Жаңа Гэмпширден шыққан 18 ғасыр әскерінің батыры Джон Старк

Кіріспе

18 ғасырдағы Нью-Гэмпширден шыққан солдат. Генерал-майор Джон Старк (28 тамыз 1728 – 8 мамыр 1822) – француз және үнді соғысы мен Американ революциясында қызмет еткен американдық әскери шенеунік. 1777 жылғы Беннингтон шайқасындағы өрнекті қызметі үшін ол "Беннингтонның батыры" деп белгілі болды.

Ерте өмір

Джон Старк 1728 жылы Нью-Гэмпшир штатының Лондондерри қаласында (қазіргі Дерри ауданында) дүниеге келген. Оның әкесі Арчибальд Старк (1693–1758) Шотландияның Глазго қаласында туған, ал оның ата-анасы Англияның Уилтшир округынан шыққан. Старктың әкесі болашақ әйелімен Ирландияның Лондондерри қаласына көшіп келгенде танысқан. Старк сегіз жасқа толғанда, оның отбасы Деррифилдке (қазіргі Манчестер, Нью-Гэмпшир) көшіп, ол өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Старк Елизавета "Молли" Пейджге үйленді, олардың 11 баласы болды, оның үлкен ұлы Калеб Старк еді. 1752 жылдың 28 сәуірінде Бейкер өзені бойында (Пемигевасет өзенінің саласы) аң аулау кезінде Абенаки тайпасының жауынгерлері оны тұтқындап, Канадаға алып кетті. Бірақ ол ағасы Уильямға каноэмен қашып кетуге үлгерді, алайда көршісі Дэвид Стинсон қаза тапты. Абенаки тайпасының тұтқыны болғанда, ол және оның бірге тұтқындалған Амос Истман жауынгерлердің таяқтарымен ұрысып өтуге мәжбүр болды. Старк бірінші жауынгердің қолынан таяқты тартып алып, оған шабуыл жасады, соның салдарынан қалған жауынгерлерді ойсырата білді. Басшы осы батылдығына қатты таңсылып, Старкты тайпаға қабылдады, ол қысты сонда өткізді. Келесі көктемде Массачусетс шығанағынан тұтқындарды алмастыру үшін жіберілген үкіметтік агент оның құнын 103 испан долларымен, ал Амос Истман үшін 60 доллар төледі. Старк пен Истман Нью-Гэмпширге қауіпсіз оралды.

Француздар мен үндістер соғысы

Старк Француз және Үнді соғысы кезінде майор Роберт Роджерстің қол астында екінші лейтенант болып қызмет етті. Оның інісі Уильям Старк оның қасында қызмет етті. Роджерс рейнджерлерінің құрамында Старк бағалы жауынгерлік тәжірибе алды және Америка колонияларының солтүстік шекарасын толық білді. 1757 жылы рейнджерлермен бірге қызмет еткенде, Старк Кариллон бекінісіне барлау миссиясына қатысты, сол кезде рейнджерлер шабуылға ұшырады. 1759 жылы генерал Джеффри Амхерст Роджерс рейнджерлеріне Жордж көлінен Квебектің ішіндегі Сент-Франциск ауылындағы Абенаки ауылына саяхаттауды бұйырды. Рейнджерлер солтүстікке беттеп, үнділер қаласына шабуыл жасады. Роджерстің барлық рейнджерлік роталарының екінші командирі Старк, онда тұратын үнділік асырап алған ата-анасына құрмет көрсету үшін шабуылға қатысудан бас тартты. Ол бұрынғы жылы үйленген әйеліне Нью-Гэмпширге қайтып келді. Соғыс аяқталғаннан кейін Старк капитан шенімен зейнетке шығып, Деррифилдке (Нью-Гэмпшир штаты) оралды. Рейнджерлерде болған кезінде ол революция кезінде пайдалы болатын тактиканы үйренді.

