Кіріспе

Альфонсо Анжу герцогы, Кадис герцогы, Испанияның Грандесі (испанша: Don Alfonso Jaime Marcelino Manuel Víctor María de Borbón y Dampierre; французша: Alphonse Jacques Marcellin Emmanuel Victor Marie de Bourbon; 20 сәуір 1936 – 30 қаңтар 1989) – Испания королі Альфонсо XIII-нің немересі, испан монархиясы қайта орнатылған жағдайда таққа талапкер және Франция тағына легитимисттік талапкер.

Тәрбие

Альфонсо Римдегі Сант-Анна клиникасында Сеговия герцогы Инфанте Хаймедің үлкен ұлы, король Альфонсоның төрт ұлының екіншісі ретінде дүниеге келді. Оның анасы Донна Эмануэла де Дампьер, Сан-Лоренцо герцогы Роджер мен Поджио Суаса княздарының Русполи әулетінен шыққан Донна Виттория Русполидің қызы болды. Сеговиялар Римде тұрды, онда Хаймедің әкесі Испанияда республикашылдар мен социалистердің 1931 жылғы сайлауда жеңіске жеткеннен кейін елден қуылғаннан бері патшалық сарайын сақтап келді. Альфонсоны Римдегі Виа дель Корсо көшесіндегі Русполи сарайында, оның анасының әжесі Донна Виттория Русполидің үйінде кардинал Эвгенио Пачелли (кейін Папа Пий XII) крещение рәсімінен өткізді. 1941 жылы Альфонсо ата-анасымен бірге Англияда туған әжесі королева Виктория Евгенияны Швейцарияның Лозанна қаласына ертіп барды. Олар алдымен Корольдік қонақ үйінде тұрды, содан кейін Альфонсо мен оның кіші інісі Гонсало Фрибургтегі Сен-Жан колледжіне (кейін Вилла Сент-Жан халықаралық мектебі) жіберілді. 8 желтоқсан күні 1946 жылы Альфонсо інісі Гонсаломен бірге алғашқы қасиетті тамақтанды және сол күні Севилья архиепископы кардинал Педро Сегура и Саенц оны растады.

Испания мұрагерлік құқығы

Патшаның үлкен ұлы, Астурияның ханзадасы Альфонсо, анасының әжесі королева Викториядан гемофилияны мұра еткен, бірақ 1931 жылы республика орнағанға дейін Испанияның тақ мұрагері саналған. 1933 жылы ол испан тағына (қайта жаңғырту жағдайында) мұрагерлік құқығынан бас тартып, кубалық қарапайым азамат Эдельмира Сампедро Осехоға үйленді, кейіннен 1938 жылдың қыркүйегінде ұсақ автокөлік апатынан кейін ішкі қан кетуден қайтыс болды. Мұрагерлік тізбегіндегі келесі кезекте тұрған, саңырау және көбінесе сөйлей алмайтын Инфанте Дон Хайме сол күні ағасымен бірге өз талаптарынан (және болашақ ұрпақтарының талаптарынан) бас тартуға көндірілді, осылайша Сеговия герцогы атағын алды және король Альфонсоның үшінші ұлы, Барселона графы Дон Хуанға монархистік қозғалысты бастауға жол ашты. Сеговияға династиялық одақ жасау қажет болмағандықтан, Эмануэла де Дампьердің ақсүйек, бірақ патшалық емес тегі бұрынғы король мен бұрынғы королева тарапынан 1935 жылы Римде үйленген кезде жақсы қабылданды. Алманах де Готаның 1944 жылғы басылымында Альфонсо де Борбон Сеговия и Дампьерге есім, лауазым берілмеген. 1936 жылдың шілдесінде басталған Испания азамат соғысы кезінде Франко фалангистер қозғалысының Каудильосы ретінде көзге түсіп, республиканы құлатып, қайта жаңғырту уәдесі берді, бірақ Мадридтегі билігін нығайтты. 1941 жылдың ақпанында Римде Альфонсо XIII қайтыс болғаннан кейін Франко Дон Хуанға хат жазып, оны тақтың заңды мұрагері деп мойындады (бірақ оны таққа отыруға шақырмады), Сеговия мен оның ұлдарын патшалық мұрагерліктен шеттетуді ишараттап растады. 1972 жылға дейін Испанияда Альфонсо көбінесе Don Alfonso de Borbón y Dampierre деп аталды. Басқа жерлерде оны ханзада деп атады. 1963 жылы Альфонсо француз тарихшысы және жақтас монархист Герве Пинотеоны жеке хатшысы етіп тағайындады. Пиноте герцог қайтыс болғанға дейін оның қасында болды. 1975 жылдың 20 наурызында Альфонсоның әкесі Хайме қайтыс болды; оның жақтастары оны дереу Франция королі Альфонс II деп жариялады. 1975 жылдың 3 тамызында ол Анжу герцогы (Duc d'Anjou) атағын алды. 1985 жылдың 21 қаңтарында (король Людовик XVI-ның қайтыс болуының 192 жылдығы) Альфонсо Париждегі Chapelle expiatoire-де реквиемге қатысты.

Неке және балалар

Дон Франсиско де Асис Альфонсо Хайме Кристобал Виктор Хосе Гонсало Сесилио де Борбон и Мартинес Бордиу, Бурбон герцогы (Мадрид, 1972 жылдың 22 қарашасы – Памплона, 1984 жылдың 7 ақпаны). Дон Луис Альфонсо Гонсало Виктор Мануэль Марко де Борбон и Мартинес Бордиу, Анжу герцогы (Мадрид, 1974 жылдың 25 сәуірінде туған).

Клермон графының Анжу герцогына қарсы ісі

1987 жылы Орлеан әулетінің Франция тағына талапкері, Клермон графы Анри де Орлеан, Франция тағының бұрынғы мұрагері Анридің үлкен ұлы, Альфонсоның Анжу герцогы атағын және Франция Модерні (үш лилия) гербін пайдаланғаны үшін оған қарсы сот ісін қозғады. Анри соттан Альфонсоға болашақтағы әрбір бұзушылық үшін 50 000 француз франкі көлемінде айыппұл салуды сұрады. 1988 жылы Кастро герцогы Фердинанд пен Бурбон-Парма әулетінің принці Сикст Генри Анридің Анжу герцогы атағын пайдалану туралы сот ісіне қосылды, бірақ гербке қатысты емес. 1988 жылдың 21 желтоқсанында Париждің ірі сот инстанциясы (Tribunal de grande instance) талап арызды қарауға жарамсыз деп шешті, себебі атақтың заңдылығы дәлелденбеді; талапкер (Анри) де, араласушылар (Фернандо мен Сикст) да атаққа құқығын дәлелдемеді; және Анри Бурбон әулетінің испан тармағының Франция гербін пайдалануынан зиян шеккен жоқ. 1989 жылы Анри де Орлеан мен Сикст Генри Бурбон-Парма принці Альфонсоның атақ пен гербті пайдалануына қатысты сот шешіміне шағымданып, сотқа қайта жүгінді; Альфонсоның пайдасына шығарылған бастапқы сот шешімі күшінде қалды.