Канарси: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Нью-Йорк қаласындағы аудан,
тума тайпа.

Этимология

"Канарси" – Ленапе тіліндегі "қоршалған жер" немесе "бекініс" деген сөздің ағылшын тілінің дыбысталу ережелеріне бейімделуі. Еуропалықтар көбінесе аймақта тұратын жергілікті халықты сол жердің атауымен атаған, бірақ "Канарси" атауы бастапқыда олардың барлық ата-бабаларының жерін мегзегені немесе жай ғана бір "қоршалған ауылды" білдіргені белгісіз. (сонымен қатар "Canarsee") Еуропалықтар қоныстанғаннан кейін бұл аймақ әртүрлі атаулармен белгілі болды: "Flatlands Neck", "Vischers Hook" және "Great Neck". 1939 жылғы WPA Нью-Йорк қаласы бойынша нұсқаулықта Канарси "вадевиль әзілдерінің нысаны" деп сипатталған. 2010 жылдарға қарай "The Flossy" да Канарсиге берілген жергілікті лақап ата ретінде қолданыла бастады.

География

Канарси шығысында Фреш-Крик бассейнімен және Шығыс 108-ші көшемен немесе Уильямс даңғылымен шектеседі; солтүстігінде Линден бульварымен немесе Бей-Ридж тармағымен; батысында Ральф даңғылымен; оңтүстік-батысында Пэрдегат бассейнімен; оңтүстік-шығысында Белт Парквей және Ямайка шығанағымен. Ол солтүстік-батыста Ист-Флэтбуш, батыста Флэтлендс, оңтүстік-батыста Берген-Бич, солтүстікте Браунсвилл және солтүстік-шығыста Спринг-Крикке жақын орналасқан. Бүгінгі күнгі Канарси ауданы Канарси тайпасының негізгі ауылдарының бірі болған. Олар қазіргі Сейвиу және Ремсен даңғылдарының қиылысында тұрған болуы мүмкін. 1930 жылдарға дейін бұл жерде "үлкен қабық үйінділері" табылған. Уайкоффтың үйі әлі де Кларендон жолында тұр және ол Нью-Йорк штатындағы ең көне құрылым саналады. Сол кезде Ямайка шығанағына Канарсиден оңтүстікке қарай аралдар тобы созылып, Бэррен аралын да қамтыған. Жер туралы келісімге қол қойылған кезде аймақта үш түпкілікті американдық отбасы ғана қалды. 1684 жылға дейін голландтар мен түпкілікті американдықтар Флэтлендстегі әртүрлі жер учаскелерін сату туралы жиырма екі келісімге қол қойды. Флэтбуш және Флэтленд қалалары қазіргі Канарси аумағындағы Фреш-Крик өзенінің батыс жағалауына қатысты талас-тартыс тудырды. 1685 жылы Флэтленд шекараларын растау осы кішкентай жерді мойындамады; оның орнына бұл жер Жаңа лоттардың бөлігі ретінде, содан кейін Флэтбуштың бөлімшесі ретінде жіктелді. Бұл дау 19 ғасырға дейін жалғасты, бұл туралы 1797 және 1873 жылдардағы карталардан көруге болады. Канарсиге жетудің жалғыз жолы Ямайкаға пойызбен барып, содан кейін каретаға отыру еді, жолаушылар батпақты орманды аралап өтетін "ұзақ және жайсыз сапарға" шығар еді. Лонг-Айленд темір жолы Ист-Нью-Йорк станциясынан Канарси Лэндингке, Рокавей Парквей мен Белт Парквейдің қазіргі қиылысына жақын жердегі теңіз айлағына пойыз қызметін ұсынды. Темір жол Ямайка шығанағына созылған теңіз айлағын салды, ол ағаш жеткізу үшін пайдаланылды және кейін кеңейтілді. Келесі жылы "Игл" газетінде Канарси әлі де балықшылар ауылы ретінде танымал болғанымен, "адамдар оған барудың жолын тапқанда көптеп келеді" деп жазылған. 1870 жылдары неміс, голланд, шотланд және ирланд қоныс аударушылары Канарсиге көптеп көшіп келе бастады. Манхэттеннен Роккавейге тікелей жүзіп келетін Уайттың темір кемелері екі жылдан кейін жұмыс істей бастады. Екі бәсекелес компанияның болуына қарамастан, Канарси темір жолының тұрақты жолаушылары болды, өйткені көптеген жолаушылар Канарсиге баруды қалады. 1883 жылы театрлық және музыкалық қойылымдар үшін "Жүзбелі павильон" деп аталған үлкен екі қабатты баржа Канарси жағалауынан 1 шақырым қашықтықта орналастырылды. Бұл кезде шығанақтың тереңдігі 1 метрге дейін жеткен, сондықтан суға шомылуға жарамды. Орындаушылар үшін суға қарай 15 метрлік сахна созылып, баржаның төменгі қабатында суға түсу орындары орналастырылған. "Эдит Пек" кемесі жаға мен баржа арасында жүйтіп тұрды. Жазғы коттедждер де шығанақтың жағалауында, әсіресе Канарси Лэндингтің шығысында, Sand Bay деп аталатын аймақта салынды. Жер су астында болғандықтан, бұл үйлердің көпшілігі қазықтарға орнатылды. Қайық жасау да танымал болды: Канарсидегі қайық жасаушылардың саны 1868 жылы бірден 1887 жылы сегізге дейін өсті. Канарсиде жасалған қайықтардың көпшілігі шағын ескектер болды, бірақ кейбіреулері үлкен шлюптар еді. Келушілер ескектерді жалға алып, Ямайка шығанағындағы Раффл-барда немесе басқа жерлерде балық аулауға болатын. Егер олардың жеткілікті ақшасы болса, олар үлкен шлюпты жалға алып, ашық теңізге балық аулауға шығатын. Рокавей Парквейден оңтүстікке қарайғы маршрут электр троллейбусының шағын маршрутына айналды. Алтын қаланың құрылысы 1 миллион долларға бағаланды, ғимараттар күміс және алтынмен әшекейленген. 1909 жылы саябаққа ауыр зақым келтірген өрт екі қонақүйді де жойды. Саябақ келесі маусымға дейін толығымен қайта жаңартылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Нью-Йорк қаласының кемежайлар департаменті Канарси жағалауындағы кемежайларды жалға ала бастады. Бұл кемежайлар жазғы демалыс үйлеріне, жағажайларға, өнеркәсіптік ғимараттарға, темір жолдарға және кемежайларға айналдырылды. Кейбір кемежайлар қайық жасау орындары, клубтар және құрылысшылар үшін пайдаланылды, ал басқалары Голден Сити паркін кеңейту үшін жалға алынды. Шығанақтағы балық 1904 жылы химиялық ластану белгілерін көрсетті. 1915 жылы Канарсидің өзі зардап шекті, өйткені 27 тұрғын сол жылғы балық аулаудан тифке шалдықты. Сол жылғы балық аулаудан 100-ге жуық гастроэнтерит жағдайлары анықталды. 1917 жылға қарай күніне 3785 литрдей ағын су шығанаққа құйылып жатты. Бұл Ямайка шығанағының жағалауына жаңа өнеркәсіптік кәсіпорындарды, соның ішінде асфальт және құрылыс компанияларын тартты. Канарси кемежайынан шыққан алғашқы өнеркәсіптік экспорт, 500 тонна металл шығыны 1933 жылы теңізге шықты. Ақырында, сол кездегі Нью-Йорк қаласының саябақтар комиссары Роберт Мозес бұл жобаны мақұлдамады. Ол шығанақты қалалық саябаққа айналдыруға ұмтылды. Канарси темір жолы 1928 жылы Канарси метро желісіне айналдырылды, Манхэттенге тікелей қол жеткізуді қамтамасыз етті. Метро желісі ашылғаннан кейін, шенеуніктер Канарси мен Рокавей-Бич арасында жаңа паром қызметін ашуға шақыруды бастады. Метро желісі жоспарланған теңіз портына қол жеткізуді де жақсартуға тиіс еді.