Бункер төбесі

1775 жылғы 19 сәуірде Лексингтон мен Конкорд шайқастары Америка Тәуелсіздік соғысының басталуын қадағалады, ал Старк әскери қызметке қайта оралды. 1775 жылғы 23 сәуірде Старк Нью-Гэмпшир ополчениесіндегі полковник шеніне ие болды және оған 1-ші Нью-Гэмпшир полкі мен 3-ші Нью-Гэмпшир полкінің Джеймс Ридке, сондай-ақ Бостоннан тыс жердегі әскерлерге басшылық ету құқығы берілді. Старк өз әскерін жинағаннан кейін, оларды Бостонға, ондағы блокададағы көтерілісшілерге көмек көрсету үшін оңтүстікке қарай жеткізді. Ол штаб-пәтерін Медфордтағы (Массачусетс штаты) тәркіленген Айзек Роялл үйінде орналастырды. 16 маусымда көтерілісшілер Кембридж мен Роксберидегі позицияларына британдықтардың алдын ала шабуыл жасауынан қорқып, Бостон маңындағы Чарльзтаунда орналасқан биік нүкте – Бридс-Хиллді басып алуға шешім қабылдады. 16-сы түнде американдық әскерлер биіктікке көтеріліп, қамал қазды. Таң атқанда HMS Lively атты 20 зеңбірекке ие соғыс кемесіндегі күзетшілер бұл әрекетті байқап, көтерілісшілерге және жүргізіліп жатқан жұмыстарға оқ ашты. Бұл британдық адмиралдың назарын аударды, ол "Lively" кемесі ненің атуын тоқтатуын талап етті. Осыдан кейін бүкіл британдық эскадрилья оқ ашты. 17 маусымда таң атқанда британдықтар Бридс-Хиллдегі асыққан түрде салынған бекіністерді анық көре алды; британдық генерал Томас Гейдж бекіністер аяқталғанға дейін көтерілісшілерді қуып шығару керек екенін білді. Ол генерал-майор Уильям Хауға өз әскерін жерге түсіруге дайындық жасауға бұйрық берді. Осылайша Бункер-Хилл шайқасы басталды. Американдық полковник Уильям Прескотт тек бірнеше жүз американдық отаршылдармен ғана қарқынды бастапқы бомбалау кезінде төбені ұстады. Прескотт өзінің қару-жарағы мен санынан әлдеқайда кем екенін білгендіктен, күш-жабдықты сұрауға мәжбүр болды. Старк пен Рид Нью-Гэмпширдің жедел әскерлерімен бірге Прескотттың өтініші бойынша оқиға орнына жетті. "Lively" кемесі Шарльстаунды бүлікшілердің позицияларымен байланыстыратын тар жер тилкесін Шарльстаун мойнына бағытталған дәл артиллериялық оқты жаудырды. Чарльзтаунда басқа полктердің бірнеше роталары артиллерияның атысына ұшырауға қорқып, бұзылып жүрді. Старк ерлерге шеттетуге бұйрық беріп, өз адамдарын Прескотттың позицияларына ешбір зардап шекпей, тыныш жүріп барды. Нью-Гэмпширдің әскерилері келгенде, риза болған полковник Прескотт Старкқа өз адамдарын өзі қалаған жерге орналастыруға рұқсат берді. Старк жерді қарап шықты және британдықтардың Бункер-Хиллден төмен және сол жақтағы Мистик өзенінің жағасына қону арқылы қарсы шабуылға түсуі мүмкін екенін дереу көрді. Старк өз адамдарын Мистик Бич пен төбенің арасындағы төмендікке бастап, оларға екі рельсті қоршауды рельстердің арасында сабан мен шөпті толтырып "бекітуге" бұйрық берді. Старк қорғаныс желісінде қосымша саңылау байқалды және ағасы Уильямның ротасынан лейтенант Натаниел Хатчинске және басқаларға Мистик өзенінің шетіндегі 3 метрлік жартасқа дейін еріп жүруге бұйрық берді. Олар 4 метрлік жағаға тас үйіп, қорғану шебін жасады. Осы бекініс асыққан түрде салынғаннан кейін Старк үш адамын қабырғаның тереңіне орналастырды. Ұлыбританияның үлкен тобы, алдында Уэльс корольдік фюзельерлері болды, бекіністерге қарай алға жылды. Минутмендер алға қарай келе жатқан британдықтар олардың үстіне жеткенше күтіп, бірдей тұрып, атып тастады. Олар күттірмейтін, қатал соққыны тікелей фюзельерлердің бетіне жіберіп, бір сәтте 90 адамды өлтіріп, олардың алға жылжуын тоқтатты. Фузильерлер үрейленіп, кері шегінді. Британдық жаяу әскерлері Старктің жолын сынап, өлі жолдастарынан асып түсті. Бұл шабуыл да Минутмендердің қатаң атысымен жеңілді. Үшінші шабуыл да осылай қарсы соғылды, бұл да британдықтардың ауыр шығындарымен аяқталды. Британдық офицерлер өз адамдарын сол жерден қайтарып алып, артиллерияның қолдауымен басқа жерге қонуға шешім қабылдады. Кейінірек шайқаста көтерілісшілер төбеден кетуге мәжбүр болған кезде, Старк Нью-Гэмпшир полкінің отын бағыттап, полковник Прескотттың отставкаға кеткен әскерлерін қорғап қалуға көмектесті. Сол күні Нью-Гэмпширде қайтыс болғандар кейіннен Салем-стрит жерлеу орнында, Медфордта, Массачусетс штатында жерленді. Британдықтар сол күні төбені басып алса да, олардың шығындары, әсіресе офицерлер арасында, өте үлкен болды. Ұрыс аяқталғаннан кейін екі аптадан кейін генерал Джордж Вашингтон келгеннен кейін, қоршау келесі жылдың наурыз айына дейін тоқтап тұрды, сол кезде Форт Тикондероганы басып алу кезінде алынған зеңбіректер Дорчестер Биіктігіне тиімді түнгі маневрмен орналастырылды. Бұл орналасқан жер Бостон портындағы британдық флотқа қауіп төндіріп, генерал Хауды Бостон гарнизонының барлық күштерін шығарып, Галифаксқа, Нова-Скотияға кете алмауға мәжбүр етті. Старктің қарамағында қызмет еткен атақты адамдардың арасында капитан Генри Диборн болды, ол кейіннен президент Томас Джефферсонтың бас хатшысы болды. Диборн Нью-Гэмпширден 60 ополченмен келді.

