Гордон Уилсон (1927-1995) – ирландский политик, ставший символом мира во время конфликта в Северной Ирландии. Его слова о прощении после трагедии известны во всем мире.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық саясаткер (1925–1995)
Irish politician (1925–1995)
Гордон Уилсон (25 қыркүйек 1927 – 27 маусым 1995) Ферманаф округіндегі Эннискиллен қаласында мата сатушы болған. Солтүстік Ирландиядағы қақтығыстар кезінде ол халықаралық деңгейде бейбітшілік үшін күрескен белсенді ретінде танылды. 1987 жылғы 8 қарашада Уақытша ИРА орнатқан бомба Эннискиллендегі Еске алу күні шеруі кезінде жарылып, Уилсонды және оның медбике қызы Мариді жаралады. Бомбалаудан бірнеше сағат өткен соң, BBC телеарнасына берген эмоционалды сұхбатында Уилсон өліп бара жатқан қызымен болған соңғы әңгімесін, екеуінің де қирандылардың астында жатқанын айтты. Оның "Менде ешқандай қастық жоқ. Мен ешқандай ашу-ыза ұстамаймын" деген сөздері бүкіл әлемге таралып, қақтығыстар туралы ең есте қаларлық цитаталардың біріне айналды. Солтүстік Ирландиядағы ИРА шабуылдары көбінесе лоялистердің кек алуына әкелсе, Уилсонның кешірім мен келісімге шақырулары Эннискиллен рухы деп аталды. Бейбітшілік үшін күрескен Уилсон Синн Фэйн мүшелерімен көптеген кездесулер өткізді. Ол сондай-ақ Уақытша ИРА өкілдерімен бір рет кездесті. Уилсон Эннискиллендегі Еске алу күні болған бомбалаудың себептерін түсінуге тырысты. Ол сонымен қатар, лоялистік жауынгерлермен келіссөздер жүргізіп, оларды зорлық-зомбылықтан бас тартуға көндіруге ұмтылды.
Gordon Wilson (25 September 1927 – 27 June 1995) was a draper in Enniskillen, County Fermanagh, who became known internationally as a peace campaigner during the Troubles in Northern Ireland. On 8 November 1987 a bomb planted by the Provisional IRA exploded during Enniskillen's Remembrance Day parade, injuring Wilson and fatally injuring his daughter Marie, a nurse. In an emotional television interview with the BBC only hours after the bombing, Wilson described his final conversation with his dying daughter as they both lay buried in rubble. His words "I bear no ill will. I bear no grudge" were reported worldwide, becoming among the most remembered quotations from the Troubles. Whereas IRA attacks in Northern Ireland often resulted in reprisals by loyalists, Wilson's calls for forgiveness and reconciliation came to be called the Spirit of Enniskillen. As a peace campaigner, Wilson held many meetings with members of Sinn Féin. He also met once with representatives of the Provisional IRA. Wilson sought to understand the reasons for the Remembrance Day bombing in Enniskillen. He also held talks with loyalist paramilitaries in an attempt to persuade them to abandon violence.
Бомбалау
1987 жылы 8 қарашада Эннискилленде Ұлыбритания қарулы күштерінде қызмет еткендерді құрметтеу үшін жыл сайынғы Еске алу күні салтанаты өтті. Уақытша ИРА қаланың Оқу үйлеріне, кенотафтың артына бомба орналастырған. Ол сағат 10:43-те, салтанат басталар алдында жарылу үшін баптамаланған. Жарылыстан 11 адам қаза тауып, 64 адам жарақат алды; соңғы құрбан 13 жыл комада жатқаннан кейін көз жұмды. Жарылыс Уилсон мен оның қызы Мариді қираған үйінділердің астына көмді. Ол қимылдай алмай, оның қолын ұстап, өлім аузында жатқан қызын жұбатты, Маридің соңғы сөздері: "Әке, мен сізді қатты жақсы көремін" болды. Бес минуттан кейін құтқарушылар Уилсон мен оның қызын құлаған ғимараттың астынан шығарды. Мари есін қайта таппады және кейін ауруханада қайтыс болды. Осы шабуылға деген көзқарастың өзгеруіне Вильсонның қызының өліміне реакциясы ықпал етті. 60 жастағы мата сатушы бомба орнатқандарды ашық кешірді және олар үшін дұға ететінін айтты. Сондай-ақ, ол ешкімнің Маридің өлімі үшін кек алмауын және лоялистердің де бұлай істемеуін өтінді. 1997 жылы Еске алу күні Синн Фэйн жетекшісі Джерри Адамс бомбалауға байланысты ресми түрде кешірім сұрады.
