Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғалым және жоғары оқу орнының әкімшісі Нил Леон Руденстайн (21 қаңтар 1935 жылы туған) – американдық ғалым, педагог және басшы. Ол 1991 жылдан 2001 жылға дейін Гарвард университетінің президенті қызметін атқарды.
American scholar and college administrator
Neil Leon Rudenstine (born January 21, 1935) is an American scholar, educator, and administrator. He served as president of Harvard University from 1991 to 2001.
Ерте өмір және білім
Руденстайн Коннектикут штатының Денбери қаласында туған. Оның әкесі Киевтен көшіп келген украин яхудисі, анасы – римдік католик және Италияның Кампобассо қаласынан келген иммигранттардың қызы. Руденстайн римдік католик дінінде тәрбиеленді және анасының отбасында итальян тілінде сөйледі. Кейін өмірінде ол еврейлік мұрасын жақсырақ түсіне бастағанын айтты. Сондай-ақ ол епископалдық мектепте және пресвитериандық тамырлары бар университетте оқығанын атап өтті. "Қандай да бір жолмен мен өте эккуменистікке ұмтылдым", - деді ол. Руденстайн Данберидегі Вустер мектебіне стипендиямен қабылданды және Луи Август Джонас қорының халықаралық жазғы стипендиялық бағдарламасы – Camp Rising Sun-ға қатысуға іріктелді. Руденстайн 1956 жылы Принстон университетін "Поэзияның салмағы: Джон Китстің, Мэтью Арнольдтың және Томас Стернс Элиоттың өнеріндегі зерттеу" атты дипломдық жұмысын аяқтағаннан кейін ағылшын тілінен B.A. дәрежесімен бітірді. Принстонда ол Армия R.O.T.C. қатарына қатысты. АҚШ армиясында артиллерия офицері болып қызметтен кейін ол Родс стипендиясы бойынша Оксфордтағы Нью-Колледжге оқуға түсіп, M.A. дәрежесін алды. 1964 жылы Руденстайн Гарвардтан ағылшын әдебиетінен Ph.D. диссертациясын қорғады; Дуглас Буш басшылығымен жазылған "Сэр Филип Сидни: Махаббат стилі" атты диссертациясы Сиднидің поэзиялық дамуын зерттейді.
Rudenstine was born in Danbury, Connecticut, the son of Mae (née Esperito) and Harry Rudenstine, a prison guard. His father was a Ukrainian Jew who emigrated from Kyiv, his mother a Roman Catholic and the daughter of immigrants from Campobasso, Italy. Rudenstine was raised as a Roman Catholic and grew up speaking Italian with his mother’s family. Later in life, he said, he began to understand more about his Jewish heritage. He also pointed out that he had attended an Episcopalian boarding school and a university with Presbyterian roots. "One way or another, I’ve become extremely ecumenical", he said. He attended the Wooster School in Danbury on a scholarship and was selected to participate in Camp Rising Sun, the Louis August Jonas Foundation's international summer scholarship program. Rudenstine graduated with an A. B. in English from Princeton University in 1956 after completing his senior thesis, "The Burden of Poetry: A Study in the Art of John Keats, Matthew Arnold and Thomas Stearns Eliot". At Princeton, he participated in Army R. O. T. C. After serving in the U. S. Army as an artillery officer, he attended New College, Oxford, on a Rhodes Scholarship and earned an M. A. In 1964, Rudenstine received a Ph. D. in English literature from Harvard; his dissertation, Sir Philip Sidney: The Styles of Love, directed by Douglas Bush, treated Sidney's poetic development.
