Кіріспе
1930-1941 жылдар аралығында АҚШ-тың Бас судьясы Хьюз 14 жасында екі жыл бойы Мэдисон университетінде (қазіргі Колгейт университеті) оқыды, содан кейін Браун университетіне ауысты. Ол 19 жасында Браун университетін сыныпта үшінші орынмен бітірді және үшінші курста Phi Beta Kappa-ға сайланды. Ол сондай-ақ Delta Upsilon студенттік бауырластығының мүшесі болды, кейіннен оның бірінші халықаралық президенті болды. Одан кейін ол Колумбия құқық мектебіне түсіп, 1884 жылы заң бакалавры дәрежесін алып, сыныпта бірінші орынға ие болды. Сол жылы ол Нью-Йорк адвокаттық емтиханын ең жоғары ұпаймен тапсырды. 1888 жылы Хьюз өзі жұмыс істейтін заң фирмасының аға серіктесінің қызы Антуанетт Картерге үйленді. Келесі жылы олардың тұңғыш баласы, Чарльз Эванс Хьюз кіші дүниеге келді, және Хьюз Манхэттеннің Үсті-Батыс жағында үй сатып алды. Хьюз бен оның әйелінің бір ұлы мен үш қызы болды. Олардың ең кіші баласы Элизабет Хьюз инсулин енгізілген алғашқы адамдардың бірі болды, кейіннен Жоғарғы Сот тарихи қоғамының президенті қызметін атқарды.
At the age of 14, Hughes attended Madison University (now Colgate University) for two years before transferring to Brown University. He graduated from Brown third in his class at the age of 19, having been elected to Phi Beta Kappa in his junior year. He was also a member of the Delta Upsilon fraternity, where he served as the first international President later on. He then enrolled in Columbia Law School, graduating with a Bachelor of Laws in 1884 ranked first in his class. That same year, he passed the New York bar exam with the highest score ever awarded. In 1888, Hughes married Antoinette Carter, the daughter of the senior partner of the law firm where he worked. Their first child, Charles Evans Hughes Jr., was born the following year, and Hughes purchased a house in Manhattan's Upper West Side neighborhood. Hughes and his wife had one son and three daughters. Their youngest child, Elizabeth Hughes, was one of the first humans injected with insulin, and later served as president of the Supreme Court Historical Society.
Заңгерлік және академиялық мансап
Хьюз 1883 жылы Уолл-стриттегі Чемберлен, Картер және Хорнбловер заң фирмасында жұмыс істей бастады, көбінесе келісімшарттар және банкроттық мәселелеріне ден қойды. 1888 жылы ол фирманың серігі атанды, содан кейін фирманың атауы Картер, Хьюз және Крэват болып өзгерді (кейін Хьюз Хаббард және Рид деп белгілі болды). Хьюз фирмадан кетіп, 1891 жылдан 1893 жылға дейін Корнелл құқық мектебінде профессор болып жұмыс істеді. 1893 жылы ол Картер, Хьюз және Крэват фирмасына қайта оралды. Ол сонымен қатар Браун университетінің басқармасына мүше болып кірді және Нью-Йорк штатының азаматтық іс жүргізу кодексіне түзетулер енгізуді ұсынған арнайы комиссияда жұмыс істеді.
Сыбайлас жемқорлықпен айналысатын компаниялардың беті ашылады
Нью-Йорк әлемінің газеттерінде жарияланған хабарларға жауап ретінде губернатор Франк У. Хиггинс 1905 жылы штаттың коммуналдық қызметтерін тексеру үшін заң шығару комитетін тағайындады. Сотта Хьюздің өнеріне тәнті болған бұрынғы штат судьясының ұсынысымен заң шығару комитеті Хьюзді тергеуге жетекшілік етуге тағайындады. Хьюз қуатты коммуналдық компаниялармен күресуге тартынды, бірақ комитет төрағасы сенатор Фредерик С. Стивенс Хьюзді осы қызметке келісуге көндірді. Хьюз өзінің тергеуін Нью-Йорк қаласында газ өндіру және сатуды бақылайтын Consolidated Gas компаниясына шоғырландырды. Көптеген адамдар комитеттің мемлекеттік жемқорлыққа қандай да бір әсер ете алмайды деп ойлағанмен, Хьюз Consolidated Gas компаниясының салықтан қашу және жалған есеп жүргізумен айналысқанын дәлелдеді. Осы бұзушылықтарды жою немесе азайту мақсатында Хьюз мемлекеттік заң шығарушы органды коммуналдық қызметтерді реттейтін комиссия құру және газ бағасын төмендету туралы заңдарды қабылдауға итермеледі.
