Гомер Стилл Каммингс: 55-ші АҚШ Бас прокуроры

Кіріспе

55-ші АҚШ Бас прокуроры

Гомер Стилле Каммингс (30 сәуір 1870 – 10 қыркүйек 1956) – американдық заңгер және саясаткер, 1933 жылдан 1939 жылға дейін АҚШ Бас прокуроры қызметін атқарған. Ол сонымен қатар 1909 жылы Каммингс пен Локвуд заң фирмасын құруға дейін үш рет Коннектикут штатының Стэмфорд қаласының мэрі болып сайланған. 1919-1920 жылдары Демократиялық Ұлттық Комитетінің төрағасы болды.

Ерте өмір және мансап

Каммингс 1870 жылдың 30 сәуірінде Чикаго, Иллинойс штатында дүниеге келді және Нью-Йорк штатының Буффало қаласындағы Хиткотт мектебін бітірді. Ол 1891 жылы Йель университетінің Шеффилд мектебінде философия бакалавры дәрежесін алды және екі жылдан кейін Йель құқық мектебін бітірді. Стамфордта заңгерлік тәжірибемен айналысқан ол 1909 жылы Чарльз Д. Локвудпен бірігіп, Каммингс және Локвуд фирмасын құрды, ол 1933 жылға дейін фирманың серіктесі болды. Жеке практикаға енгеннен кейін үш жыл өткен соң, Каммингс Уильям Дженнингс Брайанның 1896 жылғы президенттік үміткерлігін қолдады. Коннектикут штатының (күміс) демократтары оны Мемлекеттік хатшы лауазымына ұсынды. Өнерлі дебатшы және шешендік қабілетімен көзге түскен Каммингс саяси аренаға табиғи түрде сай келетіндей көрінді. 1900, 1901 және 1904 жылдары Каммингс Стэмфорд қаласының мэрі болып сайланды. Оның мэрлік қызметінің екі мерзімі 1900 жылдан 1902 жылға дейін және 1904 жылдан 1906 жылға дейін болды. Алғашқы сайлауда ол Коннектикут штатынан ұлттық Демократиялық партия комитетінің мүшесі ретінде қызмет етудің ширек ғасырын бастады. Мэр ретінде ол көшелерді және кәріздерді салуға және жаңартуға, полиция және өрттен қорғау департаменттерін қайта ұйымдастыруға, сондай-ақ кейіннен оның құрметіне аталған жағалау паркін құруға көмектесті. 1902 жылы Конгресске, ал 1910 және 1916 жылдары АҚШ Сенатына кандидат болған Каммингс үш жарыста да шамалы айырмашылықпен жеңіліске ұшырады. 1912 жылғы науқан кезінде ол Вашингтондағы Демократиялық спикерлер бюросын басқарды, содан кейін 1913 жылдан 1919 жылға дейін ұлттық комитеттің төрағасының орынбасары болды. Ол келесі екі жыл бойы төрағалық қызметін атқарды. 1914-1924 жылдар аралығында Каммингс Коннектикут штатының Фэрфилд округінің прокуроры болды. Округ прокуроры болып тұрған соңғы жылында, жүргінші және армиядан босатылған Гарольд Исраэль Бриджпорттағы атақты шіркеу пастыры Хьюберт Даммені өлтірді деген айып тағылды. Полицияның куәліктеріне қарамастан, оның ішінде күдіктінің мойындауы және .32 калибрлі револьвері, сонымен қатар өлтірілген адамдағы оққа сәйкес келетін оқ қалдығы табылды, Каммингс қылмысты мұқият тергеді. Ақырында Исраэльдің кінәсіз екенін анықтады және айыптауды жойды. 1931 жылы Заңды сақтау және орындау жөніндегі ұлттық комиссия (Викершем комиссиясы) бұл әрекетін жоғары бағалады. 1947 жылы түсірілген "Бумеранг!" фильмі осы оқиғаға негізделген, режиссері Элия Казан, ал Каммингс рөлін Дана Эндрюс ойнады. 1924 жылғы Демократиялық ұлттық конвентте Каммингс делегаттарды тыныштандыруға тырысты, Ку-клукс-клан мәселесі бойынша келісімге келтіретін ұсыныс жасады, ол өткен онжылдықта қайта жандандырылған еді. Көптеген солтүстік-шығыс демократтарынан өзгеше, ол президенттікке кандидаттыққа Альфред Э. Смиттен гөрі Уильям Г. МакАдуды қолдады.

