Томас Яуки: Америкалық өнеркәсіпші және бейсбол басшысы

Кіріспе

Американдық өнеркәсіпші (1903–1976)

Томас Остин Яуки, туған аты Томас Яуки Остин (21 ақпан 1903 – 9 шілде 1976) – американдық өнеркәсіпші және Басты лига бейсболының басшысы. Детройт қаласында туған Яуки 1933 жылы «Бостон Ред Сокс» командасының президенті болды және лейкемиядан қайтыс болғанға дейін 44 маусым бойы команданың жалғыз иесі болды. 1980 жылы Бейсбол даңқы залына енгізілді.

Ерте өмір

Яуки 1903 жылғы 21 ақпанда Детройт қаласында сақтандыру саласындағы басшы Томас Дж. Остин мен оның әйелі Аугуста отбасында дүниеге келді. Аугуста – Уильям Клайман Яукидің үлкен баласы, ол АҚШ-тың орталық-батыс аймағында ағаш және темір кен өнеркәсібі арқылы байлыққа ие болған. Оның ұлы Уильям Х. "Билл" Яуки 1903 жылдың соңында Франк Навинмен бірге сатып алуды аяқтады. Яуки алты айлық шамасында әкесі қайтыс болды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, Яуки мен анасы Нью-Йорк қаласына көшіп, оның ағасы Уильям Яукимен бірге тұрды. Өмірі бойы Яуки Нью-Йорк қаласында тұрды. 1918 жылдың қыркүйегінде Уильям анасы қайтыс болғаннан кейін 15 жасар Томды асырап алды. Асырап алғаннан кейін оның тегі Яуки болып өзгертілді. Өсиетте екі траст қоры құрылған, оларға 25 және 30 жасқа келгенде қол жеткізе алды. Яуки 1920 жылы Тарритаун, Нью-Йорк штатындағы Ирвинг мектебін, ал 1925 жылы Йель университетінің Шеффилд ғылыми мектебін бітірді.