Сыбайлас жемқор сақтандыру компанияларының беделін ашу
Хьюздің табысы оны Нью-Йорктегі танымал тұлғаға айналдырды және ол Нью-Йоркте орналасқан ірі өмірді сақтандыру компанияларын тергеген Армстронг сақтандыру комиссиясының кеңесшісі болып тағайындалды. Оның сақтандыру саласын зерттеуі журналистер мен лоббистерге төленетін төлемдерді, сондай-ақ бүкіл елде қызмет ететін заң шығарушыларға бағытталған төлемдер мен басқа да сыйақыларды анықтады. Оның зерттеуі сондай-ақ көптеген жоғары сақтандыру басшыларының мүдделерінің қайшылықта екенін және полис иелеріне дивидендтер азайған кезде олардың айтарлықтай жалақыларын көтергенін көрсетті. Хьюзді тергеуден алып тастау үшін республикалық лидерлер оны партияның Нью-Йорк қаласының мэрі кандидаты ретінде ұсынды, бірақ Хьюз бұл ұсыныстан бас тартты. Оның күш-жігерінің нәтижесінде АҚШ-тағы үш ірі өмірді сақтандыру компаниясының жоғары лауазымды шенеуніктерінің көпшілігі жұмыстан босатылды. Тергеуден кейін Хьюз штат заң шығарушы органына сақтандыру компанияларына корпоративтік акцияларға ие болуға, бағалы қағаздарды кепілдендіруге немесе басқа да банк іс-әрекеттерімен айналысуға тыйым салуға көндірді. Губернаторлық науқанында Хьюз белгілі бір компаниялардың жемқорлығына шабуыл жасады, бірақ корпорацияларды экономиканың қажетті бөлігі ретінде қорғады. Ол сонымен қатар қоғамдық жұмыстар жобаларында сегіз сағаттық жұмыс күнін қалады және балалар еңбегіне тыйым салуды жақтады. Хьюз харизматикалық сөйлеуші болмаған, бірақ ол бүкіл штат бойынша белсенді науқан жүргізді және көптеген газеттердің қолдауын алды. Ақырында, Хьюз шабуылдық сайлауда 52 пайыз дауыс жинап, Хёрстті жеңді. Ол сондай-ақ жас жұмысшыларды бірнеше қауіпті мамандықтардан тыйым салатын және 16 жасқа дейінгі өндіріс жұмысшылары үшін аптасына ең көп 48 сағат жұмыс істеуді белгілейтін заңдарға қол қойды. Осы заңдарды орындау үшін Хьюз Нью-Йорк штатының Еңбек департаментін қайта ұйымдастырды. Хьюздің еңбек саясатына жұмысшылардың еңбек жағдайын жақсартуға ұмтылған, бірақ Сэмюэл Гомперс сияқты кәсіподақ лидерлері жақтаған одан да кең ауқымды реформаларды қабылдамаған экономист Ричард Т. Элли әсер етті.
Баптистерді ұйымдастыру
Көп жұмысты губернатор діни мәселелерге де уақыт бөлді. Өмір бойы Солтүстік баптистік дінде болған Хьюз 1907 жылғы мамыр айында Солтүстік баптистер конвенциясын құруға қатысты. Хьюз конвенцияның алғашқы президенті болып, солтүстіктегі мыңдаған тәуелсіз баптистік шіркеулерді бір деноминацияға біріктіру жұмысын бастады. Бұрынғыда солтүстік баптистер жергілікті шіркеулер арасында миссионерлік қоғамдар мен қайырымдылық қызметтері арқылы ғана байланысқан. Солтүстік баптистер конвенциясы кейіннен тарихи маңызы бар Американдық баптистер шіркеулеріне (American Baptist Churches USA) айналды, осылайша Хьюздің губернаторлық кезеңіндегі осы қыры оның тарихи ықпалының маңызды бөлігіне айналды.
Басқарушы лауазымында екінші мерзімде өкініш
Алайда Хьюздің саяси рөлі өзгеріп бара жатты. Ол бұрын Рузвельтпен жақын болған, бірақ Хьюз бен президент арасындағы қарым-қатынас шағын федералдық тағайындау мәселесінен кейін суытылды. Рузвельт 1908 жылы қайта сайлауға түспеуді шешті, орнына Соғыс министрі Уильям Говард Тафтты ізбасары ретінде қолдады. Тафт республикалықтардың президенттік тізімінен өтті және Хьюзді өзінің серігі ретінде шақырды, бірақ Хьюз ұсыныстан бас тартты. Хьюз губернаторлық лауазымнан кетуді де ойлады, бірақ Тафт пен Рузвельт оны екінші мерзімге кандидат болуға көндірді. Партияның консервативті басшыларының қолдауы аз болғанына қарамастан, Хьюз 1908 жылғы сайлауда қайта сайланды. Хьюздің екінші мерзімі біріншісінен кем сәтті болды. Оның басты мақсаты тікелей алғашқы сайлау заңы болды, бірақ ол бірнеше рет қабылданудан мүлт ретті. Ол телефон және телеграф компанияларына бақылауды күшейтіп, АҚШ тарихындағы жұмысшыларға өтемақы төлеу жөніндегі алғашқы заңды қабылдады. Тарихшы және журналист Генри Ф. Принглдің сөзіне қарағанда, Хьюздің азаматтық парызын сезінуі партиялық машина дәуіріне сай келмеді, бұл «көптеген адал республикашыларды» Хьюздің «үкіметте тиімділік туралы қорқынышты көзқарастарымен» және «партиялық жұмыскерлерге қажетті сыйлықтарды аяусыз елемеуімен» ащы естеліктерге қалдырды.
Сот төреші
1910 жылдың басында Хьюз губернаторлық лауазымынан қанағаттандырып зейнетке шығуды қалады. Жоғарғы Сотта судья Дэвид Дж. Брюердің қайтысынан бос орын туды, және Тафт Хьюзге бұл лауазымды ұсынды, ол ұсынысты дереу қабылдады. Хьюз 1910 жылдың 10 қазанында Жоғарғы Сотқа ант берді және тез арада соттың басқа мүшелерімен, соның ішінде Бас судья Уайт, судья Джон Маршалл Харлан және судья Оливер Венделл Холмс кішімен достық қарым-қатынас орнатты. Алайда, істерді қарау кезінде Хьюз көбінесе Холмспен пікір білдірді. Ол ең төменгі жалақыны, жұмысшылардың өтемақысын және әйелдер мен балалар үшін жұмыс уақытын шектеуді көздейтін штаттық заңдарды қолдауға дауыс берді. Ол сонымен қатар, Конгрестің Сауда шарттары бойынша мемлекетаралық сауданы реттеу құқығын бекітетін бірнеше шешімдер жазды. Оның Baltimore & Ohio Railroad vs. Interstate Commerce Commission ісі бойынша көпшілік пікірі федералдық үкіметтің теміржол қызметкерлерінің жұмыс уақытын реттеу құқығын растады. 1914 жылғы Shreveport Rate Case ісі бойынша оның көпшілік пікірі Техас теміржол комиссиясы белгілеген дискриминациялық теміржол тарифтерін жойған Interstate Commerce Commission шешімін қолдады. Бұл шешім федералдық үкіметтің мемлекетаралық саудаға әсер ететін жағдайларда штат ішіндегі сауданы реттеуге құқығы бар екенін көрсетті, бірақ Хьюз 1895 жылғы United States v. E. C. Knight Co. ісіне тікелей қайта қараудан жалтарды. Ол сондай-ақ азаматтық құқықтарды қолдайтын бірқатар шешімдер жазды; мысалы, McCabe v. Atchison, Topeka & Santa Fe Railway Co. ісінде Хьюздің көпшілік пікірі теміржол операторларын афроамерикандықтарға "тең қарауды" талап етті. Хьюздің Bailey v. Alabama ісі бойынша көпшілік пікірі еңбек шарты бойынша міндеттемелерді орындамаған жұмысшыны қылмысты деп жариялаған штат заңын жойды. Хьюз бұл заңның Он үшінші түзетуді бұзатынын және афроамерикандық жұмысшыларға қатысты кемсітушілік жасайтынын мәлімдеді. Хьюз бен Холмс – Джорджия штатында кісі өлтіргені үшін сотталған еврей фабрика директоры Лео Франктан төменгі соттың хабеас корпустың бұйрығын бас тарту туралы шешімін бекіткен сот шешіміне қарсы дауыс берген жалғыз судьялар болды.