The Battles of Lexington and Concord on April 19, 1775, signaled the start of the American Revolutionary War, and Stark returned to military service. On April 23, 1775, Stark accepted a Colonelcy in the New Hampshire Militia and was given command of the 1st New Hampshire Regiment and James Reed of the 3rd New Hampshire Regiment, also outside of Boston. As soon as Stark could muster his men, he ferried and marched them south to Boston to support the blockaded rebels there. He made his headquarters in the confiscated Isaac Royall House in Medford, Massachusetts. On June 16, the rebels, fearing a preemptive British attack on their positions in Cambridge and Roxbury, decided to take and hold Breed's Hill, a high point on the Charlestown peninsula near Boston. On the night of the 16th, American troops moved into position on the heights and began digging entrenchments. As dawn approached, lookouts on HMS Lively, a 20 gun sloop of war, noticed the activity and the sloop opened fire on the rebels and the works in progress. This in turn drew the attention of the British admiral, who demanded to know what the Lively was shooting at. Subsequent to that, the entire British squadron opened fire. As dawn broke on June 17 the British could clearly see hastily constructed fortifications on Breed's Hill; British General Thomas Gage knew that he would have to drive the rebels out before fortifications were complete. He ordered Major General William Howe to prepare to land his troops. Thus began the Battle of Bunker Hill. American Colonel William Prescott held the hill throughout the intense initial bombardment with only a few hundred American militia. Prescott knew that he was sorely outgunned and outnumbered, so he sent a desperate request for reinforcements. Stark and Reed with the New Hampshire minutemen arrived at the scene soon after Prescott's request. The Lively had begun a rain of accurate artillery fire directed at Charlestown Neck, the narrow strip of land connecting Charlestown to the rebel positions. On the Charlestown side, several companies from other regiments were milling around in disarray, afraid to march into range of the artillery fire. Stark ordered the men to stand aside and calmly marched his men to Prescott's positions without taking any casualties. When the New Hampshire militia arrived, the grateful Colonel Prescott allowed Stark to deploy his men where he saw fit. Stark surveyed the ground and immediately saw that the British would probably try to flank the rebels by landing on the beach of the Mystic River, below and to the left of Bunker Hill. Stark led his men to the low ground between Mystic Beach and the hill and ordered them to "fortify" a two rail fence by stuffing straw and grass between the rails. Stark also noticed an additional gap in the defense line and ordered Lieutenant Nathaniel Hutchins from his brother William's company and others to follow him down a 9 feet (3 m) bank to the edge of the Mystic River. They piled rocks across the 12 feet (4 m) beach to form a crude defense line. After this fortification was hastily constructed, Stark deployed his men three deep behind the wall. A large contingent of British with the Royal Welch Fusiliers in the lead advanced towards the fortifications. The Minutemen crouched and waited until the advancing British were almost on top of them, and then stood up and fired as one. They unleashed a fierce and unexpected volley directly into the faces of the fusiliers, killing 90 in the blink of an eye and breaking their advance. The fusiliers retreated in panic. A charge of British infantry was next, climbing over their dead comrades to test Stark's line. This charge too was decimated by a withering fusillade by the Minutemen. A third charge was repulsed in a similar fashion, again with heavy losses to the British. The British officers wisely withdrew their men from that landing point and decided to land elsewhere, with the support of artillery. Later in the battle, as the rebels were forced from the hill, Stark directed the New Hampshire regiment's fire to provide cover for Colonel Prescott's retreating troops. The day's New Hampshire dead were later buried in the Salem Street Burying Ground, Medford, Massachusetts. While the British did eventually take the hill that day, their losses were formidable, especially among the officers. After the arrival of General George Washington two weeks after the battle, the siege reached a stalemate until March the next year, when cannon seized at the Capture of Fort Ticonderoga were positioned on Dorchester Heights in a deft night manoeuvre. This placement threatened the British fleet in Boston Harbor and forced General Howe to withdraw all his forces from the Boston garrison and sail for Halifax, Nova Scotia. Among the notable men who served under Stark was Captain Henry Dearborn, who later became Secretary of War under President Thomas Jefferson. Dearborn arrived with 60 militia men from New Hampshire.