Бостонның Ред Сокс клубы

Ирвинг мектебінің түлектері ретінде танысқан Яуки мен Филадельфия Атлетикасының бұрынғы екінші базасы Эдди Коллинз 1933 жылы бейсбол командасын сатып алу мүмкіндігін талқылады, ол кезде Яуки 30 жасқа толып, мүлігіне толық қол жеткізе алатын болды. Коллинз Бостон Ред Сокс командасын қарастырды, ол он бес жылға жуық уақыт бойы бейсболдағы ең нашар командалардың бірі болған. Бұрынғы иесі Гарри Фрейзи ақша тапшылығынан туындаған мәселелерге байланысты, ең жақсы ойыншыларын Нью-Йорк Янкилеріне сатуға мәжбүр болды. Оның орнын бастан алған Боб Куинн, ірі инвестордың ауруы мен қайтысынан кейін қаржылық қиындықтарға тап болды. 1932-1933 жылғы маусым соңына қарай Куиннның қаржысы мөлшері соншалықты азайды, оған команданы көктемгі жаттығуларға жіберу үшін өмірлік сақтандыру шартына қарыз алуға тура келді. Коллинз 1932 жылғы Әлем чемпионатына қатысқан кезде Куинн мен Яукидің кездесуін ұйымдастырды; келісім Яуки 30 жасқа толғаннан кейін бес күн өткен соң қол қойылды. Ол команданың президенті болды, Коллинзге вице-президент және бас менеджер ретінде күнделікті жұмыстарды басқару құқығын берді (Коллинз 1947 жылға дейін осы лауазымдарда қызмет етті). Яуки 1932 жылғы маусымды 0.279 көрсеткішпен аяқтаған команданы мұрагерлік етті, бұл франшиза тарихындағы ең нашар нәтиже болды. Ол сондай-ақ Фенуэй паркін жөндеуге 1,5 миллион доллар жұмсады. 1957 жылы Яуки Джимми Фондының қамқорлар кеңесінің төрағасы болып сайланды және қорға ақша жинау мақсатында Ред Сокс командасының көрсету ойындарын өткізу дәстүрін қалыптастыруға көмектесті. Яуки әлем чемпионатын жеңу арманына жете алмады. 2011 жылы Джефф Пассанның мақаласындағы екі анонимді дереккөздің мәлімдемесіне сәйкес, Яуки Фитцпатрикке қатысты сексуалдық шабуыл туралы айыптауларға қарамастан, Ред Сокс командасының жабдықтарын басқарушысы Дональд Фитцпатрикті жұмыста қалдырды. Алайда, Фитцпатрикке қарсы ресми айыптаулар Яукидің қайтысынан кейін 15 жыл өткен 1991 жылға дейін жарияланбады. Дегенмен, олар тізіміне қара түсті ойыншыны қосудан соңғы ірі лига командасы болды, мұның себебі Яуки мен оның жалдаған менеджерлерінің нәсілшілдік көзқарастары болды деп есептеледі. Boston Herald газетінің хабарлауынша, Бостон Ред Сокс командасының иесі ретінде команданың интеграциялық саясаты Яукидің жауапкершілігінде болды. 1945 жылы Ред Сокс командасы Бостон қалалық кеңесінің ықпалды мүшесі Изадор Х. Ю. Мучниктің сегрегацияға қарсы көзқарасын жұмсарту мақсатында формальды іс-шара өткізді. Тіпті, тек басшылық ғана қатысқан трибунада Джеки Робинсон нәсілдік ұғымдарға ұшырады. Ол қорлықпен толған күйде сынақтан шықты, және 14 жылдан астам уақыт өткен соң, 1959 жылдың шілдесінде Ред Сокс командасы тізімін біріктірген соңғы ірі лига командасы атанды. Команданың 1959 жылға дейінгі интеграция әрекеттері сәтсіз аяқталды. 1940 және 50-жылдары Эдди Коллинстен кейін бас менеджер болған Джо Кронин, Сэм Джетро, Ларри Доби және Билл Грейсон сияқты қара түсті ойыншыларды іздеді, бірақ олардың ешқайсысы командамен келісімге келмеді. 1950 жылы команда өзінің алғашқы қара түсті ойыншысы Лоренцо Пайпер Дэвисті кіші лига командасына қабылдады, бірақ ол сол жылдың мамыр айында босатылды. Үш жылдан кейін команда Эрл Уилсонды кіші лига командасына қабылдады, бірақ оның мансабы 1957 жылы теңіз жаяу әскерінде қызмет етуіне байланысты тоқтап қалды. Уилсон әскери қызметін аяқтағаннан кейін Миннеаполис ферма командасына оралды және 1959 жылдың шілдесінде Сокс командасы оны алаңға шығарды. 1956 жылы "Бостон глобусы" командада қара түсті ойыншылардың жоқтығын талқылайтын мақала жариялады, онда менеджер Джо Кронин нәсілшілдік айыптауларын жоққа шығарды. Мақалада 1954 жылы "Кызыл сокс" Чарли Нилге 115 000 доллар ұсынғаны, бірақ ұсыныстан бас тартқаны жазылған. 1959 жылы командамен 1955 жылы келісімшартқа қол қойған Пумпси Грин 21 шілдеде дебют жасады. 1967 жылы Ред Сокс Джордж Скотт пен Реджи Смит сияқты бірнеше қара түсті ойыншыларды қамтитын құраммен алаңға шықты. Керісінше, Red Sox 1972 жылы еркін агенттік жүйесі басталғаннан бастап 1993 жылға дейін, жиырма бір жыл бойы қара түсті еркін агенттермен келісімшарт жасамады, осылайша сол кезеңде бейсболдың ең жақсы таланттарының көп бөлігінен қағылды.