Canarsie is bordered on the east by Fresh Creek Basin and either East 108 Street or Williams Avenue; on the north by either Linden Boulevard or the Bay Ridge Branch; on the west by Ralph Avenue; on the southwest by Paerdegat Basin; and on the southeast by Belt Parkway and Jamaica Bay. It is adjacent to the neighborhoods of East Flatbush on the northwest, Flatlands on the west, Bergen Beach on the southwest, Brownsville on the north, and Spring Creek on the northeast. The present day neighborhood of Canarsie was one of the Canarsie tribe's main villages. They probably lived near the intersection of present day Seaview and Remsen Avenues. As late as the 1930s, "immense shell heaps" could be found at the site. Wyckoff's house still stands along Clarendon Road, and it is believed to be the oldest structure in New York State. At the time, a group of islands extended into Jamaica Bay south of Canarsie, up to and including Barren Island. By the time the land agreement was signed, only three Native American families remained in the area. Through 1684, the Dutch and the Native Americans had signed twenty two deeds regarding the sale of different plots of land in Flatlands. The towns of Flatbush and Flatlands laid competing claims to the western shore of Fresh Creek, within present day Canarsie. A 1685 confirmation of Flatlands' boundaries did not recognize this small patch of land; instead, this land was classified as part of New Lots, then a subdivision of Flatbush. This dispute continued into the 19th century, as seen by maps from 1797 and 1873. The only way to Canarsie was by taking a train to Jamaica and transferring to a stagecoach, where passengers would endure a "long and uncomfortable ride" through the marshy woodlands that the road winded through. offered train service from the Long Island Rail Road at the East New York station to a pier at Canarsie Landing, very close to the current junction of Rockaway Parkway and the Belt Parkway. The railroad built a pier extending into Jamaica Bay, which was used for lumber deliveries and was later enlarged. The next year, an article from the Eagle noted that although Canarsie still had a reputation for being a fisherman's village, it "will be largely patronized as soon as people get the means of going there". German, Dutch, Scottish, and Irish settlers started moving to Canarsie in large numbers during the 1870s. White's Iron Steamboats, which sailed from Manhattan directly to the Rockaways, started operating two years later. Despite the existence of two competitors, the Canarsie railroad saw a healthy continued patronage because many passengers wanted to go to Canarsie itself. In 1883, a large double decker barge for theatrical and musical performances, called the "Floating Pavilion", was permanently anchored 0.75 mile (1 km) off the Canarsie shore. The depth of the bay was only 4 feet (1 m) deep at this point, making it suitable for bathing. A 50 feet (15 m) stage extended into the water for the performers, while bathhouses were placed on the barge's lower tier. The steamer Edith Peck regularly traveled between the shore and the barge. Summer bungalows were also built along the bay shore, especially east of Canarsie Landing in an area called Sand Bay. Since the land was submerged during low tide, many of these houses were built on stilts. Boatbuilding also became popular: the number of boatbuilders in Canarsie grew from one in 1868 to eight in 1887. Much of the boats built in Canarsie were small rowboats, but some of them were large sloops. Visitors could rent a rowboat and catch fish at Ruffle Bar or other locations within Jamaica Bay. If these visitors had enough money, they could rent a large sloop and head to the open ocean to fish. The route south of Rockaway Parkway became an electric trolley shuttle route. Golden City cost $1 million to build The buildings were adorned with silver and gold. In 1909, the park was severely damaged by a fire, which also destroyed two hotels. The park was completely rebuilt for the next season. After the end of World War I, the New York City Department of Docks started renting piers along the Canarsie shore. These piers were transformed into summer vacation houses, boardwalks, industrial buildings, railroads, and piers, among other purposes. Some piers were used by boat yards, clubs, and builders, while other piers were rented for an expansion of Golden City Park. The shellfish in the bay began showing signs of chemical contamination in 1904, In 1915, Canarsie itself was affected when 27 residents contracted typhoid from that year's shellfish catch. Another 100 cases of gastroenteritis were traced to that year's shellfish catch. By 1917, an estimated of sewage per day was being discharged into the bay. This brought new industrial tenants along the Jamaica Bay shore, including an asphalt company and a construction company. The first industrial export from Canarsie Pier, a 500 ton shipment of scrap metal, departed in 1933. Ultimately, Robert Moses, the New York City Parks Commissioner at the time, disapproved of the project. He moved to transform the bay into a city park instead. The Canarsie Railroad was converted to the Canarsie subway line in 1928, providing direct access to Manhattan. After the subway line opened, officials began calling for a new ferry service between Canarsie and Rockaway Beach. The subway line was also supposed to help improve access to the proposed seaport,

