Кіріспе
Британдық теңізшіл майор Чарльз Генри Джон Четвинд Талбот, Шрусберидің 20-шы графы, Уотерфордтың 20-шы графы, Талботтың 5-ші графы, ККВО (13 қараша 1860 – 7 мамыр 1921), 1868 жылдан 1877 жылға дейін Ингестр виконты атанысымен танымал болды. Ол кездегі бай дворянға тән емес, ол жол көлігі саласында бірнеше кәсіпорын ашты, нәтижелері әр түрлі болды.
Major Charles Henry John Chetwynd Talbot, 20th Earl of Shrewsbury, 20th Earl of Waterford, 5th Earl Talbot , KCVO (13 November 1860 – 7 May 1921), styled Viscount Ingestre from 1868 to 1877, was a British peer. Unusually for a wealthy nobleman of the period, he began several businesses connected with road transport, with mixed success.
Отбасылық негіздер
Шрусбери Лондонның Белгравия ауданындағы Итон-плейс үйінде дүниеге келді. Ол Чарльз Четвинд Талботтың жалғыз ұлы және мұрагері, Шрусберидің 19-шы графы және Талботтың 4-ші графы. Оның әкесі, 18-ші Шрусбери графы, графтық атақтарды алыс туысынан мұраға алған, сондықтан ол Ұлыбритания мен Ирландияның ең жоғары графтық атақтарына құқығын Лордтар палатасының тізілімінде 2-ші Шрусбери графы мен 2-ші Уотерфорд графынан таратынын дәлелдеу арқылы қорғауы тиіс болды. Шрусбери мыналардың туысы болды: Лотианның 8-ші маркизіне үйленген Констанция; Пемброктың 13-ші графына үйленген Гертруда; және Терезаның інісі, Браунлоудың 3-ші графына үйленген Аделаида. Тереза белгілі бір үй иесі болған және Лондондерридің 6-шы маркизіне үйленген.
Мұрагерлік
Шрусберидің өте бай әкесі, Шрусбери, сол кезде Ингестр виконты атанған, 16 жастағы мектеп оқушысы кезінде қайтыс болды. Әкесінің барлық мүлігі мен жеке байлығы жас лорд Шрусберидің анасына мирас қалды. Ол 1912 жылға дейін өмір сүрді, ол кезде Шрусбери 51 жаста болды.
Білім беру және неке
Лорд Шрусбери Итон колледжінде оқыған, бірақ болашақ әйелімен қашып кетуі оқу орнымен арадағы қарым-қатынасын тоқтатып берді.
Мемлекеттік лауазымдар мен марапаттар
Ол өзінің теңдік атағымен Ирландияның мұрагерлік Жоғары басқарушысы болды, осы қызметінде Эдуард VII және Георг V патшаларының тәж кигізу салтанаттарына қатысты және 1903 жылғы шілдеде бұл патшаның Дублинге жасаған мемлекеттік сапарында бірге болды. 1907 жылы ол KCVO орденімен марапатталды. 1895 жылы Лорд Шрусбери өзінің Ingestre Hall үйінде Стаффордшир поло клубын құрды. Содан кейін, бар болғаны 23 жасында, 1884 жылдың жазында Лондонның Вестминстер ауданында, Вулвергемптон қаласындағы Фордер фирмасы жасаған 35 "Forder Royal Hansom" таксилерімен қызметін бастады. Бұл фирма атқарушылық ордерге ие болған және жеке пайдалануға арналған сәнді "hansoms" шығарған. Лорд Шрусберидің таксилері Фордердің арнайы патенттелген дизайны бойынша салынған және Фордердің жеңіл конструкциясын пайдаланған. Әр такси жолаушылардың қолайлылығы үшін резеңке дөңгелектермен жабдықталған, бұл сонымен қатар таксидің қызмет ету мерзімін ұзартуға да себеп болды. Оның барлық аттарының жалдары қырқылған, әр таксидің бүйінінде корона және S және T әріптері орналасқан. Конюшняға телефон қойылған, сол арқылы таксиді кез келген уақытта шақыруға болады. Бастапқыда жүргізушілер ат пен таксиді пайдалану үшін күніне 1 фунт төлеп, қалған табысын өзіне қалдыратын. Тапсырыс азайған кезде жүргізушілер ереуілге шығып, Лорд Шрусбериден бағаны төмендетуді талап ететін. 1888 жылдың жазында ол екі кәсіпорынды сатып алу үшін "Шрусбери және Талбот такси және шусыз шина компаниясы" акционерлік қоғамын құрды. Біріншіден, графтың өзі басқарған такси иесі және жұмыс шеберінің кәсіпорны, екіншіден, Манчестер және Лондонда болат және резеңке дөңгелектер өндіретін "Noiseless Tyre Company Limited" компаниясы. 1891 жылдың көктемінде, такси жүргізушілерінің жыл сайынғы ереуілінен кейін, Лорд Шрусбери компанияның 300 атын полиция күзетімен компанияның Баттерсидегі ғимаратында сатуға шығарды. Олар сол кезде Лондонның әртүрлі аудандарындағы бірнеше ауладан жұмыс істеді. Баспасөз жүргізушілерге ұсынылған шарттарды, содан кейін аттардың бағасын және сатылымға қойылған әрбір аттың сатылып кеткенін хабарлады. Басқа резеңке дөңгелекті таксилердің күшті бәсекесі үлкен мәселеге айналған сияқты. 1891 жылдың қазанында компанияға адал такси жүргізушілерімен бизнес қайта басталды.