Трентон мен Принстон

Вашингтон британдықтардың шабуылдауын күтіп Нью-Йоркке баруға дайындалғанда, Континенттік армиядағы полктерге басшылық ету үшін Джон Старк сияқты тәжірибелі адамдар қажет екенін білді. Джордж Вашингтон Старкқа Континенттік армияда қолбасшылық ұсынды. Старк пен оның Нью-Гэмпшир полкі Континенттік армияға қосылуға келісті. Нью-Гэмпшир полкінің сарбаздары 1776 жылдың көктемінде Канадаға жасалған шабуыл кезінде Континенттік армияға күш түсу үшін жіберілді. Континенттік армия Канададан қайтқаннан кейін Старк пен оның адамдары Вашингтонның бас әскеріне қосылу үшін Нью-Джерсиге сапар шекті. Олар 1776 жылдың соңы мен 1777 жылдың басында Принстон және Трентон шайқастарында Вашингтонмен бірге болды. Трентоннан кейін Вашингтон Старктан Нью-Гэмпширге Континенттік армияға қосымша сарбаз жинау үшін оралуын сұрады. Старк келісті, бірақ үйге келген соң, ол Нью-Джерсиде соғысып жатқанда, Нью-Гэмпширден Инох Пур деген полковник Континенттік армияның бригадир генералы болып тағайындалғанын білді. Старк пікірінше, Пур өз полкін Бункер-Хилл шайқасына жіберуден бас тартып, оны үйде қалдырған. Тәжірибелі орманшы және жауынгерлік қолбасшы болған Старк, жауынгерлік тәжірибесі жоқ және соғысуға құштарлығы болмаған адамға жол берді. 1777 жылдың 23 наурызында Старк наразылығын білдіре отырып, лауазымынан кетті, бірақ қажет болған жағдайда Нью-Гэмпширге көмек көрсетуге уәде берді.

