Кіріспе

Дагмар Краузе (Dagmar Krause; 4 маусым 1950 жылы туған) – неміс әншісі, ең белгілісі – Slapp Happy, Henry Cow және Art Bears сияқты авангардты рок топтарымен жұмысы. Ол сонымен қатар Бертольд Брехт, Курт Вайль және Ханс Айслердің әндерін орындауымен де танымал. Оның ерекше ән айту стилі оның дауысын дереу тануға мүмкіндік береді және ол бірге жұмыс істеген көптеген топтардың дыбысын қалыптастырды.

Топтар мен жобалар

Дагмар Краузе 1950 жылдың 4 маусымында Батыс Германияның Гамбург қаласында дүниеге келді. Ол өзінің кәсіби мансабын 14 жасында Гамбургтың Рипербан ауданындағы клубтарда әнші ретінде бастады. 1968 жылы ол заманауи фольклорлық/протест тобы – City Preachers тобына шақырылды. Өзі бір кезде жартылай әзілде, оны неміс тіліндегі The Mamas & the Papas тобының нұсқасы деп сипаттаған. Ол 1968 жылы шыққан Der Kürbis, das Transportproblem und die Traumtänzer (Қабақ, көлік мәселесі және арман бишілері) альбомына вокалмен үлес қосты, бұл неміс телешоуынан туындаған жоба. City Preachers 1969 жылы тарап кетті, бірақ олардың жетекші әншісі Инга Рампф пен Краузе 1970 жылы I. D. Company альбомын жазу үшін қайта бірікті. Бұл студиялық жоба, онда әр вокалист LP-нің бір жағын орындап, бағытын анықтады (Краузе жағы авангардтық бағытымен болашағын көрсетті). Гамбургте эстетикалық еркіндік пен эксперименталды музыканы іздеген көптеген еуропалық музыканттардың қызығушылығын тудырған авангардтық сахна болды. Осы жерде Краузе британдық эксперименталды композитор Энтони Мурмен танысып, кейіннен оған тұрмысқа шықты. 1972 жылы Мур, Краузе және Мурдың американдық досы, әнші-күйші Питер Блегвад Slapp Happy тобын құрды. Бұл топ өзін "наив рок" деп сипаттады, ол қарапайым поп құрылымдарын семиотикалық және символистік дәстүрлерден теңдей алған, түсініксіз мәтіндермен үйлестірді. Slapp Happy Краузедің халықаралық музыкалық мансабының бастамасы болды. Олар Германияда Polydor лейблі үшін Faust тобының қолдауымен екі альбом жазды: Sort Of (1972) және кейін Acnalbasac Noom (сол кезде жарық көрмеген) альбомын шығарды. Содан кейін олар Лондонға көшіп, Acnalbasac Noom-ның Virgin Records үшін жаңа реттелген нұсқасын жазды, ол Slapp Happy, сондай-ақ Casablanca Moon (1974) деген атпен шықты. Бастапқы Acnalbasac Noom тек 1980 жылы Recommended Records лейблі арқылы жарық көрді. 1974 жылы Slapp Happy Virgin лейблінің серіктесі Генри Коу тобымен бірікті, ол саяси бағытталған авангардты рок тобы болды. Олар екі альбом шығарды: Desperate Straights (1974) және In Praise of Learning (1975). Бірақ көзқарастардағы айырмашылықтар Мур мен Блегвадты Slapp Happy тобын бірігуден бас тартуға мәжбүр етті. Краузе, алайда, Генри Коу тобымен бірге қалуды жөн көрді, бұл Slapp Happy тобының тарауына әкелді. Краузедің ән айтуы Генри Коу тобының репертуарына жаңа өлшем қосты, ал олардың күрделі уақыт белгілері оның вокалдық қабілетін арттырды. Генри Коу екі жыл бойы Еуропаны гастрольдеді, осы кезеңде олар концерттік альбом шығарды (1976), онда Краузе Роберт Уайтпен дуэттер орындады. Бірақ 1976 жылдың мамыр айында денсаулығының нашарлауына байланысты Генри Коу тобының қарбалас гастроль кестесінен шығуға мәжбүр болды және Гамбургке оралды. 1977 жылдың қазан айында ол әлі де гастрольдеуге мүмкіндік таппады, Генри Коу тобынан кетіп, олардың келесі студиялық альбомында ән айтуға келісті. Hopes and Fears 1978 жылы Генри Коу альбомы ретінде басталды, бірақ топтағы оның мазмұны туралы пікірлердің қақтығысы нәтижесінде ол Краузе, Крис Катлер және Фред Фриттен тұратын жаңа топ – Art Bears тобына тиесілі болды. Art Bears тағы екі ән альбомын шығарды: Winter Songs (1979) және The World as It Is Today (1981). Кевин Койн 1979 жылы Virgin Records компаниясымен "Babble" альбомында онымен жұмыс істеді. Сахналық тұсаукесерде Койн ғашықтардың қиратушы қарым-қатынасы "Мурлар қырғынының" құрбандары сияқты көрінуі мүмкін екенін айтты. The Sun және The Evening Standard газеттеріндегі жағымсыз жарияланымдар Ньюэм кеңесінің Театр Корольдік Стратфорд-Исттегі екі қойылымды қысқа мерзімде тоқтатуына себеп болды. Шоу Кеннингтондағы Овал үйінде төрт күн бойы көрсетілді. NME үшін шоуды қарап, Пол Дю Нойер былай деп жазды: 1983 жылы Краузе жаңа топқа қосылды – News from Babel, негізгі мүшелері Краузе, Крис Катлер, Линдси Купер және Зина Паркинс. Олар екі альбом жазды: Work Resumed on the Tower (1984) және Letters Home (1985). News from Babel тобынан кейін Краузе көптеген жобалар мен ынтымақтастықтарға қатысты. Ол Майкл Найман/Пол Ричардс өнер әнінде, "The Kiss" Омар Ибрагиммен Майкл Найман Бандтың "The Kiss and Other Movements" альбомында (1985) өнер көрсетті. Ол сондай-ақ Линдсей Купермен бірге "Музыка басқа жағдайларда" (1986), Крис Катлер мен Латц Гландиенмен бірге "Үй ішіндегі оқиғалар" (1992), Тим Ходжкинсонмен бірге "Біздің әрқайсымыздың ойымызда" (1994) және Мари Гойеттпен бірге "Ғылыми арман және француз сүйіспеншілігі" (1998) бағдарламаларында өнер көрсетті. 1984 жылы Краузе The Stranglers тобының "Here & There" әнінде қосымша вокалмен өнер көрсетті. Ән олардың "Skin Deep" синглінің B-жағында пайда болды. Кейіннен ол 2001 жылы Aural Sculpture альбомының қайта жазылған нұсқасына қосылды. 1991 жылы Краузе, Мур және Блегвад "Камера" (итальян тілінде "Бөлме" дегенді білдіреді) – Ұлыбританияның After Image продюсерлік компаниясы жасаған және Channel 4 Television тапсырысымен арнайы жазылған телеоперада жұмыс істеді. Ол Краузе идеясының негізінде, Блегвад сөздерімен және Мур музыкасымен жазылған. Краузе "Мелузина" рөлін ойнады және опера екі жылдан кейін Channel 4 телеарнасында көрсетілді. Slapp Happy 1997 жылы қысқа мерзімге қайта құрылып, Ça Va альбомын жазды және 2000 жылы Жапонияда гастрольдік сапарда болды. 2010 жылы Краузе Роберт Уайттың музыкасына арналған құрмет көрсету концертіне қатысты – Comicoperando, оның құрамында Ричард Синклер, Энни Уайтхед, Гилад Атзмон, Алекс Магуайр, Крис Катлер, Джон Эдвардс, Мишель Дельвиль, Карен Мантлер және Кристиано Кальканиле болды. Краузе, Мур және Блегвад 2016 жылдың қараша айында Slapp Happy тобын қайта құрып, Германияның Кельн қаласындағы Week End фестивалінде Faust тобымен бірге өнер көрсетті. Екі топ 2017 жылдың 10-11 ақпанында Лондондағы Cafe Oto-да да бірге өнер көрсетті. 2017 жылдың 24 ақпанында Slapp Happy, Faust тобысыз, Токиодағы Mt. Rainier Hall-да өнер көрсетті. Краузе Мэтью Эдвардс пен The Unfortunates тобының Folklore (2017) және The Birmingham Poets (2019) альбомдарына вокалмен үлес қосты.

