Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оливос – Аргентинаның Буэнос-Айрес провинциясындағы Висенте-Лопес-Партидо ауданындағы аудан. Ол оңтүстіктен Висенте-Лопес ауданы және Флоридамен, шығыстан Рио-де-ла-Платамен, солтүстіктен Ла-Лусила және Мартинеспен, ал батыстан Мунромен шектеседі. Оливос – Висенте-Лопес-Партидоның әкімшілік орталығы, сонымен қатар Аргентина президентінің резиденциясы орналасқан жер.
Olivos is a neighborhood in Vicente López Partido, Buenos Aires Province, Argentina. It is bordered to the south by Vicente López neighborhood and Florida; to the east by the River Plate; to the north by La Lucila and Martínez, and to the west by Munro. Olivos is the municipal seat of Vicente López Partido, and it is also seat of the Argentina presidencial residence.
Тарих
18 ғасырдың көп бөлігінде Буэнос-Айрес – Кордова сауда жолындағы танымал аялдама болған, аймақтың алғашқы жер иелерінің бірі Доминго де Акасузо 1720 жылы зәйтүн ағаштарын өсіре бастады және бұл жер 1770 жылғы 19 ақпанда ресми түрде Оливос (“Зәйтүн ағаштары”) деп аталды. Кейіннен бұл аумақтың көп бөлігін вице-король Антонио де Олагер и Фелиу және 1860 жылы аймақтан өтетін Аргентина орталық темір жолын салу үшін үлкен жерді сатып алған неміс иммигранты Эрнан Вайнберг иеленді. 1863 жылы Аргентинадағы алғашқы теміржол стансасының ашылуы аймақтың тыныштығы мен дамып келе жатқан астанаға қолайлы қатынасының арқасында үй иелерін қызықтыра бастады, ал 1897 жылы Зәйтүн ағаштарының Иса шіркеуі салтанатты түрде ашылды. 1905 жылғы жарлық бойынша Сан-Исидро партиясы екіге бөлініп, қазіргі Висенте-Лопес партиясы құрылды және Оливос партия орталығы ретінде белгіленді. 1917 жылға қарай өсіп келе жатқан әуелі тапты қауымның мекеніне айналған қаладағы жергілікті кәсіпкер Родольфо Негрете алғашқы клиника мен маринаны ашты, ал 1920 жылдары шағын марина жаңартылып, қала көшелері асфальтталды. 1930 жылдардың ортасында қаланың батысында 9-шы ұлттық тас жолының ашылуы Буэнос-Айрес тұрғындары үшін ыңғайлы маңы ретінде аймақтың тартымдылығын арттырды. 1941 жылы Карлос Виллате Олагердің (вице-король Олагер и Фелиудің шөбересі) қайтысынан кейін, отбасының жергілікті жерінің бір бөлігі президенттің ресми резиденциясы ретінде пайдалану үшін мемлекетке берілді. Италиялық стильдегі эклектикалық сараймен әшекейленген бас үйді 1851 жылы Мигель Хосе де Аскуэнага тапсырыс берді және белгілі жергілікті суретші және сәулетші Прилидиано Пуэрредон жобалады. Кешенді толықтыратын ғимараттар барокко архитектурасының әртүрлі нұсқаларында салынды. Бұл резиденцияда 1993 жылғы 14 қарашада президент Карлос Менем мен бұрынғы президент Рауль Альфонсин (басты оппозициялық партия – орталық Радикалдық азаматтық одақтың жетекшісі) арасында қол қойылған Оливос келісімі болды. Келісім президентті қайта сайлауға және Буэнос-Айрес қаласының әкімін халық сайлау арқылы тағайындауға мүмкіндік беретін конституциялық реформаларға қолдау көрсетті. 1993 жылғы 20 желтоқсанда Оливостағы “Кейвис” түнгі клубындағы өрт сол кезге дейін Аргентинадағы ең ірі трагедияға айналды. 1995 жылы желі ашылған кезде Оливос “Tren de la Costa” туристік темір жолының аялдамасы ретінде таңдалды.