Көлік
1900 жылдың қарашасында Лорд Шрусбери тағы бір ашық акционерлік қоғамды құрды – «Шрусбери С Т және Чаллинер Тайр Компани Лимитед», кабиналар, кареталар, автокөліктер, велосипедтер, көлік құралдары, шиналар, камералар, сым, үнді резеңкесі және гутта-перчадан жасалған тауарлар және т.б. өндіру және сату үшін. 1903 жылдың желтоқсанында Мишлен шиналарын импорттау ісі бойынша Дунлоп сотқа шағымдануында ол Лондондағы Лонг Акредегі Мырза Вейгель басқаратын «Мэсон Талбот» деген іскерлікке ие болып сипатталды. 1901 жылдың наурыз айында ол «атауымен анықталған мақсаттармен» «Британ Автомобильдік Коммерциялық Синдикаты Лимитед» қоғамын құрды. Акционерлер белгілі адамдар емес еді, бірақ сол кездегі жартылай ауылдық Лэдброк Гроув, Ноттинг Хилл, Шепардс Буш және Хаттон Гарден ЕК аймақтарындағы мекенжайларын көрсетті. Акционерлердің бірі – 25 Максилла Гарденс, Солтүстік Кенсингтон мекенжайындағы Р. Вейгель мырза. Лорд Шрусбери алғашқы төраға болды. Басқа алғашқы директорлар – Париждегі «Société Commerciale d'Automobiles» қоғамының президенті М. Шаберт және басқарушы директор Д. М. Вейгель. Жаңа ғимарат (бұрын карета жасаушылар орналасқан) 97-98 Лонг Акреде (Энделл Стрит 1-ге іргелес) «төрт үлкен қабатты» құрады. Он екі айдан кейін Лорд Шрусбери белгілі француз фирмалары «Клемент Ротшильд» және «Дж. Ротшильд пен Ұлы» Лондондағы қызметін кеңейту арқылы автокөлік кузовтарын жасау бизнесін жүргізу үшін құрылған «Дж. Ротшильд пен Ұлы Лимитед» қоғамының төрағасы болды. Сол ғимараттың екінші қабатында «Talbot» үйі орналасқан, ол «Talbot» шиналарын (гоноравлиялы C. S. Rolls орнатқандай) жеткізіп берді, ал үшінші қабатта автокөлік киімдері орналасатын болды. 1909 жылдың наурыз айында Шрусбери өзінің «Talbot» агенттерімен бәсекелесіп жүрген бизнесін жабатынын ресми түрде жариялады. 1909 жылы ол «Homoil Trust Limited» қоғамын құрды, оның құрамында кешірек флоттың бас инженері, тағы бір көмір шахтасының иесі және танымал консалтингтік инженер болды. Қоғам көмір шайырынан жасалған, бензиннің арзан және тиімді ауыстырушысы үшін түрлі патенттерді сатып алу және дамыту үшін құрылды. Ол 1910 жылдың соңында өз еркімен таратылды.
Талбот автокөліктері
Лорд Шрусбери 1902 жылы Clément Talbot Limited компаниясын құрды. Ол үшін ол Ұлыбританияның алғашқы, автомобильдерді шығаруға арналған зауытын Лондонның Солтүстік Кенсингтонында, әкімшілік ғимараттың кіреберісінің үстіне жеке гербін орнатып салдырды. Ол Адольф Клемент Байардты "инженері" ретінде шақырды және танымал француздық Клемент Байард машиналарын Ұлыбританияға импорттаудан бастады. 1912 жылдың қараша айында Бруклендс трассасында Лорд Шрусберидің 25,6 ат күші ғана бар Талбот машинасы, Перси Ламберт басқаруымен, сағатына 113,28 миль жылдамдыққа жетіп, көптеген сыныптық рекордтарды жаңартты. Брукленд трассасындағы одан жылдам жүрген жалғыз көлік – 84,8 ат күші бар Мерседес Бенц болды.
Әскери қызмет
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде граф Ұлыбританиядағы ішкі қызметте толықтай қызмет етті. Ол 1914-1915 жылдары Армиялық қызмет корпусының аттарды жабдықтау қызметінде майор болды. 1915 жылдың қаңтар айында оның жалғыз ұлы, Ингестре виконты, Регент паркі казармасындағы Корольдік атты гвардия резервисінде болған кезде, Лондонда тұмауға шалдығып, содан кейін өкпе қабынудан қайтыс болды.
Кейінгі өмірі
Лорд Шрусбери 1921 жылғы мамыр айында 60 жасында қайтыс болды және Ингестр приход шіркеуіне жерленді. Одан кейін оның әйелі мен немересі арасында оның мүлігі үшін мұрагерлік дау басталды. Оның немересі, 21-ші Шрусбери графы Джон, 20-шы графтың соңғы өсиетін жазған кезде толыққанды санада болмағанын айтып, сотта жеңіс одны алды. Элен қайтыс болған граф оған салған "Карриад" үйін, Темзадағы Горингте қалдырып, сол сияқты тыныш жердегі "Карриад коттеджіне" көшіп кетті. Лорд Шрусбери қайтыс болғанға дейін ол оған өмірінің соңына дейін ай сайын 2000 фунт стерлинг төлеуді өсиет еткен.