Гарвард университетінің президенті
Руденстайн 1991 жылдан 2001 жылға дейін Гарвард университетінің президенті болды. Ол Гарвардтың табысты даму кезеңін бақылап, тиімді қаржы жинаушы ретінде беделге ие болды. Руденстайн Гарвард университетінің қазіргі заманғы тарихындағы алғашқы жалпыға ортақ қаржы жинау науқанын басқарды, ол 2,6 миллиард доллардан астам қаржы жинады, бұл 2,1 миллиард доллардың мақсатынан асып түсті. Осы қаржыға Гарвард студенттерге берілетін қаржылай көмекті арттырып, жаңа білім беру және зерттеу бағдарламаларын қолдады, жаңа ғимараттар салуға және қолданыстағы ғимараттарды жаңартуға мүмкіндік берді. Руденстайнның Гарвардтағы қызметі кезінде эндаумент 1991 жылы 4,7 миллиард доллардан 15 миллиард долларға дейін өсті. Руденстайн өзінің президенттік кезінде университеттердегі зерттеулерді қатты қолдады, өйткені ол 1990 жылдардың ортасында Ғылым коалициясын құруға көмектесті және университеттің федералды қолдаумен жүргізілген зерттеулерге бөлген қаржыны 1991 жылы 200 миллион доллардан 2000 жылы 320 миллион долларға дейін арттырды. Руденстайн өзінің қызметінде Гарвардтың әртүрлі мектептерін тиімді ынтымақтастыққа шақыратын жолмен біріктіру үшін көп жұмыс істеді. Мектептер арасындағы бірлікті дамыту үшін Руденстайн көптеген салааралық бағдарламаларды, мысалы, Ақыл-ой, Ми және Мінез-құлық факультеттер аралық бастамасын, Университет қоршаған орта жөніндегі комитетті және Дэвид Рокфеллер Латын Америкасы зерттеулер орталығы сияқты көптеген салааралық бағдарламаларды әзірледі. Ол университеттің әкімшілік құрылымын қайта ұйымдастырды, сондықтан мектеп декандары консультативтік кабинет ретінде де жұмыс істеді, ал ол өзінің президенті кезінде құрылған факультеттер аралық бастамаларды қадағалау үшін проректор лауазымын қайта жасады. Руденстайнның басшылығы Радклифтің жоғары оқу орнын құруды қадағалады, ол Радклиф колледжін Гарвардпен біріктірді. Оның құрылуы сәтті және амбициялық болды, өйткені ол өнер мен ғылымның кең ауқымында оқытушылар мен стипендиаттар қауымдастығын, сондай-ақ әйелдер, гендер және қоғамды зерттеуге ерекше міндеттеме берді. Сол кезде Рэдклифф жоғары оқу орнының деканы Дрю Фауст Руденстайн туралы былай деді: "Ол оны мүмкін етті және маған және Институтқа сан алуан жолдармен қолдау көрсетуді жалғастыруда. Институт олсыз өмір сүрмес еді". Руденстайн университеттердің нәсіл мен ұлтты қабылдау процесіндегі көптеген факторлардың бірі ретінде қарастыратын университеттің сенімді қорғаушысы болды және әртүрлі студенттердің маңыздылығын кеңінен қолдады. 2000 жылдың сәуірінде афроамерикандық зерттеулер кафедрасының отызыншы жылдығын атап өту кезінде ол: "Гарвард студенттерді қабылдағанда көптеген басқа факторлармен бірге этникалық және нәсілдік ерекшеліктерді ескеруді жалғастырады" деп мәлімдеді. Сонымен қатар, Руденстайн түрлі қаржылық жағдайдағы студенттерге көбірек қаржылай көмек пен стипендиялар беруге міндеттенді. Студенттерге стипендиялар мен гранттар 1991 жылы 59 миллион доллардан 2000 жылы 132 миллион долларға дейін өсті, бұл оның президент болып кетуіне бір жыл қалғанда болды. Ол өнер мен гуманитарлық ғылымдарды қолдап, ішкі дау-дамайлардан бас тартып, әдетте университетке басшылық етуден қол үзген өте жұмсақ мінезді президент ретінде танылды. Ол 1998-2001 жылдардағы Гарвардтың тіршілік ету жалақысы науқанына алғашқыда жауыздықпен жауап бергенімен танымал. Бұл бастама мыңдаған студенттердің, оқытушылардың және түлектердің белсенді қолдауына ие болды, оның ішінде марқұм сенатор Тед Кеннеди де бар. Руденстайнның кейбір ренжіген жағдайлары студенттер мен түлектер ұйымдастырған, екі аптадан астам уақыт бойы оның кеңселерін қоса алғанда, әкімшілік кеңселерді басып алған, университет жұмысын баяулатқан. Қоғамның пікірін тыңдап, Руденстайн Гарвардта Жұмыспен қамту саясаты жөніндегі арнайы комитет құрды, ол жұмыспен қамту тәжірибесін зерттеп, президентке есеп берді. Комитет университеттің жұмыс беруші ретінде жақсы рекордын атап өтті және университет қызметкерлеріне ұсынатын ұсыныстарды кеңейту үшін қосымша шараларды ұсынды, бұл Руденстайн өзінің қалған қызметінде қолдады және қолдады. 