Беннингтон және одан да көп

Төрт айдан кейін оның туған штаты Старкқа Нью-Гэмпшир милициясының бригадир-генерал лауазымын ұсынды. Ол Континенттік армия билігіне бағынбау шартымен келісті. Лауазымға тағайындалғаннан кейін көп ұзамай Старк жеке қарулары бар, азаматтық киім киген 1492 милиционерін жинады. Ол Манчестерге (Вермонт штаты) сапарлады. Сол жерде генерал-майор Бенджамин Линкольн (Континенттік армиядан) оған Гудзон өзеніндегі Филипп Шкайлердің Континенттік армиясын күшейтуді бұйырды. Старк Линкольнге бағынудан бас тартты, ол өзінен бұрын әділсіз түрде жоғарылатылған генерал деп есептеді. Линкольн оған Джон Бургойннің британдық армиясының тылына қарсы тәуелсіз операция жүргізуге рұхсат беруге жеткілікті дипломатиялық болды. Бургойн Вермонт штатының Беннингтон қаласындағы американдық жабдықтарды басып алу үшін подполковник Фридрих Баумды экспедициямен жіберді. Баум 374 Брансуик жаяу әскері мен драгун, 300 үнді, лоялист және канадалық, сондай-ақ 30 гессеннің басқаруындағы екі 3 фунттық зеңбірекке қол жеткізді. Старк шабуыл туралы естіп, күштерін Беннингтонға жеткізді. Осы уақытта Баум Беннингтонды 1800 адамның ұстап тұрғанын білді. 14 тамызда Баум Бургойннан күш сұрады, бірақ армия командирін қарсыластары көп қиындық тудырмайды деп сендірді. Брансуик офицері өз позициясын нығайтып, лейтенант-полковник Генрих фон Брейманның 642 сарбазы мен екі 6 фунттық зеңбірегі келгенін күтті. Полковник Сет Уорнер де 350 адамымен Старкке көмекке аттанды. Бір күндік жаңбырдан кейін 16-сы күні сағат 15:00-де Старк оң жаққа 200 милиционерін, сол жаққа 300 адамын, торилердің позициясына қарсы 200 әскерін және Баумның негізгі бекінісіне қарсы 100 адамын жіберді. Осы шабуылдарға қарсы үндістер, лоялисттер және канадалықтар қашып, Баумды негізгі позициясында қалдырды. Баумға қарсы қалған 1200 әскерін бастап, Старк: "Түн түспейінше жеңеміз, немесе Молли Старк жесір болады!" деді. Оқ-дәрі тасымалдаушы вагоны жарылғаннан кейін Баумның әскері драгун қылыштарымен тұзақтан шығуға тырысты. Баум қаза тапты және оның әскері сағат 17:00 шамасында қарсылық көрсетуді тоқтатты. Старк әскері жеңіске жеткеннен кейін шашырап кеткен кезде Брейман колоннасы пайда болды. Осы сәтте полковник Сет Уорнердің 350 жасыл таулық жігіті Брейман әскеріне қарсы шықты. Старк пен Уорнердің бірлескен күштері немістерді тоқтатып, кейін кері шегінуге мәжбүр етті. Нью-Гэмпшир және Вермонт әскері Брейманның жасағын қиратты, бірақ неміс офицері күшінің үштен екісімен қашып кетті. Тарихшы Марк М. Боатнер былай жазды:

