Кіріспе
Уильям Льюис Дуглас (22 тамыз 1845 – 17 қыркүйек 1924) – Массачусетс штатының американдық кәсіпкері және саясаткері. Ол 1905 жылдан 1906 жылға дейін Массачусетс штатының 42-ші губернаторы қызметін атқарды. Сонымен қатар, ол W. L. Дуглас аяқ киім компаниясын құрды және оның өсуіне жетекшілік етті, бұл Броктон, Массачусетс қаласындағы өте табысты кәсіпорын болып, әлемдегі ең ірі аяқ киім өндірушілердің біріне айналды. Ол сондай-ақ компанияның өнімдерін сатуға арналған тұңғыш жалпыұлттық аяқ киім дүкендері желісін ашты. Дуглас шектеулі білім алды және аяқ киім жасау шеберлігіне оқуға түсті. 1876 жылы ол өз бизнесін құрды, ол келесі жиырма жыл ішінде қарқынды дамыды. Ол саясатқа еңбекшілерді қолдаушы және социализмге қарсы оппозициялық ретінде қатысты, сондай-ақ 1904 жылғы губернаторлық науқанын қаржыландырды. Еңбек мәселелерінен басқа, ол Канадамен саудадағы өзара тиімділік пен тарифтерді төмендетуді қолдады. Ол қайта сайлануға түсуден бас тартып, өз бизнесіне оралды.
William Lewis Douglas (August 22, 1845 – September 17, 1924) was an American businessman and politician from Massachusetts. He served as the 42nd Governor of Massachusetts from 1905 until 1906. He also founded and oversaw the growth of the W. L. Douglas Shoe Company, a highly successful Brockton, Massachusetts, business that became one of the world's largest shoe manufacturers. He also opened the first nationwide chain of shoe stores devoted to selling the company's products. Douglas received a minimal education and was apprenticed into the shoe trade. In 1876, he established his business, which grew rapidly over the next twenty years. He entered politics as a supporter of labor and an opponent of socialism, and funded his 1904 campaign for governor. In addition to labor causes, he supported reciprocity and tariff reductions in trade with Canada. He refused to run for reelection, and returned to his business.
Алғашқы жылдар
Уильям Льюис Дуглас 1845 жылғы 22 тамызда Массачусетс штатының Плимут қаласында Уильям мен Мэри (Вон) Дугластардың отбасында дүниеге келді. Әкесі оның бес жасында қайтыс болды. Ол үзіліс-үзіліс оқыды және жеті жасында ағасының аяқ киім шеберханасында жұмыс істеуге кірісті. Кейін ол шәкірт болып, 1859 жылға дейін ағасының қолында жұмыс істеді, бірақ бизнестің төмендеуі салдарынан мата фабрикасында жұмыс істеуге мәжбүр болды. Америка Азамат соғысының басталуымен аяқ киімге деген сұраныс жаңарды, ал Дуглас қысқа мерзімге аяқ киім шеберханасына оралғаннан кейін Одақ армиясына қатарына қосылды. Ол бір жыл қызмет етті, жараланды және 1865 жылы запасқа шығарылды. Соғыстан кейін Дуглас батысқа, Колорадо аймағына кетті.
W. L. Дуглас аяқ киім компаниясы
1876 жылы Дуглас жеке аяқ киім фабрикасын ашу үшін 875 доллар қарыз алды. Дуглас өнімдерін кеңінен жарнамалаған алғашқы аяқ киім өндірушілердің бірі болды. Ол аяқ киімінің табандарына өзінің суретін басты (бұл әдісті П.Т. Барнумның жарнамасын көргеннен кейін қолданды), сол кездегі ең танымал суреттердің біріне айналды. Бір автор Дугластың штаттағы ең танымал адам болғанын жазды. Дугластың жұмысшылары Бут және аяқ киім жұмысшыларының кәсіподағының мүшелері болды, ол 1899 жылы жақсартылған әлеуметтік жәрдемақы мен қорларды қаржыландыру үшін жарналарын күрт арттырды. Кәсіподақ мүшелері бұл арттыруға наразы болды, және бұл дау компанияның өнімдерін кәсіподақ таңбасымен белгілеуіне кедергі келтіруі мүмкін еді. Әділ жұмыс беруші ретінде танымал Дуглас, жұмысшыларының жоғары жарна төлеуін қамтамасыз ету үшін кәсіподақпен бірлесіп жұмыс істеді.