Алтын қала 1934 жылдың қаңтарында тағы бір өрттен зардап шекті. Бұл жолы ойын-сауық паркінің операторлары оны қайта құруға шешім қабылдамады және аймақ соңғы күндерін кеме тұрағы ретінде өткізді. Бұл орын алған жоқ, себебі Роберт Мозес паркуэйді ойын-сауық паркі арқылы салмақшы еді. Алтын қала 1939 жылы Белт Парквейге орын беру үшін бұзылды. Белт Парквей аймақ арқылы салынғанда, карусель Болдвинге, Лонг-Айлендтегі Фрипортқа шектес жерге көшірілді. 1939 жылы WPA Нью-Йорк қаласы бойынша нұсқаулығында Канарси "көңіл көшірмейтін жазық далаларда орналасқан сирек қоныстанған қауымдастық" екені айтылды. Нұсқаулық сондай-ақ өртенген ойын-сауық паркі, шалап салынған лашықтар және Канарсидің "шөптесін және итальяндықтар өсірген шағын бақшалары" туралы сипаттады. Кітапта троллейбус Канарси кемежайының бойымен жүргенде "қоқыс пен батпақтың жағымсыз иісі" және "шалап салынған үйлердің бақшалары" арасында көрінетіні айтылды. 1939 жылға дейін қаланың әртүрлі жерлерінен алынған ондаған ескі троллейбустар Канарсидегі 11 метрлік тереңдіктегі көлге тасталды. Канарси кемежайы троллейбус маршруты 1942 жылы тоқтатылды және тұрғындардың наразылығына қарамастан B42 трамвай (кейін автобус) маршрутымен ауыстырылды. Ескі Канарси кемежайы троллейбусының жолы тастап кетілді. 1940 жылы Канарсиде 14 000 орындық арена салу жоспары ұсынылды. Бұл арена бірнеше ондаған жылдар бойы салынбаған сияқты, өйткені 1974 жылы көптеген Канарси тұрғындары Бруклиндегі жоспарланған 15 000 орындық аренаға қарсылық білдірді. Аренаның ұсынылған орындарының бірі Канарсиде болды. 1941 жылы қала Канарсиде Ямайка шығанағына құйылатын шикі ағын су мөлшерін азайту үшін жаңа кәріздік станция салынатынын хабарлады.