Having met as alumni of the Irving School, Yawkey and Eddie Collins, a former Philadelphia Athletics second baseman, discussed purchasing a baseball team in 1933, when Yawkey was due to turn 30 and gain full access to his fortune. Collins found a potential target in the Boston Red Sox, who had spent the better part of a decade and a half as one of the worst teams in baseball. Former owner Harry Frazee had been forced to sell most of his best players to the New York Yankees due to chronic cash shorts. His successor, Bob Quinn, had been grossly underfinanced since the illness and death of a major investor. By the 1932 33 offseason, Quinn was so strapped that he had to borrow against his life insurance to send the team to spring training. Collins arranged a meeting between Quinn and Yawkey during the 1932 World Series; The deal closed just five days after Yawkey turned 30. He became team president, giving Collins control of day to day operations as vice president and general manager (posts Collins held until 1947). Yawkey inherited a team that had finished the 1932 season with a record of 0.279, the worst in franchise history. He also spent $1.5 million on repairs to Fenway Park, In 1957, Yawkey was elected chairman of the Jimmy Fund's board of trustees and helped establish the tradition of the Red Sox playing exhibition games to raise money for the fund. Yawkey never achieved his goal of winning a world championship. According to two anonymous sources in an article by Jeff Passan in 2011, Yawkey kept Donald Fitzpatrick, an equipment manager for the Red Sox, employed despite allegations of sexual assault against Fitzpatrick. However, no public allegations against Fitzpatrick were made until 1991, 15 years after Yawkey's death. However, they were the last major league team to add a black player to their roster allegedly due to Yawkey and the managers he hired being racists. According to the Boston Herald, as owner of the Boston Red Sox, the team's integration policy was Yawkey's responsibility. In 1945, Red Sox held a farce tryout chiefly designed to assuage the desegregationist sensibilities of powerful Boston City Councilman Isadore H. Y. Muchnick. Even with the stands limited to management, Jackie Robinson was subjected to racial epithets. He left the tryout humiliated, and more than 14 years later, in July 1959, the Red Sox became the final major league team to integrate its roster. The team's attempts to integrate prior to 1959 were unsuccessful. In the 1940s and 50s, Joe Cronin, general manager after Eddie Collins, scouted black players, including Sam Jethroe, Larry Doby and Bill Greason but none signed with the team. In 1950, the team signed Lorenzo Piper Davis, their first black player, for their minor league team, but he was released in May of that year. Three years later, the team signed Earl Wilson to their minor league team, but his career was interrupted by serving in the Marines in 1957. Wilson returned to the Sox's Minneapolis farm team after completing his military service and was fielded by the Sox in July 1959. In 1956, The Boston Globe published an article discussing the Red Sox's lack of black players on the team, where manager Joe Cronin denied prejudice allegations. The article reported that the Red Sox had made an offer of $115,000 for Charlie Neal in 1954, but the offer was rejected. In 1959, Pumpsie Green, who was signed by the team in 1955, made his debut on July 21. In 1967, the Red Sox fielded a team with a starting lineup including multiple black players, such as George Scott and Reggie Smith. Conversely, the Red Sox did not sign any Black free agents from the 1972 start of the free agency system until 1993, twenty one years later, thereby missing out on a substantial portion of top baseball talent during that period.

Өлім және мұра

1976 жылы 9 шілдеде Бостонда лейкемиядан көз жұмды. Яуки 1980 жылы бейсбол даңқы залына өлімнен кейін енгізілді.