Президенттікке кандидат
Тафт пен Рузвельт Тафттың президенттігі кезінде қатысты дауға түсті, ал Рузвельт 1912 жылы республикалық президенттікке Тафтқа қарсы күресті. Тафт қайта сайлануға қол жеткізді, бірақ Рузвельт үшінші партия – Прогрессивтік партия тізімі бойынша сайлауға қатысты. Республикалық партияның бөлінуіне байланысты Демократ губернатор Вудро Вильсон 1912 жылғы президенттік сайлауда Тафт пен Рузвельтті жеңіп, прогрессивтік «Жаңа бостандық» бағдарламасын іске қосты. Республикалық партиядағы келіспеушілікті аяқтау және Вильсонды бір мерзімге шектеу мақсатында бірнеше республикалық көшбасшылар Хьюзден 1916 жылғы президенттік сайлауға түсуді қарастыруын сұрады. Хьюз бастапқыда бұл ұсыныстан бас тартты, бірақ оның мүмкін кандидатурасы кеңінен талқыланды және сауалнамалар оның көптеген республикалық сайлаушылар үшін басым кандидат екенін көрсетті. 1916 жылғы маусымда өткен Республикалық Ұлттық конвентте Хьюз екі президенттік іріктеуде жеңіске жетті, ал оның жақтастары көптеген делегаттардың қолдауын қамтамасыз етті. Хьюз конвенттің бірінші президенттік дауысында көш бастады және үшінші дауыста номинацияны жеңіп алды. Хьюз номинацияны қабылдап, ірі партияның президенттік кандидаты болған тұңғыш және жалғыз қазіргі Жоғарғы Сот судьясы болды және президентке өтінімін жолдады. Ал Рузвельт үшінші партия тізімі бойынша қайтадан сайлауға түсуден бас тартты, Хьюз бен Вильсонды жарыстағы жалғыз басты кандидаттар қалдырды. 1860 жылы Авраам Линкольн сайланғаннан бері өткен президенттік сайлауларда Республикалық партияның үстемдігіне байланысты, Вильсонның қазіргі президент екеніне қарамастан, Хьюз кеңінен фаворит саналды. Оның кандидатурасын оның зиялылығы, жеке адалдығы және салмақтылығы туралы жақсы пікірлер нығайтты. Хьюз Тафт пен Рузвельттің де қолдауын алды, бірақ Рузвельт Хьюзбен алаңдады, өйткені ол Хьюздің «сақалды Вильсон» болады деп қорқыды. Дегенмен, 1912 жылғы республикалық партиядағы бөлініс әлі де шешілмеген мәселе болып қала берді, және Хьюз Калифорниядағы науқанын консервативті республикалық белсенділермен байланыстыруға шешім қабылдап, өзінің науқанына нұқсан келтірді. 1912 жылғы сайлауда Рузвельттің кандидаттық серігі болған Калифорния губернаторы Хайрам Джонсон Хьюзді қолдады, бірақ прогрессивтік күштер Хьюзді назарға алмады. Ел бойынша Хьюз Адамсон заңына және Он алтыншы түзетуге қарсы болғандықтан, бұрынғы Прогрессивтік партияның көп бөлігі Вильсонды қолдады. Сайлау күні Хьюз әлі де фаворит саналды. Ол Солтүстік-Шығыста жақсы көрсеткіштер көрсетті, ал алдын ала нәтижелер жақсы болды. Дегенмен, Вудро Вильсон күткендей, «Тік Оңтүстік» штатын жеңіп алды, сонымен қатар Орта Батыс пен Ұлы жазықтардағы бірнеше штаттарды жеңді, онда оның кандидатурасын соғысқа қарсы күшті сезім нығайтты. Вильсон, ең соңында, Калифорния штатын 4000-нан аз дауыс айырмасымен жеңіп, шешуші жеңіске жетті.