Тұрғын үй құрылысы

Канарсиде екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана кең ауқымды тұрғын үй құрылысы басталды. Аймақтағы батпақты жерлер толтырылды. Алғашқы қарапайым үйлер 1946 жылдың ақпан айында жеткізіліп, маусым айында тұруға дайын болды. 1950 жылдардан бастап, Бруклиннің оңтүстік-шығысында, қазіргі Берген-Бич, Канарси және Милл-Басин сияқты су жағалауындағы қала маңындағы қауымдастықтар қарқынды дамыды. 1951 жылдың тамызында Шығыс 103-ші және Шығыс 105-ші көшелер арасында 1600 пәтерлік Брюкелен үйлерінің құрылысы басталды, бұл Нью-Йорк қаласының Тұрғын үй басқармасының жобасы еді. Құрылыс 1952 жылдың қазан айында аяқталды. Тағы бір NYCHA жобасы – Bayview үйлері 1954 жылы салына бастап, 1955 жылы ашылды. Соңғы NYCHA құрылысына сауда орталығы да кірді. Жеке құрылыс салушылар да үйлер салды, бірақ аймақтарға бөлу заңдарына сәйкес, бұл үйлердің биіктігі үш қабаттан аспады. Бос жатқан жерлер болды, бірақ сол кезде олар өте жылдам дамытылып жатты. Ақырында бұл учаске Mitchell Lama бағдарламасы бойынша қала салған 6000 отбасыға арналған орташа табысты тұрғын үй кешеніне айналды. Осы құрылыспен бірге, федералды және қалалық үкіметтер Канарсидегі саябақтар мен жағажайларды жақсартуға жүздеген мың доллар бөлді. Көптеген жас отбасылар Канарсиге көшіп келді, ал жаңа келгендерді қабылдау үшін Канарси орта мектебі салынды. 1959 жылы қала Канарсиде Flatlands индустриялық паркін салуды ұсынды. Бұған дейін жеке құрылыс салушының жобасы 1958 жылы жалға алушылардың жетіспеуіне байланысты тоқтатылғаннан кейін қала жобаны өз қолына алды. Индустриялық парк Шығыс 99-шы және 108-ші көшелер арасында, Фаррагут жолы мен Лонг-Айленд темір жолының арасында орналасуы тиіс еді. 1962 жылы жерді тазартуға рұқсат берілді. Шығыс Бруклин тұрғындары білім беру кешенін салуды қалап, оның орнына білім беру кешенін салмайынша, Шығыс Бруклиндегі мектептердің бөлінуі жалғасады деп ойлады. Нью-Йорк қаласының қала құрылысы департаменті 1965 жылы жоспарды мақұлдады. Қала индустриялық аймаққа жер қосу үшін аймақтан өтетін көшелерді жойды. Бұл кешігулер құрылысты тоғыз жылға тоқтатты: 1966 жылдың наурыз айында қала әкімі Джон Линдсейдің көмекшісі "бір қашақ топырақ та қазылмаған" деді. Жобаның құрылысы 1966 жылдың жазында басталды, ал Flatlands индустриялық паркі 1969 жылы ашылғанда, кешен Fresh Creek-тің шығысында, Belt Parkway және Vandalia Avenue арасында орналасқан еді. 1962 жылы Калифорниялық Thompson–Starrett компаниясы жер сатып алып, көп пәтерлі үйлер салуды ұсынды. Бірақ қаржы жетіспеуіне байланысты жоба жүзеге аспады. Жобаның жаңа құрылыс салушылары – Starrett Corporation және National Kinney Corporation бірлескен кәсіпорны болды, олар жобаны "Starrett City" деп атады. 1967 жылы Біріккен тұрғын үй қоры (UHF) жоспарды жариялады және алғашқы тұрғындар жыл соңына қарай көшуді бастады. Ашылған кезде 46 11-20 қабатты үйлерде 5881 пәтер болды. Растық шиеленістер 1964 жылы Нью-Йорк қаласының білім бөлімі Браунсвилльдің кейбір оқушыларын Канарси орта мектебіне жібергенде басталды. Оңтүстік жағалау орта мектебі 1970 жылы ашылды, бірақ физикалық жағынан толық емес еді: көптеген бөлмелерде оқу жылының ортасына дейін жиһаз, сантехника немесе дауыс беру жүйесі болмады. Ақ және қара студенттер арасындағы ірі қақтығыстар 1970 жылдың қыркүйегінде және 1971 жылдың сәуірінде болды. Бірінші жылдың соңында мектеп директоры орнынан кетіп, "Оңтүстік жағалаудың достары" коалициясы құрылды, олар мектептегі ресурстар мен мүмкіндіктердің жетіспеушілігіне наразылық білдірді. Қазан айының басында бұл оқушылар әлі де мектепке бара алмады. 14 қазанда NYCDOE осы студенттердің шамамен 40-ына қатысты шешім қабылдады: он біреуін IS 285-ке жіберіп, қалғандарын Канарсидегі IS 211-ге тіркеңіз. (IS 211-ге тіркелген Браунсвилль оқушыларының саны 29 деп әртүрлі айтылды. Кейін бұл сан 32-ге дейін өсті.) 17 қазанда жүздеген ақ ата-аналар IS 211 және IS 267 алдында наразылық акциясына шықты. Олар қара нәсілді оқушыларды басқа мектепке ауыстырмаса, наразылық акциясын жалғастыратынын мәлімдеді. Ата-аналардың наразылығы мектептердің кіреберісін жапқандықтан, мектептер сол күні жабылды. Бұл наразылық үш күнге созылды, содан кейін NYCDOE бұл ата-аналарға сотқа шақыру қағазы жіберумен қорқытты. 1972 жылдың 24 қазанында NYCDOE төрағасы Харви Б. Скрибнер Браунсвилль студенттерін IS 211 колледжіне қабылдаудан бас тартты. Браунсвилльдің ата-аналары келесі күні оқушыларын IS 211-ге әкеліп, мектеп алдында наразылық акциясын бастады. 26 қазанда NYCDOE Скрибнердің бұйрығын кері қайтарып, Браунсвилльдің қара нәсілді оқушыларын қайта тіркеді. Төмен қатысушылыққа байланысты сол күні алты Канарси мектебі жабылды. 1 қарашаға дейін, бойкоттың бесінші күні наразылық білдірушілердің саны азайды, бірақ бойкот жалғасты. Бойкот 10 қарашада, басталғанына он екі күннен кейін тоқтатылды. Бойкотты тоқтату шарты ретінде аймақ үшін жаңа аймақтау жоспары бұйрық берілді. 6 желтоқсанда жарияланған жаңа жоспар да көптеген қара нәсілді оқушыларды қайта аймақтауға байланысты даулы болды. Содан кейін екінші жаңа жоспар бұйрық берілді. Жаңа аймақтау жоспарының кешігуіне шағымданып, көптеген Канарси ата-аналары 1973 жылдың 1 наурызында екінші бойкотты бастады. Бұл бойкот Милл-Басин мектебіне тарады, бірақ Грейвсендтегі ұқсас бойкот сәтсіз аяқталды. Бойкот 1 сәуірде аяқталды, ата-аналар Браунсвилль студенттерін Канарси мектептеріне қабылдауды тоқтатуға келісті. Бұрын тіркелген оқушылар бітіруге дейін қалуға рұқсат етілді. Барлығы, ақ студенттер 1972–1973 оқу жылының жеті аптасында мектепке барудан бас тартты. 1978 жылы NYCDOE интеграциялық жоспары штат тарапынан алдын ала мақұлданды. Браунсвилльдің қара нәсілді оқушылары Канарси мектептеріне қабылдануы мүмкін болды, егер олар ондағы оқушылардың көп бөлігін құрамайтын болса. 1972 жылы Канарсидегі 80 000 тұрғынның шамамен 2,5% қара нәсілді болды. Канарсидің қара нәсілді тұрғындары көбінесе NYCHA кешендерінде шоғырланған, олар қалған ауданның жеке үйлерімен біріктірілген. 18-ші ауданның сайланған басшылығы оқушылар құрамына пропорционал емес болды: 1983 жылға қарай 18-ші аудан мүшелерінің көп бөлігі ақ болды, тіпті ауданның 75% оқушысы қара нәсілді болса да. Бұл пропорционалдық емес өкілдік 1994 жылға дейін жалғасты, осы жылы 18-ші ауданның басым көпшілігі ақ мүшелері екі ауданда қара нәсілді дауыстардың үлесін арттыру үшін бірнеше мектептерді жақын ауданға бөлу жоспарына қарсы шықты. Бұл жоспар кейіннен жойылды. 1989 жылы Seaview Estates кондоминиумдарының құрылысы басталды. Жоба Канарсидегі соңғы онжылдықтардағы ең ірі жаңа тұрғын үй құрылысы ретінде сипатталды. Кешен 2003 жылы ашылды. 1980-ші жылдары Канарсидің ақ тұрғындары көшуді бастады. Канарсидің көптеген ақ халқы Статен-Айленд, Куинс, Лонг-Айленд және Нью-Джерсидің қала маңына көшіп кетті, бұл "ақ қашқыштық" деп аталатын ұлттық құбылыс. Бұл 1991 жылы нәсілдік қақтығыстардың күшеюіне әкелді, онда бір жарым айдың ішінде 14 нәсілдік дискриминация оқиғасы тіркелді. Бұл оқиғалар қара нәсілділердің ақтарға, сондай-ақ ақтардың қара нәсілділерге жасаған шабуылдарынан туды. 2010 жылға қарай аудан 78% қара нәсілді болды, ал жалпы тұрғындардың 47-60% Кариб теңізінен келген иммигранттар еді. 2012 жылдың қазан айында болған "Сэнди" дауілі кезінде Канарсидегі көптеген үйлердің жертөлелері суға батты. 2013 жылдың маусым айына қарай Канарсидің 11236 почта индексіндегі тұрғын үй ғимараттарының 10% -ынан астамы сотқа берілді. "Сэнди" дауілінен кейін Федералдық төтенше жағдайлар басқармасы Нью-Йорк қаласындағы су тасқынының қаупін қайта бағалауды бастады.

