Британдық музыка менеджері Питер Дженнердің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британдық музыкалық менеджер

Питер Джулиан Дженнер (3 наурыз 1943 жылы туған) – британдық музыкалық менеджер және жазба продюсері. Дженнер, Эндрю Кинг және Pink Floyd тобының алғашқы төрт мүшесі Blackhill Enterprises компаниясының серіктестері болды.

Ерте мансап

Питер Дженнер – Уильям Джек Дженнердің ұлы, ол дін қызметкері, және британдық Лейборист партиясының саясаткері Фрэнк Уайздың немересі. Дженнер Вестминстер мектебінде және Кембридж университетінің Сидни Суссекс колледжінде оқыды, онда 20 жасында экономика мамандығы бойынша үздік диплом алды. Лондон экономика мектебінде оқытушы болып тағайындалды, төрт жылдан кейін ол сол кезде дамып келе жатқан Pink Floyd тобын басқаруға кетті. Дженнер Лондонның Хайд-паркінде бірнеше тегін концерттер ұйымдастырды, соның ішінде 1969 жылы The Rolling Stones концерті де болды. Оған Дэвид Боуиді басқару ұсынылды, бірақ ол одан бас тартты.

Лондон еркін мектебі мен Ноттинг-Хилл Файры

Джон "Хоппи" Хопкинс, Питер Дженнер, Джо Бойд, Рон Аткинс, Барри Майлз, Майкл де Фрейтас, Джон Мишелл, Джули Феликс, Майкл Хоровиц және Найджел Уэймут сияқтылар Лондонның Куинсвейдегі Хоппидің пәтерінде айына екі рет кездесетін. Америкалық еркін университеттер мен Спиталфилдстегі Викториялық еврей еркін мектебінен шабыттанған топ, фотосурет, музыка және психикалық денсаулықты қамтитын кең ауқымды сабақтар ұсынуды жоспарлады. Барлық қатысушылар жоғары білім алған, бірақ бұл білімнің мақсатына жетпегенін және жеткілікті жақсы емес екенін сезінді. Сондықтан олар керісінше жұмыс істейтін мектеп құруға кірісті. Олар алғашқы кездесуді 1966 жылдың 8 наурызында өткізді, онда 120 адам қатысты, ал 50-і сабақтарға қызығушылық танытты. Көктем мен жаз айларында сабақтар басталды. Бұл ресми сабақтар емес, көбінесе адамдар отырып, әңгімелесіп, темекі шегетін кездесулер болатын. Күзге қарай жағдай жақсарып, қатысушылар саны артып кетті. Рауна Ласлетт мектепке сабақтар өткізу үшін үйін ұсынды. Еріксіз мектепке қаржыландыру қажет болды, сондықтан Дженнер қыркүйек айында All Saints Hall залында Pink Floyd концертін ұйымдастырды. Зал үлкен болмады: онда 300-ден астам адам сыймайтын. Осы кезде Pink Floyd даңққа қадам баса бастады. Рождествоға дейін бұл оқиғалар Melody Maker журналында толық бетке шыға бастады. Кейін Ласлетт Лондон еркін мектебімен бірге алғашқы Ноттинг-Хилл Файрын ұйымдастыру үшін жұмыс істеді. Файрді жарнамалау жолдары туралы талқылаулар барысында карнавал стиліндегі тойлау туралы әңгіме пайда болды және идея содан өркендеді. Майкл Де Фритас Тринидадтың үй ішіндегі тойын Портобелло жолындағы көшелерге көшіруді ұсынды. Барлық дайындықтар аяқталғаннан кейін, екі музыкант, Дэйв Томлин және Джо Ганнон, файрді жарнамалау үшін Портобелло жолымен шағын шеру ұйымдастырды. Бастапқыда балаларға арналған шара ретінде жоспарланған файр Тависток алаңынан басталып, Лэдброк Гроув, Ноттинг Хилл Гейт, Вестборн Гроув және Акклем Роуд арқылы өтетін шағын кортежбен басталды.