Заңгерлік практикаға және саяси кеңес беруге оралу
Сайлаудан кейін Хьюз ірі ұйымдардан түскен ұсыныстарды қабылдамай, қазір Хьюз, Раундс, Шурман және Дуайт деп аталатын шағын заң фирмасына қайта оралды. 1917 жылдың наурыз айында Хьюз көптеген басқа республикалық саясаткерлермен бірге Германия бірнеше американдық сауда кемелерін батырғаннан кейін Вильсонның Орталық державаларға соғыс жариялауын талап етті. Келесі айда Вильсон Конгрестен соғыс жариялау туралы өтініш жасады, соның нәтижесінде АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Хьюз Вильсонның әскери саясатын, соның ішінде әскерге шақыруды қолдады және Нью-Йорк қаласының әскерге шақыруға қатысты шағымдар жөніндегі комиссия төрағасы болды. Ол Вильсон әкімшілігі тапсырмасымен әуе шаруашылығы саласын зерттеді, көптеген кемшіліктерді анықтады. Соғыстан кейін ол жеке практикаға оралды, көптеген клиенттерге қызмет көрсетті, олардың ішінде саяси нанымы үшін Нью-Йорк заң шығарушы органынан қуылған бес социалист те болды. Хьюз президент Вильсон мен Сенаттағы республикалықтар арасында АҚШ-тың Вильсон ұсынған Ұлттар Лигасына кіруі жөніндегі келісімге келуге тырысты, бірақ Сенат Лиганы және Версаль келісімін қабылдамады. Вильсонның беделі төмендеген кезде, көптеген республикалық саясаткерлер өз партияларының 1920 жылғы президенттік сайлауда жеңіске жететініне сенді. Хьюз партия ішінде танымал болды, көптеген ықпалды республикалықтар оны 1920 жылы партияның кандидат ретінде қарастырды. Бірақ 1920 жылы оның қызы Хелен туберкулезден қайтыс болды, осы трагедиядан кейін Хьюз 1920 жылғы Республикалық ұлттық конвентте президенттікке кандидаттығын қарастыруға рұқсат бермеді. Партияның орнына Огайо штатының сенаторы Уоррен Г. Хардинг пен Массачусетс штатының губернаторы Кальвин Кулиджтен тұратын кандидаттар тізімі ұсынылды. Республикалық кандидаттар үлкен артықшылықпен жеңіске жетіп, сайлаушылардың 61 пайызын алды.
Мемлекеттік хатшы
1920 жылғы сайлауда Хардинг жеңіске жеткеннен кейін көп ұзамай Хьюз Мемлекеттік хатшы лауазымына қабылданды. Хардинг Хьюзге Мемлекеттік департаментті басқаруда және АҚШ сыртқы саясатында үлкен тәуелсіздік берді. Хардинг пен Хьюз жиі байланыста болды, Хьюз белгілі бір шеңберде жұмыс істеді, ал президент жақсы хабардар болды. Дегенмен, президент Хьюздің шешімдерін сирек қана өзгертіп отырды, ерекше жағдай – Ұлттар Лигасы мәселесі. Президент Хардинг билікке келгеннен кейін Ұлттар Лигасына қатысты ұстанымын қатайтып, АҚШ-тың тіпті қысқартылған нұсқасына да қосылмауын шешті. Бір пікір бойынша, Хардинг 1921 жылғы 4 наурызда қызметке кіріскен кезде, шарттармен қосылуға дайын болған, бірақ сенаторлар (оларды "Жаңғақтар" деп атады) Рональд Э. Поваскинің 1991 жылғы кітабында айтылғандай, "жаңа басшылықты құртумен қауіптендірді". Хьюз Лигаға мүше болуды жақтады. Мемлекеттік хатшы лауазымындағы қызметінің басында ол Сенаттан Версаль келісіміне дауыс беруді сұрады, бірақ Хардингтің көзқарасының өзгеруіне және/немесе Сенаттағы саяси жағдайға мойынсұнды. Оның орнына, ол Хардингті Германиямен жеке келісім жасау қажеттігіне көндірді, нәтижесінде АҚШ-Германия бейбіт келісіміне қол қойылды және ол ратификацияланды. Хьюз АҚШ-тың Халықаралық Әділет сотына кіруін де қолдады, бірақ Сенатты қолдау көрсетуге көндіре алмады.
Вашингтон теңіз келісім-шарты
Хьюз билік құрған кезде үш ірі теңіз державасы – Ұлыбритания, Жапония және АҚШ арасында қарулану жарысын болдырмауды басты міндет деп белгіледі. Сенатор Уильям Бора Хардинг әкімшілігіне Жапония мен Ұлыбританиямен қару-жарақтарды азайту туралы келісімге келуді ұсынған резолюцияны қабылдағаннан кейін, Хьюз осы елдерді, сондай-ақ Италия мен Францияны Вашингтондағы теңіз конференциясына қатысуға көндірді. Хьюз өзінің, бұрынғы мемлекеттік хатшы Элиху Руттың, республикалық сенатор Генри Кэбот Лодждың және демократ сенатор Оскар Андервудтың құрамындағы американдық делегацияны таңдады. Хьюз Андервудты таңдау арқылы конференция нәтижесінде туындайтын кез келген келісімге екіпартиялық қолдау қамтамасыз етіледі деп үміттенеді. Конференцияға дейін Хьюз келісім шарттарын мұқият қарастырды, себебі әр тарап өзінің теңіз күштеріне айқын артықшылықтар беретін шарттар іздестіретінін білді. Ол барлық кеме құрылысын дереу тоқтатуға және әр елдің кеме тоннажына негізделген болашақ құрылыс шектеулеріне негізделген қару-жарақтарды азайту формуласын ұсынды. Формула 1920 жылғы кеме тоннажының қатынасына негізделді, ол АҚШ, Ұлыбритания және Жапония үшін шамамен 5:5:3 құрады. АҚШ және шетелдік теңіз басшылары оның ұсынысына қарсылық танытатынын білген ол оны баспасөзден қорғады, бірақ Рут, Лодж және Андервудтың қолдауын алды. 1921 жылдың қараша айында Вашингтондағы теңіз конференциясы ашылды, оған бес ұлттық делегация қатысты, ал галереяда жүздеген журналистер мен бас судья Тафт және Уильям Дженнингс Брайан сияқты көрнекті тұлғалар болды. Конференцияның бірінші күні Хьюз теңіз қарулануын шектеу туралы ұсынысын жариялады. Хьюздің құрылыстағы барлық американдық капиталдық кемелерін жою туралы ұсынысы делегаттарды таң қалдырды, сондай-ақ жапон және британдық теңіз күштеріне қатысты ұсыныстары да олардың назарын аударды. Артур Балфур басқарған британдық делегация ұсынысты қолдады, бірақ Като Томосабуро басқарған жапондық делегация бірнеше түзетулер енгізуді сұрады. Като қатынасты 10:10:7 дейін өзгертуді және көптеген жапондықтар ұлттық мақтаныш символы деп санайтын «Муцу» кемесін жоюдан бас тартуды талап етті. Като ақырында теңіз қатынастарындағы талаптарынан бас тарды, бірақ Хьюз «Муцу» кемесін сақтап қалуға келісті, бұл британдық басшылардың наразылығын тудырды. Хьюз Балфурды британдық теңіз күштерінің қарсылығына қарамастан «Адмирал» класындағы крейсерлердің мөлшерін шектеуге келісуге көндіргеннен кейін келісімге қол жеткізді. Хьюз Тынық мұхитындағы аумақтық талаптарды бейбіт жолмен шешуді көздейтін Төрт держава шартына, сондай-ақ Қытайдың аумақтық тұтастығын қамтамасыз ететін Тоғыз держава шартына да қол жеткізді. Конференцияның табысқа ие болғаны туралы жаңалық әлемде қуанышпен қарсы алынды. Франклин Д. Рузвельт кейіннен осы конференция "әлемге қару-жарақты шектеу және азайту бойынша алғашқы маңызды ерікті келісімді әкелді" деп жазды.