Canarsie only saw large residential development after World War II. Marshland in the area was filled in. The first huts were delivered in February 1946, and they were ready for occupancy by June of that year. Starting in the 1950s, a series of suburban waterfront communities were being rapidly developed in Southeast Brooklyn, including in present day Bergen Beach, Canarsie, and Mill Basin. In August 1951, work started on the Breukelen Houses, a 1,600 unit New York City Housing Authority development between East 103rd and East 105th Streets. The development was completed in October 1952. The Bayview Houses, another NYCHA development, started construction in 1954 and opened in 1955. The latter NYCHA development included a shopping center. Houses were also constructed by private developers, but due to zoning laws, these residences were limited to three stories high. Vacant lots remained, but they were being very quickly developed at the time. This plot ultimately became a middle income housing development with units for 6,000 families, built by the city under the Mitchell Lama Housing Program. In conjunction with this development, the federal and city governments each awarded hundreds of thousands of money toward improving parks and beaches in Canarsie. Many young families moved to Canarsie, and Canarsie High School was built to handle the newcomers. The city proposed the construction of Flatlands Industrial Park, an industrial park, in Canarsie in 1959. The city took over the project after a previous attempt by a private developer had been canceled in 1958 due to a lack of tenants. The industrial park was to be located on a plot between East 99th and 108th Streets between Farragut Road and the Long Island Rail Road. Permission to clear the land was granted in 1962. East Brooklyn residents wished to see an educational complex on the site instead, on the grounds that not building an educational complex would prolong the school segregation prevalent in Eastern Brooklyn. The New York City Department of City Planning approved the plan anyway in 1965. The city added of land to the proposed industrial area by deleting plans for the side streets that were supposed to run through the area. These delays held up construction for nine years: in March 1966, an aide to Mayor John Lindsay reported that "not one spadeful of dirt" had been excavated on the site. Construction on the project started in summer 1966, and when the Flatlands Industrial Park opened in 1969, The complex is located east of Fresh Creek between Belt Parkway and Vandalia Avenue. In 1962, the California based Thompson–Starrett Co. bought of land, upon which they proposed to construct apartment buildings. However, this did not occur due to a lack of funds, The project's new developers were a joint venture by the Starrett Corporation and the National Kinney Corporation, who renamed the project "Starrett City". In 1967, the United Housing Foundation (UHF) announced a plan and the first residents started moving in by the end of the year. At the time of opening, it had 5,881 units in 46 eleven to twenty story buildings. The racial tensions began in 1964, when the NYCDOE zoned some Brownsville students to Canarsie High School. South Shore High School opened in 1970, albeit in a physically incomplete state: many rooms did not have furniture, plumbing, or public announcement systems until the middle of the school year. Major conflicts between white and black students occurred in September 1970 and April 1971. By the end of its first year, the principal was stepping down, and a coalition called "Friends of South Shore" had formed to protest the lack of resources or opportunities available at that school. By the start of October, these students had still not been able to start school. On October 14, the NYCDOE came up with a solution regarding approximately 40 of these students: send eleven to IS 285, and enroll the rest within IS 211 in Canarsie. (The number of Brownsville students enrolled in IS 211 was variously given as either 29 That number later rose to 32.) In response, on October 17, hundreds of white parents from Canarsie showed up to protest outside IS 211 and IS 267. They announced their intention to keep protesting unless the black students were reassigned to another school. Because the parents' protests blocked these schools' entrances, the schools were closed for the rest of that day. These protests went on for three days until the NYCDOE threatened a writ of court action against these parents. On October 24, 1972, NYCDOE Chairman Harvey B. Scribner withdrew enrollment for the Brownsville students who were going to IS 211. The Brownsville parents brought their students to IS 211 the next day and started protesting outside the school. On October 26, the NYCDOE reversed Scribner's order, re enrolling the black students from Brownsville. Due to low attendance, six Canarsie schools were closed for that day. By November 1, the fifth day of the boycott, the number of protesters had subsided, but the boycott was still ongoing. The boycott was broken on November 10, twelve days after it started. As part of the terms to end the boycott, a new zoning plan for the area was ordered. The new plan, released on December 6, was also controversial because it involved rezoning many black students. A second new plan was then ordered. Many Canarsie parents, who complained that it was taking too long to come up with a new zoning plan, initiated a second boycott on March 1, 1973. This boycott spread to a school in Mill Basin, but a similar one in Gravesend was unsuccessful. The boycott ended on April 1, after parents agreed almost unanimously to prohibit any more Brownsville students from enrolling in Canarsie schools. Students who were already enrolled were allowed to stay until they graduated. In total, white students boycotted their schools for seven weeks of the 1972–1973 school year. In 1978, a NYCDOE integration plan was tentatively approved by the state. Black students from Brownsville could enroll in Canarsie schools as long as they did not make up a majority of the student population there. Of the 80,000 Canarsie residents in 1972, about 2.5% were black. Canarsie's black residents were mostly concentrated in the NYCHA developments, which were integrated with the detached houses in the rest of the neighborhood. The elected leadership of District 18 became ethnically disproportionate to the student body: by 1983, most of the District 18 board members were white, even though 75% of the district's students were black. This disproportionate representation continued through 1994, when the mostly white members of District 18 opposed a plan to split off several schools into a nearby district in order to increase the proportion of black votes in both districts. That plan was subsequently canceled. In 1989, construction commenced on the Seaview Estates condominiums. The project was characterized as Canarsie's first large new residential development in decades. The development opened in 2003. In the 1980s, the white residents of Canarsie started moving away, Much of Canarsie's white population left for the suburbs of Staten Island, Queens, Long Island, and New Jersey, part of a national phenomenon referred to as "white flight". This culminated in a spate of racial conflicts in 1991, where 14 racial bias incidents were recorded within a month and a half. These incidents were committed by both blacks against whites, and by whites against blacks. By 2010, the neighborhood was 78% black, and between 47% and 60% of the total residents were immigrants from the Caribbean. During Hurricane Sandy in October 2012, the basements of many homes in Canarsie were flooded. By June 2013, more than 10% of the residential buildings within Canarsie's zip code, 11236, were being foreclosed upon. In the aftermath of Hurricane Sandy, the Federal Emergency Management Agency started redrawing flood risk maps in New York City to account for climate change. The original flood map in 1983 labeled 26 buildings under the FEMA "flood zone", but the new flood map proposed increasing that total to 5,000 buildings. Many area homeowners opposed the maps because they could not afford flood insurance if they were rezoned under the FEMA flood zone.