Cummings was born in Chicago, Illinois, on April 30, 1870, and graduated from the Heathcote School in Buffalo, New York. He earned a Bachelor of Philosophy degree from the Sheffield School of Yale University in 1891, and completed his degree at Yale Law School two years later. Practicing law in Stamford, he joined with Charles D. Lockwood in 1909 to form Cummings & Lockwood, remaining a partner in the firm until 1933. Three years after entering private practice, Cummings supported William Jennings Bryan's 1896 presidential bid. Connecticut (Silver) Democrats nominated him for Secretary of State. As a Progressive whose oratorical skills made him a dramatic trial lawyer, Cummings seemed a natural for the political arena. In 1900, 1901, and 1904, Cummings was elected mayor of Stamford. His two tenures as mayor were served from 1900 to 1902 and again from 1904 to 1906. At the time of his first election, he began a quarter century of service as a committeeman from Connecticut with the national Democratic party. As mayor, he helped construct and improve streets and sewers, reorganized the police and fire departments, and secured a shorefront park that later was named for him. Nominated for Congressman at large in 1902 and for U. S. Senator in 1910 and 1916, Cummings lost all three races by narrow margins. During the 1912 campaign, he directed the Democratic speaker's bureau from Washington, D. C., then served as vice chairman of the national committee from 1913 to 1919. He served as chairman for the next two years. During the period from 1914 to 1924, Cummings served as the state attorney for Connecticut in Fairfield County. During his last year as county prosecutor, a vagrant and discharged army soldier, Harold Israel, was indicted for the murder in Bridgeport of Father Hubert Dahme, a popular parish priest. Despite police evidence that included a confession and a .32 revolver, which the suspect had and which produced a fired cartridge consistent with the bullet in the deceased, Cummings conducted a thorough investigation of the crime. He eventually found Israel innocent and dropped the indictment. In 1931, the National Commission on Law Observance and Enforcement (the Wickersham Commission) praised this act. A 1947 film Boomerang! was based on the case, directed by Elia Kazan, with Dana Andrews as Cummings. During the bitterly divided 1924 Democratic National Convention, Cummings tried to calm the delegates by formulating a compromise plank on the controversial issue of the Ku Klux Klan, which had been revived in the previous decade. Unlike most Northeastern Democrats, he supported William G. McAdoo over Alfred E. Smith for the presidential nomination.

Неке және отбасы

Каммингс төрт рет үйленген, алғашқы екеуі ажырасып кеткен. 1897 жылы ол Хелен В. Смитпен неке қиып, бұл одақ 10 жылға созылды. Ажырасудан бұрын олар Дикинсон Скайлер Каммингс деген бір ұлға ие болды. 1909 жылы Маргарет Т. Оуингспен үйленгені 1928 жылы ажырысып бітті. Келесі жылы ол Мэри Сесилия Уотербериге үйленді, ол 1939 жылы қайтыс болғанға дейін олар бірге өмір сүрді. Ол оның құрметіне арнап "The Tired Sea" (1939) атты естеліктер жинағын жариялады. 1942 жылы ол Джулия Альтерге үйленді, ол 1955 жылы дүние салды.

