алды. Сол күні таңертең генерал Джордж Вашингтон Арнольдпен оның үйінде, Вест-Пойнттан оңтүстікке қарай екі шақырым жерде кездесуді жоспарлап отырды. Арнольд бірінші болып Пеггиге жоғары қабатқа шапшаңдап көтерілді, содан кейін қашып кетті, ақырында Гудзон өзеніндегі HMS Vulture кемесіне жетті. Пегги Шиппен Арнольд Вашингтон мен оның серіктері үшін таңғы ас дайындауға дайындық жасап жатқан еді. Мүмкін, күйеуімен қысқа сөйлескеннен кейін, ол генерал Вашингтонды және оның штабын күйеуінің сатқындығына қатысы жоқ екеніне сендіру үшін ақылдан безгендей әрекет жасады. Алайда, ол өзінің ойынды бастамас бұрын, қастандыққа қатысты барлық хаттар мен дәлелдерді өртеп жіберді. Әскери соттан кейін майор Андре қарапайым тыңшы ретінде өлім жазасына кесіліп, Нью-Йорктегі Таппан қаласында дарға асылды. Кейіннен ол Лондонның Вестминстер аббаттығына қайта жерленді.
Революциядан кейін
1781 жылы қазан айында Корнуоллистің Йорктаунда тәлтірек басқаннан кейін Солтүстік Америкадағы жауыздықтар аяқталуға бет бұрғандай болды, ал Арнольдтар 1781 жылдың 15 желтоқсанында Лондонға кетіп, олардың екінші баласы Джеймс Робертсон (тамыз айында туған) 1782 жылдың 22 қаңтарында жетті. Пеггиді Ұлыбританияда күйеуі сияқты жылы күтіп алды; оны 1782 жылдың 10 ақпанында леди Амхерст ағылшын сарайында королеваға таныстырды. Королева Шарлотта оған балаларын асырау үшін 100 фунт стерлинг мөлшерінде жылдық жәрдем тағайындады, соның ішінде әлі дүниеге келмеген балаларын да қамтыды. Король Георг III оған "оның жасаған еңбегі лайықты болғандықтан" 350 фунт стерлинг сыйлады. 1783 және 1784 жылдары туған қыз (Маргарет) және ұл (Джордж) Арнольдтар Лондонда тұрғанда нәресте кезінде қайтыс болды. Арнольд 1784 жылы бизнес мүмкіндігіне байланысты жолға шығып, Коннектикутқа бірінші әйелінен болған үш ұлын – Бенедикт, Ричард және Генриді, Нью-Брансуиктегі Сент-Джонға шақыртты. Арнольд Нью-Брансуикте болғанда Пегги Шиппен Арнольд олардың үшінші тірі қалған баласы – София Матильда Арнольдты дүниеге әкелді, ал оның күйеуі Нью-Брансуикте заңды емес бала (Джон Сейдж) туған болуы мүмкін. Пегги 1787 жылы күйеуіне қосылу үшін Сент-Джонға аттанды, екі үлкен ұлын Лондондағы жеке отбасыда қалдырды; Нью-Брансуикте Пегги 1787 жылы Джордж ұлын дүниеге әкелді, ал олардың соңғы баласы Уильям Фитч 1794 жылы Лондонға оралғаннан кейін дүниеге келді. 1789 жылы ол кішкентай ұлы Джорджбен және қызметшісімен бірге ата-анасы мен туыстарына бару үшін Филадельфияға қысқа уақытқа оралды. Әкесінің зор ықпалына қарамастан, Филадельфия тұрғындары оған салқын қабақ танытты.
Құрбылықтағы рөлі
Тарихшылар оның кінәлі екендігінде бірауыздан келіседі, – және ол патшадан қызметтері үшін сыйлық алды. Оның Филадельфиядағы туыстары барлығын жоққа шығарды. Аарон Беррдің өмірбаянын жазған Джеймс Партон 19 ғасырда, басты тұлғалардың барлығы қайтыс болғаннан кейін, Пегги Шиппен Арнольдтың Бенедиктті манипуляциялап немесе жағын өзгертуге көндіргенін айтты. Бұл талаптың негізі Беррдің Жак Маркус Превосттың жесірі, кейін Беррге үйленген Теодосия Превостпен жүргізген әңгімелері және Беррдің кейінірек жасаған жазбалары болды. 1780 жылы Вест-Пойнттен Филадельфияға жол тартқанда Пегги Шиппен Арнольд Нью-Джерси штатының Парамус қаласында Превостпен кездесті. Партонның сөзіне қарағанда, ол Превостқа өзінің «барлық театрлық ойындарынан жалыққанын» айтты, Вест-Пойнттағы актерлік шеберлігіне сілтеме жасады. Беррдің жазбаларында Шиппен Арнольд «американдық мақсатқа наразы болды» және «талмайтын табандылықпен ол генералдың Вест-Пойнтты тапсыру туралы келісімге келгенін қамтамасыз етті». Бұл айыптаулар алғаш рет жарияланғанда Шиппен отбасы Беррдің дұрыс емес әрекеттеріне қарсы шықты. Олар Беррдің Пегги Шиппен Арнольдпен Филадельфияға бара жатқанда, миссис Превостпен кездескеннен кейін, ол саяхат барысында жасаған ұсыныстарын қабылдамағандықтан бұл жала жапқан екенін айтты. Арнольдтың өмірбаянын жазған Уиллард Стерн Рэндалл Беррдің нұсқасы көбірек сенімді екенін ұсынады: біріншіден, Берр оны жарияламас бұрын барлығының қайтыс болуын күтті; екіншіден, Берр Филадельфияға баратын көлікте болған жоқ. Рэндалл сондай-ақ, Пегги Шиппен Арнольдтың құлқындыққа белсенді қатысқандығын көрсететін көптеген қосымша дәлелдер табылды деп атап өтті. 1792 жылғы британдық құжаттар Арнольд ханымға құпия хаттарды жеткізу үшін 350 фунт стерлинг төленгенін көрсетеді.
Танымал мәдениетте
Пегги Шиппенді Эрин МакГати мен Винона Райдер Филадельфиядағы "Мас тарих" эпизодында сомдады. Ол сондай-ақ "Джордж Вашингтон" телесериалында Меган Галлахер, "Бенедикт Арнольд: Намыстың мәселесі" телефильмінде Флора Монтгомери, ал "Америка Тәуелсіздік соғысы: Вашингтонның тыңшылары" драмасында Ксения Соло рөлінде бейнеленген. "Liberty's Kids" анимациялық сериалында оның даусы Мария Шрайверге тиесілі болды. Шиппен кем дегенде төрт тарихи романның кейіпкері: Э. Ирвин Хейнстің "Таңғажайып сері" (1938), Лоис Дунканның "Пегги" (1970), Энн Ринальдидің "Бекканы аяқтау" (1994) және Эллисон Патакидің "Сатқынның әйелі" (2014).