Кіріспе
Plunger класы – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы суасты кемелері класы. Қызмет ете бастаған алғашқы жылдары, олар жаңа құрылған "тыныш қызмет" үшін негізінен оқу және тәжірибелік кемелер ретінде қолданылды, теңізшілерді мұндай кемелердің өнімділігімен және жұмыс істеу ерекшеліктерімен таныстыру мақсатында. 1911 жылдың 17 қарашасында А типті белгілерге (А 1-ден А 7-ге дейін) қайта аталғаннан кейін олар "А класы" деп аталды. Plunger-ден басқалары Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында Американың иелігіндегі Филиппин аралдарында орналасты. Олар көмір тасымалдайтын кемелермен (коллиерлермен) жеткізілді және Манила портын қорғау жүйесінің маңызды бөлігі болды. Кейде бұл класты "Аддер" класы деп те атайды, себебі USS Adder – кластағы бірінші аяқталған кеме болды.
The Plunger class was an early class of United States Navy submarines. In the first years of their service, they were used primarily as training and experimental vessels for the newly formed "silent service" to familiarize naval personnel with the performance and operations of such craft. They were known as the "A class" after being renamed to A type designations (A 1 through A 7) on 17 November 1911. All except Plunger ended up being stationed in the Philippines, an American possession, prior to the outbreak of World War I. They were shipped there on colliers (coal carrying ships) and formed an integral part of the harbor defense system for Manila. In some instances, this class of submarines is referred to as the Adder class, as USS Adder was the first boat of the class to be completed.
Дизайн және құрылыс
Бұл қайықтар Голландияның кеңейтілген және жақсартылған нұсқасы болды, 4 цилиндрлі, 160 ат күші бар Отто қозғалтқышы және кеңейтілген батареясымен жабдықталған. Олардың үлкендігі кемедегі экипажға тік тұруға мүмкіндік берді. Олар Electric Boat компаниясы Джон Филип Холландтың тікелей қадағалауымен жобаланды және компанияда EB 7 дизайны ретінде белгілі болды. Бұл дизайн Голландиядан айтарлықтай жақсырақ деп есептелді, сондықтан компания компанияның ішкі қаражатын пайдалана отырып, осы кластың прототипіне тапсырыс берудің ерекше қадамын жасады. Прототип, "Фултон" деп аталды, Нью-Джерсидегі Льюис Никсонның Crescent Shipyard кеме жасау шебінде салынды. Бұл дұрыс шешім болды, өйткені "Фултонның" компаниялық сынақтары түзетуді қажет ететін көптеген кемшіліктерді анықтады. Осы сынақтар және анықталған кемшіліктерді түзету қажеттілігі "Плунгерлердің" құрылысын айтарлықтай кешіктірді. Орташа есеппен, қайықтар Әскери-теңіз күштеріне екі жыл кешігіп жеткізілді. "Фултон" сынақтарда жақсы нәтиже көрсеткенімен, оны сатып алу үшін Әскери-теңіз күштерінен мақұлдама алынбады, сондықтан ол Ресейге сатылды және қайта аталды. Батареяда 66 элемент болды, олар торпедалық бөлімшелердің астына орналастырылған және Голландиядағыдан 24% қуаттырақ болды. Батарея ашық болды, және палуба алынғанда, батарея қышқылы жасушалардың ішінде шашырылып жатқанын көруге болады. Үстіне қабыршақпен қапталған ағаш тақтайшалар, одан жоғары резеңке қабаттары және соңында қабыршақпен қапталған кенеп жабыны орнатылған. Голландияның басты назары су астындағы өнімділікті оңтайландыру болды, сондықтан қайықтардың жоғары жағында өте аз құрылым және өте кішкентай бақылау мұнарасы болды. Бұл қайықтар портты қорғауға арналған және салыстырмалы түрде тыныш суларда жұмыс істейтін болғандықтан, бұл бастапқыда мәселе деп есептелмеді. Олар ішкі бөлімдерге бөлінбеген, іс жүзінде, мұңның басынан қауырсынына дейін бір үлкен бөлім болды. Өте жауапты командир, кеменің ортасындағы көтерілген платформада тұрып, бақылау мұнарасының ішінде басын көтеріп, кішкентай шамдар арқылы сыртқа қарады. Бастапқыда перископтар болмаған. Бірнеше дөңгелектер мен басқару тұтқалары осы станцияға қол жетімді болды, командир рульші және сүңгуір ұшақ операторы болып жұмыс істеді. Ол бағытын және кез келген нысананы анықтау үшін, мерзімік түрде кеменің бетіне шығып, шамдар арқылы қарап отыратын. Жобаланған сынақ тереңдігі 100 фут болды, бірақ "Porpoise" 1904 жылы 144 футқа кездейсоқ жерге түсіп қалды. Құрылысшылар мен Әскери-теңіз күштерінің сынақтары кезінде бірнеше ақаулықтар анықталды. Бензин қозғалтқышының желдеткіші нашар болды, негізгі басқару тақтасын ауыстыру қажет болды, 30 фут тереңдік өлшегіші жеткіліксіз болды, торпеда түтігінің қақпағын пайдалану қиын болды және перископтар қажет болды. Ең бастысы, жоғарғы құрылымның болмауы және қысқа бақылау мұнарасы осы қайықтарды тіпті орташа толқында суға батуға бейім етті. Әскери-теңіз күштері кемелерді жаңарту бағдарламасын