Кейінгі саяси мансап

Жарты онжылдықтан астам уақыттан кейін назардан тыс қалғаннан соң, Каммингс саясатқа қайта оралды. 1932 жылы ол 24 сенатор мен көптеген конгрессмендерді Франклин Д. Рузвельтті қолдауға көндірді. Чикагодағы конвенцияда ол стратегияны жоспарлады, зал менеджері ретінде жұмыс істеді және құлашын жеткізетін сөз сөйледі. Сайлаудан кейін Рузвельт Каммингсті Филиппиннің генерал-губернаторы етіп тағайындады. Ал, тағайындалған бас прокурор Томас Уолш қызметке кіріспей тұрып екі күн бұрын қайтыс болды. 1933 жылдың 4 наурызында қызметке кірген Рузвельт Каммингсті Әділет министрлігін басқаруға тағайындады. Каммингс бас прокурор қызметін шамамен алты жыл атқарды. Осы лауазымда Уильям Уирт (1817–1829), Джанет Рено (1993–2001) және Эрик Холдер (2009–2015) одан ұзақ қызмет еткен. Каммингс федералды соттардағы іс жүргізу және рәсімдердің бірыңғай ережелерін орнату арқылы Әділет министрлігін өзгертті. Ол адам ұрлауға қатысты «Линдберг заңының» күшін арттыратын он екі заңның қабылдануын қамтамасыз етті, банк тонауын федералдық қылмыс деп жариялады, ұрланған мүліктің мемлекеттер арасында тасымалдануына қарсы күресті және қару-жараққа қатысты федералдық ережелерді кеңейтті. Ол Федералдық тергеу бюросын нығайтып, ұлттық қылмыс конференциясын өткізді, Алкатраз түрмесін қатаң қылмыскерлерге арналған үлгілі түрме ретінде құруды қолдады және министрліктің ішкі басқаруын қайта ұйымдастырды. 1937 жылы Каммингс «Біз қылмыстың алдын ала аламыз» деген кітабын және бас прокурордың көмекшісі Карл Макфарландпен бірлесіп, министрліктің тарихын жариялады. Карл Б. Суйшер редакциялаған «Хомер Каммингстің таңдамалы еңбектері» (1939) осы тарихты толықтырды. Каммингс «Жаңа келісім» бағдарламаларын қорғауда маңызды рөл атқарды. Бас прокурор ретіндегі алғашқы аптасында ол Рузвельтке 1917 жылғы «Дұшпанмен сауда жасау туралы» заң президентке банктерді жабуға және алтынның жинақталуын және экспортталуын реттеуге рұқсат беретінін айтты. Каммингс АҚШ Жоғарғы Сотында алтын төлемдерін тоқтатуға үкіметтің құқығын жеке қорғады және «алтын шарттары» ісін жеңіп алды. Бірақ 1935–1936 жылдары Сот «Жаңа келісімнің» 8 маңызды заңын, соның ішінде Ұлттық өнеркәсіпті қайта жаңғырту туралы заңды (NIRA) және Ауыл шаруашылығын реттеу туралы заңды (AAA) жойды. Соттың консервативті бағыты және үкіметке қарсы сот процестерінің көбеюі Каммингсті сот жүйесін кеңейтуге ынталандырды. 1936 жылғы президенттік сайлаудан кейін Рузвельт оған сот реформасы бойынша заң жобасын дайындауды тапсырды. Екеуі де Конституцияға түзетулер енгізуге құштар емес еді. Консервативті судья Джеймс Макрейнолдс жетпіс жасқа толғанда зейнеткерлікке шығудан бас тартқан әрбір судьяға бір судья қосуды ұсынды. Мұндай шара президентке Жоғарғы Сотқа екі судьяны қоса алғанда, елу жаңа судья тағайындау мүмкіндігін беретін еді. Рузвельт 1937 жылдың 5 ақпанында Каммингс құпия дайындаған ұсынысты жариялады. «Сотты толтыру жоспары» бойынша туған дау-дамай 168 күннен кейін заң жобасын тоқтатуға көмектесті; Сенат оны комитетке қайтарды. (АҚШ Жоғарғы Сотының «төрт аттысы» деп аталатын, «Жаңа келісімге» үнемі қарсылық көрсеткен төрт судьясы: Ван Девантер 1937 жылдың 18 мамырында, Сазерленд 1938 жылдың 17 қаңтарында, Батлер 1939 жылдың 16 қарашасында қайтыс болды, ал Макрейнолдс 1941 жылдың 31 қаңтарында қызметтен кетті.) Каммингс 1939 жылдың 2 қаңтарында зейнетке шығып, Вашингтонда жеке заң практикасын ашты. Ол жыл сайын басшыларды, заңгерлерді және саясаткерлерді біріктіретін көктемгі гольф турнирін ұйымдастыруға көмектесті. Ол сондай-ақ Коннектикут штатының Гринвич қаласындағы Коннектикут Демократиялық партиясына деген қызығушылығын сақтап, 1951 жылға дейін Гринвич қалалық комитетіне мүше болды. Каммингстің құжаттары Вирджиния университетінің Альберт және Ширли кіші арнайы жинақтар кітапханасында сақталады.

