Кіріспе
Теодор Амар Лайонс (28 желтоқсан 1900 жыл - 25 шілде 1986 жыл) – американдық бейсболшы және бас жаттықтырушы. Ол Басты Лига бейсболында (MLB) кәсіби бейсболдың бастапқы питчері, жаттықтырушы және бапкер болған. Ол 21 MLB маусымында ойнады, барлығы Чикаго Уайт Сокс клубында. Ол жеңістер саны бойынша клубтың рекордсмені. Лайонс үш рет ( және ) 20 немесе одан көп ойында жеңіске жетті және Чикагодағы жанкүйерлердің сүйіктісіне айналды. Лайонс 1955 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді. Ол Даңқы залындағы питчерлер арасында ең жоғары ERA көрсеткішінің төртіншісі және страйктардан гөрі көп уақыттар саны бойынша Даңқы залына енген жалғыз питчер. 1981 жылы Лоуренс Риттер мен Дональд Хониг Лайонсты "Барлық уақыттың 100 ең ұлы бейсболшылары" кітабына қосты.
Theodore Amar Lyons (December 28, 1900 – July 25, 1986) was an American professional baseball starting pitcher, manager and coach in Major League Baseball (MLB). He played in 21 MLB seasons, all with the Chicago White Sox. He is the franchise leader in wins. Lyons won 20 or more games three times (in , , and ) and became a fan favorite in Chicago. Lyons was inducted into the Baseball Hall of Fame in 1955. He has the fourth highest career ERA among Hall of Fame pitchers, and is the only Hall of Fame pitcher to have more walks than strikeouts. In 1981 Lawrence Ritter and Donald Honig included Lyons in their book The 100 Greatest Baseball Players of All Time.
Ойын мансабы
Лионс Бейлор университетінде колледждік бейсбол ойнағаннан кейін, 1923 жылы жоғары лигаға кірді. Ол «Ақ соққылар» командасының жол сапарында қосылып, ешқашан кіші лигада бір күн ойнаған жоқ. Лионс 1923 жылғы 6 қазандағы қос ойында рельефтік тақтадан алғашқы екі жеңісін тіркеді, бұл жетістікті алғаш рет орындаған ойыншылардың бірі болды. Келесі жылы ол 12–11 есебімен және 4.87 ERA көрсеткішімен бастапқы құрамға енді. 1926 жылғы 21 тамызда Лионс «Бостон Ред Сокс» командасын «Фенуэй Парк» стадионында 6–0 есебімен жеңіп, ойынды бар болғаны 1 сағат 45 минутта аяқтады (Тед Лионс, 21 тамыз 1926 жылғы ойын нәтижесі). 1929 жылғы 24 мамырда Лионс «Детройт Тайгерс» командасына қарсы өткен ойында 6–5 есебімен жеңіліп, 21 иннингке созылған толық ойын өткізді. Жеңімпаз Джордж Уле де 20 иннинг ойнап, маусымдағы сегізінші жеңісін тойлады. Бұл екеуі бейсбол тарихында бір ойында кем дегенде 20 иннинг ойнаған ондық ойыншылар жұбы болды және 1920 жылы «жанды доп» дәуірі басталғаннан бері төртінші жұп еді. Лионс 1930 жылы өте шебер ойнады, 22–15 есебін тіркеп, 29 толық ойын және 297 2/3 иннинг ойнап, командасы 62–92 есебімен аяқтады. 1931 жылғы қол жарақатына дейін оның тақтасынан шығаратындарының арасында «сайлер» (қазіргі кесілген жылдам доп), кнукбол, қисық доп және өзгертілген доп болды. 1931 жылғы жарақаттан кейін оның тақтасынан шығаратындары жылдам доп, баяу қисық доп, кнукбол және тіпті баяу қисық доппен ауыстырылды, ол өзгертілген доп ретінде қолданылды. Лионс есейген сайын, «Ақ соққылар» командасының оны маусым сайын 30 ойыннан артық ойнатпау шешімі оның мансабына пайда келтірді. Ол жанкүйерлердің арасында соншалықты танымал болды, өйткені оның мансабы 1939 жылы аяқталғанда, менеджер Джимми Дайкс оны тек жексенбі күнгі түстен кейінгі ойындарда пайдалана бастады, бұл оған «жексенбілік Тедди» деген лақап ат берді. Лионс өзінің ерекше кестесін барынша пайдаланды, 1939 жылдан бастап 82 шешімнің 52-сін жеңіп алды. 1942 жылы Лионстың 20-шы және соңғы толық маусымында ол лигада 2.10 ERA көрсеткішімен көшбасшы болды және өзінің 20 бастамасының барлығын аяқтады. Жасына байланысты әскери қызметке шақырылмайтындықтан, маусымнан кейін ол АҚШ Теңіз корпусына қосылып, Тынық мұхитындағы соғысқа қатысты. 