Менеджерлік мансап

Балалық шағы досы және музыка продюсері Эндрю Кингпен бірге Дженнер 1966 жылы Blackhill Enterprises компаниясын құрды, онда олар Pink Floyd, T. Rex, Ian Dury, Roy Harper, The Clash, The Disposable Heroes of Hiphoprisy, Robyn Hitchcock, Baaba Maal, Sarah Jane Morris, Denzil, Susheela Raman және Eddi Reader (Fairground Attraction) топтарына әндер мен альбомдар жазды. Дженнер сонымен қатар 30 жылдан астам уақыт бойы Билли Брэггтің менеджері болды және 1966 жылы Pink Floyd тобын ашқаннан кейін оның кеңесшісі/консультанты ретінде жұмыс істеді. Blackhill Enterprises 1967 жылы Оңтүстік жағалаудағы алғашқы поп-концерт болған Pink Floyd тобының "Games for May" концертін ұйымдастырды. Бен Уиттакер сияқты депутаттардың қолдауымен Blackhill алғашқы Хайд-парк тегін фестивалін өткізуге мүмкіндік алды. Концерттер 1968 жылдың маусым, шілде және тамыз айларында өтті. Паркте 120 000 адам Pink Floyd, Roy Harper және Tyrannosaurus Rex сияқты артистерді көру үшін жиналды. Фестиваль туралы Дженнер: «Біздің оны өткізудің басты себебі – Ұлыбританиядағы поп-музыканың маңыздылығына деген үлкен қызығушылығымыз» деді. Тегін фестивальдер тағы сегіз жылға созылды. Blackhill Enterprises 1981 жылы тарап кетті. Дженнер сонымен қатар Blackhill Bullshit журналына материалдар жазды, ол концерттік ұйымдастырушылар мен агенттерге артистерді жариялау үшін таратылды. Журналдың алғашқы нөмірлерін Хью Нолан редакцияласа, одан кейін көркемдік безендіруін де жасаған Адриан Бут оны өз мойнына алды. Дженнер журналдың алтыншы нөмірінде Эдгар және Стив Браутонмен сұхбаттасты.

Пинк Флойд

Pink Floyd, сол кездегі белгісіз топ, 1966 жылдың наурыз айында Марки клубында төленген шақыруларды қабылдауды бастады, осы жерде оларды Дженнер бақылады. Топ көбінесе ритм-н-блюз әндерін орындады, бірақ Дженнер Баррет пен Райттың өнер көрсету кезінде жасаған ерекше акустикалық эффекттеріне әсерленді. Дженнер Уотерс пен Мейсонды олар тұратын пәтерге дейін іздеп табады, ал оның бизнес-серіктесі және досы Эндрю Кингпен бірге олардың менеджері болуға шақырылды. Музыка индустриясында олардың тәжірибесі аз болғанымен, музыкаға деген құштарлығы ортақ болды, сондай-ақ олардың балалық шақтары да байланысты болды. Мұрагерлік ақшаны пайдаланып, олар Blackhill Enterprises компаниясын құрып, топ үшін жаңа музыкалық аспаптар сатып алды, сондай-ақ Selmer PA жүйесін қоса алғанда, қажетті жабдықтарды да сатып алды. Олардың басшылығымен Pink Floyd Лондонның андеграунд музыкалық аренасында өнер көрсетуді бастады, атап айтқанда Ноттинг-Хиллдегі Лондон еркін мектебі ұйымдастырған концерттерде, сондай-ақ 1967 жылдың 12 мамырында Лондонның Королева Елизавета залында өткен "Games For May" концертінде. Бұл шараны Дженнер мен Кинг бірлесіп ұйымдастырды. Дженнер мен Кингтің кең таралған әлеуметтік байланыстары оларға көмектесті, нәтижесінде топ The Financial Times және The Sunday Times газеттерінде маңызды жариялымдарға ие болды. Дженнердің дауысы 1967 жылғы "Astronomy Domine" әнінің бастапқы бөлігінде естіледі, бұл "The Piper at the Gates of Dawn" альбомының (Ұлыбритания нұсқасы) ашылу трегі болды. Сид Барретт пен Pink Floyd мүшелері арасындағы қарым-қатынас нашарлаған кезде, Дженнер мен Кинг Барретттің топтағы басты ән жазушы және шығармашылық күш екеніне сеніп, оның мансабын басқаруды жалғастыруды шешті, ал Уотерс, Мейсон, Райт және жаңадан қосылған Гилмор Pink Floyd атымен өнер көрсетуді жалғастырды. Дженнер мен Кинг Pink Floyd-тан бөлініп, Барретт пен басқа британдық рок-топтарының менеджерлері ретінде жұмыс істеді. 2010 жылдың тамызында Том Уотсонның бас редакторлығы кезінде ол Labour Uncut веб-сайты үшін мақала жазды.