Four months later, his home state offered Stark a commission as brigadier general of the New Hampshire Militia. He accepted on the strict condition that he would not be answerable to Continental Army authority. Soon after receiving his commission, Stark assembled 1,492 militiamen in civilian clothes with personal firearms. He traveled to Manchester, Vermont. At this place, he was ordered by Major General Benjamin Lincoln (of the Continental Army) to reinforce Philip Schuyler's Continental army on the Hudson River. Stark refused to obey Lincoln, who was another general whom he believed was unfairly promoted over his head. Lincoln was diplomatic enough to allow him to operate independently against the rear of General John Burgoyne's British army. Burgoyne sent an expedition under Lieutenant Colonel Friedrich Baum to capture American supplies at Bennington, Vermont. Baum commanded 374 Brunswick infantry and dismounted dragoons, 300 Indians, loyalists, and Canadians, and two 3 pound cannons manned by 30 Hessians. Stark heard about the raid and marched his force to Bennington. Meanwhile, Baum received intelligence that Bennington was held by 1,800 men. On August 14, Baum asked Burgoyne for reinforcements but assured his army commander that his opponents would not give him much trouble. The Brunswick officer then fortified his position and waited for Lieutenant Colonel Heinrich von Breymann's 642 soldiers and two 6 pound cannons to reach him. Colonel Seth Warner also set out with his 350 men to reinforce Stark. After waiting out a day of rain, at 3:00 PM on the 16th Stark sent 200 militia to the right, 300 men to the left, 200 troops against a position held by Tories, and 100 men on a feint against Baum's main redoubt. In the face of these attacks, the Indians, loyalists, and Canadians fled, leaving Baum stranded in his main position. As his envelopment took effect, Stark led his remaining 1,200 troops against Baum, saying, "We'll beat them before night or Molly Stark's a widow." After an ammunition wagon exploded, Baum's men tried to hack their way out of the trap with their dragoon sabers. Baum was fatally hit and his men gave up around 5:00 PM. With Stark's men somewhat scattered by their victory, Breymann's column appeared on the scene. At this moment Colonel Seth Warner's 350 Green Mountain Boys arrived to confront Breymann's men. Between Stark and Warner, the Germans were stopped and then forced to withdraw. The New Hampshire and Vermont soldiers severely mauled Breymann's command but the German officer managed to get away with about two thirds of his force. Historian Mark M. Boatner wrote,

Жаңа Англия милициясының командирі ретінде Старк сирек кездесетін және баға жетпес қасиетке ие болды: ол өз әскерінің шектеулерін білді. Олар әскери дайындықтан хабарсыз, тәртіпсіз және атылудан құлқысқан. Осы әскермен ол Еуропаның 200-ден астам танымал сарбазын жойып, 14 американдық сарбазды жоғалтты. Басқа нұсқада Старк әскерін шақырып: "Міне, сіздің жауларыңыз, қызыл халаттылар мен торилер. Олар біздікі, немесе осы түні Молли Старк жесір болып ұйықтайды!" деді. Старк әрекеті Саратога шайқасынан кейін американдықтардың рухын көтеріп, британдықтарды жабдықтаудан алға тартқандықтан және жаудың қатарынан бірнеше жүз сарбазды шығарғандықтан Бургойннің солтүстік армиясының жеңіліске ұшуына ықпал етті. Старк 14 сарбаздың қаза тапқанын және 42-сінің жараланғанын хабарлады. Баумның 374 кәсіби сарбазының тек тоғызы ғана қашып құтылды. Осы ерлігі үшін Старк 1777 жылдың 4 қазанында Континенттік армияның бригадир-генерал дәрежесін алды. Саратога Революциялық соғыстың шешімді нүктесі ретінде қарастырылады, өйткені бұл британдық генералдың алғашқы ірі жеңілісі болды және француздарды американдықтардың әскери көмекке лайық екендігіне көндірді. Фримен фермасы шайқасынан кейін генерал Старк бригадасы Старк түймесіне орналасып, Бургойнның Джордж көлі мен Шамплейн көліне шегінуін кесті. Джон Старк 1780 жылдың қыркүйегінде британдық майор Джон Андренің тыңшылық жасағаны және Бенедикт Арнольдтың Вест-Пойнтты британдықтарға тапсыруына көмектескені үшін кінәлі деп тапқан әскери сотта судья болып отырды. Ол 1778 мен 1781 жылдар аралығында үш рет Солтүстік департаментінің командирі болды, сондай-ақ 1780 жылдың маусымында Спрингфилд шайқасында бригадаға басшылық етті.