Саяси мансап
1884 жылы Дуглас Массачусетс штатының өкілдер палатасына демократ ретінде сайланып, екі мерзім қызмет етті. Одан кейін ол 1886 жылы штат сенатында бір мерзім қызмет етті және 1890 жылы бір мерзімге Броктон қаласының мэрі болып сайланды. Ол партия ұйымында тұрақты түрде белсенді болып, 1884 және 1904 жылдар аралығында өткен ұлттық конвенттердің көпшілігіне қатысты. 1903 жылы ол штаттық деңгейдегі саясатта Социалистік партияның күшеуіне қарсы күресте көзге түсті, социалистерге көзқарасы жақын адамдарды демократтар қатарына тартуға тырысты, оларға еңбекшілерге бағытталған күшті бағдарламаны ұсынды. 1904 жылы республикалық губернатор Джон Л. Бейтс сегіз сағаттық жұмыс күні туралы заң жобасын ветолады, бұл еңбекшілер арасындағы наразылықты күшейтті. Демократтар Дугласқа бірігіп қолдау көрсетті, оның еңбекшілерді қолдайтын ұстанымдарын және қаржылық консерватизмін атап өтті. Ол Фолл-Ривердегі еңбек дауын реттеуге сәтті араласып, халыққа танымал болды, сондай-ақ өзара тиімділік саясатын, әсіресе Канадамен тарифтерді төмендетуді қолдады, бұл былғары мен көмірдің бағасын төмендетуге мүмкіндік берді. Дуглас Бейтсті үлкен үлкен айырмамен жеңіп, Америка Еңбек Федерациясының қолдауын алды, сонымен қатар социалистердің де маңызды дауыстарын иеленді. Бұл жеңіс тек оның жеке жетістігі болды: штатта демократтардың басқа ешқандай жеңісі болған жоқ. Дугластың бір мерзімдік қызметі демократиялық партияға көп көмектеспеді. Ол партиядағы маңызды күш болған ирланд-американдықтарды тағайындаулар кезінде назардан тыс қалдырды, бұл католиктерге қарсы сезімдерге қатысты айыптауларға әкелді. 1905 жылдың басында ол қайта сайлануға түспейтінін жариялап, өзінің беделін түсірді. Чарльз С. Хамлиннің сөзіне сүйенсек, Дуглас республикалықтардың Азамат соғысы кезінде дезертир болғандығын және содан кейін жалған құжаттар арқылы ардақты босату алғанын анықтауынан кейін бұл шешімге мәжбүр болған болуы мүмкін. Бұл ақпаратты жарияламау шарты Дугластың қайтадан сайлауға түспеуі болды. Дуглас еңбекшілердің қолдауын алғанына қарамастан, заң шығарушы органдағы демократтардың қолдауына ие болған жоқ, олар оның ветоларын жоюға көмектесті. 1905 жылғы сайлауда Дуглас Хамлинды өзінің ізбасары ретінде ұсынды; сайлауда республикалық Кертис Гилд-младший жеңіске жетті. Дуглас өзінің бизнесіне оралып, 1920 жылдардың басында зейнеткерлікке шықты. Губернатор болып қызмет еткен кезінде ол Туфтс университетінен құрметті диплом алды. Ол сонымен қатар Броктонда қайырымдылық жұмыстарымен айналысты, Броктон ауруханасын құруға көмектесті және көз және құлақ ауруларымен ауыратын балаларды емдеуге қаржылай көмек көрсететін қайырымдылық қорын құрды. Ол Броктон қаласындағы Мелроуз зиратында жерленген. Ол екі рет үйленген, үш баласы бар.
Douglas returned to his business, retiring in the early 1920s. He was awarded an honorary degree from Tufts University while governor. He also engaged in philanthropic works in Brockton, where he helped found Brockton Hospital and established a charity that funded the treatment of children with eye and ear problems. He was buried in Brockton's Melrose Cemetery. He was twice married, with three children.