Мэтт Монро: "Алтын Дауысты" әншінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Британдық әнші (1930-1985)

Оңай тыңдалатын поп музыканы орындаған ағылшын әншісі. "Алтын дауысты адам" деп танылған ол 30 жылдық мансабында халықаралық аренада өнер көрсетті. AllMusic Монроны "60-шы жылдардың ең бағаланбаған поп-вокалистерінің бірі" деп сипаттады, оның даусы "бизнестегі ең жеңіл, ең таза баритон" еді. Франк Синатра Монроның қайтысынан кейін былай деді: "Егер мен ән саласындағы үш ең жақсы вокалистті таңдасам, Мэтт олардың бірі болар еді. Оның интонациясы мінсіз еді, әр сөзді анық айта білді, әннің мәнін толық түсінді."

Оның жазбаларына Ұлыбритания хит-парадының топ 10-дығына енген "Portrait of My Love", "My Kind of Girl", "Softly As I Leave You", "Walk Away" және "Yesterday" (алғашқыда The Beatles тобы орындаған) әндері кіреді. Ол сонымен қатар "Орысстан махаббатпен" (James Bond фильміне), "Азат туған" (сонымен аталған фильмге) және "Осындай күндерде" (The Italian Job) сияқты бірнеше фильмнің музыкалық тақырыптарын жазды.