Басқа мәселелер
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германия экономикасы соғыстан кейінгі қайта құрудың және Антантаға төленуге тиіс соғыс өтемақысының салмағынан қиналды, ал Антанта елдері өз кезегінде АҚШ-қа үлкен соғыс қарыздарымен міндетті болды. Көптеген экономистер еуропалық барлық соғыс қарыздарын жоюды жақтағанмен, француз басшылары өтемақыны кешіруге келіспеді, ал Конгресс соғыс қарыздарын кешіру туралы мәселені қарастырудан бас тартты. Хьюз Германияның өтемақысын төмендету мүмкіндігін зерттеу үшін халықаралық экономистер комитетін құруға көмектесті және сол комитетті басқару үшін Чарльз Г. Доуесті таңдады. Нәтижесінде Германияның жылдық төлемдерін көздейтін Доуес жоспары 1924 жылы Лондонда өткен конференцияда қабылданды. Хьюз Ұлыбританиямен жақын қарым-қатынас орнатуды қолдады және Еуропа мен Азиядағы мәселелер бойынша АҚШ-тың сыртқы саясатын Ұлыбританиямен үйлестіруге тырысты. Хьюз Латын Америкасы елдерімен жақсы қарым-қатынас орнатуға ұмтылды және ол, егер мүмкін болса, АҚШ әскерлерін шығарып алуды жақтады. Ол Доминикан Республикасы мен Никарагуадан АҚШ әскерлерін қайтару жоспарларын жасады, бірақ Гаитидегі тұрақсыздық АҚШ әскерлерінің қалуын қажет етеді деп шешті. Ол сондай-ақ Панамаға әскер жіберумен қорқытып Панама мен Коста-Рика арасындағы шекаралық дауды реттеді. Хьюз 1919 жылғы Линчпен күресу жөніндегі ұлттық конференцияда негізгі спикер болды.
Жеке практикаға қайта оралу
Хьюз 1923 жылы Хардинг қайтыс болғаннан кейін Кулидж әкімшілігінде Мемлекеттік хатшы лауазымында қалды, бірақ 1925 жылдың басында қызметтен кетті. Ол тағы да заң фирмасына оралып, елдегі ең көп табыс табатын заңгерлердің біріне айналды. Сонымен қатар, ол Чикагоның канализациялық жүйесіне қатысты іс бойынша арнайы сарапшы ретінде жұмыс істеді, Америка адвокаттар қауымдастығының президенті болып сайланды және Христиандар мен Яһудилердің Ұлттық конференциясын бірлесіп құрды. Штаттық партия жетекшілері одан 1926 жылғы Нью-Йорк штат губернаторы сайлауында Аль Смитпен күресуді сұрады, ал кейбір ұлттық партия жетекшілері 1928 жылы президенттікке кандидат болуды ұсынды, бірақ Хьюз мемлекеттік қызметке қайта оралудан бас тартты. 1928 жылғы Республикалық Ұлттық конвент Герберт Гуверді кандидат еткеннен кейін Хьюз Гуверді толық қолдап, бүкіл Америка бойынша оның үгіттемесін жүргізді. Гувер сайлауда үлкен артықшылықпен жеңіске жетті және Хьюзден өзінің Мемлекеттік хатшысы болуын сұрады, бірақ Хьюз Халықаралық Әділет сотының тұрақты судьясы болуға берген уәдесін орындау үшін бұл ұсыныстан бас тартты.
Халықаралық Соттың Тұрақты сотының судьясы
Хьюз 1928 жылдан 1930 жылға дейін Халықаралық Әділет сотында қызмет етті.