жасап, бекітті және 1905 жылдың қаңтарынан бастап кемелер қажетті жұмыстарға кірісті. Ақырында, көптеген қайықтар екі бекітілген биіктіктегі перископтармен, айналасында үлкен су өткізбейтін бөлігі салынған биік бақылау мұнарасымен жабдықталды. Кеменің суға жарамдылығын арттыру үшін, кеменің алдыңғы бөлігіне алынып қойылатын бөлік орнатылды, ол бақылау мұнарасынан толқындарды шегіндіруге көмектесті. Қайықтар күткеннен гөрі көп уақытын су бетінде өткізгендіктен, бақылау мұнарасының алдындағы жер бетіндегі рульдік станция қосылды, ол төмендегі негізгі рульдік механизмге біліктік арқылы қосылды. Ұзақ уақыт бойы су бетінде жүзу үшін, үстіне кішкентай металл қаңқа және кенептен жасалған көпір құрылысын орнатуға болады. Оны суға түсуге дейін бөлшектеп, төменге түсіру қажет болды. Бұл қайықтар жұмыс істейтін тактикалық ортада жылдам суға түсуді қажет етпеді, сондықтан ұзақ суға түсу процесі кемшілік ретінде қарастырылмады. Осы кезде Electric Boat компаниясы тек жобалау және инженерлік фирма болды. Олардың жеке кеме жасау шебі болмағандықтан, барлық кемелерін субподрядқа берді. "Плунгер" класы АҚШ-тың екі жағалауындағы екі түрлі жерде салынды. Бес кеме Нью-Джерси штатының Элизабетпорт қаласындағы Crescent Shipyard кеме жасау шебінде, ал тағы екеуі Сан-Францискодағы Union Iron Works зауытында салынды.
A single hull design, all ballast and fuel tanks were located internally. The battery had 66 cells located underneath the torpedo reloads and was 24% more powerful than the one installed on Holland. The battery was open topped, and when the decking was removed the battery acid could be seen sloshing around inside the cells. The top was shellacked wooden planks, with a layer of rubber above and finally a shellacked canvas covering. Holland's emphasis was on optimizing underwater performance, and thus the boats had very little superstructure topside and a very small conning tower. Since these boats were intended for harbor defense and would be operating in relatively calm waters, this was not initially considered a problem. They were not internally subdivided, there was essentially one large compartment from bow to stern. One man, a very busy Commanding Officer, stood on a raised platform amidships with his head up inside the conning tower so he could see out of the small deadlight windows there. Initially there were no periscopes. Several wheels and control levers were within reach of this station, with the Commanding Officer acting as both a helmsman and a diving plane operator. He kept track of his bearings and any potential target by periodically broaching the boat so he could see out of the deadlights. The designed test depth was 100 feet, although Porpoise survived an accidental grounding at 144 feet in 1904. Builder's and Navy trials of the class noted several defects that needed to be corrected. Ventilation of the gasoline engine was poor, the main switchboard needed to be relocated, the 30 foot depth gauge was inadequate, the torpedo tube muzzle door was awkward to use, and periscopes were highly desired. Most notably, the lack of superstructure and the short conning tower made these boats prone to flooding when surfaced in even a moderate sea state. A modification program was drawn up and approved by the Navy and starting in January, 1905 the boats were taken in hand for the needed work. Eventually most of the boats were fitted with two fixed height periscopes, with a taller conning tower that had a large fairwater built around it. A removeable bow fairing was put in place to increase seaworthiness, helping to push the bow wake away from the conning tower. Since the boats found themselves spending more time on the surface than originally thought, a surface steering station was added forward of the conning tower fairwater, connected by a shaft to the main steering mechanism below. A small, metal framework and canvas bridge structure could be erected topside for extended surface transits. It had to be disassembled and taken below before diving. The tactical environment that these boats operated in did not necessitate quick dives, thus the lengthy dive process was not seen as a liability. At this point in their corporate history, Electric Boat was a design and engineering firm only. They did not have their own shipyard and thus sub contracted out the construction of all their boats. The Plunger class was built at two different locations on both coasts of the United States. Five were built at the Crescent Shipyard in Elizabethport, New Jersey, while two more were built at Union Iron Works in San Francisco.