Қауымдастық

Канарси еңбекші және орта тапқа жататын аудан ретінде сипатталады.

Қызықты орындар

Канарсиде екі сауда орталығы бар. Олардың бірі – Канарси Плаза, ол Авеню Д-де орналасқан. Бруклин Терминал базары Канарси Плазаға жақын орналасқан және өсімдіктер, ағаштар және жемістер сияқты гүлзаршылық тауарларын сатады. Қала 1982 жылы Канарси зиратын сату ниеті туралы хабарлады, бірақ 25 жылдан астам уақыт бойы сату әрекеттері нәтижесіз болды. 2010 жылы Бруклин мен Куинс арасында орналасқан тағы бір зиратты басқаратын Cypress Hills компаниясы Канарси зиратын сатып алды. Сол кезде 8000 жерлеу орын алған, ал тағы 6000 денеге орын болған.

Демография

2010 жылғы АҚШ халық санағының деректеріне сүйенсек, Канарсидің халқы 83 693 адамды құрады, бұл 2000 жылы саналып алынған 85 058 адамнан 1365 (1,6%) кем. Ауданның көлемі белгілі бір шамада, ал тұрғындардың тығыздығы ... құрады. Аудан тұрғындарының этникалық құрамы: 81,0% (67 816) – афроамерикалықтар, 5,9% (4928) – испан тілді емес ақ нәсілділер, 0,2% (192) – жергілікті американдықтар, 2,6% (2198) – азиялықтар, 0,0% (8) – Тынық мұхиты аралдарынан келгендер, 0,4% (332) – басқа нәсілдер және 1,5% (1278) – екі немесе одан көп нәсілдің өкілдері. Кез келген нәсілге жататын испандықтар мен латиноамерикандықтар халықтың 8,3% (6941) құрады. Канарси мен Флатлендстерді қамтитын 18-ші қауымдастық округінің 2018 жылғы NYC Health халық денсаулығы профилі бойынша 165 543 тұрғыны бар, орташа өмір сүру ұзақтығы 82,0 жылды құрайды. Бұл көрсеткіш Нью-Йорк қаласының барлық аудандарының орташа өмір сүру ұзақтығынан (81,2 жыл) сәл жоғары. Тұрғындардың көп бөлігі орта жастағы ересектер мен жастардан тұрады: 25% – 0-17 жас аралығындағылар, 29% – 25-44 жас аралығындағылар, ал 24% – 45-64 жас аралығындағылар. Жоғары білім алуға жасы жеткен және егде жастағы тұрғындардың үлесі төмендеу, тиісінше 9% және 13% құрайды. 2018 жылы Канарси мен Флатлендстердің шамамен 21% кедейлік шегінде өмір сүрді, бұл Бруклиндегі 21% және Нью-Йорк қаласының жалпы көрсеткіші 20% құрады. Бруклин мен Нью-Йорк қаласының қалған бөлігіндегі 9% жұмыссыздық деңгейімен салыстырғанда, оннан бір тұрғын (9%) жұмыссыз болды. Пәтер жалдауға жұмсалатын қаржы жүктемесі, яғни жалдау ақысын төлеуде қиындықтарға тап болатын тұрғындардың үлесі Канарси мен Флатлендстерде 50% құрайды, бұл қалалық және округтік деңгейдегі 52% және 51% көрсеткіштерінен төмен. Осы есептеулерге сүйенсек, 2018 жылға қарай Канарси мен Флатлендстер қаланың қалған бөлігімен салыстырғанда жоғары кіріс деңгейіне ие деп есептеледі. 1990 жылдары Канарсидің ақ нәсілді тұрғындарының көп бөлігі "ақтардың қашуы" деп аталатын жалпыұлттық құбылыстың бір бөлігі ретінде қала маңына көшіп кетті.