Кейінгі жылдар

Соғыстың қалған бөлігінде өзгелерден ерекше көзге түсіп қызмет еткеннен кейін, Старк 1810 жылы Манчестер деп аталған Деррифилдтегі шаруашылығына зейнетке шықты, ол 1822 жылдың 8 мамырында 93 жасында дүние салды. Барлық Азаттық соғысының генералдарының ішінде Старк ғана нағыз Цинциннат болды деседі, себебі ол соғыс аяқталғаннан кейін шын мәнінде қоғамдық өмірден қол үзді. 1809 жылы Беннингтон шайқасын еске алу үшін ардагерлердің бір тобы жиналды. 81 жастағы генерал Старк сапарға шығуға денсаулығы жетпеді, бірақ ол әріптестеріне хат жолдады, ол "Бостандықпен өмір сүр немесе өл: Өлім – жамандықтардың ең жаманы емес" деген сөздермен аяқталды. "Бостандықпен өмір сүр немесе өл" деген ұран 1945 жылы Нью-Гэмпшир штатының ресми ұраны болды. Старк пен Беннингтон шайқасы кейіннен 306 фут (93 метр) биіктіктегі Беннингтон шайқасы ескерткішімен және Вермонт штатының Беннингтонында Старктің мүсінімен мәңгіленді.

Тарихи орындар

Нью-Гэмпшир штатының Дери қаласында, Нью-Гэмпширдің 28-жолының (Рокингем жолының) шығыс жағында, Джон Старктің туған жеріне жақын жерде Нью-Гэмпширдің тарихи белгісі (№48) орналасқан, ол Лоуренс жолының қиылысынан оңтүстікке қарай жатыр. Нақты үй орналасқан жерде тағы бір тас белгі орнатылған. Старктің балалық шағы Нью-Гэмпшир штатының Манчестер қаласындағы 2000 Елм-стрит мекенжайында өтті. Үйді 1736 жылы Джонның әкесі Арчибальд салған. Қазіргі уақытта ғимарат Америка революциясының қыздары Моли Старк бөліміне тиесілі. Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енген бұл мүлікке тек алдын ала жазылу арқылы кіруге болады. Манчестердегі Старк паркі де тізімде бар, ол оның қабірінің орны және оның құрметіне аталған. Конкордтағы Нью-Гэмпшир штатының заң шығарушы органы алдында генерал Старктің қола мүсіні орнатылған, ол 1890 жылы ашылды. Генерал Старктің мүсіні Манчестер қалалық әкімшілігінің Батыс қосымшасының алдында да орналасқан. Нью-Каслдегі Форт-Старк 1900 жылы генералдың құрметіне қайта аталды. Бұл Портсмут қаласын қорғау үшін салынған жеті қамалдың бірі болды. Тарихи орын аралдың оңтүстік-шығысындағы Джерри нүктесі (немесе Джаффри нүктесі) деп аталатын мүйісте орналасқан. 1894 жылы Нью-Гэмпшир штаты генерал Старктің мүсінін АҚШ Капитолийінің Ұлттық мүсін залына сыйлады.