Яуки қоры

Яуки қоры 1976 жылы оның өсиеті бойынша қалдырылған мүлік арқылы құрылды. Яуки өсиетінде 10 миллион доллар бөлді, ол Нью-Йоркте заңды күшіне енді, осы қорды құру үшін. 1982 жылы Жан Яуки екінші Яуки қорын құрды. 2002 жылы алғашқы қор Массачусетс жалпы ауруханасына амбулаториялық орталық салу үшін 25 миллион доллар сыйлады және «Ред Сокс» командасы сатылғаннан кейін 2002 жылы 420 миллион доллар табыс тапты. 2005 жылы Қор қаржылық жағдайы нашар студенттерге колледж стипендияларын беру үшін «Yawkey Scholars» бағдарламасын құрды. 2007 жылы Яуки қоры Бостондағы Яуки орталығы үшін Дана-Фарбер қатерлі ісіктер институтына 30 миллион доллар сыйлады. 2008 жылы алғашқы қор Бостон қаласындағы баспанасыз азаматтарға арналған денсаулық сақтау бағдарламасы үшін «Жан Яуки Плейс» атты жаңа үй салуға қолдау көрсетті. 2013 жылы Қор Ғылым мұражайына галерея үшін 10 миллион доллар, ал Кейп-Код денсаулық сақтауына шұғыл көмек орталығы үшін 3 миллион доллар сыйлады. 2014 жылы Қор Бостон университетіне студенттердің коммерциялық емес ұйымдарда жұмыс істеуі үшін төленетін тағылымдама бағдарламасын қолдауға 10 миллион доллар берді. 2018 жылы Қор «Tidelands Georgetown Memorial Hospital» ауруханасын кеңейту үшін 10 миллион доллар сыйлады. 1945 жылы алғашқы аурухананы салуға Яуки 100 000 доллар бөлді. 2021 жылдың маусым айында Қор Францискандық балалардың жаңа психикалық денсаулық орталығына 5 миллион доллар сыйлады.

Яуки жолы

1977 жылы Фенуэй паркі орналасқан Джерси көшесінің бөлігі оның құрметіне Яуки жолы деп аталды. Бірақ 2017 жылдың тамызында Яукидің қара терілі ойыншыларға қатысты нәсілшілдік көзқарасы мен кемсітушілік тарихына байланысты Red Sox командасының бас иесі Джон У. Генри команда көшенің атын өзгертуді көздеп отырғанын мәлімдеді. Келесі жылы Генри Яукиден команданы алшақтатып, "біз келгенге дейін осы жерде көп бұрын болған оқиғалар маған қорқыныш ұятады" деді, бұл команданың Том Яуки басшылығымен үлкен лигалардың арасында соңғы болып біріккенін білдіреді. Бұл өзгеріс 2018 жылдың сәуір айында Бостон қалалық жақсарту комиссиясы тарапынан бірауыздан мақұлданды, ал 2018 жылдың мамырында көше атауы Джерси көшесіне қайтарылды. Сондай-ақ мамыр айында Фенуэй паркінің әкімшілік кеңсесіне кіреберісіне орнатылған, Яукидің "Red Sox қызметкерлерінен" сыйлық ретінде қойылған ескерткіш тақта алынып тасталды. 2019 жылдың сәуір айында парктің жанындағы MBTA қалалық теміржол станциясы, Яуки станциясы, Лансдаун станциясы деп өзгертілді.

Том Яуки жабайы табиғат орталығы мұралық қорық

Өзінің өсиеті бойынша Яуки Оңтүстік Каролина штатының Джорджтаун қаласындағы үш жағалау аралын мемлекетке жабайы табиғат қорығын құру үшін сыйға берді. Қорық 150 мыңнан астам жерді алып жатыр және Солтүстік арал, Оңтүстік арал және Кэт аралының басым бөлігінен тұрады. Оны Оңтүстік Каролина Табиғи ресурстар департаменті басқарады. 1919 жылы, Яуки 16 жасқа толғанда, ол өзінің әйелі Уильямнан жердің бір бөлігін мұраға алды, ол бастапқыда бұл жерді Оңтүстік арал қару клубының бір бөлігі ретінде сатып алған. Қару клубы жерді иеленгенге дейін, онда бірнеше плантациялар орналасқан.

Жеке өмір

Яуки 1925 жылы Элис Спарроуға үйленді, және олар 1936 жылдың шілде айында Джулия есімді қызды асырап алды. 1944 жылдың қарашасында олар ажырасты. Том мен Жан Яукилердің балалары болған жоқ. 2018 жылы Билл Ноулиннің "Том Яуки: Бостон Ред Сокс командасының әкесі" атты Том Яуки туралы өмірбаяны Небраска университетінің баспасынан шықты.