Полиция және қылмыс

Канарсиге негізінен Нью-Йорк полициясының 69-шы округі қызмет көрсетеді, ол Фостер даңғылы, 9720 мекенжайында орналасқан, бірақ Бэй Ридж тармағының батысындағы шағын аудан 67-ші округтің құзыретінде, ол Снайдер даңғылы, 2820 мекенжайында орналасқан. 2019 жылы 69-шы округте 2 құлқындық, 25 зорлау, 91 тонау, 146 қастандық, 63 қарақшылық, 286 ірі ұрлық және 72 автокөлік ұрлығы тіркелді. Округте осы санаттағы қылмыстар 1990 мен 2019 жылдар аралығында 84,9%-ға, ал 2001 жылдан бері 60,9%-ға төмендеді. Басқа бес ірі зорлық-зомбылық қылмыстары (құлқындық, зорлау, қастандық, тонау және қарақшылық) бойынша 69-шы округте 2019 жылы 100 000 тұрғынға шаққанда 456 қылмыс тіркелді, округ бойынша 100 000 тұрғынға шаққанда 571 қылмыс, ал қала бойынша 100 000 тұрғынға шаққанда 572 қылмыс тіркелді. 18-ші Әлеуметтік округте 100 000 адамға шаққанда 46 адам жарақат алып ауруханаға түсті, округ және қала бойынша көрсеткіш 100 000 адамға шаққанда 49 адамды құрады. Оның түрмеге қамау көрсеткіші 100 000 адамға шаққанда 380 адамды құрайды, округ бойынша 100 000 адамға шаққанда 460, ал қала бойынша 100 000 адамға шаққанда 425 адамды құрайды.

Өрт қауіпсіздігі

Канарсиді Нью-Йорк қаласының өрт сөндіру департаментінің (FDNY) 257-ші бөлімшесі/170-ші баспалдақ бөлімшесі/58-ші батальоны қызмет көрсетеді, олар 1361 Рокавей Парквейде орналасқан.

Денсаулық

Қаңсар және Флатлендстерде қаланың басқа аудандарына қарағанда мерзімінен бұрын туу жиі кездеседі, бірақ жасөспірім аналардың тууы сирек. Қаңсар мен Флатлендстерде 1000 тірі туған балада 89 ерте туған бала (қала бойынша 1000-ға 87), ал 1000 тірі туған балада 11,6 жасөспірім анадан туған бала (қала бойынша 1000-ға 19,3-ке қарағанда) тіркелді. 2018 жылы сақтандырылмаған тұрғындардың саны 21% деп есептелді, бұл қала бойынша 12% көрсеткіштен жоғары. АҚШ пошта қызметінің Қаңсар станциясы 10201 Флатлендс даңғылында орналасқан.

Канарси айлағы

Канарси Пирс, Ямайка шығанағындағы балық аулау және демалыс орны, ауданның оңтүстік бөлігінде, Роккавей парквейінің соңында орналасқан. Пирс Gateway ұлттық демалыс аймағының Ямайка шығанағы бөлімшесінің бір бөлігі болып табылады және Ұлттық парк қызметімен басқарылады. 1992 жылы пирсті қайта жаңартуға 5 миллион доллар жұмсалды. Пирсте мейрамхана және келушілер орталығы бар. Сонымен қатар, бейсбол, футбол, баскетбол, теннис ойнауға арналған жайлар мен иттерді серуге арналған алаң да бар.