Жоғарғы Сотқа қайта оралу
1930 жылдың 3 ақпанында президент Гувер Хьюзді ауыр сырқатқа шалдыққан Бас судья Тафттың орнына тағайындады. Көптеген адамдар Гувердің жақын досы, судья Харлан Стоунды жоғары лауазымға көтеруін күткенмен, Хьюз Тафт пен Бас прокурор Уильям Д. Митчеллдің таңдауы болды. Хьюз судьялық қызметінің кезеңінде прогрессивті үрдістерді қолдағанмен, 1930 жылы Тафт Хьюз сотта тұрақты консерватор болады деп сенді. Бұл ұсынысқа сенаторлар Джордж В. Норрис және Уильям Э. Бора сияқты прогрессивті республикашылдар қарсылық білдірді, олар Хьюз корпоративтік заңгер болып жұмыс істегеннен кейін ірі бизнеспен тым жақын қарым-қатынаста болады деп уайымдады. Көптеген прогрессивтілер, сондай-ақ кейбір оңтүстік штаттардың құқықтарын қорғаушылар Тафт сотының тиісті процестік тәртіп негізінде мемлекеттік және федералдық заңнаманы жоюға бейімділігіне ашуланды және Хьюз соты Тафт сотына ұқсап кетеді деп қорқыды. Материалдық әділ сот процесі туралы ілімді жақтаушылар балалар еңбегіне және ең төменгі жалақыға шектеу сияқты экономикалық ережелердің келісім-шарт еркіндігін бұзатынын, ал олардың пікірінше, Бесінші және Он төртінші түзетулерге сәйкес федералды және штаттық заңдармен шектелуі мүмкін емес деп мәлімдеді. Сенаттың Әділет комитеті тыңдау өткізбеді және 1930 жылдың 10 ақпанында Хьюздің кандидатурасын 10–2 дауыспен жағымды бағалады. 1930 жылдың 13 ақпанында Сенат оның кандидатурасын комитетке қайтаруға 31–49 дауыспен қарсы дауыс берді. Ықшам, бірақ қатал растау шайқасынан кейін Хьюз 13 ақпанда Сенатпен 52–26 дауыспен бекітілді және 1930 жылдың 24 ақпанында сотқа ант берді. Хьюз тез арада соттың жетекшісі ретінде танылып, өзінің зиялы қабілетімен, белсенділігімен және заңды жақсы түсінуімен әріптес судьяларының құрметіне ие болды. Хьюз тағайындалғаннан кейін көп ұзамай Гувер федералды судья Джон Паркерді қайтыс болған судья Эдвард Терри Санфордтың орнына тағайындады. Сенат Паркерді қабылдамады, өйткені оның бұрынғы шешімдері кәсіподақтар мен NAACP-ті наразылыққа түсірді, бірақ Гувердің екінші кандидаты Оуэн Робертсті растады. 1932 жылдың басында басқа судьялар Хьюзден Оливер Венделл Холмстің отставкаға кетуін сұрады, оның денсаулығы тоқсан жасқа толғанда нашарлаған. Хьюз өзінің ескі досын зейнеткерлікке шығуға шақырды, ал Холмс дереу президент Гуверге отставка туралы хат жіберді. Холмс орнына Гувер Бенджамин Н. Кардозоны ұсынды, ол тез арада расталды. Ертедегі Хьюз соты консервативті "Төрт атты" және либералды "Үш мылтықшыға" бөлінді. Хьюз бен Робертс 1930 жылдардың көп бөлігінде екі топтың арасындағы бейтарап судьялар болды. Өзінің алғашқы маңызды істерінің бірінде Хьюз Робертс пен Үш мылтықшымен бірігіп, 1931 жылғы Нейр мен Миннесота штатының маңызды ісі бойынша мемлекеттік заңнаманың бір бөлігін жойды. Оның көпшілік пікірінде Хьюз Бірінші түзету штаттарға баспасөз бостандығын бұзуға тыйым салады деп есептеді. Хьюз сонымен қатар Stromberg v. California ісі бойынша көпшілік пікірін жазды, бұл Жоғарғы Соттың Құқықтар Биллін енгізу негізінде мемлекеттік заңды алғаш рет жойғанын білдірді. Судья Эдвард Терри Санфорд 1925 жылғы Гитлоуның Нью-Йоркке қарсы ісі бойынша көпшілік пікірінде корпорация туралы ілімді ұсынған болатын. Тағы бір ертедегі жағдайда, O'Gorman & Young, Inc. v. Hartford Fire Insurance Co., Хьюз және Робертс либералды топпен қосылып, өртке қарсы сақтандыруды сату үшін комиссияларды шектейтін мемлекеттік реттеуді қолдады.
Рузвельт билікке кіріседі
Гувердің президенттігі кезінде ел Ұлы депрессияға құлатылды. Ел экономикалық қиындыққа тап болғанда, 1932 жылғы президенттік сайлауда Франклин Рузвельт Гуверді жеңіске жеткізді. Ұлы депрессияға жауап ретінде Рузвельт өзінің «Жаңа саясат» ішкі бағдарламасының аясында көптеген ішкі заңдарды қабылдады, ал «Жаңа саясатқа» реакция Хьюз сотының қарауына түскен маңызды мәселелердің біріне айналды. «Алтын клаусула» ісі, «Жаңа саясат» заңдарының алғашқы маңызды сынақтарын ұсынған бірнеше іс бойынша, Хьюз соты Рузвельт әкімшілігі қолдаған жеке және мемлекеттік келісімшарттардағы «алтын клаусулаларды» жоюды қолдады. Хьюз соты штаттарға қатысты маңызды істерді де қарастыруын жалғастырды. 1934 жылғы Home Building & Loan Ass'n v. Blaisdell ісінде Хьюз және Робертс «Үш мушкетерге» қосылып, Миннесота штатының ипотекалық төлемдерге мораторий орнату туралы заңын қолдады. Хьюздің көпшілік пікірінде айтылғандай, «Төтенше жағдай билікті жаратпаса да, төтенше жағдай билікті жүзеге асыруға себеп болуы мүмкін». 