After nearly a decade out of the spotlight, Cummings reentered politics. In 1932, he helped persuade 24 senators and numerous congressmen to announce their support for Franklin D. Roosevelt. At the Chicago convention, he planned strategy, operated as floor manager, and delivered a resounding seconding speech. Following the election, Roosevelt chose Cummings as governor general of the Philippines. Two days before the inauguration, Thomas J. Walsh, who had been designated attorney general, died. Upon taking office on March 4, 1933, Roosevelt named Cummings to lead the Justice Department. Cummings served almost six years as attorney general. Only William Wirt (1817–1829), Janet Reno (1993–2001), and Eric Holder (2009–2015) have had longer tenures in the position. Cummings transformed the Department of Justice by establishing uniform rules of practice and procedure in federal courts. He secured the passage of twelve laws that buttressed the "Lindbergh Law" on kidnapping, made bank robbery a federal crime, cracked down on interstate transportation of stolen property, and extended federal regulations over firearms. He strengthened the Federal Bureau of Investigation, called a national crime conference, supported the establishment of Alcatraz as a model prison for hardened offenders, and reorganized the internal administration of the department. In 1937, Cummings published "We Can Prevent Crime", and, with Carl McFarland, an assistant attorney general, Federal Justice, a departmental history. The Selected Papers of Homer Cummings (1939), edited by Carl B. Swisher, supplemented the history. Cummings served as the chief protector of New Deal programs. During his first week as attorney general, he advised Roosevelt that the Trading with the Enemy Act of 1917 permitted the president to close banks and regulate gold hoarding and export. Cummings personally argued the right of the government to ban gold payments before the U. S. Supreme Court and won the "gold clause" cases. But, during 1935–1936, the Court overthrew eight key New Deal statutes, including the National Industrial Recovery Act (NIRA) and the Agricultural Adjustment Act (AAA). Frustration over the conservative nature of the Court, coupled with outrage over the proliferation of lawsuits and injunctions against the government, made Cummings eager to expand the judiciary. After the 1936 presidential election, Roosevelt instructed him to draft legislation for court reform. Neither man wanted to attempt to amend the Constitution. Conservative Justice James McReynolds had proposed to add a judge for every judge who refused to retire at age seventy at full pay. Such a measure might give the president the opportunity to appoint fifty new judges, including six to the Supreme Court. Roosevelt launched the proposal, prepared secretly by Cummings, on February 5, 1937. The ensuing uproar over the "court packing plan" helped kill the bill after 168 days; the Senate returned it to committee. (Of the so called "four horsemen" of the US Supreme Court who consistently opposed the New Deal: Van Devanter resigned May 18, 1937; Sutherland resigned January 17, 1938; Butler died November 16, 1939; and McReynolds resigned January 31, 1941.) Cummings retired on January 2, 1939, entering private law practice in Washington. He helped develop a spring golf tournament that annually brought executives, lawyers, and politicians together. He also retained his interest in the Connecticut Democratic party, along with a residence in Greenwich, Connecticut. He served on the Greenwich Town Committee until 1951. Cummings's papers are held at the Albert and Shirley Small Special Collections Library at the University of Virginia.

Басқа БАҚ-та бейнелеу

1961 жылы кейіпкерлік актер Роберт Ф. Саймон "АВС" телеарнасының қылмыстық драмасы "Тиісіздер" (The Untouchables) сериалының бір бөлімінде Каммингс рөлінде ойнады.