Қызмет
Шығыс жағалаудағы бес қайық 1903 жылдан 1905 жылға дейін Нью-Йорк штатының Нью-Суффолк қаласындағы Голландия торпедалық қайық станциясында орналасқан, бұл Нью-Суффолк штатына АҚШ-тағы алғашқы су асты кемесі базасы деп мәлімдеуге мүмкіндік берді. 1905 жылдың қаңтарында «Грампус» пен «Пайк» Мэр аралындағы әскери-теңіз кемежайында, «Плунгер», «Порпоуз» және «Акула» – Нью-Йорк әскери-теңіз кемежайында, ал «Аддер» мен «Мокасин» Норфолктағы резервтік торпедалық флотилияға тағайындалды. 1908 жылы «А 2», «А 4», «А 6» және «А 7» кемелері Филиппин аралдарындағы Субик шығанағына көшірілді, онда олар Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін қызмет етті. 1915 жылы оларға «А 3» және «А 5» қосылды. «А 1» («Плунгер») 1913 жылы қызметтен босатылғанға дейін Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында қызмет етті. Бастапқы кемшіліктері жойылғаннан кейін, бұл қайықтар теңіз флотына қызмет ету үшін жақсы қызмет етті. Олар су асты кемелері саласындағы жол көрсетушілер саналды және олардың дизайны шетелдік флоттардың үлкен қызығушылығын тудырды. Сәл өзгертілген «ЕБ 7П» дизайны британдық Корольдік Әскери-теңіз флотының, Жапония, Нидерланды және Ресей империясының алғашқы су асты кемелерінің негізін құрады. Алайда, ХХ ғасырдың басындағы әскери технологияның қарқынды дамуы осы қайықтарды тез арада ескірді, ал Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында олар мүлдем қолданысқа жарамсыз болды. «А 2» («Аддер»), «А 4» («Мокасин»), «А 6» («Порпоуз») және «А 7» («Акула») 1919 жылдың желтоқсан айында қызметтен босатылды. Классқа әріптік-цифрлық корпус классификациялық белгілері (SS 2, SS 3, және т.б.) 1920 жылдың 17 шілдесінде берілді, одан кейін «Грампус» (SS 4) және «Пайк» (SS 6) ғана қызметтен шығарылған жоқ. «Грампус» пен «Пайк» 1921 жылдың шілдесінде қызметтен босатылды. Классқа кіретін барлық қайықтар, «Плунгерден» басқасы, нысана ретінде пайдаланылды. Олар 1922 жылдың 16 қаңтарында әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды және металл тескілеріне сатылды.