A well known stop along the Buenos Aires Córdoba trade route for much of the 18th century, one of the area's first landowners, Domingo de Acassuso, began cultivating olive trees around 1720 and the spot was officially named Olivos ("Olive Trees") on 19 February 1770. Much of the area was later purchased by Viceroy Antonio de Olaguer y Feliú and by a German immigrant, Hernán Wineberg, who sold a large tract in 1860 for the construction of the Ferrocarril Central Argentino through the area. The 1863 inaugural of the local railway station, one of Argentina's first, began attracting homeowners drawn by the area's tranquility and convenient access to the rapidly growing capital and, in 1897, the Church of Jesus of the Olive Trees was consecrated. A 1905 edict subdivided San Isidro Partido in two, creating the modern Partido de Vicente López and designating Olivos as the seat. Home to a growing upscale community by 1917, local businessman Rodolfo Negrete founded the city's first clinic and marina and, during the 1920s, the small marina was modernized and the city's streets paved. The opening of National Route 9 in the mid 1930s, west of the city, further accentuated the area's draw as a convenient suburb for Buenos Aires commuters. The city became the focus of national attention in 1941 when, upon the passing of Carlos Villate Olaguer (a great great grandson of Viceroy Olaguer y Feliú's), a section of the family's local land was deeded to the national government for use as the president's official residence. Graced by a mansion of an eclectic, Italianate inspired style, the main house was commissioned by Miguel José de Azcuénaga in 1851 and designed by renowned local artist and architect Prilidiano Pueyrredón. The complementing structures for the compound were built in variations on Baroque architecture. The residence hosted the Olivos Pact, a political agreement signed on 14 November 1993 between then President Carlos Menem and former President Raúl Alfonsín (head of the main opposition party, the centrist Radical Civic Union). The pact secured support for constitutional reforms allowing for the re election of the President well as for the popular election of the Mayor of Buenos Aires, hitherto an appointed post. The Kheyvis nightclub fire of 20 December 1993 in Olivos was the deadliest such tragedy in Argentina up to that time. Olivos was selected as a stop along the Tren de la Costa tourist railway upon the line's opening in 1995.
География
Оливос қаласы әлемдегі ең кең өзен – Рио-де-ла-Платаның батыс жағалауында орналасқан. Өзеннің ені Оливос тұсында шамамен, сондықтан Уругвайды жерден көру мүмкін емес. Дегенмен, Оливос (және Рионың осы аймағының барлығы) құмды жағажайларға ие емес; жағалауы салыстырмалы түрде тасты. Солтүстік Америкадағы Ұлы көлдердің жағалауларымен салыстыруға болады. Қаланың топографиясы көбінесе тегіс. Алайда, Ла Лусила ауданында, өзенге қарай солтүстікте шағын төбелер бар. Қала Буэнос-Айрестің солтүстігінде, оның іс жүзіндегі қалашығы болып табылады, ал Росарионың оңтүстігінде жатыр. Уругвай астанасы Монтевидео, Оливостың шығысында, өзен арқылы орналасқан.
Olivos is located on the western bank of the Río de la Plata, the world's widest river. The river is approximately wide at Olivos, and as such, Uruguay is not visible from ground level. However, Olivos (and this entire region of the Rio) do not have sandy beaches; the shoreline is relatively rocky. Comparable shorelines include those of the Great Lakes in North America. The city's topography is relatively flat. However, there are some ridges by the river towards the north, in the La Lucila neighbourhood. The city is located about north of Buenos Aires, of which it is effectively a suburb, and south of Rosario. Montevideo , capital of Uruguay is due east of Olivos, across the river.
Климат
Оливос мұхиттық климатқа ие (Cfb). Қаланың жазда ыстық, қыста салқын болуы қолайлы. Қалалық жылу аралының болмауы себепті температура ішкі аймақтардағыдан және тіпті жақын орналасқан Буэнос-Айрестегіден де айқын түрде жайлырақ. Жауын-шашын жыл бойына біркелкі жауады.
Olivos has an oceanic climate (Cfb). The city has comfortably warm summers and cool winters. Temperatures are noticeably more moderate than in places further inland, or even in nearby Buenos Aires, due to the lack of an urban heat island. Rainfall is fairly consistent throughout the year.