On 8 November 1987, Enniskillen held its annual Remembrance Sunday ceremony to honour those who had served in the British Armed Forces. The Provisional IRA had planted a bomb in the town's Reading Rooms behind the cenotaph. It was timed to go off at 10:43am just before the ceremony was due to start. The explosion killed 11 people and injured 64; the last victim died after lying in a coma for 13 years. The blast buried Wilson and his daughter, Marie, in rubble. Unable to move, he held her hand and comforted her as she lay dying, her last words were, "Daddy, I love you very much". Five minutes later rescuers pulled Wilson and his daughter out from under the collapsed building. Marie never regained consciousness and died later in hospital. Pivotal to the change in attitude towards this sort of attack was Wilson's reaction to the death of his daughter. The 60 year old draper publicly forgave those who had planted the bomb and said he would pray for them. He also begged that no one take revenge for Marie's death and pleaded with loyalists not to do so. On Remembrance Day 1997, Sinn Féin leader Gerry Adams formally apologised for the bombing.
Ирландия Сенаты
1993 жылы Уилсонды сол кездегі Ирландия Республикасының Taoiseach Альберт Рейнольдс Оирехтастың Жоғарғы палатасы – Сенат Эйренге мүшелікке ұсынды. Ол 1995 жылға дейін сенатор болып қызмет етті. Дублиндегі Уэсли колледжінде білім алған Уилсон, мызғымас христиандық сенімімен белгілі болды және Эннискиллен методистік шіркеуіне қатысты. Өмірінің көп бөлігін ол Ферманнах округіндегі Эннискиллен қаласындағы Хай-стриттегі отбасылық маталар дүкенін басқарумен өткізді.
In 1993, Wilson was nominated by Albert Reynolds, the then Taoiseach of Republic of Ireland, to join the Seanad Eireann, the Upper house of the Oireachtas. He served as a Senator until 1995. Educated at Wesley College, Dublin, Wilson was a man of strong Christian faith and attended Enniskillen Methodist Church. He spent most of his adult life running the family drapery shop in High Street, Enniskillen, County Fermanagh.
Өлім
Вилсон 1995 жылы 67 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды, ал оның ұлы Питер жол апатында қайтыс болғаннан кейін бірнеше ай өткен соң. Оның әйелі Джоан Уилсон 2023 жылдың 31 наурызында дүние салды.
Wilson died of a heart attack in 1995, aged 67, just a few months after the death of his son, Peter, in a road accident. His wife, Joan Wilson, died on 31 March 2023.
Мұра
Уилсонды бейбітшілік жолындағы жұмысында танысқан адамдар оны ең шабыттандыратын және мейірімді адамдардың бірі деп еске алады. Уилсонның жасөспірім шағында оқыған Дублиндегі Уэсли колледжі, оның қайтысынан кейін кітапханасын Гордон Уилсон атындағы кітапхана деп атады. Оның әйелі осы салтанатқа қатысты.
People who had met Wilson in the course of his peace work have described him as one of the most inspiring and caring men they had ever met. Wesley College Dublin, where Wilson went to school as a teenager, renamed their library to the Gordon Wilson Library after his death. His widow was present at the ceremony.