Өмір және ертедегі мансап

Монро 1930 жылдың 1 желтоқсанында Лондон қаласының солтүстік-шығысындағы Финсбериде Фредерик пен Элис Парсонстардың ұлы ретінде дүниеге келді. Оның үш бауыры – Артур, Редж және Гарри, сондай-ақ бір қарындасы – Элис болды. Ол Ислингтондағы Данкомб мектебінде және Путнидегі Эллиот мектебінде оқыды. Монроның балалық шағы қиын болды. Әкесі үш жасында қайтыс болды, ал анасы ауырғаннан кейін ол екі жылға асырап алуға берілді. 14 жасында мектепті тастап, 1948 жылы Ұлттық қызметке шақырылғанға дейін көп ұзамай жұмыстан шығып, бірнеше жұмыс істеді. Монро британдық қарулы күштерде танк жүргізушілерін оқытушы болып, Гонконгқа жіберілді. Ол кішкентай кезінен бастап көпшілік алдында ән айтқан, мысалы, Tufnell Park Palais-те, ал Гонконгте жергілікті таланттар байқауына қатысып, бірнешеуін жеңіп алды. Ол Гонконгтағы Radio Rediffusion's Talent Time шоуының тұрақты қонағы (және жиі жеңімпазы) болды. Ол сол кездегі жүргізуші Рей Кордейроның "Терри Парсонс әншілік өнер көрсетеді" атты жеке шоуында өнер көрсету үшін шақырылды, бұл басқаларға жол ашу үшін болашақ Талант уақыты эпизодтарынан бас тарту шартымен. Келісімге келісіп, ол өзінің алғашқы эфирдегі концертін 1953 жылдың 27 маусымында Rediffusion үшін өткізді. Бес жыл қызметтен кейін әскерден босатылғаннан кейін ол әншілікпен айналысу үшін Лондонға оралды. Бастапқыда ол көп табысқа жете алмады және кездейсоқ ән айтудан түскен аз табысын толықтыру үшін бірнеше түрлі жұмыс істеуге мәжбүр болды. Ол сондай-ақ Дания көшесіндегі музыка баспаларының кеңселерiнде жүрді және кейде олардың үміткер әндерін насихаттаушылары үшін жаңа әндердің демоларын жасады. Ақырында ол Лондон көліктерінің автобус жүргізушісі болды, 27 маршрутты Холлоуэй (Гараж коды J) автобус гаражынан (қазір қиратылған: қазіргі Холлоуэй гаражы (HT) бұрынғы Холлоуэй троллейбус депосы) жүргізді. 1956 жылы ол "Polka Dots and Moonbeams" атты демо-жазбасын жазды, оны пианист Виннифред Атвелл естіді, ол оның ерте мансабына маңызды әсер етті. Ол оны өзінің Decca Records компаниясына ұсынды, олар оны қолға алды. Ол оның кеңесшісі болды, оған сахналық атын берді, Мэтт Монро. Мэтт – журналист досы Мэтт Уайттан шыққан, ал Монро – Атвеллдің әкесінің христиандық есімі. Оның 1956 жылы қарашада шыққан алғашқы пластинкасы "Ev'rybody Falls in Love with Someone" болды, бұл ән BBC-дің танымал әндер фестивалінде жеңімпаз атанды. Монро радио Люксембургте белгілі бір эфир уақытын алды және 1957 жылдың 2 қаңтарынан бастап Сирил Степлтон ұсынған BBC TV Show Band Parade шоуының тұрақты вокалисі болды, ол 1957 жылдың 28 маусымына дейін өтті. Ол сондай-ақ 1956 жылы The Winifred Atwell Show телешоуында теледидарлық орын алды. 1957 жылы Монро Blue and Sentimental альбомын шығарды, ол стандарттардан тұрды. Альбомның жағымды қабылдануына қарамастан, Монро 1950-ші жылдардың соңында өрбуге тырысқан жас еркек әншілердің қатарында қалды, олардың көбі Фрэнки Воганды еліктеп, американдық хиттердің кавер-версияларын жаздырады. Монро тіпті осы кезеңде Воганның "Едем бақшасы" әнінің нұсқасын жазды. Оның келесі хиттері сол әнді, сондай-ақ "Softly as I Leave You" (1962) және Джеймс Бондтың "Орысста махаббатпен" (1963) фильмінің атау әнін қамтыды. Австриялық "Warum nur warum? " әнін әнші-жазушы Удо Юргенс орындады, ол алтыншы орынға ие болғанына қарамастан, Монроның назарына ілікті және ол "Walk Away" атты ағылшын тіліндегі нұсқасын жазды, соның арқасында 1964 жылдың соңында тағы бір хитке ие болды. Сонымен қатар, Монро Юргенстің 1966 жылғы "Евровидение" жеңімпазы "Merci, Chérie" әнінің ағылшын тіліндегі нұсқасын жазды, бірақ ол Ұлыбританияда бір рет шығарылғанда, хит-парадқа ілесе алмады. Монро "My Kind of Girl" (1961) және "Walk Away" (1964) әндерімен АҚШ хит-парадтарына енді. 1966 жылы Нат Кинг Коулдың қайтысынан кейін EMI Монроны Parlophone-дан Capitol-ке көшірді. Жаңа келісімшарт АҚШ-қа көшуді талап етті. Бұл LP-лерге деген үрдістің басталуы болды, ол қазір Sid Feller және Billy May сияқты американдық аранжировщиктермен "This Is the Life", "The Late Late Show", "Invitation to the Movies" және "Invitation to Broadway" сияқты альбомдарды жазды. Алайда, "Born Free" сияқты емес, оның басқа Capitol синглдері Калифорнияда үлкен сәттілікке жете алмады. Калифорнияға көшіп, американдық аранжировщиктермен бірнеше альбом жазғаннан кейін Монро Ұлыбританияға оралды және Джордж Мартинмен бірге жұмыс істеді. Кейіннен ол EMI-де Columbia компаниясына ауысты, онда оның соңғы АҚШ-тағы Close to You альбомы 1970 жылы жарық көрді. Бұл альбомда "We're Gonna Change the World" атты жартылай сатирикалық ән бар, ол Kellogg's Cornflakes теледидар жарнамасында қолданылған. Ол АҚШ-та да, Ұлыбританияда да хит болмады, бірақ, осының бәріне қарамастан, кеңінен ойнатылды және BBC Radio 2-де тұрақты танымал болды. 1995 жылы Монроның ұлы марқұм әкесімен электронды түрде дуэтке түскен қайта жазбасы Ұлыбритания хит-парадына 100-ші орыннан енді. 1976 жылдың 31 желтоқсанында Монро BBC1 телеарнасының A Jubilee of Music бағдарламасында Black әні "Walk Away" орындады, бұл Патшайым Елизавета II-нің күміс тойын мерекелеуге арналған британдық поп музыкаға арналған шара болды. Монро қайтыс болғанға дейін гастрольдік сапарлармен және жазбалармен айналысып, 1984 жылы Ұлыбритания мен Австралия бойынша бір сингл шығарды және оны насихаттады. Соңғы өнер көрсетулерінің бірінде Монро Бой Джоржды мақтады, барлық музыкалық жанрлардағы жазбалардың сапасының маңыздылығын атап өтті.