Негізгі дереккөздер

Джон Старк туралы толық ақпарат табу оңай емес. Осы бөлімге сілтемелер мен бастапқы ресурстарды қосыңыз, ресурстарды қайдан табуға болатынын көрсете отырып. «Француз соғысының естеліктері»; оның басшылығымен Жаңа Англия рейнджерлерімен Роберт Роджерстің экспедицияларын қамтиды, 1765 жылы Лондон қаласында жарияланды; жазбалармен және иллюстрациялармен. Оған генерал-майор Джон Старктің өмірі мен әскери қызметі туралы есеп қосылады; француз және революциялық соғыстарда ерекше көзге түскен басқа офицерлер туралы хабарламалар мен анекдоттармен. Конкорд, Н. Х.: Лютер Роби басып шығарған, 1831. Оның бір данасы Массачусетс штатының Вустер қаласындағы Америка антикварлық қоғамының коллекциясында сақталған. Роберт Роджерстің күнделігі және генерал Старктің естеліктерімен бірге «Француз соғысының естеліктері». Freedom, N. H.: Freedom Historical Society, 1988 жыл. OCLC нөмірі: ocm18143265. Оның бір данасы Бостон қалалық кітапханасында бар. Генерал Джон Старктің естеліктері мен ресми хат алмасуы, Революцияның бірнеше офицерлері туралы хабарламалар. Сондай-ақ, капитан Финеас Стивенс және полковник Роберт Роджерстің өмірбаяны, «Жеті жылдық соғыс» кезінде Америкадағы олардың қызметі туралы есеппен. Джордж Атан Биллиас кіріспесімен; Старк, Кейлеб, 1804–1864 ж. жазған. Басылған жері: Бостон, Gregg Press, 1972 [c1860]. Джон Старктің құжаттары, Нью-Гэмпшир тарихи қоғамы, 30 Парк-стрит, Конкорд, Нью-Гэмпшир. Жинақтың жарияланбаған анықтамасы Қоғамның кітапханасында қолжетімді.

Екінші реттік сілтемелер

Генерал Джон Старктің үй шаруашылығы: Манчестер тарихи қауымдастығы алдында оқылған мақала, 7 қазан 1903 жыл; Роланд Роуэлл. Көшірмесі Бостон қалалық кітапханасында сақтаулы. Генерал-майор Джон Старк, Бункер-Хилл және Беннингтонның батыры, 1728–1822; Леон В. Андерсон. [n. p.] Evans Print. Co., 1972 ж. Көшірмесі Бостон қалалық кітапханасында сақтаулы. Ферлинг, Джон. «Ғажайыпқа жақын: Тәуелсіздік соғысындағы американдық жеңіс». Оксфорд университетінің баспасы, 2009. Джон Старк, бостандық үшін күрескен; Роберт П. Ричмонд. Уотербери, Коннектикут: Дейл кітаптары, 1976. (Жасөсперімдер әдебиеті). Көшірмесі Бостон қалалық кітапханасында сақтаулы. Патриоттар: Америка революциясын бастаған ерлер; А. Дж. Ланггут. Нью-Йорк, Simon & Schuster, 1988. Жаңа дәуір енді басталады: Америка революциясының халық тарихы; Пейдж Смит. VIII томдық еңбектің I және II томдары. (Ескерту: II том I және II томдардың екеуі үшін де көрсеткішті қамтиды). Коннектикут өзенінің жоғарғы аңғарындағы рейнджерлер қызметі және революция кезеңіндегі Нью-Гэмпшир ополчениесінің ең солтүстік полкі: Нью-Гэмпшир штатының ұлдары – Америка революциясының жауынгерлері қоғамы алдында Конкорд, Н.Х., 26 сәуір 1900 ж. сөз сөйлеу. Штат құрылысшылары: Нью-Гэмпшир штатының суреттелген тарихи және биографиялық жазбасы. Штат құрылысшылары баспасы, Манчестер, НХ, 1903.