Томас Шерлок: Англиялық дін қызметкері және теологтың өмірі мен еңбектері
Thomas Sherlock
Томас Шерлок (1761-1678) – Англия шіркеуінің 33 жыл қызмет еткен епископы, христиан апологетикасына үлкен үлес қосып, діни қайраткер болған. Биографиясы.
Bishop of Bangor; Bishop of Salisbury; Bishop of London
Томас Шерлок (1678, 18 шілде – 1761) – 33 жыл бойы Англия шіркеуінің епископы қызметін атқарған британдық дін қызметкері. Ол сондай-ақ шіркеу тарихында христиан апологетикасына маңызды үлес қосқандықтан белгілі.
Thomas Sherlock (167818 July 1761) was a British divine who served as a Church of England bishop for 33 years. He is also noted in church history as an important contributor to Christian apologetics.
Өмір
Лондон қаласында туған ол Сент-Пол соборының деканы Уильям Шерлоктың ұлы еді. Ол Итон колледжінде және Кембридж университетінің Сент-Катарина колледжінде білім алды. 1704 жылы ол әкесінен кейін ғибадатхана шебері қызметін мұраға алды, онда ол өте танымал болды. Шерлок 1761 жылдың шілде айында қайтыс болды және Миддлсекс графтығындағы Фулхам қаласындағы Барлық Әулиелер шіркеуінің қорымда жерленген. Оның ата-бабаларынан қалған және өзі жинаған байлығының көп бөлігі Гуч барондықтарына көшті, олар Шерлокты көптеген ұрпақ бойы құрметпен еске алды; оның суреті олардың өліміне дейін сатып алған Бенакр залында ілінген.
Born in London, he was the son of the Very Reverend William Sherlock, Dean of St Paul's. He was educated at Eton College and St Catharine's College, Cambridge. In 1704 he succeeded his father as Master of the Temple, where he was very popular. Sherlock died in July 1761, and is buried in the churchyard of All Saints Church, Fulham, Middlesex. Much of his ancestral and earned wealth passed to the Gooch baronets who took Sherlock for many generations thereafter in tribute; his picture hanging in Benacre Hall, their purchased home in the period of his death.
Мансап
1714 жылы ол Кембридждегі өзінің ескі колледжінің магистрі, кейін университеттің вице-канцлері болды және Ричард Бентлиге қарсы оның құқықтарын қорғады. 1715 жылы Чичестердің деканы болып тағайындалды. Бенджамин Ходлиге қарсы Бангория даусына белсенді қатысты. Шерлок 1728 жылы Бангор епископы болды. 1734 жылы Солсбериге ауыстырылды (онда 1738 жылдың 20 ақпанында Гартер орденінің экс-официально канцлері ретінде қабылданды); ал 1748 жылы Лондонға көтерілді, онда ол Жеке кеңеске ант берді. Өліміне дейін Лондон епископтығын басқарды. Шерлок қабілетті әкімші болды және диссиденттермен достық қарым-қатынас орнатты. Парламентте ол өзінің бұрынғы оқушысы, Ұлыбританияның премьер-министрі Роберт Уолполға адал қызмет етті.
In 1714 he became master of his old college at Cambridge and later the university's vice chancellor, whose privileges he defended against Richard Bentley. In 1715, he was appointed Dean of Chichester. He took a prominent part in the Bangorian controversy against Benjamin Hoadly. Sherlock became Bishop of Bangor in 1728. He was translated to Salisbury in 1734 (where he was admitted as ex officio Chancellor of the Order of the Garter on 20 February 1738) ; and in 1748 he was raised to London, where he was sworn of the Privy Council. He held the see of London until his death. Sherlock was a capable administrator and cultivated friendly relations with Dissenters. In Parliament he gave good service to his old schoolfellow, Robert Walpole, Prime Minister of Great Britain.
Жазбалар
Ол Энтони Коллинстің «Христиан дінінің деистік негіздері» (1725) деген еңбегіне қарсы «Дүниедегі әр дәуірдегі пайғамбарлықтың мақсаты мен пайдасы» (1725) атты уағыздар жинағын жариялады; ал Томас Вулстонның «Ғажайыптар туралы әңгімелеріне» жауап ретінде «Исаның қайта тірілуінің куәгерлерінің сынағы» (1729) атты еңбек жазды, ол тез арада он төрт басылымға тарады. Оның 1750 жылғы жер сілкінісі туралы пасторлық хаты мыңдаған данада таралды, ал оның соңғы жылдарында (1754–1758) жариялаған төрт немесе бес томдық уағыздары да бір кезде жоғары бағаланды. Джейн Остин 1814 жылы немере қызы Аннаға: «Мен Шерлоктың уағыздарын өте жақсы көремін, оларды көптеген уағыздардан артық көремін» деп жазды. Томас Смарт Хьюзтің бес томдық естеліктерімен бірге оның еңбектерінің жинақталған басылымы 1830 жылы жарық көрді. Эдвард Карпентер, Колин Браун және Уильям Лэйн Крейг сияқты ғалымдар Шерлоктың «Куәгерлерді сынағы» еңбегін шотланд философы Дэвид Юмнің оқыған болуы мүмкін, ал Юмнің ғажайыптар мүмкін еместігі туралы эмпирикалық аргументтерінде оған қарсы пікір білдіргені жалпы түсінік. Шерлок сонымен қатар «Құдайдың құдіреті туралы әңгіме» атты беделді еңбек жазды, онда ол Құдайдың құдіреті мен қамқорлығы сөзсіз екенін дәлелдейді.
He published against Anthony Collins's deistic Grounds of the Christian Religion a volume of sermons entitled The Use and Intent of Prophecy in the Several Ages of the World (1725); and in reply to Thomas Woolston's Discourses on the Miracles he wrote a volume entitled The Tryal of the Witnesses of the Resurrection of Jesus (1729), which soon ran through fourteen editions. His Pastoral Letter (1750) on the late earthquakes had a circulation of many thousands, and four or five volumes of Sermons which he published in his later years (1754–1758) were also at one time highly esteemed. Jane Austen, wrote to her niece Anna in 1814, "I am very fond of Sherlock's Sermons, prefer them to almost any." A collected edition of his works, with a memoir, in five volumes, by Thomas Smart Hughes, appeared in 1830. Sherlock's Tryal of the Witnesses is generally understood by scholars such as Edward Carpenter, Colin Brown and William Lane Craig, to be a work that the Scottish philosopher David Hume had probably read, and to which Hume offered a counter viewpoint in his empiricist arguments against the possibility of miracles. Sherlock also wrote a respected work entitled A Discourse Concerning the Divine Providence, in which he argues that the Sovereignty and Providence of God are unimpeachable.
Аполлогетика
Деистік даудан бері Шерлоктың Иса Мәсіхтің қайта тірілуінің дәлелдері туралы аргументі Уильям Лэйн Крейг және Джон Уорвик Монтгомери сияқты кейінгі христиан апологеттерінің де қызығушылығын тудырды. Росс Клиффорд оның апологетика тарихындағы орнын христиан апологетикасының құқықтық немесе соттық мектебіне жататын деп санайды.
Since the Deist controversy Sherlock's argument for the evidences of the resurrection of Jesus Christ has continued to interest later Christian apologists such as William Lane Craig and John Warwick Montgomery. His place in the history of apologetics has been classified by Ross Clifford as belonging to the legal or juridical school of Christian apologetics.