1994 жылдың қарашасында университет Руденстиннің қатты шаршау мен шаршаудан зардап шегетінін атап өткен дәрігерлердің кеңесі бойынша медициналық демалыс алатынын жариялады. Ол кезде Руденстайн демалыс алуға қатысты шешімді "ең үлкен қарсылықпен" қабылдағанын сипаттады. Ол үш айға демалыс алды, оның ішінде проректор Альберт Карнесале президент міндетін атқарды. Руденстайн 1994 жылдың ақпанында демалысынан оралды және 2001 жылы қызметтен кеткенге дейін тағы жеті жыл қызмет етті.
Rudenstine served as president of Harvard from 1991 to 2001. He gained a reputation as an effective fundraiser, overseeing a period of highly successful growth in Harvard's endowment. Rudenstine led Harvard's first university wide fundraising campaign in modern history, raising more than $2.6 billion, surpassing the goal of $2.1 billion. With the funds, Harvard increased student financial aid, supported new educational and research programs, and allowed for the creation of new buildings, as well as renovation of existing spaces. Rudenstine's tenure at Harvard also oversaw an endowment growth of $4.7 billion in 1991 to more than $15 billion. Rudenstine was a strong supporter of university based research during his presidency as he helped to institute the Science Coalition in the mid 1990s and oversaw the university's federally sponsored research support grow to about $320 million in 2000 from $200 million in 1991. During his tenure, Rudenstine worked extensively to bring together Harvard’s diverse schools in a way that prompted more effective collaboration. To cultivate inter school unity, Rudenstine developed many interdisciplinary programs such as the Mind, Brain and Behavior Interfaculty Initiative, the University Committee on the Environment, and the David Rockefeller Center for Latin American Studies. He reorganized the university’s administrative structure so that the school deans worked also as a consultative cabinet, and he recreated the provost position to oversee the interfaculty initiatives created during his presidency. Rudenstine’s leadership oversaw the establishment of the Radcliffe Institute for Advanced Study, which merged Radcliffe College with Harvard. Its creation was successful and ambitious as it created a community of faculty and fellows across a wide span of the arts and sciences, as well as a specific commitment to the study of women, gender, and society. At the time the Dean of Radcliffe Institute of Advanced Study, Drew Faust said of Rudenstine, “He made it possible and continues to offer me and the Institute support in ways too varied to enumerate. The Institute would not exist without him”. Rudenstine was a staunch advocate of universities viewing race and ethnicity as one of many factors in the admissions process and advocated extensively on the importance of a diverse student body. In April 2000 during the thirtieth anniversary celebration of the Department of Afro American Studies, he stated, “Harvard will continue to take ethnicity and race into account, along with many other factors, as it admits students”. Rudenstine also was committed to providing increased financial aid and scholarships to students from a range of financial circumstances. Student scholarships and fellowship grants increased from $59 million in 1991 to $132 million in 2000, a year before his departure from the presidency. He was known as a very mild mannered president, supporting the arts and humanities and generally avoiding internal controversy, usually taking a hands off approach to leading the university. He is also known for his initially hostile response to the Harvard Living Wage Campaign of 1998–2001, an