Басқа парктер

Көршілікте NYC Parks басқаратын бірнеше басқа саябақтар бар. Bayview ойын алаңы Bayview үйлерінің ішінде және PS 272 жанында, Seaview даңғылы мен Шығыс 100-ші көшеде орналасқан. Ойын алаңының бастапқы жер учаскесі 1955 жылы сатып алынды, ал NYCHA 1962 жылы қосымша жер берді. Bayview ойын алаңында баскетбол және гандбол алаңдары, сондай-ақ ойын және фитнес алаңдары бар. Bildersee ойын алаңы Флатлендс даңғылында Шығыс 81-ші және Шығыс 82-ші көшелердің арасында орналасқан. Оның атауын алған Исаак Бильдерси 1940 жылдары Бруклиндегі мемлекеттік мектептердің көмекші директоры болды. Қала 1960 жылы IS 68 мектебін салу үшін жерді сатып алды, ол Исаак Бильдерзее мектебі және оған ілеспе ойын алаңы болды. Bildersee ойын алаңы мектеппен бірге 1965 жылы ашылды. Онда баскетбол және гандбол алаңдары, сондай-ақ ойын алаңы бар. Curtis ойын алаңы Foster даңғылында Шығыс 81-ші және Шығыс 82-ші көшелердің арасында орналасқан. Онда баскетбол алаңдары, фитнес және ойын алаңдары бар. Sledge ойын алаңы Шығыс 95-ші көшеде Holmes Lane мен Avenue L арасында орналасқан. Парк бастапқыда 1934 жылы қалаға 1924 жылы сатып алынған жерде ашылды. 1984 жылы ол 1980 жылы қызмет барысында қаза тапқан 69-шы округтің полиция қызметкері Cecil Frank Sledge есімімен аталды. Sledge ойын алаңы 1997–1998 жылдары жаңартылды. 100% ойын алаңы Glenwood жолындағы Шығыс 100-ші және Шығыс 101-ші көшелердің арасында орналасқан. Онда гандбол алаңдары, ойын алаңы және су шашырату душтары бар. 1978 жылы қала Jamaica Bay бойындағы Шығыс 102-ші және Шығыс 108-ші көшелер арасында қосымша саябақ салуды ұсынды, бірақ тұрғындар жаңа саябаққа қарсы болды, өйткені олар бар саябақтарды күтіп ұстау үшін қаражат жұмсауды қалады. Бұл саябақ 1973 жылы Flatlands Industrial Park жобасының аясында жабылған болатын. B42 маршруты Rockaway Parkway бойымен бұрынғы трамвай маршрутының тікелей жалғасы болып табылады, ол Canarsie Pier-ге дейін жүретін. Rockaway Parkway станциясында B42 және метро арасында тегін ауысу мүмкіндігі бар. PS 115, PS 272, PS 276, IS 68 және IS 211 мектептері бар. Бұл мектептердің барлығын New York қалалық білім беру департаменті (NYCDOE) басқарады. 2018 жылғы мәліметтерге сәйкес, Canarsie және Flatlands аудандарының тұрғындарының білімі деңгейі қаланың қалған бөлігімен салыстырғанда шамамен бірдей. 2018 жылғы зерттеуде 25 жастан асқан тұрғындардың 38%-ы жоғары білім алған, бірақ 14%-ы орта мектепті бітірмеген, ал 49%-ы жоғары білім алғандар. Қарама-қарсылық ретінде, Бруклин тұрғындарының 38%-ы және қала тұрғындарының 41%-ы жоғары білімді. Jamaica Bay филиалы 9727 Seaview даңғылында Rockaway Parkway және Шығыс 98-ші көше арасында орналасқан және ол 1973 жылы ашылды. Сонымен қатар, Paerdegat филиалы Canarsie-дің батысында, Paerdegat Avenue South көшесіне жақын, Шығыс 59-шы көшесінің 850 нөмірінде орналасқан.

The neighborhood has several other parks operated by NYC Parks. Bayview Playground is located at Seaview Avenue and East 100th Street, within the Bayview Houses and next to PS 272. The original plot for the playground was acquired in 1955, and NYCHA gave additional land in 1962. Bayview Playground contains basketball and handball courts, as well as a play area and fitness area. Bildersee Playground is located on Flatlands Avenue between East 81st and East 82nd Streets. Its namesake, Isaac Bildersee, was an assistant public school superintendent for Brooklyn during the 1940s. The city purchased the land in 1960 so it could construct IS 68, the Isaac Bildersee School, along with an accompanying playground. Bildersee Playground opened along with the school in 1965. It contains basketball and handball courts, as well as a play area. Curtis Playground is located on Foster Avenue between East 81st and East 82nd Streets. It contains basketball courts as well as fitness and play areas. Sledge Playground is located on East 95th Street between Holmes Lane and Avenue L. The park originally opened in 1934 on land that was acquired by the city in 1924. In 1984, it was renamed after Cecil Frank Sledge, an NYPD officer for the 69th Precinct who was killed in the line of duty in 1980. Sledge Playground was renovated in 1997–1998. 100% Playground is located on Glenwood Road between East 100th and East 101st Streets. It contains handball courts, a playground, and spray showers. In 1978, the city proposed an additional park between East 102nd and East 108th Streets along Jamaica Bay, but residents opposed the new park because they wanted the funds to pay for existing parks' upkeep. until it was closed by 1973 as part of the Flatlands Industrial Park project. The B42 route along Rockaway Parkway is a direct descendant of the former trolley route that ran to Canarsie Pier. There is a free direct transfer between the B42 and the subway at Rockaway Parkway. PS 115, PS 272, PS 276, IS 68, and IS 211. These schools are all operated by the New York City Department of Education (NYCDOE). Canarsie and Flatlands generally has a similar ratio of college educated residents than the rest of the city as of 2018. A 2018 study found that 38% of residents age 25 and older have a college education or higher, but 14% have less than a high school education and 49% are high school graduates with some college education. By contrast, 38% of Brooklynites and 41% of city residents have a college education or higher. The Jamaica Bay branch is located at 9727 Seaview Avenue between Rockaway Parkway and East 98th Street, and it opened in 1973. In addition, the Paerdegat branch is located just west of Canarsie, at 850 East 59th Street near Paerdegat Avenue South.

Медиа

Бейсенбі сайын шығатын "Кенарси курьері" Бруклиндегі ең көне апталық басылым болып табылады және қазірге дейін жарық көріп келеді. Ол 1921 жылдың 22 сәуірінде Уолтер С. Патрикпен құрылған. 1959 жылы Боб және Джо Самиц ағайындар "Курьерді" сатып алды. Джо Самиц қайтыс болғаннан кейін Мэри Самиц күйеуі Бобпен бірге газеттің бірлескен баспашысы болды, ал 1998 жылы Боб қайтыс болғаннан кейін жалғыз баспашыға айналды. Самицтер отбасы кейін газетті Донна Марра мен Сандра Грекоға сатты. 2010 жылы Марра жалғыз баспашы болды.