Мэри Энн Кили: Англия актрисасы және театр директорының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Мэри Энн Кили, туған тегі Говард (1805 жылдың 22 қарашасы – 1899 жылдың 12 наурызы) – ағылшын актрисасы және актерлер труппасын басқарған адам.

Өмір

Мэри Энн Говард Ипсвичте дүниеге келді, оның әкесі отыншы және қалайы шебер болды. Оның әпкесі Сара Джудит Говард Лидия Футтың анасы болды. Говардтың әншілік талантын Ипсвичтен шыққан жазушы Элизабет Коббольд байқап, оны сахнаға шығуға ынталандырды. Провинциялардағы тәжірибеден кейін ол алғаш рет 1825 жылдың 2 шілдесінде Лондон сахнасында «Розина» операсында өнер көрсетті. Көп ұзамай ол ән айтуды драмаға ауыстырды, онда оның кейіпкерлік актерлік шеберлігіне кең мүмкіндік болды. 1829 жылдың маусымында ол Роберт Килиге (1793-1869) үйленді, ол керемет комедия актері болды және олармен бірнеше рет сахнада ойнаған. 1832 мен 1842 жылдар аралығында олар Ковент-Гарденде, Адельфиде Джон Бакстонмен, Олимпиадада Чарльз Мэтьюспен және Театр Рояльде, Дрю-Лейнде Уильям Чарльз Макредимен ойнады. 1836 жылы олар Америкаға сапар шекті. 1838 жылы ол Бульвер-Литтонның «Помпейдің соңғы күндері» романының драмалық нұсқасындағы соқыр қыз Ндия рөлінде үлкен жетістікке жетті, содан кейін Николас Никлбидегі Смайк рөлін тамаша ойнады. 1839 жылы Харрисон Эйнсворттың «Джек Шепард» пьесасына негізделген пьесадағы кейіпкері ретіндегі көркем және жанды актерлік шеберлігімен оның шешуші жеңісі келді. Пьесаның танымалдылығы, түрмеден қашқан қылмыскерді дәріптеуі соншалықты қауіпті деп есептелді, сондықтан Лорд Чемберлен осы тақырыптағы кез келген қойылымға тыйым салды. Килидің ұзақ мансабынан кейін, ол өзінің керемет дарынына лайық рөлдерде емес, «Джек Шепард» рөлінде көрермендер есінде қалды. Макредидің басқаруымен ол «Венеция саудагерінде» Нериссаны, ал «Маған қалай ұнайсыз» пьесасында Одриді ойнады. Ол күйеуімен бірге 1844 жылдан 1847 жылға дейін Лицей театрын басқарды, Бенджамин Вебстермен және Чарльз Кинмен Хеймаркетте ойнады, Адельфиге бес жылға оралды және 1859 жылы Лицейде соңғы ресми қойылымын жасады. Оның 90 жасқа толуына орай, суретші Уолтер Гудман ұйымдастырған қоғамдық қабылдау осы театрда өтті. Осы мерейлі күні Кили әріптес әйелдеріне хат жолдады, ол The Gentlewoman журналында жарияланды: «Мен сіздерге барлық махаббатымды жолдаймын және Құдай сізді жарылқасын деймін! Мен сияқты ұзақ өмір сүріңіздер және мен сияқты бақытты болыңыз!» Мэри Энн Кили, 1895 жылдың 22 қарашасы. Кили 1899 жылы қайтыс болды және Лондонның Бромптон зиратында жерленді. Мэри Энн мен Роберт Килидің екі қызы болды: Мэри Люси (шамамен 1830-1870) және Луиза (1835-1877), екеуі де ата-аналарының соңынан сахнаға шықты. Мэри Люси жазушы Альберт Ричард Смитпен, ал Луиза қылмыстық адвокат Монтегю Уильямспен, кейіннен Корольдік кеңесшісімен үйленді.

Mary Ann Goward was born at Ipswich, her father was a brazier and tinman. Her sister Sarah Judith Goward was the mother of Lydia Foote. Goward's singing talents were noticed by the Ipswich writer Elizabeth Cobbold and she encouraged her to take to the stage. After some experience in the provinces, she first appeared on the stage in London on 2 July 1825 in the opera Rosina. It was not long before she gave up singing parts in favour of drama proper, where her powers of character acting could have scope. In June 1829 she married Robert Keeley (1793 1869), an admirable comedian, with whom she had often appeared. Between 1832 and 1842 they acted at Covent Garden, at the Adelphi with John Buckstone, at the Olympic with Charles Mathews, and at Theatre Royal, Drury Lane with William Charles Macready. In 1836 they visited America. In 1838 she made her first great success as Nydia, the blind girl, in a dramatized version of Bulwer Lytton's The Last Days of Pompeii, and followed this with an equally striking impersonation of Smike in Nicholas Nickleby. In 1839 came her decisive triumph with her picturesque and spirited acting as the hero of a play founded upon Harrison Ainsworth's Jack Sheppard. So dangerous was considered the popularity of the play, with its glorification of the prison breaking felon, that the Lord Chamberlain ultimately forbade the performance of any piece upon the subject. It is perhaps mainly as Jack Sheppard that Keeley lived in the memory of playgoers, despite her long subsequent career in plays more worthy of her remarkable gifts. Under Macready's management she played Nerissa in The Merchant of Venice, and Audrey in As You Like It. She managed the Lyceum Theatre with her husband from 1844 to 1847; acted with Benjamin Webster and Charles Kean at the Haymarket; returned for five years to the Adelphi; and made her last regular public appearance at the Lyceum in 1859. A public reception, organised by the artist Walter Goodman, was held for her at this theatre on her 90th birthday. To mark this birthday, Keeley addressed a message to fellow actresses by way of a letter to The Gentlewoman, which was reported in the Court Circular column in The Times: My 90th birthday message to my sisters of the stage: I send you all my love, and say God bless you; and may you live as long as I have, and be just as happy! MARY ANNE KEELEY Nov. 22, 1895. Keeley died in 1899 and is buried in Brompton Cemetery, London. Mary Anne and Robert Keeley had two daughters, Mary Lucy (circa 1830 1870) and Louise (1835 1877), both of whom followed their parents on to the stage. Mary Lucy married the writer Albert Richard Smith, while Louise married the criminal advocate Montagu Williams, later Queen's Counsel.