Авторлық құқық туралы

Дженнер авторлық құқық және музыка индустриясы туралы тұрақты түрде пікір білдіріп келеді. Оның ішінде ол авторлық құқық туралы NetzpolitikTV және «Жақсы көшірме, жаман көшірме» (Good Copy Bad Copy) деректі фильмінде сұхбаттасты. Музыка индустриясының болашағы коалициясының авторлық құқық және технология туралы жасаған кең ауқымды сұхбаты, Коалицияның подкаст сериясының бөлігі ретінде подкаст түрінде қолжетімді. Онда ол жаңа технологияның музыка индустриясының болашағы екенін және «авторлық құқық өледі, себебі оны ешкім қолдануға тырыспайды» деп түсіндірді. Дженнер Digital Rights Management (DRM) жүйесін сынап-қана қоймай, оған қарсы шықты. Ол музыка индустриясының Napster-ге жауап ретінде DRM-ге көп инвестиция салғанын айтты. Оның пікірінше, музыка индустриясы «өзіндік сеніммен осы файлдарды іздеп табуға және олар қолданылған сайын компанияларға ақша түсетініне көз жеткізді. Сөйтіп, бәрі керемет болар еді. Бірақ, әрине, бұл жоспар іске аспады, себебі жұртшылық DRM-ді жек көреді, ол олардың цифрлық ортада істегісі келетін нәрселеріне кедергі келтіреді». Дженнер ұзақ жылдардан бері үкіметтердің онлайн музыкаға арналған жалпы лицензияларды енгізуі керек екенін, бұл авторлық құқық бұзушылыққа қарсы күреске көмектесерін айтып келеді. Ол сондай-ақ, «Егер біз осы аралдағы әр адамнан музыка үшін айына 1 фунт алсақ, бұл бізге айына 60 миллион фунт береді» дейді, бұл Дженнердің сөзіне сәйкес, Ұлыбританиядағы музыка индустриясының кірісіне жуық. 2006 жылы Дженнер «Beyond the Soundbytes» атты мақала жазып, конференцияда «музыкаға қол жеткізу төлемі» (access to music charge) ұсынысын жасады. Бұл төлем әртістерге өтемақы төлеуді көздесе, сонымен бірге рұқсатсыз цифрлық музыка сайттарына қызығушылықты және оларды пайдалануды азайтуға бағытталған. Соңғы кезде Дженнер Еуропалық Одақ деңгейінде музыкалық құқықтарды тіркеу жүйесін құруға қатысып, Дүниежүзілік зияткерлік меншік ұйымының (WIPO) қолдауымен халықаралық музыка тізілімін құруды ұсынды. Дженнердің айтуынша, «біз кімнің неге және қайда ие екенін білмейміз», бұл онлайн музыканың авторлық құқықтарын лицензиялауға кедергі келтіреді. Дженнер қазір онлайн музыка қызметтері мен бизнес-моделінің әртүрлілігін жалпы және жеке лицензиялардың үйлесімі арқылы лицензиялауды қалайды. Дженнер авторлық құқық пен жалпы зияткерлік меншіктің адамдарға еңбекақы төлеуді қамтамасыз ететін жүйе екенін мәлімдейді. Ол «Интеллектуалды меншік орындық сияқты емес» дейді.

Jenner has been a regular commentator on copyright and the music industry. Amongst others he was interviewed on copyright by NetzpolitikTV and for the documentary Good Copy Bad Copy. An extensive interview with the Future of Music Coalition about copyright and technology is available as a podcast as part of the Coalition's podcast series. In this, he explains that new technology is the future of the music industry and that 'copyright is going to die because no one will enforce it'. Jenner has been critical of Digital Rights Management (DRM). He has argued that in response to Napster the music industry invested heavily in DRM. He argues that the music industry "persuaded themselves they could follow these files around and every time they were used a small amount of money would come magically to the companies. And then everything would be fantastic. But of course it did not work out that way because the public hates DRM as it stops them doing things they want to do in the digital domain." Jenner has long argued that governments should impose blanket licences for music online to counter copyright infringement, with a fee being collected by internet service providers (ISPs). He reasoned that "If we can get £1 a month from every person in this island for music, that would give us £60 million a month," which according to Jenner comes close to the revenues of the music industry in the UK. In 2006, Jenner wrote a paper, and gave a conference, called 'Beyond the Soundbytes', where he proposed an 'access to music charge', which is a compensation for artists, while removing any attraction and use of unauthorised digital music sites. More recently, Jenner has been involved in efforts to build a music rights registry at European Union level, and has argued for an international music registry, supported by the World Intellectual Property Organization (WIPO). According to Jenner, "we don't know who owns what and where" and this holds back the copyright licensing of music online. Jenner now wants to see a wide variety of online music services and business models being licensed, through a mixture of blanket licences and individual licences. Jenner argues that copyright, and intellectual property more generally, is a system which ensures that people get paid. He argues that "Intellectual property is not something like a chair."