Кіріспе

Уильям Баучоп Уилсон (2 сәуір 1862 - 25 мамыр 1934) – американдық саясаткер (1862–1934) және прогрессивті саясаткер, бала кезінде отбасымен Шотландияның Ланаркшир аймағынан көшіп келген. Пенсильвания штатындағы көмір шахталарында бала және ересек ретінде жұмыс істегеннен кейін, ол еңбек қозғалысының белсенді ұйымдастырушысы болды. Уилсон АҚШ-тағы алғашқы Еңбек министрі (1913–1921) қызметін атқарғанымен, соның ішінде Американың Ұлы соғысқа қатысқан жылдарындағы қызметімен ең жақсы есте қалады. Президент Вудро Вильсон (туыс емес) оны осы лауазымға ұсынды.

Ерте өмір

Уильям Б. Уилсон Шотландияның Ланаркшир округіндегі Блантайр қаласында дүниеге келген. Ол Адам Блэк Уилсон мен Хелен Нельсон (Баучоп) Уилсонның үшінші баласы және ерте балалық шақта тірі қалған алғашқысы болды. Оның әкесі көмір шаруасы болған. 1868 жылдың ақпан айында кеншілер ереуілі кезінде отбасы компанияға тиесілі үйден шығарылды, себебі компания ереуілді басуға тырысты. Бірақ бұл уақытқыша ғана болды, өйткені әкесіне жұмыс істеуге көмек керек болғанша, ауыр арқа ауруы дер кезінде ұстады. 9 жасында Уильям мектептен алынып, әкесіне шахтада көмектесуге жіберілді. 1876 жылы, Уилсон 14 жасқа толғанда, жергілікті Шахташылар мен жұмысшылардың қайырымдылық қоғамының мүшелері азайды. Олар жас және белсенді Уилсонды ұйымның хатшысы етіп тағайындады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ұлттық қорғаныс кеңесінің мүшесі болды. Басшылық соғысқа қатысуға шақырылған афроамерикалықтардың, сондай-ақ соғыс өнеркәсібінде жұмыс істейтіндердің қолдауын алуға тырысты. Оның арнайы көмекшілерінің бірі Джордж Эдмунд Хейнс болды (1918-1921), ол Колумбия университетінен докторлық дәрежесін алған алғашқы афроамерикалық болды. Хейнс АҚШ Еңбек министрлігінде негр экономикасының директоры қызметін атқарды. Қорғаныс өнеркәсібіндегі жақсы жалақылы жұмыстарға бәсекелестік күшті болды, ал 1919 жылғы «Қызыл жаз» кезінде ақтар көптеген қалаларда қараларға шабуыл жасады. Хейнс жұмыс, тұрғын үй және демалыс салаларындағы нәсілдік қақтығыстарды азайтуға тырысты. Ол сондай-ақ қаралардың кейбір кәсіподақтардан қалай шеттетілгенін, жұмыс орнындағы нәсілдер арасындағы қарым-қатынастарды және балалар еңбегі мәселелерін зерттеудегі бұрынғы жұмысын жалғастырды. Уилсон 1914 жылдан 1921 жылға дейін кәсіптік білім беру жөніндегі Федералдық кеңестің мүшесі болды және 1920 және 1921 жылдары кеңестің төрағасы болды. 1921 жылдың 4 наурызында ол АҚШ пен Канада арасындағы шекаралық суларды пайдалану туралы дауларды болдырмау үшін құрылған Халықаралық бірлескен комиссияның мүшесі болып тағайындалды және 1921 жылдың 21 наурызына дейін қызмет етті, содан кейін ол отставкаға кетті. 1916 жылдың желтоқсанында Уилсон әлеуметтік сақтандыру жөніндегі конференцияда сөз сөйлеп, осы саладағы мемлекеттік дамуды, мысалы, аналарға зейнетақы төлеу және жұмысшыларға өтемақы беру мүмкіндіктерін талқылады, сондай-ақ АҚШ-та егде жастағы адамдарға зейнетақы және жалпыға ортақ медициналық сақтандыру енгізу мүмкіндігі туралы айтты. Еңбек министрлігі Вильсонның өкілеттігі кезінде әлеуметтік сақтандыру жөніндегі халықаралық конференцияға қатысуға шақыруды қолдаған еді.

Кейінгі жылдар және өлім

Уилсон 1926 жылы АҚШ Сенатына сайлауда республикашыл Уильям Скотт Вэрге қарсы сәтсіз үміткер болды. Мемлекеттік қызметтен кейін ол Пенсильвания штатының Блосбург қаласының жанында кен өндіру және ауыл шаруашылығымен шұғылданды. Ол 1934 жылдың 25 мамырында Саванна, Джорджия қаласының жанында пойыз ішінде қайтыс болды. Ол Блосбургтегі Арбон зиратына жерленді.

Мұра

2007 жылы Уилсон АҚШ Еңбек департаментінің Еңбек даңқы залына енгізілді. Ол Вашингтон, Д.С., 200 Конституция даңғылы, Солтүстік алаңындағы Фрэнсис Перкинс ғимаратында орналасқан.