Кіріспе

Джон Фостер Фурколо (29 шілде 1911 – 5 шілде 1995) – американдық заңгер, жазушы және Массачусетс штатының Демократиялық партиясының саясаткері. Ол штаттың 60-шы губернаторы болды, сондай-ақ АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі ретінде штатты өкілдік етті. Ол штаттың алғашқы итальян-американдық губернаторы және қауымдық колледждерді белсенді түрде қолдаушы болды. Нью-Хейвен қаласында туып, Йель университетінде білім алған Фурколо, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етуден бұрын заңгерлікпен айналысты. Ол алғаш рет 1948 жылы Конгресске сайланды және екі мерзімнің көп бөлігін қызмет етті, 1952 жылы губернатор Пол А. Девердің Массачусетс қазынашысы етіп тағайындалғаннан кейін отставкаға кетті. Ол 1957 жылдан 1961 жылға дейін губернатор болып екі мерзімге сайланды. Қауымдық колледждерді қолдаумен қатар, Бостонның кейбір аймақтарын қайта жаңартуға, Пруденциал орталығы мен Үкімет орталығының құрылысына да қолдау көрсетті. Оның басшылығындағы кезең сыбайлас жемқорлыққа байланысты дау-дамажылдармен көлеңкеленді, бірақ оған қарсы ешқандай айыптау сотқа жетпеді. Ол АҚШ Сенатына екі рет сайлануға үміткер болды, бірақ сәтті болмады. Ол бірнеше кітаптың авторы, соның ішінде Екінші дүниежүзілік соғыстағы Катынь қырғынына байланысты оқиғаларды бейнелейтін романның авторы.

Алғашқы жылдар

Джон Фостер Фурколо 1911 жылғы 29 шілдеде Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Чарльз Фурколо итальяндық иммигрант және дәрігер, ал анасы ирландтық иммигрант болған. Фурколо Массачусетс штатының Лонгмедоу және Нью-Хейвен қалаларындағы мемлекеттік мектептерде оқыды. Содан кейін ол Йель университетіне түсіп, 1933 жылы бітірді, ал 1936 жылы Йель құқық мектебінде заңгерлік бакалавр (LL.B.) дәрежесін алды. 1937 жылы Фурколо Массачусетс штатының Спрингфилд қаласына көшіп, заңгерлік кеңсе ашты. Ол Колумб орденінің 183-ші нөміріндегі «Үндістан бағы» кеңесінің мүшесі болды.

Өкілдер Палатасы

1946 жылы Фурколо Демократиялық партиядан 2-ші округке Конгресс депутаты болып сайлауға түсті, қарсыласы – қазіргі депутат Чарльз Р. Класон. Штатта республикашылдардың үстемдігі басым болған сайлауда ол 3000 дауыспен жеңіліске ұшырады. 1948 жылы ол тағы да Класонға қарсы сайланды және соғыс ардагерлері мен ұйымдасқан еңбек ұжымдарының қолдауымен жеңіске жетті. 1950 жылы Фурколоға қарсы поляк-американдық республикашы Чарльз Скибински шықты, ол округтегі көптеген поляк-американдықтарды пайдаланып, маңызды мәселелер жоқ науқанды жүргізуге тырысты. Фурколо өзінің мандатын сақтап, 130 000-нан астам дауыс берілген сайлауда 10 000-нан астам дауысқа ие болды. Фурколо 1949 жылдың 3 қаңтарынан бастап 1952 жылдың 30 қыркүйегінде отставкаға кеткенге дейін Өкілдер палатасында қызмет етті. Оның алғашқы мерзімінде ұсынған маңызды заңнамалық бастамасы – мұқтаж орта мектеп бітірушілеріне колледжге оқуға көмектесетін стипендиялық-несиелік бағдарлама болды. Фурколоны Палатаның ықпалды көпшілік көшбасшысы, Массачусетс штатының конгрессмені Джон В. МакКормак өзінің қорғауына алды. МакКормак Фурколоның Палатаның Қаржы комитетіне тағайындалуын ұйымдастырды. Бұл тағайындау Фурколомен бірге осы органға сайланған Джон Ф. Кеннедиді ренжітті, ал Кеннеди кейіннен Фурколоны МакКормактан демеушілік әсерін алуға тырысқаны үшін кінәлады. 1951 жылы Фурколо Кеңес Одағының Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Катынь орманындағы поляк әскери шенеуніктер мен зиялыларын жаппай өлтіру фактілерін тергеу үшін құрылған арнайы комитетке мүше болып тағайындалды. Фурколоның осы комитетке тағайындалуы (онда поляк-американдықтар басым болды) да МакКормактың жұмысы болды, бұл Фурколоның округіндегі көптеген поляк-американдықтардың болуымен байланысты болуы мүмкін. Комитет кісі өлтіруді Кеңес құпия қызметі (НКВД) жасады деген қорытындыға келді және Халықаралық сотқа іс қозғауға тырысты. Фурколо комитеттің тергеуінен алған білімін осы оқиғалар негізінде жазылған «Катыньдегі кездесу» атты роман үшін пайдаланды. Ол Бостон қалалық сотының кеңсе меңгерушісі лауазымына тағайындалған Джон Херлидің орнына келді. Тағайындалған кезде Конгресс демалыста болды, сондықтан Фурколо ресми түрде қыркүйекке дейін Конгресс депутаты қызметінен кетпеді. 1954 жылы Фурколо АҚШ Сенатына үміткер болды, бірақ қазіргі республикашыл Леверет А. Салтонсталлтан шамалы айырмамен жеңіліске ұшырады. Сайлау Фурколо мен Кеннеди арасындағы жеке дауды жұртшылыққа жария етті. Кеннеди теледидарда Фурколоны ашық түрде қолдаудан бас тартты, ал кейін Фурколо Кеннедидің өзінің штатының маңызды мүшесі Тед Соренсенді Салтонсталлдың сайлау штабына жібергенін және Кеннедидің әкесі Джозеф Салтонсталлдың сайлау науқанына қаржылық көмек көрсеткенін білді.