initiative that drew the active support of thousands of students, faculty, and alumni, including the late Senator Ted Kennedy. Some of Rudenstine’s frustration stemmed from a sit in organized by students and alumni, which occupied administrative offices, including his, for more than two weeks, slowing University business. Listening to the community, Rudenstine formed an Ad Hoc Committee on Employment Policies at Harvard, which surveyed employment practices and delivered a report to the President. The committee cited the university’s strong record as an employer and recommended additional measures to build on the University’s offerings for employees, which Rudenstine endorsed and advocated for during the remainder of his tenure. In November 1994, the University announced that Rudenstine would take a medical leave of absence on the advice of doctors, who noted that he was suffering from severe fatigue and exhaustion. At the time, Rudenstine described the decision to take a leave as one he made with “the greatest reluctance.” He took a three month leave of absence, during which provost Albert Carnesale served as acting president. Rudenstine returned from his absence in February 1994 and went on to serve seven more years until stepping down in 2001.
Зейнеткерлік
Руденстайн қазір ARTstor кеңесші кеңесінің төрағасы және Гарвардта 20 ғасыр поэзиясы бойынша жыл сайынғы жаңа студенттерге семинар оқытады.
Rudenstine now chairs the Advisory Board for ARTstor and teaches a yearly freshman seminar in 20th century poetry at Harvard.
Мүшелік және мүшелік
Руденстайн – Оксфордтың Нью-колледжінің және Кембридж университетінің Эммануэль колледжінің құрметті мүшесі, сондай-ақ Принстон университетінің бұрынғы ректоры. 1998 жылы Гарвард университетінің президенті қызметін атқарып тұрғанда Руденстайн Оксфорд университетінен құрметті дәреже алды, сол салтанатта Йель университетінің президенті Ричард Левин де марапатталды. Руденстайн – Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі, Америка білім беру кеңесінің бұрынғы директоры, Сыртқы қатынастар кеңесінің, Америка философиялық қоғамының және Экономикалық даму комитетінің мүшесі. Руденстайн сонымен қатар Ұлттық сақтау және қолжетімділік комиссиясы және Кітапхана ресурстары жөніндегі кеңес сияқты түрлі консультативтік топтардың құрамында болды. Ол сондай-ақ колледжге түсу емтиханы жөніндегі кеңестің және бітірген Вустер мектебінің мүшесі болып қызмет етті. Қазіргі таңда Нью-Йорк қалалық кітапханасының, Голдман Сакс қорының, Барнс қорының және АҚШ мен Еуропадағы көптеген басқа да ұйымдардың кеңестеріне қатысады.
Rudenstine is an honorary Fellow of New College, Oxford and Emmanuel College, University of Cambridge, and Provost Emeritus at Princeton University. In 1998, as president of Harvard University, Rudenstine was awarded an honorary degree by the University of Oxford, in a ceremony in which the president of Yale University, Richard Levin, was also honored. Rudenstine is also a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences, a former director of the American Council on Education, and a member of the Council on Foreign Relations, the American Philosophical Society, and the Committee for Economic Development. Rudenstine has been a member of various advisory groups, including the National Commission on Preservation and Access and the Council on Library Resources. He has also served as a trustee of the College Entrance Examination Board and the Wooster School, of which he is a graduate. He serves on the boards of the New York Public Library, the Goldman Sachs Foundation, the Barnes Foundation, and many others in the United States and in Europe.
Жеке өмір
Руденстайн өнер тарихшысы Анжелика Зандерге үйленген. Олардың үш баласы және төрт немересі бар.
Rudenstine is married to Angelica Zander, an art historian. They have three children and four grandchildren.