Monro was born Terence Edward Parsons on 1 December 1930 in Finsbury, northeast of the City of London, to Frederick and Alice Parsons. He had three brothers — Arthur, Reg and Harry — and a sister, Alice. He attended Duncombe School in Islington, and Elliott School, Putney. Monro had a difficult childhood. His father died when he was three and after his mother became ill, he was fostered out for two years. Leaving school at 14, he tried a succession of jobs without remaining in any of them for very long, before National Service beckoned in 1948. Monro became a tank driving instructor in the British armed forces and was posted to Hong Kong. He had sung in public from an early age, for example at the Tufnell Park Palais, and in Hong Kong he took to entering local talent contests, winning several. In fact, he became a regular guest (and frequent winner) of Radio Rediffusion's Talent Time show in Hong Kong. He was invited by then host Ray Cordeiro to perform in his own one off show entitled Terry Parsons Sings, on the condition that he would bow out of future Talent Time episodes to make way for others. Agreeing to the deal, he performed his first on air concert for Rediffusion on 27 June 1953. Following his discharge from the Army after five years, he returned to London, to try to make a career out of singing. Initially he had little success and was obliged to take on a number of different jobs to supplement his meagre income from the occasional singing engagement. He also hung around the music publishers offices in Denmark Street and occasionally made demos of new songs for their ever optimistic song pluggers. Eventually, he became a bus driver for London Transport, driving Route 27 from Holloway (Garage code J) Bus Garage (now demolished: the present Holloway Garage (HT) is the former Holloway Trolleybus Depot). In 1956, he made a demo record, "Polka Dots and Moonbeams" which was heard by pianist Winifred Atwell, who was an important influence on his early career. She recommended him to her own recording company, Decca Records, who signed him. She became his mentor, providing him with his stage name, Matt Monro. Matt came from Matt White, a journalist friend; and Monro was Atwell's father's Christian name. His first record which was released in November 1956, was "Ev'rybody Falls in Love with Someone", a song which had just won the BBC Festival of Popular Songs. Monro gained some radio exposure on Radio Luxembourg and, starting on 2 January 1957, became a featured vocalist with the BBC TV Show Band Parade show presented by Cyril Stapleton which ran until 28 June 1957. He also got a television spot on The Winifred Atwell Show in 1956. In 1957, Monro released Blue and Sentimental, an album of standards. Despite the album's favourable reception, Monro languished among the young male singers trying to break through at the end of the 1950s, many of them emulating Frankie Vaughan by recording cover versions of American hits. Monro even recorded a version of Vaughan's "Garden of Eden" during this period. His follow up hits included that song, plus "Softly as I Leave You" (1962) and the title song from the James Bond film From Russia with Love (1963). The Austrian entry "Warum nur warum? ", performed by songwriter Udo Jürgens, caught Monro's ear, despite its sixth place finish, and he recorded an English version titled "Walk Away", earning him another hit single in late 1964. Additionally, Monro recorded an English version of Jürgens' 1966 Eurovision winner "Merci, Chérie", but it failed to chart when released as a UK single. Monro reached the United States charts when "My Kind of Girl" (1961) and "Walk Away" (1964) hit the top 40. In 1966, following the death of Nat King Cole, EMI moved Monro from Parlophone to Capitol. The new recording contract necessitated a move to the United States. This would be the beginning of a trend towards LPs, and he now worked with American arrangers such as Sid Feller and Billy May on recording albums which included "This Is the Life", "The Late Late Show", "Invitation to the Movies" and "Invitation to Broadway". However, unlike "Born Free", his other Capitol singles in California were not particularly successful. After moving to California and recording several albums with American arrangers, Monro returned to the UK and stayed with George Martin. He later began to change labels within EMI to Columbia, where his final U. S. album Close to You was released in 1970. This LP contained "We're Gonna Change the World", a semi satirical song originally used in a TV commercial for Kellogg's Cornflakes. It was not a hit in either the US or the UK but was nevertheless widely played, and became enduringly popular on BBC Radio 2. A re recording in 1995, in which Monro's son duetted electronically with his late father, did however just scrape into the UK chart at No. 100. On 31 December 1976, Monro performed Black's "Walk Away" on BBC1's A Jubilee of Music, celebrating British pop music for Queen Elizabeth II's impending Silver Jubilee. Monro continued touring and recording until just before his death, releasing a single and promoting it throughout the UK and Australia in 1984. In one of his final appearances, Monro praised Boy George, observing the importance of quality recordings in all musical genres.