Массачусетс губернаторы

Фурколо 1956 жылы Массачусетс штатының губернаторы лауазымына үміткер болып, Демократиялық партияның номинациясын жеңіп алды. Республикалық вице-губернатор Самнер Г. Уиттиерге қарсы науқан қызу болды, екі тарап та бір-бірін заң шығару қызметін бұрмалауда айыптады. Фурколо республикашылар тарапынан Бостон мүдделеріне бағынышты Девердің саяси машинасының бөлігі ретінде сипатталды. Сенатор Кеннеди осы сайлауда Фурколоны арнайы қолдады. Фурколо сайлауда жеңіске жетіп, 1958 жылы Массачусетс штатының Өкілдер палатасының бұрынғы спикері Чарльз Гиббонсты жеңіп, қайта сайланды. Гиббонс республикашылардың таңдаған үміткері, Бас прокурор Джордж Финголд сайлаудан екі ай бұрын қайтыс болғаннан кейін жазба арқылы дауыс беруге ұсынылған еді. Фурколо 1957 жылдан 1961 жылға дейін губернатор болды. Өкіметтік қызметінің кезеңінде Фурколо штанттың барлық аймақтарында аймақтық колледжлер желісін құрды, мемлекеттік қызметкерлердің жалақысын арттыру, сондай-ақ жұмысшылардың өтемақысын және жұмыссыздық жәрдемақысын жақсарту үшін күресті. Ол жалақыдан табыс салығын автоматты түрде ұстап алуды енгізді, бұл мемлекеттік кірістердің айтарлықтай өсуіне әкелді. 1960 жылғы штат есебіне сәйкес, штат білім беру саласында елде бірінші орынды алды және басқа да әлеуметтік бағдарламаларда алдыңғы қатарда болды. Фурколо өлім жазасына күмәмен қарады, қызметке келгеннен кейін көп ұзамай осы институтты зерттеуді тапсырды және губернатор болып тұрған кезінде төрт адамның өлім жазасын жеңілдетті. 1957 жылы Джон Фостер псевдонимімен Фурколо "Let George Do It!" атты комик роман жариялады. Үкімет орталығынан басқа, Фурколо Бостонның Пруденциал орталығының дамуына да белсенді қатысты. Бэк-Бейдегі қолданылмайтын теміржол учаскесі бірнеше жыл бойы даму ұсыныстарының нысаны болды. Prudential Insurance компаниясы Бостонның аталған дамуға қатысты салық бағалауын шектеуді сұрады, ал учаскенің бір бөлігі Массачусетс автожолының кеңейтілуі үшін де қарастырылып жатты. Фурколо келісімге келуге көмектесті, бұл Prudential компаниясына құрылысты бастауға мүмкіндік берді. Жоғарғы сот Метрополитен көлік басқармасына (MTA, қазір MBTA) қатысты келісімнің кейбір аспектілерін жойды, нәтижесінде 1960 жылы жоба жұмысы тоқтатылды. Фурколоның билігі кезеңінде штаттық биліктегі жемқорлықтың жалғасуы байқалды, бұл бұрынғы басшылықтарда күшейген еді. Бірнеше істердің ішінде Бостон орталығының астындағы тұрақ салумен байланысты жағдай ерекше көзге түсті. Фурколо бұл жұмысты бақылау үшін Массачусетс тұрақ комиссиясын құрды, бірақ оны ешқандай бақылауға алмады. Комиссия облигациялар шығару арқылы өзін-өзі қаржыландырды, кейіннен бірқатар адам комиссияның құрылыс қаражатынан түрлі схемалар арқылы 800 000 доллардан астам ақшаны алғаны анықталды. Осы әрекеттері үшін төрт адам сотталды және түрмеде жазасын өтеді. 1950 жылдары жоспарланған мемлекетаралық тас жолдар бағытындағы мемлекеттік жұмыс қызметкерлері, бағалаушылар және жер иелері арасындағы келісімге байланысты тағы бір маңызды жанжал орын алды. Сол кездегі саясаткерлердің айтуынша, тас жолмен байланысты қылмыстардың "бас атасы" болған алаялықтар туралы мәліметтер 1960 жылғы сайлаудан кейін демократтар бақылауындағы Конгресс тергеуімен жасырылды, бұл Кеннедидің президенттікке үміткерлігін ұялтудан сақтау мақсатында жасалған болуы мүмкін. Бұл жанжал нәтижесінде Массачусетс штатының бірнеше тас жол қызметкерлері сотталды.