Сыныптағы қайықтар
+USS Plunger (SS 2) / A 1 Атауы: Су асты кемесі торпедалық қайық No. 2, SS 2 Құрылысшылар: Нью-Джерси штатындағы Элизабетпорт қаласындағы Крессент кемежайы Салынған: 1901 жылдың 21 мамырында Жүзеге асырылған: 1902 жылдың 1 ақпанында (Тізім) Оператор: 1903 жылдың 19 қыркүйегінде (Тізім) Қызметтен шығарылған: 1913 жылдың 24 ақпанында (Тізім) Тағдыры: 1922 жылдың 26 қаңтарында металл тескісіне сатылды Операциялар: Торпеданы сынау, оқу, Теодор Рузвельт сапары. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қызметтен шығарылған екінші су асты кемесі. +USS Adder / A 2 Атауы: Су асты кемесі торпедалық қайық No. 3, SS 3 Құрылысшылар: Нью-Джерси штатындағы Элизабетпорт қаласындағы Крессент кемежайы Салынған: 1900 жылдың 3 қазаны Жүзеге асырылған: 1901 жылдың 22 шілдесі (Тізім) Оператор: 1903 жылдың 12 қаңтарында (Тізім) Қызметтен шығарылған: 1919 жылдың 12 желтоқсанында (Тізім) Тағдыры: нысаналық кеме ретінде батып кетті Операциялар: Торпеданы сынау, оқу, бейбіт уақыттағы патруль. 1909 жылы Филиппинге көшірілді. +USS Grampus / A 3 Атауы: Су асты кемесі торпедалық қайық No. 4, SS 4 Құрылысшылар: Калифорния штатындағы Сан-Франциско қаласындағы Union Iron Works Салынған: 1900 жылдың 10 желтоқсаны Жүзеге асырылған: 1902 жылдың 31 шілдесі (Тізім) Оператор: 1903 жылдың 28 мамырында (Тізім) Қызметтен шығарылған: 1921 жылдың 25 шілдесі (Тізім) Тағдыры: 1922 жылдың 16 қаңтарында нысаналық кеме ретінде батып кетті Операциялар: 1906 жылғы Сан-Франциско жер сілкінісіне көмек көрсету. 1915 жылы Филиппинге көшірілді. +USS Moccasin / A 4 Атауы: Су асты кемесі торпедалық қайық No. 5, SS 5 Құрылысшылар: Нью-Джерси штатындағы Элизабетпорт қаласындағы Крессент кемежайы Салынған: 1900 жылдың 8 қарашасы Жүзеге асырылған: 1901 жылдың 20 тамызы (Тізім) Оператор: 1903 жылдың 17 қаңтарында (Тізім) Қызметтен шығарылған: 1919 жылдың 12 желтоқсанында (Тізім) Тағдыры: нысаналық кеме Операциялар: Оқу, сынақтар, бейбіт уақыттағы патруль. 1909 жылы Филиппинге көшірілді. +USS Pike / A 5 Атауы: Су асты кемесі торпедалық қайық No. 6, SS 6 Құрылысшылар: Калифорния штатындағы Сан-Франциско қаласындағы Union Iron Works Салынған: 1900 жылдың 10 желтоқсаны Жүзеге асырылған: 1903 жылдың 14 қаңтары (Тізім) Оператор: 1903 жылдың 28 мамырында (Тізім) Қызметтен шығарылған: 1921 жылдың 25 шілдесі (Тізім) Тағдыры: 1922 жылдың 26 қаңтарында металл тескісіне сатылды Операциялар: 1906 жылғы Сан-Франциско жер сілкінісінен кейінгі қалпына келтіру жұмыстары, оқу және сынақтар, порт патрулі. 1915 жылы Филиппинге көшірілді. +USS Porpoise, A 6 Атауы: Су асты кемесі торпедалық қайық No. 7, SS 7 Құрылысшылар: Нью-Джерси штатындағы Элизабетпорт қаласындағы Крессент кемежайы Салынған: 1900 жылдың 13 желтоқсаны Жүзеге асырылған: 1901 жылдың 23 қыркүйегі (Тізім) Оператор: 1903 жылдың 19 қыркүйегінде (Тізім) Қызметтен шығарылған: 1919 жылдың 12 желтоқсаны (Тізім) Тағдыры: нысаналық кеме Операциялар: Уайтинг эксперименті, басқа сынақтар, порт патрульдері. 1908 жылы Филиппинге көшірілді. +USS Shark, A 7 Атауы: Су асты кемесі торпедалық қайық No. 8, SS 8 Құрылысшылар: Нью-Джерси штатындағы Элизабетпорт қаласындағы Крессент кемежайы Салынған: 1901 жылдың 11 қаңтары Жүзеге асырылған: 1901 жылдың 19 қазаны (Тізім) Оператор: 1903 жылдың 19 қыркүйегінде (Тізім) Қызметтен шығарылған: 1919 жылдың 12 желтоқсанында (Тізім) Тағдыры: нысаналық кеме Операциялар: торпеда және басқа сынақтар, Манила шығанағындағы патрульдер. 1908 жылы Филиппинге көшірілді.