Өлім

Монро көп темекі шегуші еді және 1960 жылдардан бастап 1981 жылға дейін алкоголизммен күресті. Ол 1985 жылдың 7 ақпанында 54 жасында Лондонның Кромвелл ауруханасында бауыр қатерінен қайтыс болды, артында жесірі Микки және үш баласы – Митчелл, Мишель және Мэтью қалды. Митчелл, кәсіби ұшқыш, 2003 жылы да қатерлі ісіктен қайтыс болды. Мэтт Монроның мәйіті Голдерс Грин крематорийінде өртеліп, күлі отбасымен бірге алынды. Сондай-ақ, Харроу қаласында естелік шарасы өткізілді.

Мұра

Монроның қайтысының 20 жылдығы оның музыкасына деген қызығушылықты тағы да арттырды, осыған орай 2005 жылы Ұлыбританияда 10 үздік әннен тұратын құрмет дискісі (CD), №1 концерттік DVD және BBC телеарнасындағы деректі фильм жарық көрді. 2007 жылы шыққан «From Matt with Love» атты жинақ дискісі (CD) алғашқы аптасында Ұлыбритания альбомдар тізілімінің 40-қа кірді. Оның әндері 2010 жылдың 8 қазанында «Жұма кешінде музыка» бағдарламасында орындалды. 2005 жылдың соңында Мэтт Монро-кіші Ұлыбритания бойынша мерейтойға арналған концерттік тур өткізді. Сонымен қатар, EMI 1995 жылы жазылған «Matt Sings Monro» атты дуэттік альбомын қайта шығарды, онда оның дауысы ересек Монроның дауысымен үйлесім тапқан. 2020 жылдың наурыз айында Монро Нью-Йоркте квинтетпен бірге орындаған альбоммен Ұлыбритания альбомдар тізілімінде 8-орынға ие болды. Бұл жазбаларды кейіннен Голливудта Дейв Кавено үстемеледі, және Монроның тілегі бойынша алғаш рет жарияланды. 2020 жылдың желтоқсанында Монроның 90 жылдығы оның отбасы тарапынан ресми YouTube парақшасын жасау және «Шордичтен келген жігіт» атты төрт бөлімді аудио деректі фильмін шығару арқылы тойланды. Монроның «Walk Away» әні 2023 жылы түсірілген «Funny Woman» телесериалында, 1960 жылдардың ортасындағы оқиғалар негізінде пайда болды.