Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын суретшісі Джон Майатт (1945 жылы туған) – өнер туындыларын жасау арқылы алаяқтық жасағаны үшін сотталған британдық суретші. Ол Джон Дрюмен бірлесіп "20 ғасырдың ең ірі өнер алаяқтығы" деп аталған қылмысты жасады. Сотталғаннан кейін Майатт "нағыз жалғандықтарды" жасау арқылы өнер алаяқтығынан табыс табуын жалғастырды.
English painter
John Myatt, (born 1945), is a British artist convicted of art forgery who, with John Drewe, perpetrated what has been described as "the biggest art fraud of the 20th century". After his conviction, Myatt was able to continue profiting from his forgery career through his creation of "genuine fakes".
Сурет
1985 жылы әйелі оны тастап кеткеннен кейін, Миатт балаларына көбірек уақыт бөлу үшін оқытудан бас тартып, белгілі суретшілердің стилінде түпнұсқа туындылар салу арқылы күнкөріс табуға тырысты. Ол "Private Eye" журналына "Шын жалғандар. 19 және 20 ғасырлардағы суреттер – 150 фунттан бастап" деген жарнама берді. Бастапқыда ол суреттерінің шынайы еместігін жасырмады, бірақ тұрақты тұтынушысы Джон Дрю оның кейбір суреттерін нағыз туындылар ретінде қайта сата алды. Кейін Дрю, Кристис оның "Альберт Глейз" картинасын нағыз деп мойындап, 25 000 фунт төлегенін айтқанда, Миатт Дрюдің алаяқтығына ерікті түрде қатысып, Роджер Биссиер, Марк Шагал, Ле Корбюзье, Жан Дюбуфет, Альберто Джакометти, Матисс, Бен Николсон, Николас де Сталь және Грэм Сазерланд сияқты шеберлердің стилінде сурет салуды көбейтті.
When his wife left him in 1985, Myatt gave up teaching to spend more time with his children, and attempted to make a living by painting original works in the style of well known artists. He placed an advertisement in Private Eye magazine which read "Genuine fakes. Nineteenth and twentieth century paintings from £150". He was initially honest about the nature of his paintings, but John Drewe, a regular customer, was able to re sell some of his paintings as genuine works. When he later told Myatt that Christie's had accepted his "Albert Gleizes" painting as genuine and paid £25,000, Myatt became a willing accomplice to Drewe's fraud, and began to paint more pictures in the style of masters like Roger Bissière, Marc Chagall, Le Corbusier, Jean Dubuffet, Alberto Giacometti, Matisse, Ben Nicholson, Nicolas de Staël and Graham Sutherland.
Жалған өнімдер
Полиция бағалауынша, Мьетт жүйелі түрде шамамен 200 жалған сурет салған және оларды Лондонға Дрюге жеткізген. Кейіннен полиция олардың небәрі алпысын ғана тапты. Дрю оларды Christie's, Phillips және Sotheby's аукциондық үйлеріне, сондай-ақ Лондон, Париж және Нью-Йорктегі дилерлерге сатқан.
According to the police estimates, Myatt painted about 200 forgeries in a regular schedule and delivered them to Drewe in London. Police later recovered only sixty of them. Drewe sold them to the auction houses of Christie's, Phillips and Sotheby's and to dealers in London, Paris and New York.
