Кіріспе

AC/DC-нің 1983 жылғы студиялық альбомы.

"Flick of the Switch" – австралиялық хард-рок тобы AC/DC-нің тоғызыншы студиялық альбомы. Альбом, топтың алдыңғы екі альбомы – 1980 жылғы "Back in Black" және 1981 жылғы "For Those About to Rock" сатылымдарына жете алмағандықтан, коммерциялық сәтсіздікке ұшырады және бұл топтың коммерциялық төмендеуінің басталуын білдірді. Бұл әнші Брайан Джонсонның қатысқан үшінші AC/DC альбомы, сонымен қатар барабаншы Фил Раддтың 1995 жылғы "Ballbreaker" альбомына оралуына дейінгі соңғы альбомы. Альбом 2003 жылы "AC/DC Remasters" сериясының бір бөлігі ретінде қайта жарық көрді.

Жазу

AC/DC Багам аралдарындағы Compass Point студиясына тоғызыншы альбомын жазу үшін оралды, дәл сол студияда 1980 жылы Роберт Джон "Матт" Лангемен бірге "Back in Black" альбомын жазған болатын. Ланге AC/DC-нің үш алдыңғы альбомын продюсерлік еткен, бірақ бұл жолы топ өзіндік шығаруды жөн көрді. "Live at Donington" DVD-дегі альбомға жасалған түсіндірмеде топ мүшелері бұл альбомның мақсаты – топты қайтадан шикі күйге келтіру болғанын және нәтижеге қанағаттанғанын айтты. "AC/DC: Maximum Rock & Roll" кітабында AC/DC инженері Тони Платт былай деп еске алады:

Альбом өте "құрғақ" дыбысымен ерекшеленеді, алдыңғы "For Those About to Rock We Salute You" альбомындағы жылтырлықтың көбі жоқ. 1984 жылғы сұхбатында Ангус Янг LP туралы: "Біз бұл альбомды мүмкіндігінше шикі етуді қаладық. Біз гитараларға табиғи, бірақ күшті дыбыс бергіміз келді. Эхо мен реверберация, шуды жоюшы құрылғылардың барлығын қаламадық", – деді. Дегенмен, альбомның жарыққа келуі қиын болды. Малкольммен, сондай-ақ есірткі мен алкогольге тәуелділікпен күресіп жүрген барабаншы Фил Радд альбомның жаздыру кезеңінің ортасында жұмыстан шығарылды, барабандық бөлімдерін аяқтағанына қарамастан. Мюррей Энглхарттың "AC/DC: Maximum Rock & Roll" мемуарына сәйкес, Радд бұрыннан бері қиын жағдайда болған; тур менеджері Ян Джеффри топтың "Back in Black" турнесі кезінде Небраска штатында болғанда таңғы сағат төртте Раддтан қоңырау алғанын, барабаншыны қонақүй бөлмесінде дезориентацияланған күйде тауып алғанын еске алады. Соңында Радд жылап, Джеффриге: "Малкольмге айтпа" деп жалбарынды. Джеффри сондай-ақ Малкольмтың барабаншыны Лонг-Айлендтегі Нассау Колизеуіндегі концертке екі сағат кешігіп келгені үшін ұрғанын айтады, соның салдарынан ол бис-тің соңғы әнін ойнай алмады. "Бұл өте ақымақтық әрекет болды, бірақ бұл мәселе ұзақ уақыт бойы пісіп келген еді", – дейді Джеффри. "Ол есірткіге құмар болып, жанып кетті", – деп түсіндірді Малкольм кейінірек KNAC.com сайтына 2000 жылдың тамызында. Бұрынғы Procol Harum барабаншысы Б. Дж. Уилсон қажет болған жағдайда жаздыруды аяқтауға көмектесу үшін шақырылды, бірақ оның үлесі пайдаланылмады. Плат кейіннен топтың өмірбаянын жазған Джесси Финкке: "Бұл ең бақытты альбом емес еді. Топ ішінде түрлі шиеленістер болды. Олардың бәрі сол кезде шаршаған еді. Бұл альбом көп сынға ұшырады", – деді. АҚШ және Ұлыбританияда 700-ден астам үміткерлер іріктеліп алынғаннан кейін барабаншы орны болашақ Dio барабаншысы Саймон Райтке берілді. Free және Bad Company тобының әйгілі Саймон Кирке және Roxy Music тобының Пол Томпсон да іріктеуге қатысты. Сондай-ақ "Guns For Hire" әніне клип түсірілді. "Nervous Shakedown" әніне екінші клип те Детройттегі Джо Луис Аренасындағы репетиция кезінде түсірілді. Ол сондай-ақ альбомды қолдау үшін гастрольдік сапарға қатысты және сол кезеңде түсірілген бейнежазбаларда көрінеді. "Flick of the Switch" альбомындағы әндерде австралиялық рок-музыканттардан күткендей, заңсыздық пен батылдық ("Guns For Hire", "Badlands") және жыныстық мәнерлілік ("Rising Power", "Deep in the Hole") көптеп кездеседі. "Bedlam in Belgium" әні топтың Контичте болған оқиғасынан шабыттандырылды, онда полиция концертті тоқтатуға тырысқан кезде төңкеріс жағдайы туды, себебі топ 11:00-дегі қатаң комендант сағатын елемеген деген айып тағылды. Альбомды қолдау үшін өткізілген гастроль кезінде "Guns For Hire" әні концерттерді ашып берді. Турдың нәтижесінде топтың ішкі шеңберінде тағы да өзгерістер болды, өйткені Малкольм "Flick of the Switch" альбомына жасалған ара-түрлі сынға және кейбір қалаларда көрермендер санының азаюына ренжіді, соның салдарынан тур менеджері Ян Джеффриді жұмыстан босатты. Бон Скотттың "Highway to Hell" мемуарының авторы Клинтон Уокер былай деп жазады:

Альбомның мұқабасы

Flick of the Switch мұқабасы – үлкен қуат қосқышынан ілінген Ангус Янгтың қарапайым, қарындашпен салынған суреті. Бұл суретті суретші Брент Ричардсон салған, ал Ангус бұл сурет арқылы альбомның қарапайым және шикі стильін көрсеткісі келген. Atlantic Records бұл мұқабаны ұнатуға тиіс болмады. Ангус альбомның графикасы Back in Black сияқты көлемді болғанын қалаған, бірақ Иан Джеффридің сөзіне сүйенсек, Atlantic ақша жұмсағысы келмеді, себебі олар альбомда хит-синглдердің болмайтынына сенді.

Қабылдау

1982 жылғы Еуропалық турнеден кейін 1983 жылдың басында жазылған альбом 19 тамыз 1983 жылы АҚШ-та көп жарнамасыз шығарылды. Альбом Ұлыбританияда 4-орынға, ал АҚШ-та 15-орынға жетті және RIAA-мен платиналық сертификатталды. Rolling Stone журналындағы алғашқы шолуында Дэвид Фрике былай деп жазды: "Топтың өзі шығарған Flick of the Switch, 1980 жылғы Back in Black сияқты құлшыныс тудырмады, сондай-ақ Янгтардың жаңа хиттер үшін ескі рифтерді қайта өңдеуі кейде өзін-өзі қайталауға жақын". Канадалық журналист Мартин Попф бұл альбомды "Брайан Джонсон дәуірінің ең жарқын және күшті кезеңі" деп атады, онда AC/DC "Матт Лэнг жылдарында жоғалған өткірлікті қайта тапты, тіпті әндер бұрынғы жетістіктерін қайталауға ұмтылса да".