1943 жылы «Ақ соққылар» командасы Лионстың жейде нөмірі ешқашан қайта қолданылмағанын жариялады. Сол жылдың мамыр айында ол Чикагодағы Теңіз портында орналасқан. Егер соғыс тағы үш-төрт жылға созылса, ол қайтадан тақтаға тұра алмайтынын айтты. Лионс 1946 жылы қысқа уақытқа тақтаға оралды, ол бес ойында 2.32 ERA көрсеткішін тіркеді, барлығы толық ойынмен аяқталды. Ол сол маусымда 260–230 есебімен, 356 толық ойын, 1073 соққы және 3.67 ERA көрсеткішімен жақсы ойынды тоқтатты. Лионс ешқашан постсезондық ойындарға қатыспады, өйткені «Ақ соққылар» командасы оның мансабында көбінесе Америка лигасының көшбасшыларынан қалып қойды. Лионстың «Сокс» командасымен өткізген 21 маусымында олар сегіз командалық лигада 16 рет бесінші немесе одан төмен аяқтады және ешқашан үшінші орыннан жоғары көтерілген жоқ. «Нью-Йорк Янкис» командасының менеджері Джо Маккарти: «Егер (Лионс) «Янкис» командасында ойнаған болса, ол 400-ден астам ойын жеңіп алған болар еді» деді. Лионс 21 жылдық жоғары лигалық мансабында орташадан жақсы соққы салған ойыншы болды, ол .233 орташа көрсеткішпен (1563 үшін 364), 162 ұпай, 49 қос, 9 үштік, 5 үй жүгіру, 149 RBI және 73 базадан соққы алды. Ол 45 рет қосалқы соққышы ретінде пайдаланылды. Қорғаныс жағынан ол .958 көрсеткішті тіркеді, бұл оның орнындағы лиганың орташа көрсеткішінен бірнеше ұпай жоғары болды.
During 1942, Lyons's 20th and last full season, he led the league with a 2.10 ERA and completed every one of his 20 starts. Although exempt from the military draft due to age, after the season he enlisted in the United States Marine Corps and fought in the Pacific War. In 1943, the White Sox announced that Lyons's jersey number would not be reissued. In May of that year, he was based in Chicago at the Navy Pier. He commented that he would not be able to return to pitching if the war lasted three or four more years. Lyons made a brief return to the mound in 1946, with a 2.32 ERA in five games, all complete. He stopped pitching for good that season, having compiled a 260–230 record, 356 complete games, 1073 strikeouts and a 3.67 ERA. Lyons never appeared in a postseason game, as the generally mediocre to poor White Sox were usually far behind the American League leaders during his career. In Lyons's 21 seasons with the Sox, they finished fifth or lower (in an eight team league) 16 times, and never finished higher than third. New York Yankees manager Joe McCarthy said, "If (Lyons had) pitched for the Yankees, he would have won over 400 games." Lyons was a better than average hitting pitcher in his 21 year major league career, posting a .233 batting average (364 for 1563) with 162 runs, 49 doubles, 9 triples, 5 home runs, 149 RBI and 73 bases on balls. He was used as a pinch hitter 45 times. Defensively, he recorded a .958 fielding percentage which was only a couple of points higher than the league average at his position.
Менеджерлік және жаттықтырушылық мансап
Мамыр айында, оның питчер ретіндегі соңғы ойынынан алты күн өткен соң, Лайонс Дайкс пен Грейс Комиски арасындағы шарттық даудың нәтижесінде «Уайт Сокс» командасының бас жаттықтырылушысы болды. Ол жаттықтырушы ретінде ойыншы болған кездегіден аз сәттілікке жетті, команданы 185–245 есебімен жетектеді. 1948 жылдың қазанында Лайонс бас жаттықтырушы лауазымынан кетті. Лайонс «Детройт Тайгерс» (1949–1953 жж.) және «Бруклин Доджерс» командаларының питчерлерін жаттықтырды.
Кейінгі өмірі
1955 жылы ол Бейсбол даңқы залына енгізілді. Лайонс 1967 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін «Уайт Сокс» командасында скаут ретінде жұмыс істеді. Соғыстағы қызметінен және «Тайгерс» және «Доджерс» командаларындағы жаттықтырушылық қызметінен басқа, ол 40 жылдан астам уақыт бойы «Уайт Сокс» командасының штаттық қызметкері болды. Лоренс Риттер мен Дональд Хониг Лайонсты 1981 жылы жарық көрген «Барлық уақыттың 100 ең ұлы бейсболшысы» кітабына қосты. 1986 жылдың 25 шілдесінде Лайонс Луизиана штатының Сулфур қаласындағы зейнеткерлер үйінде қайтыс болды. Бір жыл өткен соң «Уайт Сокс» командасы оның 16-нөмірін мәңгілікке тоқтатты. 2013 жылы Боб Феллердің Батырлық наградасы Лайонсты Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Теңіз корпусындағы қызметі үшін Бейсбол даңқы залының 37 мүшесінің бірі ретінде марапаттады.