Тұтқындау және сотталу
1995 жылдың қыркүйегінде Майаттты Скотленд-Ярд детективтері ұстады. Ол тез мойындап, суреттерді эмульсиялық бояу мен K Y Jelly қоспасын пайдаланып жасағанын айтты, бұл қоспа жылдам кепті, бірақ түпнұсқа пигменттерге ешқандай ұқсамайтын еді. Ол шамамен 275 000 фунт стерлинг табыс тапқанын есептеп, ақшаны қайтарып беруге және Дрюді соттауға көмектесуді ұсынды. Ол Дрюдің алдауын ұнатпай қалды. Дегенмен, Майатт жасаған жалған суреттерден түскен пайданың жалпы сомасы 25 миллион еуродан асты. 1996 жылдың 16 сәуірінде полиция Лондонның оңтүстігіндегі Суррей графтығының Рейгейт қаласындағы Дрюдің галереясына шабуыл жасап, оның түпнұсқалық куәліктерін жасау үшін қолданған материалдарын тапты. Дрю сондай-ақ Майатттың жалған суреттерімен байланыстыру үшін нағыз суреттердің тарихын өзгертті және жалған суреттердің түпнұсқа екенін «дәлелдеу» үшін әртүрлі мекемелердің мұрағаттарына жалған құжаттар қосты. Майатт пен Дрюдің ісі бойынша сот отырысы 1998 жылдың қыркүйегінде басталды. 1999 жылдың 13 ақпанында Джон Майатт алаяқтыққа қатысқандығы үшін бір жылға бас бостандығынан айырылды. Ол төрт айдан кейін келесі маусымда босатылды. Дрю алдау үшін алты жылға сотталып, екі жыл өтті. Оның «нағыз жалғандары» коллекционерлер арасында танымал суретшінің немесе туындысының қолжетімді баламасы ретінде танымал. Оның ең көп көшірілген туындылары импрессионист және постимпрессионист суретшілердің, Клод Моне мен Винсент ван Гогтің туындылары. 2020 жылы Майатттың ісі туралы Джастин Мишель мен Джули Дейли Уоллман жазған сценарий бойынша фильм түсіріледі деп хабарланды. Бұл Green Eye Production Academy өндірісі және «Genuine Fakes» деп аталады. Джон Майатт қазір құқық қорғау органдарымен бірлесіп алаяқтарды анықтауға көмектеседі. Майатт Sky Arts телеарнасында «Фейм ин фрейм» атты телешоуын жүргізеді. Ол әр бөлімде бір атақты адаммен жеке кездесіп, оның портретын танымал суретшінің стилінде салады. Бөлімдерге әнші және ән жазушы Ян Браунды Пол Сезанн стилінде және актер мен комедияшы Стивен Фрайды Диего Веласкес стилінде салу кіреді. Майатт қазір Sky Arts телеарнасында өзінің «Virgin Virtuosos» бағдарламасын жүргізеді, онда ол атақты адамдарды алып, танымал суретті қайта жасайды. Майатт өзінің жалған суреттері туралы былай деді: «Мен Моне, Пикассо, Ван Гог сияқты ұлы суретшілердің стилінде сурет салғанда, мен тек түпнұсқаның көшірмесін немесе әлсіз имитациясын жасамаймын. Актер кейіпкерге енгендей, мен әр суретшінің санасына және өміріне енемін. Мен олардың техникасын қолданамын және әр суретшінің дүниетанымының артындағы шабытты іздеймін. Содан кейін ғана мен «Заңды жалғандықты» салуға кірісемін».
In September 1995, Myatt was arrested by Scotland Yard detectives. He quickly confessed, stating that he had created the paintings using emulsion paint and K Y Jelly, a mixture that dried quickly but was hardly reminiscent of the original pigments. He estimated that he had earned around £275,000, and offered to return the money and help convict Drewe. He had come to dislike the deception and Drewe. However the total sum of profits made through Myatt's forgeries exceeds €25 million. On 16 April 1996 police raided Drewe's gallery in Reigate, Surrey, south of London, and found materials he had used to forge certificates of authenticity. Drewe had also altered the provenances of genuine paintings to link them to Myatt's forgeries, and added bogus documents to archives of various institutions in order to "prove" the authenticity of the forgeries. The trial of Myatt and Drewe began in September 1998. On 13 February 1999 John Myatt was sentenced to one year in prison for a conspiracy to defraud. He was released the following June after serving four months of his sentence. Drewe was sentenced to six years for conspiracy and served two. His "genuine fakes" are popular amongst collectors as an affordable alternative for a highly sought after artist or artwork. Some of his most copied artworks include Impressionist and Post Impressionist artists, Claude Monet and Vincent van Gogh. In 2020 it is reported that a film is to be made about Myatt's case, written by Justin Michel and Julie Daly Wallman. It is a Green Eye Production Academy production and with the confirmed title "Genuine Fakes". John Myatt now works alongside law enforcement in helping to expose fraudsters. Myatt also has a television show on Sky Arts called Fame in the Frame. He has a private sitting with one celebrity each episode and paints a portrait of them in the style of a famous artist. Episodes include painting singer and songwriter Ian Brown in the style of Paul Cézanne and actor and comedian Stephen Fry in the style of Diego Velázquez. Myatt now hosts his own series – Virgin Virtuosos on Sky Arts, where he takes celebrities and recreates a famous painting. Myatt has said of his forgeries, When I paint in the style of one of the greats Monet, Picasso, Van Gogh I am not simply creating a copy or pale imitation of the original. Just as an actor immerses himself into a character, I climb into the minds and lives of each artist. I adopt their techniques and search for the inspiration behind each great artist’s view of the world. Then, and only then, do I start to paint a ‘Legitimate Fake’.