Жеке жұмыс

Краузе Веймар дәуіріндегі кабареге деген құштарлығы және драматург Бертольд Брехт пен оның музыкалық серіктестері Курт Вейл мен Ханс Айслердің туындыларына деген сүйіспеншілігі оның ең керемет жұмыстарын жасады. 1978 жылы ол Лондонның көркем театрында Брехт пен Вейлдің "Махагонни қаласының өркендеуі мен құлдырауы" пьесасында басты рөлді ойнады, ал 1985 жылы Хэл Уилнердің продюсерлік жобасы – "Lost in the Stars: The Music of Kurt Weill" альбомында Брехт пен Вейлдің "Surabaya Johnny" әнін шырқады. AllMusic сайтында Джон Дуган Краузенің "әдемі альтосы Брехт пен Вейлдің эмоционалды және саяси тұрғыдан қуатты музыкасына өте үйлесімді" деп жазды, ал соңғысы Айслердің шығармаларының ең жақсы орындалуларының бірі деп есептеледі. Ол осы альбомдардан үзінділерді түрлі сахналарда орындады, ең бастысы – Эдинбург фестивалінде, ол Voiceprint Radio Sessions (1993) радиосериясында тіркелді.

Ән салуы

Кейбіреулер Краузды әнші ретінде талғамға келмейтін әнші деп сипаттайды. Оның ән салған стилі өте өзгеше және ерекше. Оның "жұмсақ, вибратоға толы альт" дауысы тәтті әуенді әннен бастап, Генри Коудың "In Praise of Learning" сияқты альбомдарындағыдай, жақын немесе жек көруге болатын Армагеддон стиліне дейін жетеді. Краузе ән айтуының қызықты бөлігі – оның неміс тіліне тән ән айтуы, "бірақ ол неміс немесе ағылшын тілінде ән салса да (оның жиі бір жазбада кездеседі), ол өзінің мінсіз сөздерін сақтау қабілетін және ең көп естілетін лириканы дерлік сезіммен толтыруын сақтайды".

Дискография

Бұл Крауздың қатысқан альбомдарының таңдамасы, олардың жазылған жылы көрсетілген.