1935 жылғы Railroad Retirement Board v. Alton Railroad Co. ісінен бастап Робертс «Төрт атты» топтың жағына шығып, «Жаңа саясат» заңдарын жоққа шығарған көпшілік блокты құрды. Хьюз Робертстің көпшілік пікірін қатты сынап, «Конгреске мемлекетаралық сауданы реттеуге берілген билік оның басқаруының дана болуын, тіпті одан да кем емес, талап етпейді. Билік кең ауқымды дискреттілікті білдіреді» деп жазды. 1936 жылғы United States v. Butler ісінде Хьюз көптеген сарапшыларды таң қалдырып, Робертс пен «Төрт аттымен» бірге Ауыл шаруашылығын реттеу туралы заңға қарсы шықты. Осылайша сот «Жаңа саясаттың» маңызды ауыл шаруашылығы бағдарламасын – Ауыл шаруашылығын реттеу басқармасын таратып жіберді. 1936 жылғы тағы бір істе, Carter v. Carter Coal Co., Жоғарғы сот битумды көмір өнеркәсібін реттеген Гаффи көмір заңының күшін жойды. Хьюз Картер ісіндегі көпшіліктің шешімімен келісетінін білдірген қосымша пікір жазды, онда Конгресс өзінің Сауда ережелерін «мемлекеттер арасындағы саудаға тек жанама әсер ететін мемлекеттердегі қызметтер мен қарым-қатынастарды реттеуге» пайдалана алмайды деді. 1936 жылғы сот отырысының соңғы ісінде, Morehead v. New York ex rel. Tipaldo, Робертс «Төрт аттымен» бірге Нью-Йорк штатының ең төменгі жалақы заңына қарсы шықты. Президент Рузвельт Нью-Йорк штатының ең төменгі жалақы заңын басқа штаттар үшін үлгі ретінде ұсынған, ал көптеген республикашылар мен демократтар бұл шешімді штаттардың ішкі ісіне араласу деп сынады. 1936 жылдың желтоқсан айында сот United States v. Curtiss Wright Export Corp. ісінде дерлік бірауыздан шешім шығарды, президентке Боливия мен Парагвайға қару-жарақ эмбаргосын салуға құқық беретін заңды қолдады. Хьюз қол қойған судья Сазерлендтің көпшілік пікірі Конституция президентке сыртқы саясатты жүргізуге кең өкілеттіктер бергенін түсіндірді.
1937 жылғы сот процедураларын реформалау туралы заң жобасы
Рузвельт 1936 жылғы президент сайлауында үлкен артықшылықпен жеңіске жетіп, қайта сайланды, ал конгресс демократтары Конгрестің екі палатасында да көпшілігін арттырды. Жоғарғы Сот Ұлттық өнеркәсіпті қайта жаңғырту және Ауыл шаруашылығын реттеу актілерін конституцияға қайшы деп тапқандықтан, президент соттың келесі кезекте басқа да маңызды «Жаңа саясат» заңдарын, соның ішінде 1935 жылғы Ұлттық еңбек қатынастары актісін (әдетте Вагнер актісі деп аталады) және Әлеуметтік қамсыздандыру актісін де жоюы мүмкін деп қауіптенді. 1937 жылдың басында Рузвельт 1937 жылғы Сот процедураларын реформалау туралы заң жобасы (сонымен қатар «сотты кеңейту жоспары» деп те аталады) арқылы Жоғарғы Соттың құрамын көбейтуді ұсынды. Рузвельт заң жобасының қажеттілігін судьялардың істер жөніндегі жүктемесіне байланысты түсіндірді. Конгрестің екі палатасындағы үлкен демократиялық көпшілікке байланысты, Рузвельттің заң жобасы 1937 жылдың басында қабылдануға жол ашық болды. Алайда, заң жобасы көпшілік тарапынан жағымсыз қабылданып, көптеген адамдар оны билікті басып алу әрекеті немесе қасиетті институтқа жасалған шабуыл деп қарады. Хьюз бұл әрекетке қарсы іштей жұмыстеді, заңдардың конституциялық екенін тез арада растау үшін Жоғарғы Сот арқылы маңызды «Жаңа саясат» заңнамасын жылдамдатуға тырысты. Ол сенатор Бертон К. Уилерге хат жолдап, Жоғарғы Соттың өз істерін толыққанды шеше алатынын мәлімдеді. Хьюздің хаты Рузвельттің Жоғарғы Сот судьяларының қажеттілігі туралы аргументін күмәндікке түсірді. Сотты кеңейту жоспары талқыланып жатқанда, Жоғарғы Сот Вашингтон штатының ең төменгі жалақы заңын 5–4 дауыспен қолдады. Хьюз «Үш мушкетер» және Робертспен бірге көпшілік пікірін жазды, ол 1923 жылғы Адкинс пен Балалар ауруханасы арасындағы істі жойды. Көпшілік пікірінде Хьюз «Конституция келісімшарт еркіндігі туралы ештеңе айтпайды» деп жазды және Вашингтон штатының заң шығарушы органы «жұмысшыларды өте төмен жалақыға пайдаланудың, тіпті қарапайым өмірлік қажеттіліктерді өтеуге жеткіліксіз жалақының зиянын азайту шараларын қабылдауға құқылы» екенін мәлімдеді. Робертс бұрын Типальдо ісінде төрт консервативті судьяның жағында болғандықтан, сотты кеңейту жоспарының Жоғарғы Сотқа жасаған қысымының нәтижесінде ең төменгі жалақының конституциялық екенін қабылдауға келіскен деп есептелді («тоғызын сақтап қалған уақыттық өзгеріс» теориясы). Алайда, Хьюз бен Робертс кейінірек Робертстің ең төменгі жалақы заңдарына қатысты соттық ұстанымын өзгертуге Рузвельт сотты кеңейту жоспарын жариялағанға дейін айлар бұрын бел буғанын көрсетті. Робертс 1936 жылғы президенттік сайлаудан бұрын Пэрриш ісін қарауға келісім берген, ал істің ауызша дәлелдері 1936 жылдың соңында өткен. 1936 жылдың 19 желтоқсанында өткен алғашқы кеңесте Робертс заңды қолдауға дауыс берген. Ғалымдар Робертстің ең төменгі жалақы заңдарына қатысты дауысын неге ауыстырғанын талқылауды жалғастыруда, бірақ Хьюз Робертсті заңды қолдауға ықпал етуде маңызды рөл атқарған болуы мүмкін. Сот Парриш ісі бойынша шешім шығарғаннан кейін бірнеше апта өткен соң, Хьюз NLRB v. Jones & Laughlin Steel Corp. ісі бойынша көпшілік пікірін қайтадан жазды. Робертс пен «Үш мушкетермен» бірге Хьюз Вагнер актісінің конституциялық екенін растады. Вагнер актісі ісі Жоғарғы Сот үшін шешуші кезең болды, өйткені сот «Жаңа саясат» заңдарын қолдау үрдісін бастады. Кейін 1937 жылы сот Әлеуметтік қамсыздандыру актісінде белгіленген егде жастағы жәрдемақы және салық жүйесін де қолдады. Осы уақытта консервативті судья Уиллис Ван Девантер зейнетке шығып, Рузвельттің 1937 жылғы Сот процедураларын реформалау туралы заң жобасының қажеттілігі туралы аргументтерін әлсіретті. Жыл соңына қарай сотты кеңейту жоспары Сенатта сәтсіз аяқтады, ал Рузвельт оңтүстік демократтар мен республикашылардың консервативті коалициясын күшейткен саяси жарақат алды. Алайда, 1937 жыл бойы Хьюз Лохнер дәуірінің аяқталуын білдірген заңгерлік тәжірибеде үлкен өзгеріске жетекшілік етті, бұл кезеңде Жоғарғы Сот штаттық және федералды экономикалық ережелерді жиі жойды. Келесі жылы Сазерлендтің орнын басып алған Стэнли Форман Рид оған қосылды, нәтижесінде «Жаңа саясатты» қолдайтын либералдар Жоғарғы Сотта көпшілікке ие болды.
Кейінгі қызмет мерзімі
1937 жылдан кейін Хьюз соты экономикалық реттеулерді қолдауды жалғастырды, Макрейндольдс және Батлер жиі жалғыз қарсы дауыс берді. 1940 жылы Батлердің орнына Рузвельт тағайындаған Фрэнк Мерфи келгенде либералдық топ одан да нығайды. «Америка Құрама Штаттары – Каролин Продуктс Ко» ісінде әділ Стоунның көпшілік пікірі экономикалық реттеулерге құрмет көрсетудің кең теориясын жариялады. «Каролин Продуктс» Жоғарғы соттың экономикалық реттеулерді «ұқсас негізде қарау» принципі бойынша тексеріп, заң шығарушылардың реттеуді қабылдауға «ұқсас негізі» болмаған жағдайда ғана оны жоятынын анықтады. Жоғарғы сот «Мадден – Кентукки» және «Олсен – Небраска» істерінде штат заң шығарушыларының шешімдерін қолдады. Хьюз «АҚШ – Дарби ағаш компаниясы» ісінде көпшілікке қосылды, ол 1938 жылғы Әділ еңбек стандарттары заңының конституциялық екенін растады. Хьюз соты бірнеше азаматтық құқықтар ісін де қарады. Хьюз «Миссури (өкілі Гейнс) – Канада» ісінде көпшілік пікірін жазды, онда Миссури штаты заң мектебін біріктіруге немесе афроамерикандықтар үшін жеке заң мектебін құруға міндеттелді. Ол «Чеймберс – Флорида» ісінде Блэктің көпшілік пікіріне бірауыздан қолдау көрсетуге көмектесті, бұл қылмысты мойындауға мәжбүрленген күдіктінің үкімін жоққа шығарды. 1940 жылғы «Минерсвилл мектеп округі – Гобитис» ісінде Хьюз көпшілік шешіміне қосылды, онда мемлекеттік мектептер студенттердің діни қарсылықтарына қарамастан, студенттерден американдық туға салют беруді талап ете алатыны белгіленді. Хьюз 1940 жылы әйелінің денсаулығы нашарлағандықтан зейнетке шығуды ойлады. 1941 жылдың маусым айында ол Рузвельтке зейнетке шығу ниетімен хабарлады. Хьюз Рузвельтке Стоунды Бас судья лауазымына көтеруді ұсынды, бұл ұсыныс қабылданды. Хьюз 1941 жылы зейнетке шықты, ал Стоун жаңа Бас судья болып бекітілді, соның нәтижесінде Стоун соты құрылды.
Зейнеткерлік және өлім
Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Хьюз көбінесе қоғамдық өмірге қайта оралудан немесе мемлекеттік саясат мәселелері бойынша кеңес беруден аулақ болды, бірақ ол Мемлекеттік хатшы Корделл Халлдың өтінішімен Біріккен Ұлттар Ұйымының хартасын қарап шығып, президент Гарри С. Трумэнге Стоунның қайтысынан кейін Фред М. Винсонды Бас судьялыққа тағайындауды ұсынды. Ол әйелі Антуанеттамен бірге Нью-Йорк қаласында 1945 жылдың желтоқсанында қайтыс болғанға дейін өмір сүрді. 1948 жылдың 27 тамызында 86 жасында Хьюз Массачусетс штатының Остервилл қаласындағы Вианно клубының қазіргі Тиффани коттеджінде дүние салды. Ол қайтыс болған кезде Ақ сотта қызмет еткен соңғы судья еді. Ол Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданындағы Вудлон зиратына жерленген.
Негізгі дереккөздер
Хьюз, Чарльз Эванс. Чарльз Эванс Хьюздың Нью-Йорк штатының губернаторы ретіндегі сөздері мен баяндамалары, 1906-1908 (GP Putnam's Sons, 1908) онлайн.
Хьюз, Чарльз Эванс. Чарльз Эванс Хьюздың сөздері, 1906-1916 (GP Putnam's sons, 1916) онлайн.
Hughes, Charles Evans. Addresses of Charles Evans Hughes, 1906 1916 (GP Putnam's sons, 1916) online.