Кіріспе
Уильям Дональд Деннисон (20 қаңтар 1905 - 2 мамыр 1981) – канадалық социал-демократиялық саясаткер, Онтарио провинциясының заң шығарушы ассамблеясында және Торонто қаласының мэрі қызметтерін атқарған. Ол 1940-жылдар мен 1950-жылдардың басында екі рет провинциялық парламент депутаты (MPP) болып сайланды. Провинциялық деңгейдегі саяси мансабынан кейін Торонто қаласының жергілікті саясатына қатысып, кеңесші, Торонто қалалық бақылау кеңесінің мүшесі және, ақырында, қала мэрі болды. Ол 1967 жылдан 1972 жылға дейін қала мэрі болып қызмет етті, екі рет үш жылдық мерзімге қатарынан сайланды. Саясатқа келгенге дейін мектеп директоры және мұғалім болып жұмыс істеген. 2022 жылғы мәліметтер бойынша, ол Торонто қаласының «Оранж» орденінің мүшесі болған соңғы мэрі еді.
William Donald Dennison (January 20, 1905 – May 2, 1981) was a Canadian social democratic politician who served in both the Ontario Legislative Assembly and finally as the City of Toronto's mayor. He served two nonconsecutive terms as a Member of Provincial Parliament (MPP) in the 1940s and early 1950s. After his provincial level career, he focused on Toronto's municipal politics, holding offices as an alderman, member of the Toronto Board of Control, and finally as the city's mayor. He was the mayor from 1967 to 1972, winning two consecutive three year terms. Prior to entering politics, he was a school principal and teacher. As of 2022, he was the last mayor of Toronto to be a member of the Orange Order.
Өмірбаян
Денисон Ренфрю округіндегі фермада өсті. Ол 15 жасында үйден алғашқы рет шығып, Солтүстік Онтариодағы ағаш кесу лагерлерінде жұмыс істеді. Жас шағында, ол жазда Саскачеванға қарай жорықтар жасап, егін жинауға және астық тиеуге көмектесіп ақша тапқан. Түнде ол "Кішкентай көк кітаптарды" оқып білімін арттырған.
НЛО/ККК
Деннисон 1920 жылдары Онтарионың Біріккен фермерлерінің мүшесі болды және Кооперативтік Комонвелл федерациясының және оның мұрагері – Жаңа Демократиялық партияның мүшесі атанды. Ол 1935 жылғы федералды сайлауда Розедейл сайлау округінен CCF кандидаттығына түсті: ол үшінші орын алды. 1943 жылғы провинциялық сайлауда ол Онтарио CCF провинциялық парламентінің мүшесі (MPP) ретінде Торонто қаласының орталық аймағындағы Сент-Дэвид сайлау округін өкілдік етіп, жеңіске жетті. Ол Канаданың болашақ генерал-губернаторы, прогрессивті консерватор Роланд Миченерді жеңді. Заң шығарушы орган жұмысында Деннисон ертедегі қоршаған ортаны қорғаушылардың бірі болды. 1940 жылдары ол де Хавиленд ұшақ зауытының Блэк-Крик өзенін ластауын тоқтатуға тырысты. Сондай-ақ, ол үкіметті Испания өзенін ластаған целлюлоза-қағаз комбинатын тоқтатуға мәжбүрлеуге ұмтылды. 1946 жылы ол жеке өзі 40 мың ағаш отырғызды. 1966 жылы ол Торонто мэрі болуға кандидат болып түсті, сайлауалды бағдарламасында "қалалық істерде еңбекшілердің күшті дауысы болу" және қазіргі мэр Филип Гивенстің даму саясатына қарсы тұруды жариялады. Ол 1935 жылы Джеймс Симпсоннан кейін CCF немесе NDP мүшесінің Торонто мэрі қызметін атқаруының алғашқы және Барбара Холлдан бұрынғы соңғы мысалы болды. Деннисон Торонтоның Ескі қалалық әкімдігінің бұзылуына әкеп соққан Итон орталығының алғашқы жоспарына қарсы болды. Деннисон еңбекшілерді қолдайтын мэр болды, бірақ кейіннен алғашқы сынға жауап ретінде консервативті көзқарастарына көшті. Ол көбінесе дамуды жақтады және қалаға ағылып келген хиппилер мен АҚШ әскери қызметінен дезертирлегендерге наразылық білдіріп, "бірнеше хиппи мен дезертирлер – Торонтоның жалғыз мәселесі" деді. Ол қайтадан мэрлікке түсуден бас тартты және простата операциясынан кейін 1972 жылғы қалалық сайлауды Сент-Михаил ауруханасының төсегінен бақылады.
Зейнеткерлік және өлім
Деннисон мен оның әйелі Дороти (туған тегі Бейнбридж) Каледон-Ист қаласында Рождество ағаштары өсіретін шаруашылыққа ие болды, олар қаладан тынығу үшін сонда баратын. Ол сонымен қатар ара шаруасымен айналысты, бір кезде оның Жарвис көшесіндегі үйінің ауласында 900 000 ара тіршілік етті. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Деннисондар қыс айларында Флоридада демалысқа шығарды. Америка Құрама Штаттарында демалып жүргенде, Паркинсон ауруына байланысты күрделі жағдай туындады, нәтижесінде 1981 жылдың сәуір айында оны Торонтоға қайтаруға мәжбүр болды. 1981 жылдың 2 мамырында Паркинсон ауруының салдарынан Торонтодағы Бас ауруханада қайтыс болды.