Сенатқа екінші рет сайлау

1960 жылы Фурколо тағы да АҚШ Сенатына үміткер болды, және Демократиялық партияның ұсынуын оңай жеңіп алады деп күтілді. Бірақ, бұрынғы Спрингфилд мэрі Томас О'Коннор Фурколоның басқару кезеңіндегі жемқорлыққа байланысты дауларды пайдаланып, оны іріктеу сайлауында жеңді. Фурколо өз жеңілісін сату салығын қолдауымен байланыстырды.

Кейінгі жылдар

Фурколо жеңіліске қатты ренжіді және саясаттан кетуге шешім қабылдады. Ол жеке практикаға оралып, Нидхэмға көшті, ал заң фирмасын Ньютонға орналастырды. 1966 жылы Фурколо Массачусетс штатының бас прокуроры лауазымына демократтардың үміткері болуға тырысты, бірақ қыркүйекте бұрынғы вице-губернатор Фрэнсис Х. Беллоттиге жеңіліп қалды. 1967 жылдан 1972 жылға дейін Миддлсекс округінің аудандық прокурорының көмекшісі болып жұмыс істеді. Ол көп жыл бойы штаттың жоғары оқу орындарын бақылаумен айналысатын регенттер кеңесінде қызмет етті. Осы қызметінде штаттың колледждері мен университеттерін жақсартуға ұмтылған азшылықтың өкілі болды. Ол кеңестің жұмысына қанағаттанбағандықтан, 1981 жылы жақсартуларға қолдау көрсету үшін арнайы топ құруды қолдады. Фурколо 1995 жылдың 5 шілдесінде Кембриджде (Массачусетс штаты) 83 жасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды және оның денесі Бруклиндегі (Массачусетс штаты) Холихуд зиратына жерленді. 1972 жылы Люсиден ажырасып, 1979 жылы қайтыс болғаннан кейін оның туыстарымен заңдық дауға түсті. 1980 жылы Фурколо Констанс М. Глисонға үйленді, ол одан кейін тірі қалды. 2009 жылы Фурколоның қауымдастық колледждерін қолдауы еске алынып, штат желісін ресми түрде Губернатор Фостер Фурколо атындағы қауымдастық колледждер жүйесі деп атады. Ол Катын трагедиясын тергеудегі рөлі үшін Польша үкіметінен Polonia Restituta орденін алды, сондай-ақ Италияның Ынтымақтастық жұлдызымен марапатталды. Ол Бостон университетінен, Портия заң мектебінен, Саффолк университетінен, Массачусетс университетінен және басқа да көптеген оқу орындарынан құрметті дипломдар алды.

Жарияланымдар

Кітаптардан өзге, Фурколо түрлі басылымдар үшін мақалалар, әңгімелер және эсселер жазды. Оның кітаптары: