Кіріспе

Беларусьде туған американдық еңбек қозғалысының көшбасшысы Дэвид Дубинский (; туған Дэвид Исаак Добниевский; 22 ақпан 1892 – 17 қыркүйек 1982) – американдық еңбек қозғалысының көшбасшысы және саясаткер. Ол 1932-1966 жылдар аралығында Халықаралық әйелдер киім-кешек тігушілер одағының (ILGWU) президенті қызметін атқарды, CIO құрылысына қатысты, сондай-ақ Америка еңбек партиясы мен Нью-Йорк либералдық партиясының негізін қалаушылардың бірі болды.

Ресейдегі ерте өмірі мен мансабы

Давид Исаак Добневский 1892 жылдың 22 ақпанында Брест қаласында, сол кездегі Ресей империясында (қазіргі Беларусь) бес ұл мен үш қыздың ең кішісі болып дүниеге келді. Дубинский отбасымен ол үш жасқа толғанға дейін Польшаның Лодзь қаласына көшіп барды. Дәуіттің әкесі Безалел Добневский дінге берілген яһуди болған, оның нан пісіретін дүкені болған, бірақ ол өзін кәсіпорынмен байланысты әкімшілік жұмыстармен шектеген. Дәуіттің анасы Шаина Уайшенград ол сегіз жасында қайтыс болды, ал әкесі бір жарым жылдан кейін қайтадан үйленді. Дәуіт бала кезінен әкесінің нан пісіретін дүкенінен жергілікті дүкендерге нан жеткізіп, қатар еврей мектебінде оқыды, онда поляк, орыс және идиш тілдерін үйренді. Кейіннен ол жекеменшік мектепті тастап, әкесінің нан пісіретін дүкенінде жұмыс істеуге мәжбүр болды, себебі оның бір бауыры кенеттен кетіп қалған еді.

Алғашқы кәсіподақ қызметі, тұтқындалу және АҚШ-қа көшіп кету

1905 жылғы Ресей революциясы кезінде Дубинский жаппай митингке қатысты, бұл оның Жалпы еврей еңбек одағы – Бундпен байланысын нығайтты, тіпті оның мүшесі болмаса да. Ол Бундтың бақылауында болған нан пісірушілер кәсіподағына қосылды және жоғары білімі мен бірнеше тілді білуінің арқасында 1906 жылға қарай кәсіподақта хатшының көмекшісі болып сайланды. 15 жасқа келгенде ол жергілікті кәсіподақтың жетекшісі болды. 1906 немесе 1907 жылы Дубинскийді Охрана тұтқындады және 18 ай түрмеде ұстады, содан кейін 16 жасқа толғанда Сібірдің Челябинск қаласына ауыр жұмысқа жіберілді. Бірақ Челябинскіге жолда ол қашып, 1911 жылы 19 жасында Нью-Йорк қаласына келді. ILGWU ішінде Дубинскийтің мансабы тез өрледі, ол 1921 жылға қарай 10-шы жергілікті филиалдың президенті және бас менеджері болды. Келесі жылы ол ILGWU Бас атқару кеңесінің мүшесі болды, ал 1929 жылы Бас хатшы-қазынашы болып тағайындалды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін үш жылға жуық уақыт өткен соң, 1969 жылдың 20 қаңтарында президент Ричард Никсоннан Президенттік бостандық медалін алды. 1982 жылдың 17 қыркүйегінде Нью-Йорк қаласында қайтыс болды. Дубинский жұмысшылар құқықтарының дамуына, әсіресе киім өнеркәсібінде және жалпы алғанда, зор әсер етті: оның жетістіктерінің ішінде аптасына 35 сағаттық жұмыс уақытын бекіткен алғашқы келісім, жұмысшылардың демалысына жұмыс берушілерден қаржы жинаған алғашқы қор, жұмысшыларға арзан баспана және жұмысшылардың денсаулығы мен білімін арттауға бағытталған бастамалар бар.